บทที่ 1474 เอาชนะราชันเซียน

……………………………………………………………………..

ไม่ว่าจะตกใจอย่างไร แต่เขาเป็นราชันเซียน การตอบสนองของอูถิงจึงรวดเร็ว

เคร้ง!

พริบตาต่อมา รัศมีสีครามอันเจิดจ้าสว่างไกลก็แผ่ออกจากร่างอูถิง ชุดคลุมเซียนสีครามปรากฏขึ้นบนร่าง พร้อมกันนั้นในมือก็ปรากฏหอกสีเขียวเข้มซึ่งส่องแสงน่าเกรงขามเรืองรอง

ตู้ม!

เพียงตวัดหอกสีเขียวเข้มเล็กน้อย ปราณกระบี่ที่เฉินซีซัดออกมาก็แตกกระจาย เป็นท่าหอกที่ดูแกร่งและดุดันยิ่ง

เห็นเลยว่าหอกสีเขียวเข้มเป็นสมบัติอมตะอันน่าเกรงขามที่มีพื้นเพไม่ธรรมดา!

“หึ! บีบให้ข้าต้องใช้หอกทลายวิญญาณเขียวทั้งที่เจ้ายังอยู่ขอบเขตราชันเซียนครึ่งขั้นได้ เจ้าตายตาหลับได้แล้ว!” อูถิงถือหอกไว้ในมือ จากกลิ่นอายขู่ขวัญกลายเป็นทรงอำนาจเหนือใคร ทั้งคำพูดทระนงยิ่งกว่า

เฉินซีหรี่ตาลง เขาหยิบกริชระดับวีรบุรุษเพื่อรับมือ

อูถิงเหวี่ยงหอก ปราณสีเขียวเข้มกวาดออกเข้าปะทะกับกริชจนแตกสลาย กลายเป็นแสงพุ่งออกรอบทิศ

“เท่านั้นเองหรือ?” อูถิงส่งเสียงเยาะเย้ย

สีหน้าเฉินซีไม่เปลี่ยนแปลง ชายหนุ่มจ้องหอกสีเขียวเข้มในมืออีกฝ่าย “สมบัติชิ้นนี้ไม่เลวเลย ให้ข้าเป็นคนเก็บรักษาไม่ดีกว่าหรือ? ข้าใช้มันเป็นวัตถุดิบผสานเข้ากับสมบัติของข้าได้พอดี”

“ฮ่า ๆ! เป็นสหายน้อยที่อวดดียิ่งนัก! แม้ว่าสมบัติอมตะชิ้นนี้จะเป็นของดี แต่จะเอาไปได้เจ้าก็ต้องเอาชีวิตให้รอดเสียก่อน!” อูถิงระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น เขาถือหอกไว้ในมือข้างหนึ่งแล้วชี้เฉินซี จิตสังหารเย็นยะเยือกกระบายออกมาทั่วฟ้าดิน จังหวะนั้นรอบกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายอาฆาต กระทั่งห้วงเวลายังชะงักค้างและกรีดร้องโหยหวนไม่หยุด

“ข้าโชคค่อนข้างดี ในเมื่อเจ้าตกลงแล้ว ข้าขอรับของชิ้นนี้ไปแล้วกัน!” แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องประกายในนัยน์ตาเฉินซี ก่อนร่างสูงใหญ่จะแวบหายไปอย่างรวดเร็ว

“รนหาที่ตาย!” อูถิงโจมตี แทงหอกออกไปดั่งสายฟ้าฟาดสีเขียว ดั่งว่าท้องนภาสีเขียวที่เต็มไปด้วยจิตสังหารหนาแน่น

เฉินซีแวบร่างหลบการโจมตี สมบัติชิ้นนี้คมกริบยิ่งนัก ทำเอาห้วงเวลาตกอยู่ในความโกลาหล สร้างจิตสังหารขึ้นมาหลายกระแส เฉินซีจึงต้องยิ่งระวัง

เคร้ง!

อูถิงโจมตีอีกครั้ง แสงสีเขียวพุ่งขึ้นฟ้าพร้อมกับจิตสังหารหนาแน่น แค่กลิ่นอายของมันก็น่าเกรงขามมากแล้ว พอจะสังหารราชันเซียนครึ่งขั้นฝีมือธรรมดาได้เลย

นี่คืออำนาจของราชันเซียนที่มีสมบัติล้ำค่า พลังจึงรุดขึ้นสูงจนน่าตกใจ

แต่ทั้งหมดนี้ก็เหมือนไม่ส่งผลอะไรต่อเฉินซีเลย ร่างสูงใหญ่แวบไปมาไม่หยุดจากการเคลื่อนมิติ ทันใดนั้นเขาก็พุ่งไปข้างหน้า นิ้วประสานเข้าหากันและฟันออกไป

ฟึบ!

ปราณกระบี่พวยพุ่ง

ตู้ม!

