บทที่ 1492 สวมมงกุฎขึ้นเป็นราชา

บทที่ 1492 สวมมงกุฎขึ้นเป็นราชา

……………………………………………………………………..

บทที่ 1492 สวมมงกุฎขึ้นเป็นราชา

ช่วงนี้เรื่องที่เฉินซีกำจัดหกราชันเซียนด้วยตัวคนเดียวกลายเป็นเรื่องที่ถูกถกกันในภพเซียน กลายเป็นหัวข้อที่ร้อนแรงที่สุดท่ามกลางสถานการณ์โกลาหล

ทว่าในระหว่างนั้น เฉินซีกลับปิดด่านบ่มเพาะ ส่วนสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าก็ปิดประตูสำนัก เริ่มจัดระเบียบภายในขึ้นใหม่

ไม่นานเวลาสามเดือนก็ผ่านไป

ระหว่างนั้นประตูบนฟ้าเหนือจักรวาลก็ยังคงอยู่ แม้ว่ามันจะอยู่ในสภาวะสงบ แต่ก็เหมือนเป็นกระบี่ที่ลอยอยู่เหนือศีรษะทุกสิ่งมีชีวิตในสามภพ ทำให้ทุกคนย่อมรู้สึกขวัญผวาและไม่อาจนิ่งนอนใจได้ว่าเมื่อไหร่มันจะซัดลงมา

นิกายอำนาจเทวะเองก็ทำให้เกิดการนองเลือดในภพเซียนขึ้นนับคลังไม่ถ้วน ในสี่พันเก้าร้อยทวีปของภพเซียน กองกำลังกว่าครึ่งของทวีปเหล่านั้นตกอยู่ในอำนาจควบคุมของนิกายอำนาจเทวะไปแล้ว

หรือก็คือ หลังจากความวิบัติเข้าสู่สามภพ ภพเซียนก็ไร้ความสงบสุขอีกต่อไป เต็มไปด้วยภาพสงครามและความวุ่นวายไม่หยุดหย่อน

นอกจากไม่กี่ที่ในภพเซียน ก็ไม่หลงเหลือสถานที่สงบสุขอยู่อีก

…

วันนี้เป็นวันที่ฟ้าสว่างใสวันหนึ่ง

อาจารย์ทั้งหลายในสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋ากำลังสอนลูกศิษย์อย่างเข้มงวดและพิถีพิถันด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

หลังเฉินซีปิดฉากความขัดแย้งภายในลงได้ สำนักก็ลบล้างกฎเกณฑ์ในอดีตและเลิกวางการจำกัดในสถานที่อย่างฝ่ายสงวนคัมภีร์ โถงแต้มดารา ฝ่ายบำเพ็ญเต๋า และที่อื่น ๆ ทำให้ศิษย์ทั้งหลายสามารถเข้าไปศึกษาและบ่มเพาะในสถานที่เหล่านั้นได้

ส่วนผู้เป็นอาจารย์ก็ทำหน้าที่สอนศิษย์อย่างไม่คิดปิดบัง อีกทั้งยังช่วยสนับสนุนทรัพยากรในการบ่มเพาะพลัง เพื่อคอยสนับสนุนและเป็นรางวัลให้กับศิษย์ที่ทำหน้าที่ได้ดีอีกด้วย

ทั้งหมดที่ทำไปนี้ก็เพื่อทำให้ศิษย์ในสำนักได้พัฒนาไปให้มากที่สุดในช่วงแห่งความวิบัตินี้ และนั่นก็เป็นการเตรียมพร้อมรับมือกับปัญหาที่จะมาในอนาคตนั่นเอง

ถึงขั้นที่เยี่ยถัง หลิงชิงอู๋ เนี่ยซิงเจิน กู่เยวหรู และศิษย์คนอื่น ๆ ที่เพิ่งขึ้นขอบเขตราชันเซียนครึ่งขั้นต้องมาเป็นอาจารย์สอน พวกเขาเองก็พยายามช่วยเหลือสำนักให้ได้มากที่สุดเช่นกัน

อย่างเช่นตอนนี้ เยี่ยถังเองก็กำลังเล่าประสบการณ์การบ่มเพาะพลังของตนอยู่ ศิษย์ที่ฟังตอนนี้ก็คือสมาชิกพันธมิตรดารา

นับตั้งแต่ที่เฉินซีขึ้นรับตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ ด้วยความที่มีสถานะไม่ธรรมดา เขาจึงไม่ได้รั้งตำแหน่งหัวหน้าพันธมิตรดาราอีก และมอบตำแหน่งให้อาซิ่วแทน ส่วนเยี่ยถังกับหลิงชิงอู๋ก็คอยช่วยเหลืออาซิ่วดูแลเรื่องภายในของพันธมิตรดาราอีกแรง

“ข้าบ่มเพาะพลังในเส้นทางที่เลือกอย่างกล้าหาญ สังหารอย่างไม่ลังเล ที่ข้ามาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะอย่างหนึ่ง ทำลายกรงดวงจิตแห่งเต๋าลง ทำลายความสับสนจากความคิดไม่เหมาะสม เมื่อทั้งร่างกายและจิตใจไร้สองสิ่งนี้ ข้าจึงสามารถก้าวไปข้างหน้าได้” เยี่ยถังเอ่ยอย่างเรียบง่าย ก่อนมองศิษย์สมาชิกพันธมิตรดารา “พูดง่าย ๆ คือจิตใจไปตามเจตจำนง เจตจำนงไม่ถูกสิ่งเร้าภายนอกสั่นคลอน ดังนั้นข้าจึงเป็นอิสระจากทุกสิ่ง”

