บทที่ 1302 ศิษย์ของสำนักอำนาจเทวะ

ในขณะนี้ เนื่องจากความพ่ายแพ้ของจี้เสวียนปิง สภาพแวดล้อมโดยรอบจึงตกอยู่ในความเงียบงัน เหล่าอาจารย์และศิษย์ของสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าล้วนมีสีหน้าประหลาดใจ และไม่กล้าเชื่อสายตาของตนเอง นอกจากนี้ ศิษย์หลายคนยังแสดงสีหน้าโกรธเคืองและไม่พอใจ

แต่เซียวเชียนซุ่ยหัวเราะอย่างเย็นชา บังเกิดเสียงที่เสียดแทงและน่ากลัวดังก้อง เป็นการเย้ยหยันสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าอย่างรุนแรง ซึ่งจุดชนวนเปลวไฟแห่งความโกรธของศิษย์และอาจารย์ที่อยู่รอบ ๆ ทันที

“ไอ้สารเลว! เจ้ากล่าวอะไร?”

“มารดามัน! ไอ้หมอนี่สมควรโดนตบจริง ๆ!”

“บัดซบ! ช่างน่ารังเกียจยิ่ง!”

อารมณ์พวกเขาต่างลุกไหม้ด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธ บังเกิดเสียงด่าทอดังก้องไปทุกทิศทุกทาง

“ฮึ่ม! แพ้ก็คือแพ้! หรือว่ามีเพียงศิษย์ของสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าของเจ้าเท่านั้นที่มีสิทธิ์ชนะในการถกวิถีเต๋าของเจ็ดสำนัก!? ช่างผายลมเสียจริง! เพียงแค่ดูท่าทางของพวกเจ้า! ยังกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นศิษย์ของสำนักอันดับหนึ่งในภพเซียนได้อีกหรือ? ช่างน่าละอายจริง ๆ!”

เมื่อเผชิญกับสิ่งนี้ เซียวเชียนซุ่ยยังคงหัวเราะอย่างเย็นชา เผยท่าทีหยิ่งผยองอย่างมาก เขานั่งอย่างเกียจคร้านอยู่บนเมฆมงคล แล้วกล่าวอย่างอวดดี “อย่างพวกเจ้าจะมีปัญญาจะทำอะไรข้าได้?”

ทันทีที่สิ้นคำเหล่านี้ สีหน้าของเหล่าอาจารย์จากสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าก็ดิ่งลง

“ไอ้สารเลวจากสำนักศึกษาระทมสันต์คนนี้อวดดีเกินไปแล้ว!”

“กล้าด่าศิษย์ของเราต่อหน้าเราหรือ ไอ้เด็กนี่มันเสียสติไปแล้ว!”

ในขณะนี้ สถานการณ์เริ่มมีสัญญาณที่ไม่อาจควบคุมได้ และหากไม่ถูกหยุดยั้ง ความวุ่นวายก็อาจปะทุได้ทุกเมื่อ

“เงียบ!” ในขณะนี้ หวังต้าวหลูตวาดขึ้นมาอย่างกะทันหัน และเสียงของเขาก็ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน “การประลองก็คือการประลอง แล้วคนอื่นจะคิดยังไงกับเราที่ทำกิริยาท่าทางเช่นนั้น”

สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึม หน้าผากเต็มไปด้วยแรงกดดัน และเพียงคำพูดคำเดียว ก็ดูเหมือนเสียงของปราชญ์ที่ลงมาจากสวรรค์ ทำให้เสียงอึกทึกครึกโครมที่อยู่รอบข้างสงบลง

ไม่มีใครกล้ากล่าวอีกต่อไป แต่เปลวไฟแห่งความโกรธยังคงลุกโชนอยู่ในใจพวกเขา

อันที่จริงแล้ว ถึงอย่างไรมันก็เกี่ยวข้องกับความพ่ายแพ้ของจี้เซวียนปิง และพวกเขาไม่สามารถยอมรับได้ เพราะเรื่องดังกล่าวไม่เคยเกิดกับการถกวิถีเต๋าในอดีต

มันถึงขนาดที่หลายคนต่างพร่ำบ่นอยู่ในใจ

“การพ่ายแพ้ของจี้เซวียนปิง เป็นเพราะเขาขาดการสะสมพลัง และเรื่องดังกล่าวคงไม่เกิดขึ้น หากหลิงชิงอู๋ได้เข้าร่วมในการถกวิถีเต๋า”

“แม้ว่าศิษย์พี่หญิงหลิงชิงอู๋จะไม่ได้อยู่ที่สำนักในขณะนี้ แต่ผู้เยี่ยมยุทธ์อาวุโสของสำนักฝ่ายในก็อาจถูกส่งเข้าร่วมแทน และบุคคลเหล่านั้นในสิบอันดับแรกของเทียบทองคำตราดาราม่วงก็แข็งแกร่งถึงสุดมิใช่หรือ?”

