บทที่ 2026 โต้กลับ

บทที่ 2026 โต้กลับ

………………..

บทที่ 2026 โต้กลับ

ระวังหรือ? เฉินเซียวอวิ๋นกับเฉินชิวสุ่ยชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงตะโกนจากเฉินเต้าหยวน

ตู้ม!

จังหวะนั้นเอง เฉินซีที่เกือบแพ้ไปร่างชุ่มก็โจมตีโต้กลับมาอย่างรุนแรง

แทบในจังหวะเดียวกันนั้น กลิ่นอายดุดันเกินคาดก็แผ่ออกจากร่างเฉินซีเหมือนภูเขาไฟซึ่งหลับใหลอยู่นานพลันปะทุ

ผิวหนังที่ถลอกทั่วร่าง กระดูกหักทั้งหลาย และเนื้อไหม้ที่ดูแล้วเหมือนเขาเป็นต้นไม้ผุ ๆ ต้นหนึ่ง กลับเกิดการเปลี่ยนผันขึ้นมา

ใบหน้าซีด พลังในร่างที่เหลือเพียงนิด และกลิ่นอายจาง ๆ กลับเกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในจังหวะนี้

เฉินซีในตอนนี้เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ก่อนหน้านี้เขาบาดเจ็บสาหัสใกล้สิ้นใจเต็มทน เหมือนต้นแหนที่ลอยอยู่ท่ามกลางลมพายุ

แต่ตอนนี้พลังในร่างกลับดุเดือด ผิวหนังผ่องใส นัยน์ตาดำส่องประกายดั่งดวงดาราราตรี ทั่วร่างเต็มไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์สีม่วงเหลือบทอง ดูแล้วเหมือนราชันผู้เกิดใหม่ ถือครองอำนาจศักดิ์สิทธิ์หาใครเทียม!

เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในพริบตาเมื่อเฉินซีโจมตีออกไป

เมื่อการโจมตีนั้นรุดหน้าออกไป เฉินซีก็เป็นดั่งนอนออกจากรัง ผลิปีกออกเป็นผีเสื้อ ถือกำเนิดเกิดชีวิตใหม่ขึ้นมา!

ตู้ม!

ท่ากระบี่ครั้งนี้เรียบง่ายไม่ซับซ้อน แต่กลับทรงพลังจนน่าเหลือเชื่อ

เฉินเซียวอวิ๋นกับเฉินชิวสุ่ยไม่รู้ว่าเฉินซีที่ก่อนหน้านี้ใกล้แพ้ไปจะสามารถพลิกตนเองกลับมาเช่นนี้ได้

พวกเขาไม่ทันตั้งรับ ไม่มีจังหวะให้กระโดดหลบ จึงได้แต่ต้านการโจมตีของเฉินซีไว้

ตู้ม! ตู้ม!

แรงปะทะสนั่นโลกาสองครั้งดังขึ้นแทบจะในจังหวะเดียวกัน แสงศักดิ์สิทธิ์กวาดออกรอบข้างพร้อมกับเสียงสนั่นหู ทำเอาท้องนภาแทบถล่มลงมารอบทิศ

ทว่าเฉินเซียวอวิ๋นกับเฉินชิวสุ่ยเหมือนถูกภูเขาทั้งลูกซัดใส่ ร่างปลิวกระเด็นไปทั้งยังสั่นสะท้าน กระอักเลือดออกมาคำใหญ่

พริบตานั้น ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงและความโกรธเหมือนรับไม่ได้

เป็นไปได้อย่างไรกัน?

เจ้านี่บาดเจ็บหนักจนใกล้ตายแล้วแท้ ๆ! แต่กลับฟื้นพลังในพริบตา เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือเช่นนี้ได้อย่างไรกัน?

…

เรื่องเกินคาดกะทันหันเช่นนั้นคล้ายกับเป็นสายฟ้าฟาดลงมาจากฟ้าใส ทำให้เสียงตะโกนหัวเราะรอบข้างหยุดชะงักลงทันใด

พวกเขาอ้าปากกว้างมองภาพด้วยความไม่อยากเชื่อ

ไม่ว่าจะเค้นสมองคิดอย่างไร ก็คิดไม่ออกว่าเฉินซีเปลี่ยนแปลงไปในจังหวะนั้นแล้วพลิกสถานการณ์ไปได้อย่างไร

ทั้งหมดเป็นเหมือนความฝัน ดูเกินจริงน่าเหลือเชื่อ ทำให้คนอึ้งกันไปตาม ๆ กัน

ทำไมกัน? ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ได้? หรือว่าเจ้าเด็กนี่จะรั้นอยู่ได้โดยไม่มีใครต้านทานได้เลย?

บรรยากาศภายนอกลานประลองเงียบสนิท เต็มไปด้วยความกดดันอึดอัด

…

ตู้ม!

เรือนผมสีดำหนาพลิ้วไหว แสงศักดิ์สิทธิ์สีม่วงทองพุ่งออกจากร่าง เกิดเป็นอักขระยันต์ลึกลับลอยเวียนวนอยู่รอบกาย

ในขณะเดียวกันนั้น เสียงคำรามก้องของยันต์ศัสตราในมือก็ดังขึ้น เหมือนอยากดื่มเลือดศัตรู ทำให้เฉินซีแผ่กลิ่นอายดุดันเหนือใครออกมา

“เขาแกร่งขึ้นแล้ว!”

“พลังบ่มเพาะ… ฝ่าขึ้นเป็นขอบเขตจ้าวเอกภพห้าดาราแล้ว!”

“ทำได้อย่างไรกัน?”

“ไม่น่าเชื่อ! เหลือเชื่อยิ่ง!”

พร้อมกันนั้นหลาย ๆ คนก็พยายามตั้งสติ เห็นแล้วว่าพลังบ่มเพาะของเฉินซีทะลวงขั้นในพริบตา ขึ้นสู่ขอบเขตจ้าวเอกภพห้าดาราแล้ว!

ผู้ชมทั้งหลายตื่นตะลึง เกิดคลื่นอารมณ์ซัดผ่านเข้าในใจ

“บัดซบ!” เฉินหลิงคงมือสั่นเส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน ใกล้จะยั้งอารมณ์ตนไม่ไหวเต็มทน ทำไมกัน? ทำไมถึงเกิดเรื่องเช่นนี้ได้?

ทั้งตลอดการต่อสู้ที่ผ่านมา มันไม่เผยแววว่าจะทะลวงขั้นเลยด้วยซ้ำ! ทั้งยังโจมตีจนอีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัสแทบสิ้นใจ! แล้วมันเกิดเรื่องเหลือเชื่อเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร?

“ศึกครั้งนี้ต้องเขียนลงในหน้าประวัติศาสตร์ ไม่ให้เลือนหายไป เล่าต่อกันไปหลายชั่วอายุคน!”

“ศิษย์เขาเทพพยากรณ์เป็นยอดฝีมือสะท้านฟ้าเสียจริง!”

“เกินคาดมาก ๆ เลย!”

ผู้ชมทั้งหลายถอนหายใจยาวแรงเมื่อเห็นการโจมตีโต้กลับของเฉินซีที่ทำเอาพวกเขาแทบกลั้นหายใจ

ในการต่อสู้ตัวต่อตัวกับเฉินเซียวอวิ๋นเมื่อครู่นี้ เฉินซีใช้การทะลวงเต๋าแห่งกระบี่พลิกสถานการณ์และจัดการศัตรู

เมื่อเป็นเช่นนี้ คนทั้งหลายจึงมองว่าเฉินซีจนมุม คงไม่สามารถพลิกสถานการณ์กลับได้แล้ว