บทที่ 1619 ดาววิญญาณมลทิน

…………….

เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้นมาถึง ผู้ฝึกตนทุกคนที่ให้ความสนใจกับการชุมนุมล่าดารา ก็ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เสวียนท่าจื่อ เสี่ยวหลัวหลั่วและคนอื่น ๆ ถูกกำจัดแล้ว ด้วยฝีมือของคนเพียงคนเดียว เฉินสวิน!

เพียงพริบตา การสนทนาที่เกี่ยวข้องกับเฉินสวิน ก็กลายเป็นหัวข้อที่ร้อนแรงที่สุด ทั้งยังได้รับความนิยมมากจนบดบังข่าวของกวนหงอวี่และอี้สวินไปเลย

ท้ายที่สุด ตัวตนของเสวียนท่าจื่อก็ถือว่าอยู่ในระดับทัดเทียมกับกวนหงอวี่และอี้สวิน แต่ตอนนี้เขากลับพ่ายแพ้อย่างน่าสมเพชด้วยน้ำมือของเฉินสวิน แล้วจะให้ทุกคนไม่ตกใจได้อย่างไร?

“ผู้พิทักษ์ของเฉินสวิน มีนามว่า เถี่ยอวิ๋นผิง ปัจจุบันนางอยู่ในอันดับที่สี่สิบพวกเจ้าคิดว่าด้วยความช่วยเหลือของเฉินสวิน เถี่ยอวิ๋นผิงจะสามารถขึ้นสู่สามอันดับแรกก่อนที่การชุมนุมล่าดาราจะสิ้นสุดลงหรือไม่?”

“มันยากมาก เหลือเวลาอีกเพียงห้าวันเท่านั้น ไม่ต้องพูดถึงสามอันดับแรก แม้แต่การขึ้นสู่สิบอันดับแรก มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ช่องว่างระหว่างพวกเขาใหญ่เกินไป”

“ข้าคิดว่าเขาสามารถทำได้ ในบรรดาพวกเจ้ามีใครเคยจินตนาการได้บ้างว่า เถี่ยอวิ๋นผิงผู้ไม่มีใครรู้จักนี้จะสามารถขึ้นสู่ร้อยอันดับแรกได้ มีใครบ้างที่คิดว่า ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน นางจะขึ้นสู่อันดับต้น ๆ ของการจัดอันดับได้ในคราวเดียวเช่นนี้? ทั้งหมดนี้ย่อมเป็นเพราะเฉินสวินคนนั้น!”

“ฮึ่ม! ในเมื่อเราไม่สามารถลงความเห็นตรงกันได้ งั้นเรามารอดูผลลัพธ์สุดท้ายกันดีกว่า”

การสนทนาเช่นนี้เกิดขึ้นจริงบนดาวเคราะห์เกือบทุกดวง มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าการต่อสู้ระหว่างเฉินซีกับเสวียนท่าจื่อมีอิทธิพลมากเพียงใด

…

ดาววารีทศทมิฬ

ภายในถ้ำลึกที่ซ่อนอยู่

หลังจากพักฟื้นชั่วข้ามคืน อาการบาดเจ็บที่หน้าอกซ้ายของเฉินซีก็หายดีแล้ว และไม่เหลือผลกระทบใดไว้

เฉินซีลุกขึ้นยืนและเดินมายังทางเข้าถ้ำ ต้นอ่อนเงาทมิฬหยั่งรากอยู่ในความว่างเปล่าบริเวณนั่น ใบสีเขียวขจีของมันแกว่งไกว ขณะที่แสงสีเขียวชวนฝันมากมายร่วงหล่นลงมา

ในเวลาเพียงคืนเดียว ขนาดของต้นอ่อนเงาทมิฬนี้ดูเหมือนจะเติบโตขึ้นอีกครั้ง ใบของมันเขียวขจียิ่งกว่าหยกที่บริสุทธิ์ที่สุดในจักรวาล เต็มเปี่ยมไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์อย่างหนาแน่น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนลำต้นและกิ่งก้านตามเส้นใบ เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนหน้านี้ รูปแบบเต๋าที่คลุมเครือแต่เดิมเองก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น

นี่คือประโยชน์ที่ได้รับจากการดูดซับปราณมลทินอเวจี ปราณมลทินอเวจีบนดาววารีทศทมิฬนั่นมีความหนาแน่นสูงมาก จนแม้เฉินซีจะไม่ค้นหามัน ต้นอ่อนเงาทมิฬก็สามารถดูดซับสารอาหารอย่างสม่ำเสมอและแปลงเป็นพลังได้ด้วยตัวมันเอง

“ดูเหมือน… มันจะยังไม่เพียงพอ เห็นทีข้าคงต้องมุ่งหน้าไปยังดาววิญญาณมลทิน เพื่อให้ต้นอ่อนเงาทมิฬเปลี่ยนร่างได้อย่างสมบูรณ์” เฉินซีสังเกตอย่างระมัดระวังอยู่พักใหญ่ และพบว่าเพียงดูดซับปราณมลทินอเวจีที่ลอยอยู่ในอากาศ นั้นยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ต้นอ่อนเกิดการเปลี่ยนแปลงได้อย่างสมบูรณ์

หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง เพื่อให้ต้นอ่อนเกิดการเปลี่ยนแปลงได้อย่างสมบูรณ์ ต้องมีโอกาสที่ยิ่งใหญ่ผ่านมา และในความเห็นของเฉินซี มีเพียงทางเดียวเท่านั้นที่จะได้พานพบเรื่องดังกล่าว และนั่นคือที่ดาววิญญาณมลทิน!