ปราณกระบี่และหอกสีเขียวเข้มเข้าปะทะ ดีดเอาพลังปะทุออกรอบทิศ เปลี่ยนรอบข้างให้ตกอยู่ในความโกลาหล

อูถิงรู้สึกตกใจอยู่นาน เพราะเพียงปราณกระบี่กลับทำให้เขารู้สึกเจ็บแขนอยู่เล็กน้อยแล้ว นี่มันใช่พลังของราชันเซียนครึ่งขั้นแน่หรือ?

เขาจึงไม่กล้ายั้งมืออีก หอกสีเขียวเข้มสั่นสะท้าน กฎแห่งราชันเซียนจำนวนมากพุ่งออกมาจนมืดฟ้ามัวดิน หมายสังหารเฉินซีโดยเร็วเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องผิดพลาดใดขึ้น

ครืน!

หอกกรีดผ่านฟ้า คล้ายจะทะลวงผ่านโลกาได้ อีกทั้งมันยังเคล้าไปด้วยอำนาจสะท้านรอบทิศ

สีหน้าเฉินซีสีหน้าขรึมลง นิ้วขยับเคลื่อน ซัดปราณกระบี่จำนวนมากที่เคล้าพลังบัญชาออกไป มันผสานรวมเป็นยันต์มากมาย

มันเป็นวิชาที่เขาทำความเข้าใจได้หลังจากซึมซับพลังโซ่ศักดิ์สิทธิ์บัญชามาได้ มันใช้อำนาจแห่งมรดกภายในแก่นยันต์เทวะ ผสานเข้ากับเต๋าแห่งปราชญ์ยันต์อักขระ เสริมด้วยความลึกล้ำแห่งกาลเวลาและห้วงมิติ สุดท้ายมันก็กลับคืนสู่ความเรียบง่าย ผสานรวมเป็นหนึ่ง ก่อนจะผสมเข้ากับเต๋าแห่งกระบี่อย่างสมบูรณ์

เช่นนี้ กระแสปราณกระบี่ที่ดูเรียบง่ายที่ซัดออกไป แท้จริงแล้วกลับเต็มไปด้วยพลังสุดยอดมากมายที่เขาคครอบครองมี อำนาจสูงส่งจนแทบไม่มีใครคาดถึง

เคร้ง! เคร้ง!

ประกายไฟดีดออกบริเวณโดยรอบ การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างหนักหน่วง อูถิงถือหอกทลายวิญญาณเขียวเข้าสู้เฉินซีทั้งบนฟ้าและบนดิน เปลี่ยนพื้นที่กว่าสิบล้านลี้ในทะเลทรายเนตรสวรรค์ให้กลายเป็นสนามรบ

เหตุการณ์ทวยเทพร้องโหยหวน เสียงฟ้าลั่น แสงอสนีบาต คลื่นพลังคลั่ง และโลหิตต่างสาดทั่วฟ้าสะท้านถึงดิน

หากมีใครได้เห็นเข้า ก็คงไม่คิดว่าจะเป็นการต่อสู้ระหว่างราชันเซียนครึ่งขั้นกับราชันเซียนที่ดูสู้กันอย่างสูสี เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อยิ่งนัก!

…

ท่ามกลางศึกหนัก สีหน้าอูถิงค่อย ๆ เคร่งขรึมลง ในใจเกิดเป็นความหวาดหวั่นขึ้นมา

จนถึงตอนนี้ เขาใช้สมบัติลับไปแล้ว ทั้งยังใช้วิชาขั้นสูงไปมากมาย หากเป็นราชันเซียนครึ่งขั้นธรรมดาก็คงตายคาที่ไปแล้ว

แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรไอ้บัดซบตรงหน้าเขาได้เลย!

แต่หากมันมีเท่านี้ อูถิงก็คงไม่ได้กลัวอะไรมาก แต่ที่สำคัญคือเฉินซียังคงสู้กับเขามือเปล่าโดยไม่ใช้สมบัติอมตะเลยสักชิ้น!

แล้วมันหมายความว่าอย่างไร?

แค่คิดก็ทำให้อูถิงชาศีรษะชาวาบแล้ว!

นับเป็นครั้งแรกที่อูถิงได้ประมือกับยอดฝีมือสะท้านฟ้าเช่นนี้นับตั้งแต่ขึ้นสู่ขอบเขตราชันเซียนมา ทำให้มุมมองที่เขามีต่อราชันเซียนครึ่งขั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ทั้งรากฐานเจตจำนงเต๋าแห่งการต่อสู้ การรู้แจ้งถึงเต๋า พลังบ่มเพาะของเต๋าแห่งกระบี่ วิถีการต่อสู้… เด็กคนนี้อาจจะเหนือกว่าราชันเซียนไปทุกด้านแล้ว ไม่เช่นนั้นอีกฝ่ายจะสามารถสู้กับเขาได้อย่างทัดเทียมทั้งที่ใช้มือเปล่าอย่างนั้นหรือ?

บัดซบ! เจ้าบ้านี่มาจากไหน? ฝีมือไม่เก่งกาจไปหน่อยหรือ?

ความคิดเห็น