บทที่ 1175 ภูเขาภารกิจ

บทที่ 1175 ภูเขาภารกิจ

บทที่ 1175 ภูเขาภารกิจ

เด็กสาวที่บริสุทธิ์และสดใส สวมชุดสีเขียว ผมสีดำสนิท และดวงตาใสเป็นประกายราวผนึกแก้ว ราวกับเนินเขาที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวหลังฝนโปรย เปล่งประกายกลิ่นอายสดชื่นและสวยงาม

ริมฝีปากสีแดง ผิวขาวอมชมพูเนียนและอ่อนนุ่ม ท่าทางและรูปลักษณ์สง่างามดึงดูดความสนใจของศิษย์หลายคนที่อยู่รอบข้างทันที เพียงได้มองพวกเขาพลันรู้สึกประหนึ่งลมหายใจถูกพรากไป

ในทางกลับกัน เมื่อเฉินซีเห็นสตรีผู้นี้ ชายหนุ่มยิ้มขึ้นมาทันที ความอบอุ่นจากการกลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานพลุ่งพล่านอยู่ในใจ

หญิงสาวผู้นี้คืออาซิ่ว

ชื่อเต็มของนางคือเซวียนหยวนซิ่ว นางเป็นทายาทสายตรงของตระกูลเซวียนหยวน หนึ่งในเจ็ดตระกูลใหญ่โบราณ ยิ่งไปกว่านั้น นางยังเป็นอัจฉริยะเปล่งประกายที่สุดในหมู่รุ่นเยาว์ของตระกูลอีกคน นอกจากเซวียนหยวนฉิงเฟิง

นั่นเพราะนางได้รับสืบทอดพลังของอาวุธศักดิ์สิทธิ์โบราณ กระบี่เซวียนหยวน!

“สวัสดี เราเจอกันอีกแล้ว”

อาซิ่วยิ้มสดใส เผยให้เห็นฟันขาวราวหิมะ ความงดงามของรอยยิ้มนั้น ทอประกายบดบังโลกไปชั่วขณะ

สวัสดี…

เมื่อได้ยินรูปแบบการพูดคุยที่คุ้นเคยนี้ นอกจากหัวเราะอย่างขมขื่นแล้ว เฉินซีก็โล่งใจที่พบว่าอาซิ่วยังคงเป็นเหมือนเมื่อก่อนจริง ๆ และไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก

ในทางกลับกัน กู่เยวหมิง เหลียงเริ่น มู่อวี่ชงและคนอื่น ๆ ต่างก็เบิกตากว้าง พวกเขาไม่คิดว่า เฉินซีจะรู้จักองค์หญิงน้อยของตระกูลเซวียนหยวนจริง ๆ และดูเหมือนว่าทั้งสองจะมีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างดี…

“องค์หญิงน้อยเจ้ารู้จักเฉินซีได้อย่างไร?” มู่อวี่ชงอดไม่ได้ที่จะส่งกระแสปราณถามเซวียนหยวนอวิ่น

“ข้าเองก็อยากจะถามเจ้าเช่นกันว่า คุณหนูใหญ่หลิงหลงรู้จักกับเฉินซีได้อย่างไร?” เซวียนหยวนอวิ่นถามกลับด้วยความงุนงง

หลังจากนั้น ทั้งคู่ก็มองหน้ากันและพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง เพราะพวกเขาพบว่าทั้งเซวียนหยวนซิ่วและมู่หลิงหลงต่างก็มีความสัมพันธ์อันดีกับเฉินซี แต่น่าเสียดายที่พวกเขายังไม่รู้ว่าเฉินซีมารู้จักกับคุณหนูจากทั้งสองตระกูลได้อย่างไร…

“หลิงไป๋อยู่ที่ไหน? ไป๋คุย? มู่ขุยเล่า? แล้วซางจือกับอาหมาน? เหตุใดพวกเขาไม่ได้อยู่กับเจ้ากันเล่า? โอ้ ใช่แล้ว พวกเขายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะเข้าสู่ภพเซียนได้” เห็นได้ชัดว่าอาซิ่วมีความสุขมากเมื่อได้เจอเฉินซี นางจึงได้พูดจาไม่หยุดหย่อน

เฉินซีรู้ว่าอาซิ่วมีเรื่องจะพูดมากมายเพราะนางไม่ได้เจอตนมานานแล้ว และนางก็ไม่ต้องการให้เขาตอบทีละเรื่อง

ในระหว่างนี้ เฉินซียังได้พบว่าอาซิ่วกลายเป็นศิษย์สายตรงของหวังต้าวหลูแล้ว และตอนนี้ก็กำลังฝึกฝนอยู่กับอาจารย์ของตน

