บทที่ 2067 การสังหารอันนองเลือด

………………..

ฟึ่บ!

มันเป็นกิ่งก้านเขียวขจีจากร่างของราชากู่เยวียน แต่ดูเหมือนโซ่ศักดิ์สิทธิ์บัญชาที่แฝงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของเต๋าแห่งสวรรค์ ขณะที่มันฉีกท้องฟ้าสีดำหมึกออกจากกัน ทำให้ทั้งโลกกลายเป็นสีเขียว!

“เจ้าคิดว่าจะฆ่าข้าได้เหรอ? ฝันไปเถิด!” ราชาโหมวหลัวกระพือปีกพลางหัวเราะเสียงเย็น เหมือนกับม่านที่ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า พายุสีดำส่งเสียงโครมครามเลื่อนลั่น ขณะถล่มลงมา

โครม!

การปะทะกันระหว่างพวกเขานั้นเหมือนกับการชนกันระหว่างดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ มันสั่นสะเทือนปฐพี บังเกิดเป็นแสงเจิดจ้าที่กระจายไปทั่วสารทิศ ประหนึ่งอุกกาบาตนับพันหมื่นที่ตกลงสู่พื้น

สุดยอดฝีมือสองคนนี้ได้เข้าปะทะกันแล้ว!

นี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

สิ่งมีชีวิตทั้งหลายแหล่ภายในโลกต้นกำเนิดต่างตกตะลึง พวกมันรู้สึกหวาดกลัวอย่างยิ่ง และต่างหลบหนีกันอย่างบ้าคลั่ง ด้วยเกรงว่าจะถูกผลกระทบจากการต่อสู้ครั้งนี้

ตู้ม!

กิ่งก้านเขียวขจีจำนวนมากทั่วร่างของราชากู่เยวียนแกว่งไกว ก่อนที่การปะทะกันจะสิ้นสุดลง และพวกมันก็เหมือนกับโซ่จำนวนมากมายที่ขยายออกไปอย่างบ้าคลั่ง ปกคลุมทั้งฟ้าดินไว้

ทุกกิ่งนั้นพรั่งพรูไปด้วยแสงอันศักดิ์สิทธิ์ของพลังต้นกำเนิด และพวกมันก็เปี่ยมล้นด้วยพลังสูงสุดของมหาเต๋า และพลังศักดิ์สิทธิ์อันมหึมา

เฉินซีอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ เขาจินตนาการว่าราชากู่เยวียนผู้ลึกลับนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ไม่นึกว่าพลังฝีมือของราชากู่เยวียนจะทรงพลังถึงขนาดนี้ อย่างน้อยมันก็เทียบได้กับ มหาเทพเต๋า และเขาไม่สามารถระบุได้ว่าราชากู่เยวียนนั้นแข็งแกร่งเพียงใด

สิ่งนี้ทำให้เฉินซีพาหมิงและเหมิงเหมิงไปซ่อนตัวอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ กริ่งเกรงว่าตนจะเผยร่องรอยออกไป และมันอาจทำให้ราชากู่เยวียนสังเกตเห็น ซึ่งจะนำภัยพิบัติมาสู่ตน

“ราชาจิ่วหลิง! ทำไมเจ้ายังไม่ลงมืออีก? หากข้าถูกไอ้เฒ่านี้ฆ่า เจ้านั่นแหละจะเป็นรายต่อไป!” เสียงคำรามของราชาโหมวหลัวที่เต็มไปด้วยความตกใจและความโกรธดังก้องไปทั่วฟ้า เขากระพือปีกพลางเปิดจะงอยปากสีดำอันแหลมคมของเขา ซึ่งดูเหมือนจะสามารถกลืนกินทุกสิ่งที่อยู่ข้างหน้าได้

แต่ในขณะนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาค่อนข้างหวาดกลัวต่อกิ่งก้านมากมายที่มาจากราชากู่เยวียน เขาทั้งโกรธและหวาดกลัวอย่างสุดขีด

“ฮึ่ม! ไอ้เฒ่าสารเลว! ในเมื่อเจ้าไร้ความปรานีเช่นนั้น ก็อย่าโทษพวกเราที่ร่วมมือกัน!”

แสงสีทองที่สว่างจ้าอย่างยิ่งพุ่งออกมาจากราชาจิ่วหลิง และยิงขึ้นไปบนท้องฟ้า ในขณะที่เขากล่าวคำเหล่านี้ มันทำให้เขาดูเหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังไร้ขอบเขต

เขาเงยหน้าขึ้น และศีรษะทั้งเก้านั้นเผยให้เห็นท่าทางถึงความสุข ความโกรธเกรี้ยว ความโศกเศร้า ความขุ่นเคือง ความโลภ ความหลงใหล ความรวดร้าว ความเดือดดาลและความเกลียดชังตามลำดับ

หลังจากนั้น ศีรษะทุกศีรษะก็เปล่งแสงที่โชติช่วงหลากสีที่ตระการตาและงดงามเหล่านี้ก็กวาดไปทั่วฟ้า!

นี่คือความสามารถโดยกำเนิดของราชาจิ่วหลิง รังสีสวรรค์เก้าวิญญาณ!

รังสีทั้งเก้านี้ไม่เพียงแต่สามารถทะลุทะลวงผ่านฟ้าดินเท่านั้น แต่ยังน่าเกรงขามอย่างยิ่ง และสามารถก่อให้เกิดการโจมตีถึงตายต่อดวงวิญญาณได้

โครม โครม โครม!

