บทที่ 15 จิตวิญญาณอันน่ามหัศจรรย์

บทที่ 15 จิตวิญญาณอันน่ามหัศจรรย์ บทที่ 15 จิตวิญญาณอันน่ามหัศจรรย์

หลังจากผ่านมาห้าปี ไม่ว่าฝนจะตกหรือแดดจะออก การเขียนยันต์อักขระในตอนเช้าได้กลายเป็นกิจวัตรประจำวันของเฉินซี และวันนี้ก็ไม่มีการยกเว้น

หลังจากที่เฉินซีล้างร่างกายแล้ว เขาก็นั่งลงที่หน้าโต๊ะไม้และเริ่มเขียนยันต์อักขระ

ทว่าวันนี้มันแปลกไป เนื่องจากเนื้อหนังทั่วร่างกายของเขามีอาการเจ็บปวด เส้นสายการวาดผ่านข้อมือของเขานั้นสะดุดลงอย่างเห็นได้ชัด และความเร็วก็ช้าลงอย่างมาก มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเขียนยันให้เสร็จสามสิบแผ่นภายในสองชั่วยามครึ่ง

อย่างไรก็ตามเฉินซีไม่เก็บเอามาใส่ใจและจ้องมองไปยังแผ่นกระดาษยันต์ด้วยความเอาใจใส่อย่างพิถีพิถัน

ยันต์พื้นฐานระดับแรกที่เขาต้องเขียนภายในวันนี้คือยันต์เกราะดินตามที่ร้านค้าของตระกูลจางร้องขอมา

ยันต์เกราะดินเป็นยันต์พื้นฐานธาตุดิน มีจุดเด่นด้านการป้องกัน โดยควบแน่นมวลดินให้แข็งเป็นโล่ สกัดกั้นการโจมตีเบื้องหน้าผู้ใช้งาน โครงสร้างของอักขระยันต์นั้นไม่ซับซ้อน แต่ความยากในการสร้างขึ้นมานั้นคล้ายกับยันต์เมฆาอัคคี ส่วนจุดเด่นของทั้งสองต่างกันโดยสิ้นเชิง

เนื่องจากในช่วงห้าปีที่ผ่านมา แม้ว่าเขาจะถูกเยาะเย้ยว่าเป็นเศษสวะที่เพียงเขียนได้แต่ยันต์พื้นฐานเท่านั้น แต่ถ้าพูดถึงเพียงแต่ในระดับผู้เชี่ยวชาญการสร้างยันต์พื้นฐานก็ไม่อาจมีผู้ใดเทียบเคียงเขา

เพื่อที่จะให้มีรายได้เข้ามา เขาจึงไร้ทางเลือกและต้องเรียนรู้วิธีสร้างยันต์พื้นฐานของธาตุต่าง ๆ ด้วยวิธีนี้เท่านั้นเขาจึงได้รับศิลาวิญญาณจากร้านค้าของตระกูลจาง

จวบจนถึงวันนี้ จำนวนยันต์พื้นฐานที่เฉินซีสร้างขึ้นมานั้นน่าจะเกินหลักพันแล้ว และหากตัวเลขนี้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะมันย่อมทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงและไม่อาจเชื่ออย่างแน่นอน

โดยปกติแล้ว ผู้เชี่ยวชาญยันต์อักขระส่วนใหญ่จะเลือกเส้นทางของการสร้างยันต์ที่เหมาะสมกับพวกเขาจากหนึ่งในธาตุทั้งห้า จากนั้นมุ่งมั่นฝึกฝนอย่างรวดเร็วในวิถีเต๋าแห่งยันต์

ในขณะที่เฉินซียินดีที่จะฝึกยันต์พื้นฐานครบทั้งห้าธาตุ แม้ว่าจะเชี่ยวชาญดั่งใจนึกแล้วก็ตาม แต่เขาก็ใช้เวลากับมันมากกว่าผู้เชี่ยวชาญยันต์สายอื่น ๆ คงมีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่ามันคุ้มค่าหรือไม่

วูบ! วูบ! วูบ!

ปลายพู่กันซึ่งถูกย้อมไปด้วยหมึกลอยอยู่เหนือกระดาษยันต์สีขาวราวหิมะและอ่อนนุ่ม ตวัดวาดลวดลายตามรอยสัญลักษณ์ของยันต์อย่างราบเรียบและคดเคี้ยว ทักษะการใช้พู่กันจารึกของเฉินซีนั้นแม่นยำและว่องไว ดูเหมือนมันจะไม่ได้รับผลกระทบที่เกิดขึ้นบนข้อมือของเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อชายหนุ่มสร้างยันต์เกราะดินนี้ไปได้เพียงครึ่งทาง ความรู้สึกไม่สบายใจพลันก่อตัวขึ้นภายในใจ ราวกับว่ามีข้อผิดพลาดบนตัวแผ่นยันต์อักขระ แต่เมื่อเขาดูอย่างระมัดระวัง เขากลับไม่สังเกตเห็นถึงร่องรอยความผิดพลาดใด ๆ

เฉินซีขมวดคิ้วและหยุดวาดพู่กัน จากนั้นไตร่ตรองอย่างเงียบ ๆ เขาได้เขียนยันต์เกราะดิน ไม่ต่ำกว่าแสนแผ่นในช่วงห้าปีที่ผ่านมา และทักษะการใช้พู่กันของเขาได้บรรลุถึงขั้นที่สามารถสร้างโดยไม่ต้องหยุดพัก เหตุใดความรู้สึกไม่สบายใจถึงปรากฏขึ้นในวันนี้?

