บทที่ 1239 แก่งแย่งชิงดี

คลื่นเปลวเพลิงแตกกระจายซัดสาดออกไปทั้งสองฝั่ง เผยให้เห็นครีบหลังสีแดงสดขนาดใหญ่ แม้ว่ารูปลักษณ์ที่แท้จริงของมันจะยังไม่เปิดเผย แต่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งก็แผ่ซ่านออกมาจนรู้สึกได้

กลิ่นอายของมันกว้างใหญ่และไร้ที่ติ คล้ายหยินและหยางจะถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน จนสามารถบดขยี้พิภพได้!

มันคือราชาปลาหยินหยางอย่างแน่นอน เพราะมีเพียงมันเท่านั้นที่สามารถครอบครองกลิ่นอายมหึมาเช่นนี้ และไม่ใช่สิ่งที่ผู้บ่มเพาะขอบเขตเซียนทองคำจะสามารถต่อกรได้

กรึ๊บ!

เสียงหวีดหวิวประหลาดปะทุขึ้น ทำให้เกิดหินหลอมเหลวร้อนระอุเป็นชั้น ๆ ดุจฝนเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ปลาขนาดใหญ่ที่มีความยาว 24 ฉื่อ ร่างกายปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีแดงสดหนาแน่น มีหัวสีทองที่ส่องประกายแวววาว และมีหางที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดแพรวพราวกำลังพุ่งออกมาจากผิวน้ำ และมาถึงใต้สะพานในบัดดล!

หัวใจของเฉินซีกระตุกอย่างรุนแรง ชายหนุ่มตกใจจนต้องก้าวถอยหลัง เนื่องจากกลิ่นอายอันโอ่อ่าของมันน่าสะพรึงกลัวเกินไป และมันก็เหมือนกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์กำลังบดขยี้ตน ทำให้รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก

“ลงมือ!” ทันใดนั้น หม้อใบจิ๋วคำลามลั่น ในขณะที่เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาจากด้านหลัง มันปรากฏขึ้นเหนือแม่น้ำหินหลอมเหลวอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็บดขยี้ลงมา

โฮกกก!

ราชาปลาหยินหยางตื่นตระหนกต่อสิ่งนี้ และเปล่งเสียงคำรามลั่นสั่นสะเทือนสวรรค์อย่างโกรธเกรี้ยว และขณะที่มันต้านทานการโจมตีของหม้อใบจิ๋ว หางของมันสะบัดขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้คลื่นหินหลอมเหลวจำนวนมหาศาลพวยพุ่ง

ตูม!

เสียงดังโครมครามราวกับภูเขาไฟสองลูกปะทะกัน คลื่นนับพันสาดกระเซ็นออกมาจากแม่น้ำเพลิงขัดเกลา คลื่นพลังผันผวนอันน่าสะพรึงโหมกระหน่ำไปทั่วบริเวณโดยรอบ และปกคลุมทั้งฟ้าดิน

การโจมตีดังกล่าวนั่นเกินขอบเขตความเข้าใจของเฉินซี เพราะเพียงกระบวนท่าเดียว ฟ้าดินก็พลิกคว่ำ ท้องฟ้ามืดสลัว! แม้แต่ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปราชญ์ ก็อาจจะไม่สามารถมีพลังรุนแรงเช่นนี้ได้

ชู่ว!

เฉินซีไม่กล้าคิดอะไรไปมากกว่านั้น

เมื่อหม้อใบจิ๋วเปิดฉากลงมือ เฉินซีก็ยกมือขึ้นและสร้างตราประทับด้วยนิ้ว ก่อนจะตักปลาหยินหยานในแม่น้ำด้านล่าง

ผนึกนี้ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งลี้ครึ่ง และเต็มเปี่ยมด้วยพลังงานของตราศักดิ์สิทธิ์เบญจธาตุ แม้ว่าการกระทำดังกล่าวดูเหมือนจะไม่จริงจังนัก แต่แท้จริงแล้วพลังทั้งหมดของเฉินซีได้ไหลเวียนอยู่ภายในนั้น ทำให้แม้แต่อากาศที่อยู่ตรงหน้าก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ ไม่ต่างจากเศษกระดาษ

ฟึ่บ!

แตกต่างจากปลาหยินหยางที่หม้อใบจิ๋วกำลังต่อสู้ การกระทำของเฉินซีอาจกล่าวได้ว่า มันดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก ไรซึ่งอุปสรรคใด ๆ เขาตักปลาหยินหยางทั้งฝูงในคราเดียว

แต่นี่เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ เพราะปลาหยินหยางถูกโจมตีโดยกลิ่นอายของบุปผาสวรรค์เริงระบำ ทำให้จิตใจของพวกมันมึนงง ไม่ต่างจากหุ่นเชิดที่ถูกแช่แข็ง จึงไม่สามารถต่อต้านได้มากนัก

“19 ตัว!”

เฉินซีรู้สึกยินดีอยู่ในใจและรีบผนึกปลาหยินหยางเหล่านี้ ด้วยศาสตร์เต๋ามหาพันธนาการ ต่อจากนั้นก็ลบล้างสติของพวกมัน และเก็บไว้ในเจดีย์บำเพ็ญทุกข์ ด้วยวิธีนี้ แม้พวกมันจะตื่นขึ้นมากลางคัน แต่ก็ไม่อาจฆ่าตัวตายได้

หลังจากที่ทำทั้งหมดนี้เสร็จสิ้น เฉินซีก็เงยหน้าขึ้น และมองไปที่สนามรบเหนือแม่น้ำ

สะพานสู่ห้วงลึกเป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างยิ่ง การต่อสู้ระหว่างหม้อใบจิ๋วกับราชาปลาหยินหยางนั้นดุเดือดเป็นอย่างมาก แต่แท้จริงแล้วกลับไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับสะพานได้แม้แต่น้อย

นอกจากนั้น ขณะที่เฉินซียืนอยู่บนสะพาน เขาก็สามารถหลีกเลี่ยงผลกระทบจากพลังทำลายของการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวได้เช่นเดียวกัน มิฉะนั้น หากอาศัยเพียงความแข็งแกร่งของตน ก็คงได้แต่ต้องถอยห่างออกไปนานแล้ว คงไม่สามารถเข้าใกล้บริเวณนี้ได้เลยสักนิด

ตูม!

