บทที่ 1462 วิชาศักดิ์สิทธิ์คุนเผิง

……………………………………………………………………..

ภายในค่ายกลขจัดเทพ

ภายใต้การนำของเหมิงซิงเหอ หยวนเชอ และคนอื่น ๆ เฉินซีและพวกจึงจัดการอุปสรรคได้เหมือนใบไม้แห้ง ใกล้จะทะลวงออกจากค่ายกลได้แล้ว

เมื่อเห็นว่าใกล้จะออกมาได้แล้ว ทุกคนจึงยิ่งมีกำลังใจ ยิ่งมีกำลังต่อสู้มากขึ้น

กระทั่งหัวเจี้ยนคงที่มีนิสัยเงียบขรึม ตอนนี้ยังต้องเผยรอยยิ้มออกมา

ทว่าเป็นจังหวะนี้เองที่คิ้วงามของหลียางเลิกสูง ก่อนสีหน้าจะผันเปลี่ยน “ระวัง!”

ชิ้ง!

สิ้นคำนั้น กลิ่นอายทรงพลังน่าเกรงขามก็แผ่ปกคลุมบริเวณโดยรอบ มันให้ความรู้สึกเรียบเฉยไร้อารมณ์ ดูสูงส่งและเต็มไปด้วยอำนาจน่ายำเกรง

จากนั้นทุกคนก็ส่งสายตาตกตะลึงมอง ลูกตาข้างหนึ่งพลันปรากฏตัวขึ้นจากภายในวังวนโลกาวินาศซึ่งอยู่บนท้องฟ้าเหนือค่ายกล!

มันเป็นสีดำลุ่มลึก ดูเยือกเย็น คล้ายกับว่ามีสัญลักษณ์บางอย่างส่องระยับอยู่ภายใน ดุจการเกิดและดับของโลก เหมือนการโคจรของดารา กาลเวลาที่ผันผ่าน ความเปลี่ยนแปลงในจักรวาล… ทุกสิ่งอย่างที่ว่าสะท้อนออกมาจากนัยน์ตานั้น

ทันทีที่มันปรากฏขึ้นมา มันก็ผสานเข้ากับค่ายกลขจัดเทพ ก่อนจะปลดปล่อยพลังบีบคั้นอันรุนแรงออกมา เกิดเป็นโซ่ศักดิ์สิทธิ์สีดำจำนวนมากพุ่งออกมาจากรอบทิศ อีกทั้งโซ่แต่ละเส้นยังมีพลังมากกว่าเดิมสองเท่า!

ครืน!

โซ่ดำจำนวนมากเชื่อมฟ้าเข้ากับดิน หนั่นหนาเหมือนหิน มันปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์สีม่วงออกมายามซัดเข้าโจมตีเฉินซีและคนอื่น ๆ

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

กระบี่แสงโชติช่วงสี่เล่มราวกับว่าถูกฟ้าลั่น สั่นสะท้านไม่รู้จบ อีกทั้งแรงพลังนี้ยังส่งผลให้หยวนเชอ คงหลิน อวี่ฉือว่าน และอวิ๋นซู่สั่นผวาจนหน้าซีด ซวนเซถอยหลังไปหลายก้าว

ตู้ม!

ที่เจ็บหนักที่สุดคือเหมิงซิงเหอ คัมภีร์ล้างโลกาจักรพรรดิเต๋าของเขาถูกโจมตีรุนแรง พื้นผิวคล้ายจะหลั่งเลือด สั่นสะท้านไม่รู้จบ

ตัวหมิงซิงเหอเองก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน เขาพลันกระอักเลือดออกมา!

เพียงแค่พริบตาเดียว ความได้เปรียบเมื่อก่อนหน้าก็หายไป ถึงขั้นได้รับบาดเจ็บ ทำเพียงหลบหนีกันเป็นพัลวัน

“เนตรทัณฑ์สวรรค์!” หลียางเผยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนหยิบหนังอสูรสีดำที่เรืองแสงสีเข้มออกมา มันลอยขึ้นเหนือศีรษะทุกคนแล้วหมุนวน ถึงพอจะเริ่มรับมือการโจมตีอันน่ากลัวได้

หนังอสูรชิ้นนี้เป็นสมบัติศักดิ์สิทธิ์ สลักไว้ด้วยอักขระลับโกลาหล มีอำนาจสูงไม่ใช่น้อย

พอถึงตอนนี้ทุกคนจึงถอนหายใจโล่งอก แต่สีหน้ายังไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ เมื่อครู่พวกเขาเกือบทำลายค่ายกลออกมาได้แล้ว ไม่มีใครคิดว่าสถานการณ์จะพลิกผันเช่นนี้ กลายเป็นว่าพวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์จวนตัวอีกครั้ง ทั้งยังอันตรายกว่าเก่า