ทุกที่ที่รังสีทั้งเก้าส่องผ่านท้องฟ้า ท้องฟ้าก็ระเบิดออกจากกัน และพังทลายลงจนเป็นหลุมดำจำนวนมากที่ดูเหมือนเหวลึก มันเป็นภาพที่น่าตกตะลึงอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นราชาจิ่วหลิงลงมือ ราชาโหมวหลัวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จิตใจของเขาปลอดโปร่ง ร่างกายของเขาก็พรั่งพรูไปด้วยจิตสังหาร และเริ่มร่วมมือกับราชาจิ่วหลิงเพื่อขนาบโจมตีราชากู่เยวียนอย่างเต็มกำลัง

ทันใดนั้น พายุก็พัดผ่านท้องฟ้า รังสีสาดส่องทั่วนภา มันทำให้ภูเขาและแม่น้ำแตกสลายทั้งห้วงมิติก็พังทลายลง ราวกับจุดสิ้นสุดของโลกมาถึงแล้ว

ทุกอย่างวุ่นวายและอลหม่าน!

บนพื้นดินของโลกต้นกำเนิด สิ่งมีชีวิตทั้งหลายแหล่ต่างหลบหนีด้วยความกลัวจนตัวสั่น ร่างกายของพวกมันถูกปกคลุมไปด้วยความกลัวอันไร้ขอบเขต

พวกมันอาศัยและบ่มเพาะอยู่ที่นี่มานานนับไม่ถ้วน แต่พวกมันไม่เคยเห็นการต่อสู้ที่แท้จริงของระหว่างราชาผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามแห่งโลกต้นกำเนิดนี้มาก่อน!

ยิ่งไปกว่านั้น มันเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดซึ่งโหมกระหน่ำด้วยจิตสังหาร ดูเหมือนว่าพวกเขาปฏิเสธที่จะหยุดมือ จนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตายเสียก่อน ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดต่างก็รู้สึกวิตกกังวลและไม่สบายใจ

ในทางกลับกัน กลุ่มของเฉินซีได้เคลื่อนตัวไปไกลจากท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ และพวกเขาก็แสดงท่าทีเคร่งขรึมอย่างยิ่งในทำนองเดียวกัน เพราะทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ ก็เป็นสิ่งที่ไม่คาดคิดสำหรับพวกเขาเช่นกัน

…

ครืน!

การต่อสู้ในท้องฟ้ารุนแรงยิ่งขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องผ่านท้องฟ้า ดูอันตรายแต่ก็งดงามยิ่ง

นี่คือการต่อสู้ของโลกต้นกำเนิด อีกทั้งยังเป็นพลังต้นกำเนิดและกฎแห่งโลกต้นกำเนิดที่ใช้ในการต่อสู้ แม้ว่าวิธีต่อสู้จะแตกต่างจากโลกภายนอก แต่การทำลายล้างที่เกิดขึ้นยังคงน่าตกใจ

ในไม่ช้า เฉินซีก็สังเกตเห็นสิ่งที่น่าสนใจบางอย่าง และมันช่วยยืนยันการคาดเดาบางอย่างของเขา

ไม่ว่าจะเป็นราชาโหมวหลัว ราชาจิ่วหลิง หรือราชากู่เยวียน ความสามารถทั้งหมดที่พวกเขาใช้ในการต่อสู้นั้นมาจากสายเลือดของพวกเขา!

มันเหมือนกับพลังอิทธิฤทธิ์โดยกำเนิดที่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์จากโลกภายนอกสืบทอดมา มันเป็นเคล็ดวิชาพิเศษที่ได้มาจากสายเลือด และทำให้พวกเขาแสดงพลังได้อย่างเต็มที่

แต่ด้วยเหตุนี้ ทำให้วิธีต่อสู้ของพวกเขาดูเรียบง่ายเกินไป ดังนั้นการจะเป็นฝ่ายได้เปรียบในการต่อสู้ก็ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งที่พวกเขามี ไม่ใช่ระดับของเคล็ดวิชาต่อสู้ที่พวกเขาครอบครอง

ทั้งหมดนี้ทำให้เฉินซีเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าระบบการบ่มเพาะไม่ได้เกิดขึ้นภายในโลกต้นกำเนิด ซึ่งนั่นหมายความว่าเป็นไปไม่ได้ที่นิกายและมรดกจะมีอยู่

ไม่มีทางใดที่จะมีเคล็ดวิชาการต่อสู้และเคล็ดวิชาลับใด ๆ หากปราศจากมรดกที่สมบูรณ์

ในโลกภายนอก หนึ่งในเงื่อนไขสำคัญในการตัดสินทรัพยากรและทุนทรัพย์ของนิกายมักจะเป็นเคล็ดวิชาที่สืบทอดมาภายในนิกาย

เห็นได้ชัดว่าทั้งหมดนี้ยังไม่ได้เกิดภายในโลกต้นกำเนิด

ท้ายที่สุดแล้ว ราชาโหมวหลัว ราชาจิ่วหลิง และราชากู่เยวียนคือสามสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดใน โลกต้นกำเนิด แต่ถึงแม้พวกเขาจะไม่สามารถเข้าใจและบรรลุเคล็ดวิชาต่าง ๆ ได้ ดังนั้นมันจึงแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าสภาพของการบ่มเพาะในโลกต้นกำเนิดนั้นหยาบเพียงใด

ความคิดเห็น