บทที่ 2039 ประทีปพิบัติทมิฬ

บทที่ 2039 ประทีปพิบัติทมิฬ

………………..

บทที่ 2039 ประทีปพิบัติทมิฬ

เสียงอันทรงสง่านั้นขานนามเฉินซี กึกก้องทั่วท้องนภาพร่างพราว!

เพียงพริบตา ดวงตาของเฉินซีก็คลับคล้ายหรี่ลง ตัดสินได้ว่าผู้บ่มเพาะผู้นั้นรอการมาถึงของเขาอยู่จริง ๆ

เฉินซียืนกับที่ ความคิดแล่นไหลรวดเร็ว เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญ ใครกันที่เผยร่องรอยข้า?

ท้องนภาพร่างพราวอันทอดตัวระหว่างแดนเทพโบราณและแดนมารดากำเนิดบรรพ์เต็มไปด้วยอันตราย กระทั่งศิษย์เขาเทพพยากรณ์คนอื่น ๆ ยังหาทราบไม่ว่าหลายปีก่อน เฉินซีมุ่งหน้ามายังแดนมารดากำเนิดบรรพ์พร้อมกับอู๋เซวี่ยฉานและถังเสียน

เขาจึงแน่ใจว่าผู้แพร่งพรายข่าวไม่มีทางเป็นเขาเทพพยากรณ์

ยิ่งกว่านั้น เพราะเพื่อประกันความปลอดภัยของเฉินซี น้อยคนนักจึงรู้ว่าเขาออกมาจากแดนมารดากำเนิดบรรพ์แล้ว มีเพียงเฉินไท่ชงคนเดียวที่รับทราบ

เฉินไท่ชงตั้งตารอคอยให้เฉินซีเข้าร่วมศึกผู้พิทักษ์วิถีในฐานะตัวแทนตระกูลเฉินในอีกห้าร้อยปีจากนี้ ดังนั้นยามนี้ เขาไม่มีทางมาวางแผนเล่นงานเฉินซีแน่นอน

ดังนั้นจึงตัดเฉินไท่ชงออกจากรายชื่อผู้ต้องสงสัยได้

หรือจะเป็นเฉินหลิงคง?

หลังคิดซ้ำไปมา ก็มีเพียงผู้เดียวในโลกหล้าที่สุดจะแค้นเคืองเขาและรู้ที่อยู่ของเขา นั่นคือเฉินหลิงคงแห่งตระกูลเฉิน!

เป็นเขาจริง ๆ หรือ? แม้จะไม่อาจตัดสินจริงเท็จชัดเจน เขาก็ถือเฉินหลิงคงเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับแรก ช่วงกาลนี้ เขาตระหนักดีว่าเฉินหลิงคงนั่นแหละที่เปิดเผยความลับบิดาตน ทำให้บิดาต้องถูกนิกายอำนาจเทวะไล่ล่าอย่างบ้าคลั่งแม้จะเกิดใหม่ไปแล้ว

ในเมื่อเฉินหลิงคงทำเช่นนี้มาแล้วเมื่อกาลก่อน ก็ไม่มีทางแน่ใจได้เลยว่าเขาจะไม่ทำซ้ำอีก!

ความคิดเหล่านี้แล่นริ้วรวดเร็วในใจเฉินซี ไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อยที่สุด เขาก็แน่ใจได้ว่าเจ้าของปราณอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ไกล ๆ ไม่มีทางมาดี!

อีกอย่าง เฉินซีแน่ใจว่าบุคคลซึ่งนั่งอยู่ไกล ๆ นั้นไม่มีทางเป็น ‘คู่มือ’ ซึ่งติดตามเขามาจนบัดนี้ผู้นั้นแน่นอน

เหมือนหนีเสือปะจระเข้แท้…. เฉินซีรำพึงในใจ ดวงตาดุจหุบเหวคู่นั้นเรืองจิตสังหารเย็นเยียบ พลังชีวิตทั่วกายเริ่มโคจร สั่งสมกำลังเตรียมพร้อมรับศึก

“เจ้ายังไม่มาอีกหรือ? หรืออยากให้ข้าไปเชิญเจ้ามาที่นี่เอง?” เสียงอันทรงอำนาจนั้นดังขึ้นอีกครั้งราวสายฟ้าผ่า กึกก้องไปทั่วท้องนภาพร่างพราว

“ไม่ต้องหรอก หากเจ้าฆ่าตัวตายชดใช้ความผิดเสีย ข้าจะขอบคุณยิ่ง” เฉินซียืนกับที่ กล่าวขึ้นเสียงเรียบ ไร้ความคิดก้าวเข้าไป

แม้จุดที่เขายืนอยู่ยามนี้จะขนาบข้างด้วยวายุพิฆาตดารา ผลจากการถูกพวกมันกวาดเข้าไปร้ายแรงเกินคาดคิด เขาก็ให้ความสำคัญกับศัตรูที่ขวางหน้าอยู่มากกว่า

หากเข้าใจไม่ผิด คนผู้นี้ก็น่าจะเป็นตัวตนระดับจ้าวเอกภพเก้าดารา!

