บทที่ 1595 หนอนดาวเรืองแสง

บทที่ 1595 หนอนดาวเรืองแสง

…………….

บทที่ 1595 หนอนดาวเรืองแสง

กลุ่มคนประมาณสิบกว่าคน พวกเขามาถึงที่นี่ภายใต้การนำของชายชราที่ดูเหมือนปราชญ์ในชุดคลุมสีเหลืองอย่างรวดเร็ว

เมื่อพวกเขาเห็นซากปรักหักพังที่เกิดจากการต่อสู้ในรัศมีกว่าแสนลี้ สีหน้าพลันเต็มไปด้วยความประหลาดใจและจริงจัง

“มีเพียงผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลเท่านั้น ที่สามารถสร้างพลังทำลายล้างที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้!” ชายชราที่เป็นผู้นำกล่าวอย่างเคร่งเครียด

“อาจารย์ลุง ไม่ใช่ท่านบอกว่ามหาเทวาวิญญาณจะกำเนิดขึ้นมาวันนี้หรอกหรือ? ทำไมมันถึงไปเกี่ยวข้องกับขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลได้ล่ะ?” คนอื่น ๆ ต่างสับสนอย่างมาก

ชายชราเสื้อคลุมเหลืองชะงัก จากนั้นเขาก็ส่ายหัวและหัวเราะอย่างขมขื่น “ข้าจะไปสรุปเรื่องทั้งหมดนี้ได้อย่างไรกัน? ทว่าจากร่องรอยที่เหลืออยู่ในสนามรบนี้ ย่อมต้องเป็นขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลอย่างแน่นอน ส่วนเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับมหาเทวาวิญญาณที่เพิ่งกำเนิดอย่างไร ข้าเองก็ไม่อาจระบุได้”

ทุกคนล้วนขมวดคิ้ว พวกเขาเองก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้างแปลก

“มาเถิด เราไปรายงานทุกสิ่งที่เห็นให้นิกายทราบ ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้ระหว่างขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลหรือมหาเทวาวิญญาณ ทั้งสองต่างก็เป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าที่เราจะเข้าไปแทรกแซงได้ทั้งนั้น” ชายชราเสื้อคลุมเหลืองหายใจเข้าลึก ๆ และตัดสินใจ

สิ้นคำ มิติก็ผันผวน จากนั้นชายชราเสื้อคลุมเหลืองก็พาทุกคนจากไปในทันที

โดยไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ และเดินตามหลังพวกเขามาด้วย

…

ในเวลาเดียวกัน

เอกภพจักรวรรดิ

ที่ด้านหน้าของแท่นบูชาโบราณที่เต็มไปด้วยปราณโกลาหล บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ในยุคบรรพกาลจำนวนมากนั่งขัดสมาธิอยู่ แต่ละคนต่างครองรัศมีที่เลือนราง ลึกลับ และนิ่งสงบ ราวกับประติมากรรมที่ตั้งตระหง่านอยู่ชั่วนิรันดร์ แม้ผ่านช่วงเวลามานับไม่ถ้วน รัศมีศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นไม่อาจอธิบายได้

เหนือแท่นบูชาโบราณที่เต็มไปด้วยความโกลาหลนั้น ราวกับว่าหนทางแห่งสวรรค์ได้เปิดออก เป็นเส้นทางที่แยกความสับสนวุ่นวายออกจากกัน เต็มไปด้วยกลิ่นอายของยุคบรรพกาล แผนภูมิที่ดูงดงาม พร่างพราว ยิ่งใหญ่ และอลังการลอยอยู่ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายนั้น

เทียบอันดับเทวา!

หากเฉินซีอยู่ที่นี่ เขาคงจะสามารถจดจำแผนภูมินี้ได้ในทันที มันปรากฏอยู่บนท้องฟ้าที่สับสนวุ่นวาย ผิวของมันถูกสลักด้วยถ้วยคำโบราณที่มีกลิ่นอายธรรมชาติของเต๋าแฝงไว้

ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็กระจายไปทั่วเทียบอันดับเทวาที่นิ่งสงบ และในตำแหน่งที่เก้าสิบเก้าของ เทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณก็ปรากฏชื่อขึ้น

แต่เพียงชั่วพริบตาชื่อนั้นก็หายไป ราวกับว่ามีใครบางคนตัดมันออกจากแผนภูมิด้วยใบมีด

โอม!

หลังจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น เทียบอันดับเทวาที่เดิมลอยอยู่อย่างเงียบ ๆ ก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และปลดปล่อยรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งออกมา

“หืม?”

“นี่คือ?”

“ผ่านมาตั้งนานหลายปี ทำไมจู่ ๆ เทียบอันดับเทวาถึงได้มีท่าทีผิดปกติไป?” ทันใดนั้น ร่างที่นั่งนิ่งขัดสมาธิอยู่หน้าแท่นบูชาโบราณก็ตื่นตระหนก และลืมตาขึ้น

ทันทีที่ดวงตาเหล่านั้นเปิด โลกทั้งใบก็สว่างไสว ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบ ๆ ตกอยู่ในสภาวะสั่นเทา ราวกับว่าผู้ปกครองสวรรค์และโลกจำนวนมากได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล!

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาจ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้า และเฝ้าดูเทียบอันดับเทวาที่ปรากฏอยู่ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน

แต่ร่างทั้งหมดที่เป็นราวผู้ปกครองแห่งสวรรค์และโลกนั้นล้วนเป็นตัวตนพิเศษ พวกเขาคุ้นเคยกับพายุการเปลี่ยนแปลงดี และยังมีประสบการณ์ในสถานการณ์ต่าง ๆ มานับไม่ถ้วน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่คิดว่าเหตุการณ์เมื่อครู่นี้เป็นเพียงภาพลวงตา

“เมื่อมันมีท่าทีที่ผิดปกติเช่นนี้ ก็คงหมายความว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน” เสียงที่หนักแน่นเหมือนระฆังดังก้อง

“หรือจะมีสมบัติลับปรากฏขึ้นในเอกภพจักรวรรดิ และถูกเทียบอันดับเทวาตรวจพบเข้า?”

“เป็นไปไม่ได้ หากมีสมบัติลับแห่งยุคปรากฏขึ้นจริง การเคลื่อนไหวของเทียบอันดับเทวาคงไม่เรียบง่ายเช่นนี้ จากการคาดเดาของข้า มันเป็นเพราะการปรากฏตัวของตัวตนที่ทรงพลังเกินกว่า พลังของบัญชาเต๋าสวรรค์ในแดนเทพเป็นแน่”

“ช่างยากเกินจะกล่าวจริง ๆ ”

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ออกคำสั่งให้ส่งคนไปตรวจสอบเสีย และไม่ใช่แค่เอกภพจักรวรรดิเท่านั้น เอกภพอื่น ๆ เองก็จำเป็นต้องตรวจสอบเช่นกัน เพื่อที่เราจะได้สามารถยืนยันได้ว่า มีการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจใดเกิดขึ้นหรือไม่”

“นั่นก็ดีเหมือนกัน ถ้าเช่นนั้นปล่อยให้เหล่าศิษย์ของนิกายอำนาจเทวะจัดการกับเรื่องนี้เถิด”

“นิกายอำนาจเทวะ?”

“มีปัญหาอะไรหรือ?”

“ช่างมันเถอะ ให้พวกเขาทำ”

บุคคลเหล่านี้สื่อสารกันผ่านกระแสปราณและตัดสินใจอย่างรวดเร็ว จากนั้นพวกเขาก็หลับตาลงทีละคน กลับสู่สภาพที่ดูเงียบงันราวกับประติมากรรม

การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ ยังไม่มากเพียงพอที่จะทำให้เกิดทำให้เกิดความวุ่นวายในจิตใจของพวกเขา

…

ในเวลาเดียวกัน บนดาวดวงหนึ่งของดาราจักรกานซู่ ภายในเอกภพจักรวรรดิ

จู่ ๆ พื้นดินก็แตกกระจายออก ก่อนที่ชายร่างสูงจะกระโดดออกมาจากด้านใต้ ผมยาวหนาแผ่สยายคลุมไหล่ ดวงตาราวกับสายฟ้า ส่งรัศมีดุร้ายและเป็นเอกเทศ

“แปลก ทำไมชื่อของข้าที่หายไปจากเทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณ ถึงกลับมาปรากฏขึ้นอีกครั้ง? ไม่ผิดปกติไปหน่อยหรือนั่น…” ชายคนนั้นเกาหัวและรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ในทะเลแห่งจิตสำนึก มีแผนภูมิที่งดงามและตื่นตาตื่นใจลอยอยู่ที่นั่น และมีคำว่า ‘เฉินซวน อันดับที่เก้าสิบเก้า’ เขียนไว้อย่างชัดเจน