“อาจารย์เยี่ยถัง เราจะทิ้งความคิดที่ไม่เหมาะสมไปได้อย่างไร?” ศิษย์สาวคนหนึ่งถามด้วยความประหลาดใจ

“เข้าใจเต๋าแห่งสวรรค์และจริงใจต่อหัวใจตนเอง” เยี่ยถังเงียบไปครู่หนึ่งก่อนถอนหายใจ “นี่เป็นสิ่งที่เจ้าสำนักเคยบอกข้าไว้ มานั่งคิดดูแล้ว แค่ประโยคสั้น ๆ แต่กลับกระจ่างแจ้ง เข้าใจง่าย ธรรมดาอย่างถึงที่สุด แต่ทำให้สำเร็จได้ไม่ง่ายเลย”

คำของเจ้าสำนัก!

สายตาสมาชิกพันธมิตรดาราทั้งหลายเป็นประกาย เห็นถึงความชื่นชมเคารพบูชาอย่างชัดเจน

ในใจพวกเขา เฉินซีเป็นเจ้าสำนักของพวกเขา ทั้งยังเป็นผู้นำพันธมิตรดาราอีกด้วย!

“แต่เต๋าแห่งสวรรค์ในตอนนี้สร้างความวิบัติลงมายังสามภพ ยับยั้งเทพและนำความโกลาหลลงมาสู่โลกทั้งหลาย แล้วจะเข้าใจเต๋าแห่งสวรรค์ได้อย่างไรกัน?” ศิษย์คนหนึ่งเอ่ยขึ้นเสียงเบาด้วยความสงสัย ทำให้คนอื่น ๆ รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา

เยี่ยถังได้ยินก็หัวเราะ “เต๋าแห่งสวรรค์เข้าใจยากมาโดยตลอดนั่นล่ะ ในความเข้าใจก็มีดีมีร้ายเช่นกัน เมื่อรู้เช่นนี้แล้วเราถึงจะซื่อตรงต่อใจตนเองได้ รักษาดวงจิตแห่งเต๋าไม่ให้หลงทาง ไม่สูญเสียตัวตนไปในความวิบัติครั้งนี้”

ทุกคนได้ยินจึงเข้าใจ

ตู้ม!

ตอนนั้นเองที่ได้ยินเสียงดังลั่นคำรามมาจากที่ไกล เหมือนเสียงทวยเทพจุติลงจากสวรรค์ สั่นสะท้านไปทั่วทั้งท้องนภาและผืนปฐพี ทำเอาทุกคนในที่นี้ตกใจ

“เกิดอะไรขึ้น?”

“เอ๊ะ มาจากตำหนักศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิเต๋านี่!”

ใจเยี่ยถังและคนจากพันธมิตรดาราสะท้าน สายตามองไปยังตำแหน่งที่ตั้งของตำหนักศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิเต๋าโดยพร้อมเพรียงกัน จากนั้นใบหน้าก็ปรากฏความตกใจ

ณ ท้องฟ้าเหนือตำหนักศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิเต๋า กระแสศักดิ์สิทธิ์สีทองเข้มลอยขึ้นเหนืออากาศ ย้อมท้องฟ้าให้กลายเป็นสีทองเข้ม อีกทั้งยังได้ยินท่วงทำนองแห่งเต๋ามาจากภายใน ก่อนมันจะเปลี่ยนเป็นยันต์ลึกลับ ลอยละล่อง พุ่งไปมา โอบท้องฟ้า สร้างปรากฏการณ์ที่เห็นได้ไม่บ่อยนักขึ้น

ได้ยินเสียงทวยเทพร้องประสาน เห็นภาพพุทธองค์และปีศาจร่ายรำอยู่ด้วยกัน เห็นปราชญ์อ่านคัมภีร์ เห็นสิ่งมีชีวิตทั้งหลายก้มกราบ ทั้งยังมีกระแสปราณมงคลและแสงศักดิ์สิทธิ์มากมาย แสงแห่งเซียนส่องลงจากฟากฟ้า โปรยลงมาเป็นฝนแสงเติมเต็มโลกาเบื้องล่าง

เหตุการณ์เช่นนี้นับได้ว่าเกินความคาดหมายของใครหลายคน!

“หรือว่า… เจ้าสำนักจะขึ้นขอบเขตราชันเซียนแล้ว?” มีคนหนึ่งพูดเสียงสั่นขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

คนส่วนมากก็เห็นด้วยกับความคิดนี้ เพราะเมื่อขึ้นสู่ขอบเขตราชันเซียนเมื่อไหร่ ก็จะได้เห็นปรากฏการณ์ฟ้าดินที่ไม่ค่อยได้เห็นมาก่อน

ทว่าในใจพวกเขา ปรากฏการณ์เช่นนี้อาจเกิดขึ้นได้เฉพาะยามที่เฉินซีขึ้นสู่ขอบเขตและสวมมงกุฎขึ้นเป็นราชา!

หรือก็คือ ปรากฏการณ์น่าตื่นตาตื่นใจครั้งนี้เป็นเหมือนมงกุฎ ถูกเตรียมไว้ให้เฉินซียามก้าวขึ้นสู่ขอบเขตราชันเซียนนั่นเอง!