บทที่ 1361 จั่วชิวหลิงหง

บทที่ 1361 จั่วชิวหลิงหง

บทที่ 1361 จั่วชิวหลิงหง

ณ เมืองคนบาป

ที่นี่ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน มันกลายเป็นดินแดนรกร้าง บนถนนกว้างขวางมีผู้คนเพียงบางตา จำนวนของคนบาปที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ตอนนี้เป็นเวลาพลบค่ำ

เสียงโหยหวนดังระงมอยู่ด้านหน้าภัตตาคารวิญญาณมังกรในใจกลางเมือง ก่อนจะมีเสียงปึงปังลั่นตามมาพร้อมกับร่างของศพที่ถูกโยนลงกลางพื้นถนน

บนถนนที่อยู่ห่างออกไป สายตาของเหล่าคนบาปทั้งหลายจับจ้องยังเหตุการณ์ดังกล่าวโดยไม่กะพริบ พวกเขาหวาดกลัวถึงขีดสุดกระทั่งหัวซึ่งฉาบร่องรอยแห่งความผวาหวั่นหดเข้าไปรวมเป็นเนื้อเดียวกับลำคอ

“นี่มันครั้งที่ 875 แล้วนะ! ไอ้บัดซบเอ๊ย!” เสียงพึมพำที่ลอดออกมาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

คนอื่น ๆ ก็สะเทือนใจและเป็นกังวลไม่ต่างกัน

ไม่กี่เดือนก่อน ราชันเซียนได้มาที่เมืองคนบาปและสังหารผู้เฒ่าเกออวิ๋นก่อนจะหายตัวไปอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่นั้นมา ความโกลาหลครั้งใหญ่ก็เกิดขึ้นในเมืองคนบาป ทั่วทั้งเมืองปกคลุมไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก ภายในช่วงเวลาเหล่านั้น คนบาปจำนวนมากตั้งใจที่จะหลบหนีออกจากเมืองด้วยกังวลว่าจะถึงคราวซวยของตน

อย่างไรก็ตาม หลังจากช่วงเลวร้ายผ่านพ้น ความสงบสุขก็เริ่มมาเยือน เรื่องเลวร้ายสร่างซาจนไม่เกิดขึ้นอีกไปพักใหญ่ สิ่งนั้นทำให้คนบาปทั้งหลายได้มีโอกาสหายใจหายคออย่างโล่งอก

ทว่าเมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ ค่อย ๆ ลบเลือนไปจากความทรงจำ ก็มีคนหนุ่มและชายชราคู่หนึ่งเข้ามาที่เมืองนี้อีกครั้ง ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังรอคอยใครบางคนอยู่ ดังนั้นจึงเลือกจะพักที่ภัตตาคารวิญญาณมังกรเป็นการชั่วคราว

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เมืองคนบาปก็ถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกอันน่าสะพรึงกลัวอีกครั้ง!

เนื่องจากชายหนุ่มผู้มาเยือนเป็นพวกอารมณ์ร้อนอย่างยิ่ง ใช้คนบาปที่อยู่ในเมืองเป็นเครื่องมือระบายโทสะอย่างไร้เหตุผล และโดยส่วนใหญ่แล้ว เขามักจะสังหารคนบาปเหล่านั้นไปราว ๆ ห้าสิบถึงหกสิบคนภายในวันเดียว

การกระทำดังกล่าวสร้างความเดือดดาลให้แก่คนบาปผู้แข็งแกร่งทั้งหลายในเมืองอย่างยิ่ง พวกเขาตรงเข้ามาหาชายผู้นั้นเพื่อชำระแค้น ทว่าน่าเสียดายที่เรื่องราวจบลงด้วยความตายอันน่าสังเวชของกลุ่มคนบาปเหล่านั้น แน่นอน นั่นทำให้สมดุลของเมืองคนบาปสั่นคลอนในทันที

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าสองคนนั้นจะมีความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขามเช่นนี้ แต่ที่สำคัญที่สุด ก็คือพวกเขาระบายโทสะใส่คนบาปในเมืองนี้อย่างที่ไม่มีเหตุผลและไม่เคยมีความขุ่นข้องหมองใจกันมาก่อน ซ้ำยังฆ่าอีกฝ่ายทุกวันไม่ต่างจากชำแหละผักปลา

สิ่งนี้ทำให้คนบาปทุกคนตกอยู่ในความตระหนก

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่เดือน คนบาปจำนวนมากกว่าครึ่งหนึ่งไม่อาจต้านทานต่อเหตุการณ์ชวนสะพรึงขวัญเช่นนี้ได้ พวกเขาเลือกที่จะหลบหนีไปในที่สุด

อาจกล่าวได้ว่าเป็นเพราะคนคู่นี้ เมืองคนบาปจึงได้ตกอยู่ในบรรยากาศแสนอึดอัดและน่าหวาดกลัว สิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าก็คือ เหตุการณ์นี้มันยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่มีวี่แววว่าจะสิ้นสุดลง!

