ตอนที่ 1642
บทที่ 1642 เงื่อนไขสองข้อ
October 21, 2026
บทที่ 1642 เงื่อนไขสองข้อ
…………….
บทที่ 1642 เงื่อนไขสองข้อ
ระหว่างผสานชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลาก อักขระโบราณดูคลุมเครือแลลึกลับปรากฏขึ้นบนผิวมันมากกว่าหนึ่งครั้ง
ที่มากไปกว่านั้น ด้วยความสามารถของเฉินซี เขายังจำอักษรโบราณทั้งเก้าได้จนถึงตอนนี้ ซึ่งก็คือ ‘荒’ ‘神’ ‘墟’ ‘古’ ‘帝’ ‘域’ ‘纪’ ‘主’ และตัว ‘极’
ระหว่างการชุมนุมล่าดารา เขาเคยได้ยินชื่อเอกภพจักรวรรดิมัชฌิม รู้สึกได้ราง ๆ ว่าอักษรโบราณ ที่ปรากฏบนชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากอาจเกี่ยวข้องกัน เพราะตัวอักษร ‘帝’ และ ‘域’ หมายถึงคำว่า ‘จักรวรรดิ’ และ ‘เอกภพ’
หากแต่พอเขารู้เรื่องซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่จากจักรพรรดินีอวี้เชอขึ้นมา ก็รู้สึกว่าเบาะแสจากชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากมีส่วนเกี่ยวข้องกับซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่เป็นแน่
ซึ่งไม่ใช่การเดาสุ่มทั่วไป แต่เพราะลางสังหรณ์บอกเช่นนั้น
หากลองวิเคราะห์ดูให้ดี ก็เห็นได้ชัดเจนว่า ไม่ว่าจะเป็นเอกภพจักรวรรดิมัชฌิมหรือซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่ ทั้งคู่ล้วนเป็นพื้นที่พิเศษในแดนเทพโบราณทั้งสิ้น
โดยสถานที่หลังเป็นพื้นที่ใจกลางที่มีกว่าพันเอกภพภายในแดนเทพโบราณ มีขุมกำลังและนิกายโบราณมากมายจนจินตนาการไม่ถูกอยู่ที่นั่น ผู้บ่มเพาะธรรมดาไม่อาจเดินทางไปถึงที่นั่นได้เลย
แม้ว่าเฉินซีจะไม่รู้จักที่นี่ แต่ก็เคยได้ยินมาจากจักรพรรดินีอวี้เชอ พอเข้าใจได้ว่ามันคงไม่โด่งดังเท่าเอกภพจักรวรรดิมัชฌิม แต่ก็เป็นสถานที่ไม่ธรรมดาอยู่ดี
เพราะอย่างไรมันก็กำเนิดรากเต๋าบรรพชนมาได้ ทั้งยังดึงดูดมหาเทวาวิญญาณจากเอกภพจักรวรรดิไปเป็นจำนวนมาก ย่อมไม่ใช่สถานที่ธรรมดาอย่างแน่นอน
เมื่อคาดเดาได้เช่นนี้ เฉินซีจึงเชื่อมปริศนาอักษรโบราณที่ปรากฏอยู่บนชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากเข้าด้วยกันดู
หรือทั้งหมดนี้จะมีบางส่วนที่เชื่อมต่อกัน?
สมองเฉินซีหมุนไปไวนัก
“ตัดสินใจอย่างไร?” จักรพรรดินีอวี้เชออดสงสัยไม่ได้เมื่อเห็นเฉินซีคิดนาน เท่าที่นางรู้ ถึงเขาคิดปฏิเสธก็ไม่จำเป็นต้องคิดนานเช่นนี้
เฉินซีจึงได้สติกลับมาจากภวังค์ความคิด หลังจัดการความคิดเล็กน้อยก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้เลย จึงได้แต่ยิ้มขื่นแล้วถามออกไป “เหตุใดท่านจึงเลือกข้า?”
“มีอยู่หลายเหตุผล ยกตัวอย่างเช่น หากเจ้าอยากขึ้นขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาล อย่างไรก็ต้องเดินทางไปซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่ อีกเหตุผลคือหากเจ้าอยากหาที่ตั้งของเขาเทพพยากรณ์ เช่นนั้นก็ต้องฉวยโอกาสนี้เดินทางเข้าเอกภพจักรวรรดิมัชฌิม” จักรพรรดินีอวี้เชอเอ่ยขึ้นเชื่องช้า “อีกทั้งการได้จัดการกับสหายน้อยตระกูลกงเหย่นั่นยังส่งผลดีต่อเจ้าด้วย”
เฉินซีเลิกคิ้วทันที “คนตระกูลกงเหย่ผู้นั้นเป็นใครกันแน่?”
