บทที่ 1690 แท่นดอกบัวปรากฏทุกย่างก้าว

………………..

ครืน!

วิญญาณอัสนีจากมหาเต๋าแห่งสายฟ้าถูกฟันขาดสองท่อนภายใต้คมกระบี่ ร่างสูงกว่าหมื่นจั้งกลายเป็นฝนแสงโปรยลงมาแล้วหายไปไม่เหลือร่องรอย

เฉินซีชะงักไปทันใด มองกระบี่ราชาเซวียนที่เสียหายในมือ รู้สึกตกตะลึงยิ่ง ไม่เคยคิดเลยว่าดาบเก่าคร่ำครึ กลับมีอำนาจสูงส่งเช่นนี้ได้

ถ้าเขารู้ว่ากระบี่เล่มนี้มีความสามารถสะท้านฟ้ามาตั้งแต่ต้น มีหรือจะต้องลำบากลำบนมาตลอดการเดินทางมาที่นี่?

เฉินซีเงียบไปเล็กน้อยก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นเก็บยันต์ศัสตราไป และใช้กระบี่ราชาเซวียนแทน จากนั้นจึงมุ่งหน้าต่อ

ผ่านไปชั่วครู่ จิตวิญญาณที่เกิดจากพลังมหาเต๋าแห่งดาราก็ปรากฏตัวขึ้นมา มันควบคุมดาราทั้งหลาย เหมือนเป็นผู้ปกครองแห่งจักรวาล ก่อนจะพุ่งเข้าใส่เฉินซีอย่างรุนแรง

จิตวิญญาณนั่นแกร่งกว่าวิญญาณอัสนีเสียอีก ทั่วร่างเต็มไปด้วยกลิ่นอายมหาเต๋าแห่งดารา เหมือนมีดาราจำนวนมากกำลังซัดเข้าใส่ แค่แรงกดดันของมันก็ทำให้ทั่วร่างเฉินซีแข็งค้างได้แล้ว แทบหายใจไม่ออก หากไม่มีสิ่งใดมาขวางก็คงถูกการโจมตีครั้งนี้ซัดปลิวเป็นแน่

ทว่ากระบี่ราชาเซวียนในมือกลับสั่นสะท้านขึ้น มันเปล่งแสงลึกลับออกมาทำลายแรงกดดันทั้งหลายจนแตกสลายหายไปหมด

มันมีจิตรู้คิดและมีความทรงจำเสียด้วย! เฉินซีตกใจ ยิ่งรู้สึกว่าสถานที่นี้แปลกประหลาดชอบกล

ชายหนุ่มจึงซัดกระบี่ไปทางมันอย่างไร้ลังเล

น่าเสียดายที่จิตวิญญาณซึ่งกลั่นจากมหาเต๋าแห่งดาราเห็นว่าตนเป็นฝ่ายเสียเปรียบจึงรีบหายตัวไปทันใด มันหนีไปแล้วและไม่กล้าขวางทางเฉินซีอีก

อย่างที่คิดเลย ทุกอย่างล้วนเกี่ยวข้องกับเซวียนทั้งสิ้น! เฉินซีเห็นแล้วก็ยิ่งมั่นใจเรื่องที่คิดไว้

ฟ้าว!

เฉินซีโคจรพลังบ่มเพาะ ถือกระบี่ราชาเซวียนเก่าครึไว้ในมือแล้วฟันออกไปพลางมุ่งหน้าต่อ

ชายหนุ่มสังเกตเห็นว่าแรงกดดันทั้งหลายที่ขวางทางด้านหน้าถูกทำลายกระจายหายไปโดยง่าย ไม่อาจขวางกั้นหนทางเขาได้อีก

ไม่ต่างจากการเดินบนพื้นปกติ เป็นการเดินทางที่ง่ายยิ่งนัก

แทบจะในจังหวะเดียวกันนั้น เฉินซีก็เห็นว่าระหว่างที่ใช้กระบี่ราชาเซวียนมุ่งหน้าต่อไปนั้น เขาก็ไม่เจอกับร่างจิตวิญญาณของมหาเต๋าขวางทางอีกเลย

จึงทำให้เฉินซีตกตะลึงอีกครั้ง ได้แต่คิดว่าประตูแห่งมหาเต๋าคงถูกเซวียนผนึกไว้เมื่อหลายปีก่อนกระมัง

เพราะถ้าไม่ใช่เช่นนั้น เหตุใดตอนนี้ข้าถึงโชคดีเช่นนี้ได้?

ฟ่าว! ฟ่าว!