“แม้ว่าจี้เซวียนปิงจะเป็นทายาทจากหนึ่งในเจ็ดตระกูลโบราณที่ยิ่งใหญ่ แต่เขาเพิ่งเข้าสู่เขตฝ่ายในได้ไม่นาน ดังนั้นการสะสมพลังจึงไม่เพียงพอ…”

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงสิ่งที่ศิษย์เหล่านั้นคิดในใจ ในปัจจุบันจี้เสวียนปิงได้พ่ายแพ้ไปแล้ว การบ่นเกี่ยวกับการขาดความสามารถของจี้เสวียนปิงจึงเป็นเรื่องเปล่าประโยชน์

กล่าวโดยสรุปแล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะโกรธเพียงใด แต่นี่คือการถกวิถีเต๋าของเจ็ดสำนัก และมันจะต้องดำเนินไปตามกฎ มิฉะนั้น หากข่าวเรื่องนี้ได้แพร่ออกไปยังโลกภายนอก มันก็จะเป็นอันตรายต่อชื่อเสียงของสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าอย่างมาก

“เชียนซุ่ย เจ้าก็ควรกล่าวให้น้อยลง” ในอีกด้านหนึ่ง เมื่อเห็นหวังต้าวหลูปรากฏตัว อาจารย์ที่เป็นผู้นำกลุ่มจากสำนักศึกษาระทมสันต์ก็ตำหนิเซียวเชียนซุ่ยเช่นกัน

อาจารย์คนนี้มีผมสีดำและมีเคราที่แบ่งออกเป็นสามปอย ดูสง่าและทรงปัญญา ชื่อของเขาคือเหลิ่งอวิ๋นโส่ว

เซียวเชียนสุ่ยฮึดฮัด แล้วจึงกล่าวว่า “เอาละ เมื่อใดที่ข้าเข้าสู่สนามประลอง ข้าจะใช้การกระทำเพื่อบอกพวกเขาว่าความพ่ายแพ้ได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว”

…

หลังจากที่ความวุ่นวายสงบลง การถกวิถีเต๋าจึงดำเนินต่อไป

เหล่าอาจารย์พาตัวจี้เสวียนปิงไปรับการรักษา ในขณะที่จ้าวเมิ่งหลีกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อฟื้นฟูพลังของตน เนื่องจากนางได้ประสบกับการต่อสู้ที่ยากลำบากมาก่อนหน้านี้ และยังใช้พลังไปมาก ทำให้คนอื่นกังวลว่านางจะสามารถฟื้นพลังได้อย่างสมบูรณ์ก่อนการถกวิถีเต๋าในรอบที่สองหรือไม่

เยี่ยถังกำลังดื่มสุราเป็นครั้งคราว ทว่ารอยยิ้มไร้กังวลที่มักอยู่บนใบหน้าของเขาได้หายไปแล้ว หลงเหลือเพียงความสงบและเย็นชาเท่านั้น

ส่วนเจิ่นลู่กำลังนั่งอย่างเคร่งขรึม พลางฟื้นฟูพลังในทำนองเดียวกัน

มีเพียงเฉินซีเท่านั้นที่เฝ้าดูการต่อสู้ในสนามประลองอย่างเงียบ ๆ ดวงตาสีดำลุ่มลึก ใบหน้าหล่อเหลาปกคลุมไปด้วยความสงบและความเฉยเมย ซึ่งไม่มีใครสามารถเดาได้ว่าคนผู้นี้กำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากประสบกับความพ่ายแพ้อย่างไม่คาดคิดของจี้เซวียนปิง การต่อสู้คู่ถัดไปในสนามประลองดูเหมือนจะราบรื่น แต่ก็ขาดบรรยากาศที่ร้อนแรงและคึกคักเหมือนเช่นคู่ก่อน

หนึ่งชั่วยามต่อมา

การถกวิถีเต๋าในรอบแรกได้เสร็จสิ้นลง และศิษย์สิบเจ็ดคนก็ผ่านเข้ารอบต่อไป

แต่สิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวถึง ในระหว่างรอบแรกของการถกวิถีเต๋า ศิษย์ที่ได้รับการคัดออกมากที่สุด ล้วนมาจากสำนักศึกษาเมฆาหมอก สำนักศึกษากระแสวาตะ และสำนักศึกษาเต๋าเร้นลับ ทั้งหมดถูกคัดออกไปสิบสามคน

ในทางกลับกัน สำนักศึกษาระทมสันต์ สำนักศึกษามหาเดียวดาย และสำนักศึกษานภาไพศาลมีศิษย์เพียงคนเดียวที่ถูกคัดออก เช่นเดียวกับสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋า

สีหน้าของอาจารย์และศิษย์จากสำนักศึกษาเมฆาหมอก สำนักศึกษากระแสวาตะ และสำนักศึกษาเต๋าเร้นลับไม่น่าดูอย่างยิ่งเมื่อเผชิญกับผลลัพธ์นี้ พวกเขาต่างเงียบสนิท ทั้งยังเผยใบหน้าที่มืดมน ในขณะที่ศิษย์และอาจารย์จากสำนักศึกษาระทมสันต์ สำนักศึกษามหาเดียวดาย และสำนักศึกษานภาไพศาลต่างมีสีหน้าเบิกบาน พวกเขาสนทนากันอย่างมีความสุข รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง และมันก็เกิดความแตกต่างอย่างชัดเจน

“ผู้อาวุโส ดูเหมือนว่านิกายอำนาจเทวะน่าจะชักใยอยู่เบื้องหลังของสำนักศึกษาระทมสันต์ สำนักศึกษามหาเดียวดาย และสำนักศึกษานภาไพศาล” ทันใดนั้น เฉินซีก็กล่าวด้วยน้ำเสียงสงบที่แฝงไปด้วยความเย็นชาเสียดแทงไปถึงกระดูก

ความคิดเห็น