เหตุผลสองข้อแรกเขาเห็นด้วย อย่างไรเขาก็รู้ดีว่าหากเขามีคุณสมบัติแห่งมหาเทวาวิญญาณ และอยากขึ้นขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาล เช่นนั้นก็ต้องเดินทางไปซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่จริง
เพราะมีแต่ซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่เท่านั้นที่จะสามารถสร้างรากเต๋าบรรพชนซึ่งเหมาะสมกับมหาเทวาวิญญาณขึ้นมาได้
อีกทั้งหากเฉินซีอยากรู้คำตอบว่าจะเดินทางไปเขาเทพพยากรณ์อย่างไรจากจักรพรรดินีอวี้เชอ เขาก็มีแต่ต้องตอบตกลง
ในเมื่อเป็นเช่นนี้เฉินซีจึงเริ่มยอมรับไป ไม่เช่นนั้นคงได้แต่สงสัยว่าคนตระกูลกงเหย่ผู้นั้นเป็นใครกันแน่
“กงเหย่เจ๋อฟู” จักรพรรดินีอวี้เชอเอ่ยเสียงเรียบ “คนผู้นี้เป็นยอดอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดของตระกูลกงเหย่ เขาขึ้นอันดับที่เก้า ในเทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณ เป็นตัวตนเลื่องชื่อไปทั่วเอกภพจักรวรรดิ”
นางหยุดเล็กน้อยแล้วว่าต่อ “กงเหย่เจ๋อฟูมีจุดประสงค์คือซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่ ก็เหมือนกับมหาเทวาวิญญาณคนอื่น ๆ ซึ่งก็คือเพื่อชิงรากเต๋าบรรพชนขั้นจักรพรรดิระดับเก้าที่เพิ่งถือกำเนิด อีกทั้งจากความสามารถในปัจจุบันของเขาก็มีโอกาสสำเร็จสูงมาก”
กงเหย่เจ๋อฟู!
ยอดอัจฉริยะแห่งตระกูลกงเหย่รุ่นเยาว์ รั้งอันดับเก้า ในเทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณ!
แค่เท่านี้ก็ทำให้เฉินซีรู้ดีแล้วว่าคนผู้นี้มีฝีมือสูงส่งเพียงไหน
หากเทียบกับเขาแล้ว โอรสองค์ที่สิบสามของจักรพรรดิโกวเฉิน สวินหยางผิง ยังเอามาเทียบไม่ได้เลย
เพราะคนหนึ่งอยู่อันดับที่เก้าบนเทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณ อีกคนอยู่อันดับที่เจ็ดสิบหกมีความต่างพลังมากเกินไป
เฉินซียิ้มแห้งยามได้ยิน จักรพรรดินีอวี้เชอประเมินข้าสูงเกินไปแล้ว อยากให้ข้าไปรับมือกับตัวประหลาดเช่นนั้นหรือ
แม้สิ่งที่เขาต้องทำคือหยุดกงเหย่เจ๋อฟูไม่ให้เอารากเต๋าบรรพชนขั้นจักรพรรดิระดับเก้าไปได้ แต่เฉินซีก็รู้ดีว่านั่นแทบไม่ต่างกับการสังหารกงเหย่เจ๋อฟูเลย
“ไม่ไหว เงื่อนไขนี้อันตรายเกินไป เว้นเสียแต่ว่าจักรพรรดินีจะยอมรับเงื่อนไขของข้าได้” เฉินซีสูดลมหายใจเข้าลึก ครุ่นคิดลุ่มลึกอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่สิ เงื่อนไขสองข้อของข้า”
“ว่ามา” จักรพรรดินีอวี้เชอไม่ลังเล “ไม่ต้องแค่สองข้อหรอก หากเป็นอะไรที่ข้าทำได้ ข้าตกลงได้ทุกอย่าง”
เฉินซีถึงกับชะงักไป สุดท้ายก็เข้าใจว่ายังไงเขาก็ต้องยอมรับเงื่อนไขของนางสินะ
เขารีบเค้นสมองอย่างรวดเร็ว “ข้าต้องการวัตถุเทวะจำนวนมากเพื่อกลั่นสมบัติ นั่นเป็นเงื่อนไขข้อแรก”
“เข้าใจแล้ว ไม่มีปัญหา” จักรพรรดินีอวี้เชอรับปากทันที ก็แค่วัตถุเทวะ ฐานะอย่างนางหาได้ไม่ยาก