บทที่ 141 เข้าสู่ชั้นสี่สัญลักษณ์

ภายนอกเจดีย์บำเพ็ญทุกข์

บรรยากาศเงียบสนิทจนได้ยินเสียงหมุดตก

เงียบราวกับป่าช้า…

มันเงียบสงัดเนื่องจากไม่มีใครพูดอะไรสักคำ และจิตใจของทุกคนก็ตกตะลึงงุนงง

นับตั้งแต่เฉินซีเริ่มการต่อสู้กับซูเจียวและศิษย์ของตระกูลซูกว่าร้อยคน สายตาของทุกคนที่อยู่ในตอนนี้ได้จับจ้องไปยังสนามรบในภาพฉาย

ฝ่ายหนึ่งคือผู้บ่มเพาะขอบเขตตำหนักอินทนิลกว่าร้อยคนของตระกูลซู ซึ่งเป็นตัวแทนของกองกำลังชั้นยอดทั้งหมดของคนรุ่นเยาว์แห่งตระกูลซู อาจกล่าวได้ว่า พวกเขาเป็นตัวแทนในอนาคตของตระกูลซู และทุกคนอาจเติบโตเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่ไม่ธรรมดา

ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งคือเฉินซี เฉินฮ่าว และศิษย์รุ่นเยาว์ทั้งเจ็ดของนิกายกระบี่เมฆาพเนจร

ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเกี่ยวกับเฉินซี เนื่องจากชื่อเสียงของเขาในเมืองทะเลสาบมังกรเป็นเหมือนดวงอาทิตย์บนท้องฟ้ายามเที่ยง

ส่วนเฉินฮ่าวกลับไม่เป็นที่รู้จัก แต่เนื่องจากเขาได้บรรลุขอบเขตตำหนักอินทนิลขั้นเจ็ดดาราและเชี่ยวชาญเต๋ากระบี่เที่ยงธรรม เขาจึงนับว่าเป็นยอดอัจฉริยะอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนี้ ในบรรดาศิษย์ของนิกายกระบี่เมฆาพเนจรทั้งเจ็ดนั้น เฟยเหลิ่งชุ่ยก็เป็นผู้นำในหมู่คนรุ่นเยาว์ของนิกายกระบี่เมฆาพเนจรและเป็นหญิงสาวอัจฉริยะที่ทุกคนต่างก็รู้จักในเมืองทะเลสาบมังกร

มีผู้ใดบ้างที่จะไม่ให้ความสนใจกับบุคคลที่ความสามารถโดดเด่นเช่นนี้?

ตามที่คาดไว้ การต่อสู้นั้นโหดร้ายและเต็มไปเหตุการณ์พลิกผันมากมาย และอาจเรียกได้ว่าเป็นการต่อสู้ที่น่าสนใจที่สุดตั้งแต่งานเทียบอันดับมังกรซ่อนเริ่มต้นขึ้น และจะต้องถูกบันทึกไว้ในตำราประวัติศาสตร์ของเมืองทะเลสาบมังกร

ในการต่อสู้ครั้งนี้ มีการปรากฏของเต๋ากระบี่เที่ยงธรรมที่สูงส่งและทรงพลัง ดาบคู่อัสนีผสานที่ไม่มีใครเทียบได้และดุร้ายยามเมื่อใช้กระบวนท่า ‘ผนึกน้ำแข็งพันโยชน์’ อีกทั้งค่ายกลคุกหมากล้อมไตรวารีที่สามารถทำลายล้างผู้บ่มเพาะขอบเขตแกนทองคำหยินหยาง… แต่ที่น่าตื่นตาและโดดเด่นที่สุด ย่อมเป็นเฉินซีอย่างไม่ต้องสงสัย

ความช่ำชองในการต่อสู้ กลยุทธ์ และความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมานั้นยอดเยี่ยมและน่าเกรงขามเกินความคาดหมาย และทำให้ผู้คนต้องหยุดหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าและทำให้ผู้คนจมอยู่ในห้วงความคิดอย่างไม่รู้จบ

เมื่อผู้คนเห็นเฉินซีถูกล่ามด้วยโซ่นับพัน ทุกคนคิดว่าเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน แต่กลับกลายเป็นว่าเขาได้ทำลายการพันธนาการอย่างง่ายดาย ทำให้ทุกคนก็ตระหนักได้ว่า เฉินซีปกปิดความแข็งแกร่งของเขามาตั้งแต่ต้น เหมือนหมาป่าเดียวดายที่อดกลั้นและเผยเขี้ยวเล็บออกมาในช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด!

ทักษะขัดเกลากายาเทพ!

ปราณจ้าววิญญาณ!

ปราณฝ่ามือขนาดใหญ่ของพลังอิทธิฤทธ์ที่ครอบคลุมพื้นที่ถึง ร้อยยี่สิบจั้ง!

ขณะที่ผู้คนเฝ้าดูศิษย์ของตระกูลซูเสียชีวิตอย่างน่าอนาถภายใต้ปราณฝ่ามือที่น่าสะพรึงกลัว

ขณะที่ผู้คนเฝ้าดูการสังหารของเฉินซีในทุกทิศทางราวกับเทพมารโบราณ

ขณะที่ผู้คนเฝ้าดูเฉินซีพลิกสถานการณ์ที่สิ้นหวังด้วยตัวเขาเอง… ทั้งหมดนี้น่าตกตะลึงมาก ดังนั้น แม้ผู้คนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเห็นก็ต้องเชื่ออย่างช่วยไม่ได้

ในตอนนี้ พวกเขาเข้าใจแล้วว่าไม่เพียงแต่เฉินซีจะเป็นอัจฉริยะซึ่งบรรลุเต๋ารู้แจ้งแล้ว แต่เขายังฝึกฝนทักษะขัดเกลากายาเทพจนบรรลุขอบเขตตำหนักอินทนิลแล้ว และยังเชี่ยวชาญพลังอิทธิฤทธ์ที่น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง!