มีความเป็นไปได้อย่างมากว่า ดาววิญญาณมลทินจะเป็นที่ที่กระบี่มลทินอเวจีซ่อนอยู่ ดังนั้นปราณมลทินอเวจีที่เกิดขึ้นที่นั่นจะต้องน่าตกตะลึงอย่างแน่นอน

ในทำนองเดียวกัน ดาววิญญาณมลทินก็ถือเป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุดในบรรดาพื้นที่การล่าทั้งหมด!

อย่างไรก็ตาม เฉินซีไม่ได้กังวลเรื่องนี้ โชคลาภที่ยิ่งใหญ่มักจะมาพร้อมกับอันตรายและวิกฤตที่คาดเดาไม่ได้เสมอ

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ถ้าเขาต้องการช่วยให้เถี่ยอวิ๋นผิงขึ้นสู่สิบอันดับแรก เขาก็จำเป็นต้องไปที่ดาววิญญาณมลทินเพื่อล่าอยู่ดี

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว เฉินซีก็ไม่เสียเวลาอีกต่อไป และพาเถี่ยอวิ๋นผิงไปด้วยกันในทันที

…

มันเป็นสีดำสนิททั้งดวง ปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำหนาทึบมีลักษณะคล้ายสสารบางอย่าง หมอกพวกนี้ก่อตัวขึ้นมาจากปราณมลทินอเวจี และดูน่ากลัวอย่างยิ่ง

หากผู้ฝึกตนทั่วไปมาที่นี่ ไม่ต้องพูดถึงการก้าวเท้าเข้าไปในดาววิญญาณมลทิน เพียงหมอกสีดำที่ปกคลุมบริเวณโดยรอบนอกก็เพียงพอที่จะคร่าชีวิตผู้ฝึกตนเหล่านั้นแล้ว

เมื่อมองจากระยะไกล ดาววิญญาณมลทินนี้ก็ราวกับอัญมณีสีดำ ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศที่น่าขนลุกและลึกลับ ฝังอยู่กลางความมืดในส่วนลึกที่สุดของดาราจักรถาวอู้

วู~ วู~ วู~

เมื่อเฉินซีมาถึงที่นี่พร้อมกับเถี่ยอวิ๋นผิง พวกเขาจับจ้องไปยังดาววิญญาณมลทินที่เบื้องหน้า ที่ราวกับมีเสียงร้องไห้ครวญครางดังออกมาจากด้านใน

เกือบจะในเวลาเดียวกัน รัศมีกดข่มที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย หวาดกลัว กระหายเลือดและเลวทราม ก็ปกคลุมทั่วพื้นที่ราวกับโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น

เพียงมองจากที่ไกล ๆ ก็ทำให้เถี่ยอวิ๋นผิงรู้สึกกระวนกระวายใจ ความคิดกวนใจมากมายปรากฏขึ้นในใจของนาง ทำให้เกิดความอยากอาเจียนอย่างแรงกล้า ราวกับแม้แต่วิญญาณก็ไม่อาจทนมันได้อีกต่อไป

เถี่ยอวิ๋นผิงอดไม่ได้ที่จะตกใจ สีหน้าของนางเคร่งเครียดยิ่งขึ้น นางรู้ดีว่าถ้าไม่ใช่เพราะเฉินซีเป็นผู้พานางมาที่นี่ นางคงจะต้องเผชิญกับโชคร้ายไปนานแล้ว!

“รับสิ่งนี้ไป แล้วตามข้าใกล้ ๆ ส่วนที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง” เฉินซีจ้องมองไปที่ดาววิญญาณมลทิน ทันใดนั้นเขาก็ดึงต้นอ่อนเงาทมิฬออกมาและส่งต่อให้เถี่ยอวิ๋นผิง

เถี่ยอวิ๋นผิงไม่รู้ว่าต้นอ่อนเงาทมิฬคืออะไร แต่นางก็รู้ดีว่าต้นไม้เล็ก ๆ ที่น่าอัศจรรย์นี้สามารถดูดซับปราณมลทินอเวจีได้ ที่ซึ่งสมบัติศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปไม่อาจเทียบเคียง

ยามนี้ เมื่อนางเห็นเฉินซีส่งมันให้ตนเช่นนี้ นางก็รู้สึกกังวลใจและไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อ

เฉินซีอดไม่ได้ที่จะยิ้มเมื่อเห็นสิ่งนี้ “ผ่อนคลาย ดาววิญญาณมลทินไม่ใช่ที่ถ้ำเสือถ้ำมังกร อย่างมากที่สุด เราก็เพียงถูกกำจัดเท่านั้น”

เถี่ยอวิ๋นผิงพูดขึ้นอย่างลำบาก “ข้าไม่กังวลเกี่ยวกับอันตราย แต่ข้ากังวลว่าจะทำอย่างไรหากต้นไม้เล็ก ๆ นี้เสียหายขึ้นมา”

เฉินซีชะงัก จากนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้ม “แม้แต่ความแข็งแกร่งของข้าในยามนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรต้นอ่อนเงาทมิฬได้แม้แต่ใบเดียว”

ความคิดเห็น