เมื่อเวลาผันผ่าน ข่าวลือบางอย่างก็เริ่มแพร่กระจาย ตอนนี้มีข่าวลือว่าคนทั้งสองนั้นมาจากตระกูลจั่วชิว โดยหนึ่งในนั้นคือจั่วชิวคง ผู้เป็นทายาทสายตรงแห่งตระกูลจั่วชิว และหนึ่งในเจ็ดดวงตะวันอันเจิดจ้าของภพเซียน

ในอีกด้านหนึ่ง ชายชราผู้นั้นก็เป็นผู้อาวุโสของตระกูลจั่วชิวที่มีความแข็งแกร่งไม่ธรรมดา!

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงข่าวลือเท่านั้น ไม่มีคนบาปแม้แต่คนเดียวที่กล้ายืนยันว่าข่าวลือนี้เป็นจริง ด้วยว่าสถานะและตัวตนของพวกเขานั้นไม่อาจเข้าถึงข้อมูลระดับดังกล่าวได้อย่างสมบูรณ์

…

ณ ภัตตาคารวิญญาณมังกรอันรกร้างว่างเปล่า

ชายชราผมขาวรูปร่างผอมบางในชุดสีเทานั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย

“คงเอ๋อร์ จิตใจของเจ้ามีแต่ยิ่งกระสับกระส่ายมากขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ” ชายชรามองยังชายหนุ่มที่เพิ่งกลับมาจากการโยนศพของคนบาปแล้วอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า

“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ไอ้สารเลวพวกนี้ก็ล้วนแต่สมควรตายกันอยู่แล้ว ดังนั้นการที่ข้าฆ่าพวกมันเพื่อระบายความคับข้องในใจก็คงไม่ผิดบาปอันใดนัก” ชายหนุ่มยิ้มอย่างไม่แยแส รูปร่างหน้าตาของเขาจัดว่าเป็นเลิศ ดวงตาสุกสกาว แม้แต่ท่วงท่าการเคลื่อนไหวยังเต็มไปด้วยกลิ่นอายสง่างามอย่างชนชั้นสูง

ใช่แล้ว ชายหนุ่มผู้นี้คือจั่วชิวคง!

“ท่านลุงหลิงหง ไม่ใช่ว่าท่านได้บอกไว้ก่อนหน้านี้หรอกหรือ ว่าซากโบราณสถานแรกกำเนิดนั้นถูกทำลายไปแล้ว หากเป็นเช่นนั้นจริง ถ้าเฉินซียังไม่ตาย มันจะต้องกลับมาที่นี่อย่างแน่นอน” จั่วชิวคงนั่งหันข้างให้ชายชรา ดวงตาของเขาฉายประกายคุกรุ่น “เรารออยู่ที่นี่มาสองสามเดือนแล้ว ไม่ว่าอย่างไร ครั้งนี้เราจะต้องฆ่าไอ้สารเลวนั่นให้ได้!”

เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและชิงชัง

เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ตอนที่ได้รู้ว่าเฉินซีเป็นผู้ชนะในการถกวิถีเต๋าของเจ็ดสำนัก ความหวั่นเกรงที่ยากจะอธิบายก็เกาะกุมหัวใจทันที

น่าเสียดาย เมื่อเขารายงานเรื่องนี้ต่อตระกูล หมายระดมกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อกำจัดตัวปัญหาอย่างเฉินซี สิ่งที่ได้รับกลับเป็นคำปฏิเสธจากเบื้องบน

ถึงกระนั้น ความมุ่งมั่นในใจของจั่วชิวคงก็หาได้มอดดับลงไม่ เขาไปเยี่ยมผู้อาวุโสทุกคนในตระกูลทันที และดึงเอาสารพัดไม้เด็ดที่ตนมีเพื่อขอให้คนเหล่านั้นยอมลงมือจัดการอีกฝ่าย

เหตุผลที่ทุ่มสุดตัวเช่นนี้ก็เป็นเพราะตระหนักดีว่าพัฒนาการของเฉินซีนั้นรวดเร็วเกินไป ตั้งแต่เข้ามาในภพเซียน มันก็ก้าวหน้าอย่างไร้พ่ายตลอดเส้นทางการฝึกฝน เพียงเวลาไม่นาน เฉินซีก็ได้เข้าศึกษาในสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋า ทั้งยังบรรลุขอบเขตเซียนทองคำภายในระยะเวลาเพียงไม่กี่ปีและได้เข้าไปเป็นศิษย์ฝ่ายใน เรียกได้ว่าตอนนี้ เฉินซีได้กลายเป็นหนึ่งในเจ็ดดวงตะวันอันเจิดจ้าที่มีชื่อเสียงไปทั่วภพทั่วแดน

หากเฉินซียังคงพัฒนาต่อไปด้วยความเร็วเช่นนี้ คงไม่นานนักที่ไอ้สารเลวที่ไม่สมควรเกิดมาผู้นี้จะเติบโตขึ้นอย่างสมบูรณ์ เมื่อถึงเวลานั้น มันคงจะสายเกินไปที่จะมาจัดการกับอีกฝ่ายแล้ว!

ด้วยเหตุนี้ จั่วชิวคงจึงไม่ลังเลที่จะจ่ายด้วยทุกสิ่งที่มีและยอมก้มหัวขอร้องผู้อาวุโสทุกคนอย่างเต็มกลืน ในที่สุด ชายหนุ่มก็สามารถโน้มน้าวให้หนึ่งในผู้อาวุโสของตระกูลยอมลงมือจัดการกับเฉินซีได้สำเร็จ!