เฉินซีคิดแทบตาย สุดท้ายก็คิดไม่ออกว่าเขาไปล่วงเกินจ้าวเอกภพเก้าดาราในแดนเทพโบราณแต่ยามใด

เพราะถึงอย่างไร จ้าวเอกภพเก้าดาราก็หาได้ยากนักในแดนเทพโบราณ กระทั่งในขุมกำลังสูงสุด ณ เอกภพจักรวรรดิยังมีพวกเขาอยู่ไม่มาก มีเพียงห้าสุดยอดแห่งเอกภพจักรวรรดิเท่านั้นที่ไม่ขาดตัวตนระดับนี้

แน่นอน เรื่องนั้นหาสำคัญไม่ เฉินซีไม่ได้กลัวคนผู้นี้เลยหากสู้กันยิบตา เขาแค่เป็นห่วงเท่านั้นว่าเจ้านี่จะไม่ได้มาลำพัง!

ถึงขนาดที่ หากเขาบุ่มบ่ามมุ่งหน้าไป บางทีเขาอาจติดกับที่อีกฝ่ายบรรจงเตรียมไว้ ผลที่ตามมาก็จะเกินคาดคิด

“ฆ่าตัวตาย…. ฮ่า ๆ ๆ ๆ! ช่างกล้าเสียนี่กระไร! เดิมทีข้าคิดให้เจ้าตายศพสวย ยามนี้เปลี่ยนใจแล้ว ข้าจะไม่เพียงฆ่าเจ้า จะเผากระดูกเป็นธุลีสลายด้วย เจ้าต้องตายเพื่อชดใช้!” เสียงหัวเราะดังเลื่อนลั่น แล้วปราณอันน่าสะพรึงกลัวนั้นก็ขยับเคลื่อนเฉียบพลัน

ทุกแห่งหนที่เขาผ่านประหนึ่งต้องพิบัติภัยกระจายหล้า ทั้งหมู่ดาว อุกกาบาต และสุญตารอบทิศล้วนระเบิดกระจาย ดูสุดแสนอหังการทรงพลัง

เปรี้ยง!

ภาพนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก หากเฉินซีพบเหตุการณ์นี้ก่อนเดินทางไปสู่แดนมารดากำเนิดบรรพ์ เขาก็คงไร้หนทางนอกจากต้องหลบ มิกล้ารับการปะทะตรง ๆ

แต่ยามนี้….

เคร้ง!

เฉินซีชักยันต์ศัสตราออกมาฟาดฟัน หนึ่งปราณกระบี่อันดูดาษดื่นธรรมดาวูบไหว ทะลวงการโจมตีนั้นกระจายออก การปะทะระหว่างทั้งสองส่งประกายไฟรุนแรงกวาดไปทั่วทิศ

ครืน!

นี่คือศึกระหว่างจ้าวเอกภพ จึงเป็นที่ชัดเจนว่าฤทธิ์การปะทะรุนแรงเพียงไร เพียงพริบตา มันก็กวาดไปทั่วบริเวณรอบกายเฉินซี ปะทะเข้ากับวายุพิฆาตดาราอันสาดซัดไม่จบสิ้น เกิดเป็นปฏิกิริยาต่อเนื่องอันทำให้ท้องนภาพร่างพราวสั่นสะท้าน ภาพความพินาศบังเกิดทั่วทิศ

แย่แล้ว! หัวใจของเฉินซีสะท้าน ทะยานหลีกไปไกลอย่างไร้ลังเล รัศมีศักดิ์สิทธิ์ม่วงทองเรืองรุ่ง

ขณะนี้ เขาไม่ห่วงแล้วว่าจะมีศัตรูร้ายขวางทางอยู่หรือไม่ เพราะสมดุลของท้องนภาพร่างพราวที่นี่สิ้นไป ดังนั้นวายุพิฆาตดาราอันน่าสะพรึงกลัวจึงเริ่มขยายตัว

“ยามนี้คิดมาหาข้า? ฝันไปเถอะ!” เสียงนั้นตะโกน

วิ้ง!

ขณะเดียวกัน โซ่ศักดิ์สิทธิ์เส้นหนาสีดำสนิทมากมายก็พุ่งทะยานเข้ามาจากทั่วทิศ ถักทอตัวเป็นดั่งตาข่ายคลุมฟากฟ้า ผนึกทางตรงหน้าของเฉินซีไว้ และยังเผยสัญญาณจะขยี้เขาเสียที่นี่ ให้เขาตกตายอยู่ในวายุพิฆาตดารา