ในขณะนี้ หม้อใบจิ๋วได้แปลงร่างเป็นหม้อหยกโบราณสูงสิบจั้งแปดฉื่อ ร่างของมันท่วมท้นไปด้วยปราณบรรพกาลโกลาหล ทุก ๆ การโจมตีแผ่กลิ่นอายน่าเกรงขามที่ครอบงำสูงสุด แม้กระทั่งอากาศก็ถูกมันบดขยี้เป็นเสี่ยง ๆ บังเกิดรอยแยกน่าสะพรึงกลัวไปทั่วบริเวณ

เมื่อเทียบกับสิ่งนี้ ความแข็งแกร่งของราชาปลาหยินหยางไม่ได้ด้อยกว่ามากนัก หางของมันโบกสะบัดไปในอากาศ ประหนึ่งกระบี่แหลมคมที่กรีดผ่านท้องฟ้า มันเหวี่ยงฟ้าดินให้เข้าสู่ความปั่นป่วนโกลาหล พร้อมกับปลดปล่อยความลึกล้ำอันสูงสุดของไท่จี๋ออกมา!

ใช่แล้ว มันคือกลิ่นอายของมหาเต๋าแห่งไท่จี๋!

เฉินซีสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน ทุก ๆ การโจมตีของราชาปลาหยินหยางนั้นไร้ที่ติ ส่วนการโจมตีของหม้อใบจิ๋วนั้นก็น่าเกรงขามอย่างยิ่ง สุดท้ายแล้ว จึงไม่สามารถปราบปรามราชาปลาหยินหยางได้ในระยะเวลาสั้น ๆ

ในช่วงแรกของสมรภูมิบรรพกาล เฉินซีได้เห็นความน่าเกรงขามของมหาเต๋าแห่งไท่จี๋ เมื่อเจิ้นหลิวชิงกับชิงซิ่วอี้รวมพลังกัน แต่นั่นคือเต๋ารู้แจ้ง ในขณะที่ราชาปลาหยินหยางกำลังใช้กฎของไท่จี๋

สำหรับไท่จี๋นั่นคือสิ่งใด?

มันคือหยินและหยางที่หลอมรวมเข้าด้วยกัน ความมืดและแสงสว่างรวมเป็นหนึ่ง ซึ่งเผยให้เห็นถึงความสมบูรณ์และไร้ที่ติของเต๋าแห่งสวรรค์ เมื่อไท่จี๋ถือกำเนิดขึ้น สัญลักษณ์ทั้งสี่ก็ถือกำเนิดขึ้นตาม พวกมันหมุนเวียนไปอย่างไม่มีสิ้นสุด เพื่อสร้างความสว่างไสวอย่างไร้ขอบเขต

นี่คือกฎแห่งมหาเต๋าที่หายากประเภทหนึ่ง หากกล่าวอย่างเคร่งครัด มันเป็นกฎแห่งเซียนทองคำที่มีกฎมหาเต๋าแห่งหยินหยาง ความมืดและแสงสว่าง!

มีเพียงกฎแห่งเซียนทองคำเท่านั้นที่สามารถรองรับและหลอมรวมกฎแห่งมหาเต๋าจำนวนมากเข้าเป็นหนึ่งเดียว

หากสัตว์ร้ายในยุคบรรพกาลครอบครองพลังของไท่จี๋ ถ้ามันหลุดออกไปในโลกภายนอก มันอาจจะกลายเป็นตัวตนระดับจ้าวเหนือหัวของทวีป… ดังนั้นเฉินซีจึงทั้งชื่นชม และกังวลอย่างมากต่อหม้อใบจิ๋ว

เพราะนี่คืออาณาเขตของราชาปลาหยินหยาง หากมันต้องการหลบหนี ความพยายามทั้งหมดของพวกเขาก็จะสูญเปล่า และจะต้องเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง เพราะด้วยความสามารถในปัจจุบันของเฉินซี เขาทำได้เพียงเฝ้ามองเท่านั้น ไม่สามารถแทรกแซงการต่อสู้ระดับดังกล่าวได้อย่างเต็มที่

“โอ้! ท่านบรรพบุรุษกล่าวถูกแล้ว ราชาปลาหยินหยางมีอยู่จริงในแม่น้ำเพลิงขัดเกลานี้!”

“รีบลงมือเร็วเข้า เราต้องจับสัตว์ร้ายตัวนี้ให้จงได้ มันเป็นสมบัติล้ำค่าที่จะได้พบด้วยวาสนาเท่านั้น และเป็นไปไม่ได้ที่จะพบในภพทั้งสาม!”

“รีบใช้สมบัติอมตะโบราณเร็วเข้า!”

ทันใดนั้น เสียงอึกทึกครึกโครมดังออกมาจากส่วนลึกของทางเดิน ทำให้สีหน้าของเฉินซีจมดิ่งลงทันที เพราะไม่คาดคิดว่าจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมารบกวนหม้อใบจิ๋วในขณะนี้

ความคิดเห็น