เฉินซีสูดหายใจเข้าลึก จากนั้นตรวจสอบกระดาษยันต์บนโต๊ะอีกครั้งอย่างระมัดระวัง จากจุดที่เขาเริ่มวาด ความสมมาตรและเส้นสายของน้ำหมึกบนแผ่นยันต์… ยิ่งมองดูมันก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจอยู่ภายใน ราวกับว่าหน้าอกของเขาอัดแน่นไปด้วยก้อนอิฐ ทำให้การหายใจของเขาเร่งเร้า

เฉินซีพลันครุ่นคิด ‘ความอึดอัดนี้คือสิ่งใด? ทำไมข้าถึงรู้สึกไม่สบายใจยิ่งนัก ทั้งที่เห็นได้ชัดว่าไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความผิดพลาด! เป็นไปได้ไหมที่ข้าอาจทำผิดพลาด หรือว่า…’

ทันใดนั้นราวกับถูกสายฟ้าฟาด จากนั้นจึงเกิดแรงกระตุ้นอันรุนแรงขึ้นอย่างฉับพลันภายในหัวใจของเฉินซี และราวกับเขาถูกเข้าสิง ชายหนุ่มก็หยิบพู่กันเขียนยันต์ขึ้นมาแล้วสะบัดมันลงไป!

เส้นสายบนกระดาษยันต์แปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน แรกเริ่มนั้นสัญลักษณ์บนแผ่นยันต์อันละเอียดและสลับซับซ้อนที่ถูกสร้างขึ้นโดยเฉินซีจากการตวัดเพียงครั้งเดียว กลับกลายเป็นแทนที่ด้วยลวดลายที่หนาแน่นและซับซ้อนในภายหลัง

ปัง!! หลังจากวาดถึงจังหวะสุดท้าย เฉินซีก็วางพู่กันเขียนยันต์ลงและหายใจเข้าอย่างหนักแน่นในขณะที่มือของเขาก็กดลงบนโต๊ะไม้ แต่ดวงตาของเขากลับวูบไหวอย่างน่าตกตะลึง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เฉินซีจึงหยิบแผ่นยันต์ขึ้นมาและต้องขมวดคิ้ว เมื่อเขามองไปที่สัญลักษณ์บนแผ่นยันต์ แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยเพียงบางส่วนเท่านั้น

“ช่างเถอะ ข้าจะลองทดสอบดูก่อน ถ้าใช้การไม่ได้ มันก็แค่สูญเปล่า…” เฉินซีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นปราณแท้ก็ได้พวยพุ่งออกจากปลายนิ้วของเขาไหลลงสู่แผ่นยันต์

ครืน!

ทันใดนั้น มวลดินสีเหลืองอันหนาทึบก็ทะลักออกมา และกลายเป็นโล่รูปเต่าที่มีขนาดสูงพอ ๆ กับมนุษย์ปรากฏขึ้นในมือของเฉินซี

สำเร็จ! เฉินซีถอนหายใจอย่างโล่งอกทว่าในขณะเดียวกันก็รู้สึกประหลาดใจ การปรับเปลี่ยนรูปแบบภายในยันต์เพียงเล็กน้อยบนลายเส้นก็อาจทำให้ทั้งยันต์ใช้การไม่ได้

แต่ลายเส้นบนแผ่นยันต์เกราะดินที่เขาวาดขึ้นนี้มีการเปลี่ยนแปลงเกินครึ่ง แต่กลับยังสามารถใช้งานได้สำเร็จลุล่วง จะไม่ทำให้เฉินซีตกใจได้อย่างไร?

ข้า… เปลี่ยนโครงสร้างของยันต์เกราะดินจริง ๆ หรือ? เฉินซีครุ่นคิด

ความรู้เกี่ยวกับแผ่นยันต์อักขระของเฉินซีเกือบจะพังทลายลง เมื่อเขาตระหนักถึงสิ่งนี้ เขาไม่กล้าเชื่อว่ายันต์เกราะดินแบบนี้จะถูกสร้างขึ้นด้วยสองมือของตนเอง

ตัวเขายังคงสับสนงุนงงกับร่องรอยของความไม่แน่นอนที่เกิดขึ้น แล้วคิดว่าก่อนหน้านี้เขาทำมันได้อย่างไร?

หลังจากไตร่ตรองอย่างหนักเป็นเวลาเนิ่นนาน เฉินซีก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา เป็นไปได้หรือไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เกิดจากตราประทับกายาอันแท้จริงของผู้อาวุโสฝูซี?