ศิษย์นามอาซิ่ว จึงได้รับการพิจารณาให้เป็นศิษย์สายใน…

สิ่งนี้ทำให้เฉินซีอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ชายหนุ่มใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อผ่านการทดสอบทั้งสามรอบ และเข้าสู่สำนักศึกษาเพื่อกลายเป็นศิษย์สายนอก แต่อาซิ่วที่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการทดสอบใด ๆ กลับได้เป็นศิษย์สายใน ทั้งยังเป็นศิษย์ส่วนตัวของหัวหน้าอาจารย์ฝ่ายในอย่างหวังต้าวหลูอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่แค่อาซิ่วเท่านั้น จั่วชิวเคอจากตระกูลจั่วชิว และมู่หลิงหลงจากตระกูลมู่เองก็ได้เข้าสู่สำนักศึกษาด้วยวิธีการพิเศษเช่นเดียวกัน

ต่อมา เฉินซีก็ได้เรียนรู้ว่าเมื่อต้องรับมือกับกองกำลังชั้นนำ เช่นเจ็ดตระกูลใหญ่โบราณ สำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าจะให้สิทธิพิเศษเพื่อเข้าสู่สำนักศึกษาแก่แต่ละตระกูล

สิทธิพิเศษนี้ไม่ได้สุ่มมอบแบบไม่ได้ตั้งใจ แต่มีข้อกำหนดมากมายในการได้รับมัน หากไม่ใช่ผู้ที่มีพรสวรรค์ที่ดีที่สุดหรือมีพรสวรรค์แต่กำเนิด แม้จะได้รับสิทธิ์นี้ คงไม่แคล้วถูกสำนักศึกษาปฏิเสธอยู่ดี

นี่คือแก่นแท้ของสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋า แม้จะมีสิทธิพิเศษ แต่ไม่ใช่ว่าจะเป็นใครก็ได้ที่จะมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับมัน หากผู้ใดต้องการเข้าสู่สำนักศึกษา ผู้นั้นจะต้องได้รับการยอมรับจากสำนักเสียก่อน!

เห็นได้ชัดว่า อาซิ่วไม่เพียงแต่ได้รับสิทธิ์นี้เท่านั้น นางยังได้เป็นศิษย์สายตรงของหวังต้าวหลูผู้อยู่ในขอบเขตราชันเซียนครึ่งขั้นด้วย มองจากพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดาของนาง มู่หลิงหลงและจั่วชิวเคอเองก็คงจะเหมือนกับอาซิ่ว ที่เข้าสู่สำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าผ่านสิทธิพิเศษนี้

…

หลังจากตามทันเฉินซี อาซิ่วก็ถามต่อทันที “ข้าได้ยินมาว่า ก่อนหน้านี้มีคนสร้างความรำคาญให้เจ้า?” ขณะที่พูดหญิงสาวก็ขมวดคิ้วและแสดงสีหน้าบึ้งตึง

เฉินซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “มันได้รับการแก้ไขแล้ว”

เขาไม่ต้องการให้อาซิ่วเข้ามาเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านี้ ไม่เช่นนั้นมันจะทำให้ตนดูไร้ความสามารถ เป็นการดีกว่าที่จะแก้ไขบางสิ่งด้วยตนเอง

น่าเสียดายที่อาซิ่วไม่พอใจกับคำตอบนี้ นางยกมือขึ้นเพื่อเรียกเซวียนหยวนอวิ่นมาและพูดว่า “พี่สิบสาม โปรดบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่นี้?”

เซวียนหยวนอวิ่นไม่ได้ปิดบัง ชายหนุ่มพูดทุกอย่างโดยไม่มีการปรุงแต่ง และเพียงแค่อธิบายสถานการณ์ก่อนหน้านี้อย่างกระชับเท่านั้น

“ตระกูลจั่วชิวหรือ?” อาซิ่วเยาะเย้ย ริมฝีปากของนางยกขึ้นและพูดด้วยอาฆาตแค้น “พี่สิบสาม ไปแจ้งผู้เยี่ยมยุทธ์ตระกูลเซวียนหยวนของสายในที บอกว่าคนจากตระกูลจั่วชิวรังแกข้า ให้พวกเขามาที่นี่ทันที!”

คำพูดเหล่านี้พูดรุนแรงเกินจริง ทำให้กู่เยวหมิงและเหลียงเริ่นประหลาดใจอย่างมาก โอ้สวรรค์! องค์หญิงน้อยแห่งตระกูลเซวียนหยวนที่ดูบริสุทธิ์และสดใส …ที่แท้แล้วนางช่างเอาแต่ใจอย่างแท้จริง!

เซวียนหยวนอวิ่นตกตะลึง “เจ้าแน่ใจหรือ?”

อาซิ่วพูดด้วยความไม่พอใจ “ข้าดูเหมือนคนล้อเล่นหรือ?”

เมื่อเห็นอาซิ่วกำลังจะโกรธ เซวียนหยวนอวิ่นก็พูดอย่างเร่งรีบ “ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!”

“เดี๋ยว!” เฉินซีหยุดเซวียนหยวนอวิ่นไว้ “หากเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่ มันจะไม่เป็นประโยชน์ต่อผู้ใดเลย ข้าคิดว่ามันจะดีกว่าที่จะลืมมัน เมื่อมีโอกาสข้าจะจัดการกับมันเอง”