“เนตรทัณฑ์สวรรค์! บัดซบ! มันมีกลิ่นอายของการสังเวยเลือด หรือว่านิกายอำนาจเทวะจะสังเวยยอดฝีมือขอบเขตเทวาเพื่อสังหารเราจริง?” เหมิงซิงเหอมีสีหน้าขุ่นเคืองพลางเก็บคัมภีร์ล้างโลกาจักรพรรดิเต๋าไป สมบัติชิ้นนี้มีอำนาจสะท้านฟ้าและทำลายเต๋าได้ ดังนั้นมันจึงถูกพลังทัณฑ์สวรรค์ทำลายรุนแรงที่สุด ไม่เช่นนั้นก่อนหน้านี้เขาคงไม่บาดเจ็บ

“ต้องเป็นจั่วชิวเป่ยหยงกับจั่วชิวเหลิงฮวาที่ถูกสังเวยแน่” หลียางมีสีหน้าเย็นชา ปรากฏรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก “ตั้งแต่ก่อนแล้ว นิกายอำนาจเทวะทำเช่นนี้มาไม่รู้กี่รอบ”

ทุกคนรู้สึกตกตะลึงและเย็นยะเยือกในพลัน

แค่เพราะอยากสังหารพวกเรา นิกายอำนาจเทวะกลับไม่ลังเล ยอมสังเวยสองยอดฝีมือขอบเขตเทวา ใช้เลือดดึงเนตรทัณฑ์สวรรค์ลงมาเลยหรือ?

นั่นมันยอดฝีมือขอบเขตเทวาเชียวนะ!

“นี่คือผลลัพธ์ของการทรยศตระกูลแล้วไปเข้ากับนิกายอำนาจเทวะ!” เมื่อรู้เรื่องนี้เข้า สีหน้าจั่วชิวเฟยหมิงและคนอื่น ๆ ก็ดูแปลกประหลาดไป มีทั้งความดีใจ เศร้าใจ เหมือนอยากร้องไห้แต่ก็หัวเราะไปพร้อมกัน เป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนและขัดกันอย่างถึงที่สุด

เนตรทัณฑ์สวรรค์… ความเกลียดชัง ความบ้าคลั่ง และความชั่วร้ายบังเกิดขึ้นในใจเฉินซีอีกครั้ง ชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากภายในห้วงจิตสำนึกคล้ายกับตื่นขึ้นจากการหลับใหลอีกครั้ง

วันนั้นในภูมิภาคบรรลุเทพ เฉินซีได้รับผลจากชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลาก และต่อสู้กับเนตรทัณฑ์สวรรค์ด้วยตนเอง เอาชนะมัน และพาสืออวี๋กับคนอื่น ๆ รอดชีวิตออกมาได้

แต่ชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากก็เงียบงันมาตั้งแต่ตอนนั้น ซึ่งพริบตาเดียวมันก็กลับไปหลับลึกอีกครา เฉินซีเห็นดังนี้ก็อดอึ้งไปไม่ได้

เขาสัมผัสได้จาง ๆ ว่าชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากคล้ายกับสัมผัสได้ถึงพลังของเนตรทัณฑ์สวรรค์ในครั้งนี้แกร่งเกินไป มันคงสู้ไม่ได้ จึงเลือกหลับลึกไปแทน!

ความรู้สึกนี้เป็นเพียงความรู้สึกเบาบางเท่านั้น แต่กลับทำให้ใจหล่นวูบ กระทั่งชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากยังเลือกเช่นนี้ แล้วจะมีพลังอะไรที่สามารถต่อกรกับเนตรทัณฑ์สวรรค์ได้?

ครืน!

เนตรทัณฑ์สวรรค์สำแดงอำนาจ ซัดลงมาไม่รู้จบ สั่นสะท้านหนังอสูรไม่หยุดหย่อน อักขระลับโกลาหลบนผิวมันกะพริบริบหรี่ คล้ายว่ากำลังต้านพลังไว้

“เช่นนี้ไม่ดีแล้ว! หากปล่อยไว้ หนังอสูรโกลาหลคงทนรับการโจมตีของเนตรทัณฑ์สวรรค์ไม่ไหวแน่!” หยวนเชอเปลี่ยนสีหน้าไปอีกครั้ง ดูเป็นกังวลยิ่ง

คนอื่น ๆ เองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร บนใบหน้าล้วนแต้มไปด้วยความหนักใจ

ความคิดเห็น