เมื่อซูเจียวออกจากเจดีย์บำเพ็ญทุกข์ด้วยความเคียดแค้นในใจ ในที่สุดการต่อสู้ครั้งนี้ก็จบลง

แต่สำหรับผู้รับชมทั้งหลาย ทุกฉากของการต่อสู้ครั้งนี้และทุกรายละเอียดเล็ก ๆ ยังคงสะท้อนอยู่ในห้วงความคิดของพวกเขา จนพูดอะไรไม่ออกเป็นเวลาเนิ่นนาน

“อายุสิบเจ็ดปี บรรลุขอบเขตตำหนักอินทนิล ทั้งในการบ่มเพาะปราณและการแปรสภาพร่างกายและการฝึกฝนของเขาในเต๋าแห่งการต่อสู้ก็อยู่ที่ขอบเขตเต๋าแห่งการรู้แจ้ง… คนผู้คืออัจฉริยะระดับสัตว์ประหลาด!”

“เขาวางแผนอย่างโหดเหี้ยม และกลยุทธ์ของเขาก็พิถีพิถัน จนถึงจุดที่คำนึงถึงทุกความเป็นไปได้ ถ้าตัวประหลาดที่เชี่ยวชาญทั้งกลยุทธ์และการต่อสู้เติบใหญ่ขึ้นมา เขาจะทรงพลังขนาดไหนกัน?”

“ข้าสงสัยว่ามีไพ่ตายอะไรอีกบ้างที่เขายังไม่ได้เปิดเผย ด้วยนิสัยของคนผู้นี้ เขาย่อมไม่เปิดเผยไพ่ตายของเขาทั้งหมดอย่างแน่นอน”

ไม่ทราบว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ฝูงชนที่เงียบงันก็ระเบิดความโกลาหลและเสียงวิจารณ์ต่าง ๆ ก็ดังกึกก้องออกมา หัวข้อสนทนาที่หลากหลายเกี่ยวกับเฉินซี ทำให้ฝูงชนเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครมและมีชีวิตชีวา

บนแท่นหยก ใบหน้าของซูเจิ่นเทียนผู้นำของตระกูลซูมืดมนลง และท่าทางของเขาก็อำมหิตเป็นอย่างยิ่งขณะที่ร่างกายของเขาปลดปล่อยเจตนาฆ่าอันเข้มข้นออกมา

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้คนก็สามารถตระหนักได้ว่าศิษย์ของตระกูลซูทั้ง 132 คนนั้นเป็นกองกำลังชั้นยอดทั้งหมดของในหมู่คนรุ่นเยาว์ของตระกูลซู การสูญเสียศิษย์ชั้นยอดถึงหนึ่งร้อยคนในช่วงเวลาสั้น ๆ ทำให้ตระกูลซูเสียหายอย่างสาหัส จนถึงขนาดที่ตระกูลซูต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลมเพราะขาดผู้สืบทอด และถ้ามันเป็นเช่นนี้จริงๆ ตระกูลซูก็อยู่ไม่ไกลจากความเสื่อมถอยและล่มสลาย

…

‘น่าเสียดาย ที่ข้าเข่นฆ่าได้เพียง 97 คน และทำให้พวกที่เหลืออีก 35 คนหลบหนีไปได้…’ เฉินซีถอนหายใจกับตัวเอง สายตาของเขากวาดผ่านกองเศษเลือดเนื้อบนพื้นก่อนที่จะแกว่งแขนเสื้อเพื่อเก็บสมบัติต่าง ๆ ที่ถูกทิ้งไว้บนพื้นดิน หลังจากที่นับแหวนมิติ กำไลมิติ เข็มขัดมิติ… พวกมันก็มีถึง 73 ชิ้นเลยทีเดียว!

“คนจะมั่งคั่งไม่ได้ถ้าไม่มีโชคลาภ เหมือนที่ม้าไม่อ้วนเพราะไม่กินหญ้าตลอดทั้งคืน บรรพบุรุษของเราพูดความจริงเสมอ คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้บ่มเพาะขอบเขตตำหนักอินทนิลของตระกูลซู ความมั่งคั่งของพวกมันที่มากมายมหาศาลตอนนี้กลับให้ประโยชน์แก่ข้า” เฉินซีไม่ได้ตรวจสอบสิ่งของในคลังสมบัติมิติ แต่เลือกที่จะเก็บพวกมันไปก่อน

แม้ว่าศิษย์ของตระกูลซูจะเสียชีวิตหรือหนีไป แต่การสู้รบครั้งยิ่งใหญ่ก่อนหน้านี้กลับดึงดูดสายตานับไม่ถ้วนของผู้คน ด้วยญาณศักดิ์สิทธิ์ของเฉินซี เขาสัมผัสได้ว่ามีผู้คนกว่าพันคนที่หลบซ่อนอยู่โดยรอบ ดังนั้น ช่วงเวลานี้จึงไม่ใช่เวลาที่จะตรวจสอบสิ่งของที่ยึดมาได้

ความคิดเห็น