ไม่ว่าระหว่างทางเฉินซีจะคิดอย่างไร แต่กลิ่นอายมหาเต๋าทั้งหลายก็ถูกเขาดูดซับไปหมด ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นพลังบ่มเพาะเต๋าศักดิ์สิทธิ์ภายในร่าง….

เช่นนี้ก็เรียกว่าโชคดีได้ไม่ใช่หรือ?

ภายหลัง เฉินซีรู้สึกว่าร่างกายตนปริ่มไปด้วยกลิ่นอายมหาเต๋า รู้สึกเหมือนเต็มอิ่มและใกล้ระเบิดเต็มที

ทว่าเฉินซีก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ แต่พลังบ่มเพาะเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นก็ยังไม่สามารถรุดหน้าขึ้นสู่ขั้นสูงได้เลย

อีกแค่เสี้ยวเดียวก็จะบรรลุขั้นแล้วแท้ ๆ!

แต่ก็เหมือนหุบปากกว้างที่มิอาจข้ามผ่าน ทำให้เฉินซีเข้าใจชัดเจนว่า แม้จะมีพลังเต๋าศักดิ์สิทธิ์มากพอแล้ว แต่ก็ยังขาดส่วนสำคัญที่จะทำให้บรรลุพลังได้

เมื่อเข้าใจดังนั้นแล้ว เฉินซีก็ไม่สนใจมันอีก ยังคงก้าวหน้าต่อไปเรื่อย ๆ

แท้จริงแล้วตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นพลังบ่มเพาะด้านแปรสภาพปราณหรือความเข้าใจในเต๋า ก็ล้วนอยู่ที่จุดสูงสุดแล้วทั้งสิ้น

หรือก็คือ พลังของเขาในตอนนี้ได้มาถึงจุดสูงสุดของขอบเขตเทวารู้แจ้งวิญญาณ หากอยากทะลวงพลัง ก็เหลือเพียงเส้นทางเดียวที่ต้องเลือกเดินนั่นคือ การขึ้นสู่ขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาล!

ไม่อย่างนั้น ไม่ว่าจะบ่มเพาะพลังต่อไปอย่างไร เขาก็แทบไม่อาจพัฒนาอะไรขึ้นได้อีก

เรื่องนี้เป็นสิ่งที่รู้กันในโลกแห่งการบ่มเพาะพลัง ซึ่งเฉินซีเองก็รู้ดี และรู้ว่าในหมู่ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเทวารู้แจ้งวิญญาณ ไม่อาจหาใครเทียบเคียงเขาได้อีกแล้ว!

ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นถัดจากนี้เกินกว่าที่จินตนาการไว้มาก

เพราะระหว่างที่เดินหน้าต่อ แม้การแปรสภาพปราณและความเข้าใจเต๋าจะมาถึงจุดสูงสุดแล้ว แต่แท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ที่ลอยเด่นอยู่กลับกำลังเกิดความเปลี่ยนแปลงบางอย่าง!

เทวารู้แจ้งวิญญาณคือผู้ที่สามารถสร้างแท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ในจิตวิญญาณขึ้นมาได้

เมื่อดูจากจำนวนประทีปวิญญาณของแท่นบูชาศักดิ์สิทธิ์ที่เปล่งออกมาจากแท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์แล้ว ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเทวารู้แจ้งวิญญาณจะถูกแบ่งออกเป็นหลายระดับ ตัวอย่างเช่น แท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ที่เฉินซีสร้างขึ้นมานั้นมีเก้าประทีปวิญญาณบนแท่นบูชาศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเขาจึงนับว่าเป็นมหาเทวาวิญญาณ ซึ่งเป็นพลังสูงสุดที่สามารถมีได้ในขอบเขตเทวารู้แจ้งวิญญาณแล้ว

ตัวอย่างเช่น ยอดฝีมือร้อยอันดับแรกบนเทียบอันดับรู้แจ้งเขตแดนล้วนเป็นมหาเทวาวิญญาณที่สามารถสร้างแท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมีเก้าประทีปวิญญาณได้ทั้งสิ้น แต่ที่มีอันดับต่างกันนั้นเป็นเพราะความต่างเรื่องพลังต่อสู้

อธิบายโดยง่ายคือ ใครที่มีเก้าประทีปวิญญาณของแท่นบูชาศักดิ์สิทธิ์อยู่ หมายความว่าได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของขอบเขตเทวารู้แจ้งวิญญาณ ล้วนเป็นผู้สูงสุดในขอบเขตแล้ว

ความคิดเห็น