บทที่ 1626 แผนภาพไท่จี๋

บทที่ 1626 แผนภาพไท่จี๋

…………….

บทที่ 1626 แผนภาพไท่จี๋

ขณะนี้ กระทั่งผู้บ่มเพาะซึ่งกระจายกันตามดาวต่าง ๆ ยังสังเกตเห็นแสงสีเขียวเจิดจรัสสายหนึ่งพุ่งจากส่วนลึกสุดของกลุ่มดาวถาวอู้ เจิดจรัสกระจ่างใส สาดส่องไปทั่วทั้งจักรวาลพร่างดาว

ขณะเดียวกันนั้นเอง ปราณกระบี่สีเทาขมุกขมัวก็พุ่งออกมาต้านมันไว้อย่างรวดเร็ว!

เหตุเช่นนี้น่าตกใจเป็นอย่างยิ่ง ดุจปาฏิหาริย์จากบรรพกาล ยิ่งใหญ่เจิดจรัสยิ่งในจักรวาล

ยิ่งกว่านั้น ยามจักรพรรดินีอวี้เชอชักกระบี่พิฆาตฟ้า ฟาดฟันรัศมีกระบี่ไร้สีทะยานผ่านนภา สถานการณ์ก็ยิ่งทวีความโกลาหล

พวกเขาสังเกตได้ชัดเจนว่าดวงดาราเกินคณานับ ณ ส่วนลึกสุดของกลุ่มดาวถาวอู้กำลังสะท้านสะเทือนอย่างรุนแรง ถูกกระทบโดยศึกสะท้านแดนนี้

ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าเหตุยิ่งใหญ่นี้จะบังเกิดในคืนสุดท้ายก่อนการชุมนุมล่าดาราปิดฉาก!

ไม่มีผู้ใดในยามนี้ให้ความสนใจกับการจัดอันดับล่าอีก ทุกความคิดและหัวใจต่างถูกเบนไปจดจ่อกับเหตุชวนตะลึงตรงหน้า

…

เสียงสนั่นเลื่อนลั่นอยู่ข้างหู สะท้านถึงดวงวิญญาณ ขณะที่คลื่นอากาศเย็นยะเยือกถาโถมเข้าใส่ไม่หยุดยั้ง ทำให้เฉินซีรู้สึกเหมือนเป็นจอกแหนกลางคลื่นลมพายุ พร้อมจมดิ่งลงได้ทุกเวลา

ขณะนี้ แม้เร่งกำลังเต็มที่ มันก็ทำได้เพียงช่วยไม่ให้เขาถูกฟาดกระเด็นเท่านั้น การโต้ตอบกลายเป็นเพียงสิ่งที่เขาได้แต่ฝันถึง

ถึงขนาดที่เฉินซีสงสัยว่า หากต้นอ่อนเงาทมิฬไม่ดึงความสนใจทั้งหมดจากกระบี่มลทินอเวจีไป เขาคงอวสานสิ้นไปนานแล้ว

ไม่อาจทำความเข้าใจได้เลยว่าเหตุใดอาวุธอันตรายอันดับหนึ่งอันก่อเกิดจากความโกลาหลของเอกภพมสิหิม จึงสามารถสร้างอำนาจทำลายล้างน่ากลัวเช่นนี้ออกมาได้

สงสัยนักว่าสมบัติล้ำค่าอันดับหนึ่งอันเกิดจากในความโกลาหลของสามภพ ขวานผานกู่จะมีอำนาจน่าสะพรึงกลัวเช่นไร… ขณะนี้ จู่ ๆ เฉินซีก็นึกถึงสามภพขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล และนึกถึงขวานผานกู่ขึ้นมาก่อนตาข่ายครอบคลุมสวรรค์และเหรียญทองแดงโปรยสมบัติที่เขาพกติดตัว

พวกมันเป็นสมบัติวิญญาณธรรมชาติเหมือนกัน ทว่าความต่างชั้นระหว่างพวกมันถูกแสดงออกมาอย่างชัดเจนในขณะนี้

บางครั้งเฉินซีกระทั่งสงสัยว่าไยสมบัติวิญญาณธรรมชาติทุกชิ้นจึงเกิดขึ้นจากความโกลาหล

เป็นไปได้หรือไม่ว่าในแก่นแท้โกลาหล จะมีจิตสำนึกใดที่เหนือกว่ามันอยู่?

คำถามเหล่านี้ดูสุดเรียบง่าย แต่หากพินิจดี ๆ ยิ่งครุ่นคิดก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัว โดยเฉพาะเมื่อเฉินซีเดินทางบนเส้นทางสู่เต๋าสูงส่ง แต่ทุกครั้งที่ครุ่นคิดถึงคำถามนี้ มันก็ยังทำให้เขารู้สึกตะลึงระคนหวาดผวาอย่างไม่อาจอธิบาย

เขาไม่อาจหาเบาะแสใด ๆ จึงไม่อาจคิดออก และทุกสิ่งที่ไม่อาจตระหนักทราบได้มักจะเป็นที่เกรงกลัว

สิ่งที่ไม่รู้ น่ากลัวเสมอ!

แต่พริบตาต่อมา เฉินซีก็ฟื้นสติอย่างสมบูรณ์ สีหน้าจึงไม่น่ามองเล็กน้อย

เขาทราบว่าเมื่อครู่ หนึ่งเค้าตำหนิปรากฏขึ้นในดวงจิตแห่งเต๋าเพราะความกลัว และทำให้ความคิดฟุ้งซ่านปรากฏขึ้นในใจ หากไม่ฟื้นคืนจากมัน ผลที่ตามมาคงเกินคาดคิด!

เพราะถึงอย่างไร ในขณะนี้ก็อยู่ท่ามกลางศึกอันดุเดือดชวนสะพรึง แม้เขาจะไม่มีอำนาจปัดป้องแม้แต่น้อย ทว่าขอเพียงอุบัติเหตุเกิดแม้เพียงเสี้ยว เขาก็จะไม่อาจเลี่ยงการเสียชีวิตได้

เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้ หาไม่ ข้าจะถูกบีบบังคับให้รับการโจมตีฝ่ายเดียว นอกจากนั้น หากต้นอ่อนเงาทมิฬพ่าย ข้าก็ไม่พ้นหายนะเช่นกัน… เฉินซีสูดหายใจลึก ขณะที่สีหน้าเด็ดเดี่ยวปรากฏขึ้น ชายหนุ่มฟื้นความเยือกเย็นอย่างสมบูรณ์ แล้วเริ่มมองหาโอกาสลงมือ

บนเวหา ปราณกระบี่เทาขุ่นมัวป่ายปัดฉวัดเฉวียน บดขยี้โซ่ศักดิ์สิทธิ์สีเขียวซึ่งพุ่งออกมาจากต้นอ่อนเงาทมิฬลงมากมายด้วยเสียงกัมปนาทดุจสายฟ้าสะท้านสรวง พิรุณแสงพร่างพรม

เดิมทีต้นอ่อนเงาทมิฬไม่มีทางฝืนการโจมตีอันร้ายกาจด้วยความแข็งแกร่งปัจจุบันของเขาได้ แต่เมื่อมีกระบี่พิฆาตฟ้าเข้าเสริม มันจึงสามารถทำเช่นนี้ได้

สถานการณ์ปัจจุบันพัฒนาไปเป็นกระบี่พิฆาตฟ้าและต้นอ่อนเงาทมิฬผนึกกำลังจัดการกับกระบี่มลทินอเวจี

ยิ่งกว่านั้น กระบี่มลทินอเวจียังเผยสัญญาณการเพลี่ยงพล้ำแผ่วบาง

เพราะเหตุนี้เอง เฉินซีจึงรอดพ้นอันตรายท่ามกลางศึกอันเข้มข้นได้

แต่สถานการณ์เช่นนี้อันตรายสุดขั้วนัก หากต้นอ่อนเงาทมิฬหรือกระบี่พิฆาตฟ้าพ่ายลง หายนะจะบังเกิดกับเขาแน่นอน!

เพราะแม้เขาจะดูเหมือนปกป้องตนเองระหว่างสถานการณ์นี้ได้ แต่ก็เกี่ยวพันกับต้นอ่อนเงาทมิฬจนไม่อาจแยกจากได้แล้ว ทั้งหมดนี้เป็นข้อกำหนดแรกเริ่มที่ทำให้ไม่อาจแยกตัวจากการพัวพันนี้ได้

ตู้ม!

สะเก็ดแสงโปรยปรายทั่วทิศ คลื่นทำลายล้างจากศึกระหว่างสามสมบัติศักดิ์สิทธิ์กวาดกระหน่ำไร้สิ้นสุด ฉีกกระชากฟ้าดินปั่นป่วน

ขณะนี้เฉินซีเมินเฉยต่อเรื่องทั้งหมดมานานแล้ว ความสนใจของเขาจดจ่ออยู่กับการพินิจพิเคราะห์ทุกการเปลี่ยนแปลงในสถานการณ์ศึก

ยิ่งกว่านั้น ในใจยังคิดถึงทุกมาตรการฉุกเฉินทั้งหมดที่ทำได้อย่างบ้าคลั่ง เพื่อที่จะได้เป็นผู้กุมชะตาของตนเอง!

ศึกทวีความเข้มข้นขึ้นทุกขณะ สะท้านสวรรค์สะเทือนจักรวาล ปราณกระบี่จากกระบี่มลทินอเวจีถูกฟาดฟันเป็นชิ้นเสี่ยง แหลกสลายเป็นละอองแสงอย่างต่อเนื่อง

ขณะเดียวกัน การโจมตีจากกระบี่พิฆาตฟ้าและต้นอ่อนเงาทมิฬก็ถูกฟาดเบี่ยงหลุดวิถีไปรอบ ๆ ท่ามกลางการปะทะเช่นกัน

หากสถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป ดาววิญญาณมลทินทั้งดวงก็อาจถูกป่นเป็นผงจากศึกนี้!

ทันใดนั้น ดวงตาดำมืดดุจหุบเหวของเฉินซีก็เรืองประกายเย็นวาบ ปราณแข็งกล้าแปรเปลี่ยนเฉียบพลัน