บทที่ 2072 ลาก่อนปรมาจารย์เฉิน

บทที่ 2072 ลาก่อนปรมาจารย์เฉิน

………………..

บทที่ 2072 ลาก่อนปรมาจารย์เฉิน

เพล้ง!

วงแหวนสายฟ้าสีเขียวมรกตบินไปรอบ ๆ ในขณะที่กระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินเข้มไหลผ่าน และทันใดนั้นก็มีสายฟ้าที่แหลมคมพุ่งออกมาจากด้านใน ซึ่งฟาดเข้าใส่ผู้อาวุโสของเผ่าวิหคสายฟ้าอย่างแรง

ชายชราคนนี้เป็นผู้ที่หัวเราะดังที่สุดก่อนหน้านี้ และไม่สนใจคำแนะนำของเสี่ยวชุ่ยมากที่สุด ตอนนี้ ชายชราคนนี้ไม่ทันระวัง และถูกสายฟ้าฟาดเข้าใส่ทันที

เสียงร้องโหยหวนดังก้อง ร่างกายของเขาไหม้เกรียมจนควันดำพวยพุ่ง ตกอยู่ในสภาพที่น่าอับอายอย่างยิ่ง

ระดับสูงทั้งหมดของเผ่าวิหคสายฟ้า รวมถึงหัวหน้าเผ่าอาปาอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง ช่างเป็นการโจมตีที่น่ากลัวจริง ๆ!

หรือเสี่ยวชุ่ยจะบัญญัติเคล็ดวิชาที่ทรงอานุภาพขึ้นมาได้สำเร็จจริง ๆ?

บรรยากาศโดยรอบพลันตกสู่ความเงียบงัน สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เสี่ยวชุ่ยพร้อม ๆ กัน และดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

แม้แต่เสี่ยวชุ่ยก็ไม่อาจละเว้นจากการตกตะลึงกับเหตุการณ์นี้ได้ และยังคงพึมพำอยู่ “ไม่น่าแปลกใจ… ความเข้าใจและการรู้แจ้งอย่างฉับพลันสามารถได้รับก็ต่อเมื่อถูกบีบให้จนตรอก!”

อย่างไรก็ตาม แม้แต่เสี่ยวชุ่ยก็ไม่อาจระบุได้ว่าตนนั้นรู้แจ้งอย่างฉับพลันนี้ได้อย่างไร…

ในวันนี้ เสี่ยวชุ่ยได้ทำให้เผ่าวิหคสายฟ้าทั้งหมดตกใจด้วยการบัญญัติเคล็ดวิชาต่อสู้ที่ทรงอานุภาพซึ่งเรียกว่า วงแหวนอัสนีมรกต และในวันนั้นเอง หัวหน้าเผ่าอาปาก็ประกาศว่าเสี่ยวชุ่ยจะเป็นผู้เฒ่าคนต่อไปของเผ่าวิหคสายฟ้า

หลังจากที่เห็นเสี่ยวชุ่ยเข้าใจและบัญญัติเคล็ดวิชาต่อสู้เพื่อให้ได้รับความเคารพจากทุกคน เฉินซีก็ถอนจิตสำนึกกลับมา และเริ่มสังเกตสถานการณ์ในส่วนอื่น ๆ ของโลกต้นกำเนิด

…

โลกต้นกำเนิดมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่! ในขณะที่จิตสำนึกของเฉินซีขยายออกไปอย่างไม่หยุดหย่อนทั่วทั้งโลกต้นกำเนิด เขาได้สังเกตเห็นเป็นครั้งแรกว่าเคล็ดวิชาสรรค์สร้างต้นกำเนิดของตนได้ให้การเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจ และเป็นประวัติการณ์แก่ทั้งโลกต้นกำเนิด

สิ่งมีชีวิตเกือบทั้งหมด ล้วนแต่ก็ยอมรับว่าเคล็ดวิชาสรรค์สร้างต้นกำเนิดเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์สูงสุด พวกเขาศึกษาและบ่มเพาะมันอย่างระมัดระวัง ซึ่งแม้แต่ตัวตนที่มีสติปัญญายังต้องอาศัยมันเพื่อบัญญัติเคล็ดวิชามากมาย

ทั้งหมดนี้ ทำให้เฉินซีตระหนักได้อย่างชัดเจนว่า เนื่องจากเคล็ดวิชาเหล่านี้ถูกบัญญัติขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน มันคงอีกไม่นานก่อนที่นิกายต่าง ๆ จะก่อตั้งขึ้นในโลกต้นกำเนิด และการก่อตั้งนิกายก็เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของการสร้างแนวทางบ่มเพาะ

เขาเชื่อว่าหากโลกต้นกำเนิดยังคงพัฒนาในลักษณะนี้ต่อไป สักวันหนึ่งมันก็จะสร้างแนวทางบ่มเพาะที่สมบูรณ์และเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองขึ้นมา ในเวลานั้น เหตุการณ์อันยิ่งใหญ่ของสำนึกศึกษานับร้อยที่แข่งขันกันเอง และช่วงเวลาแห่งความเจริญรุ่งเรืองอันยิ่งใหญ่จะปรากฏในโลกต้นกำเนิดอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม เฉินซีไม่รู้ว่าเขาควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี เมื่อพบว่าสิ่งมีชีวิตทั่วทั้งโลกต้นกำเนิดล้วนแต่ก็ยกย่องตนในฐานะปรมาจารย์เฉิน ทั้งหมดต่างถือเขาเป็นอาจารย์ และนั่นทำให้เฉินซีประหลาดใจอย่างแท้จริง

ปรมาจารย์เฉิน!

นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับการเคารพในฐานะปรมาจารย์ของสรรพชีวิตมากมาย! อย่างน้อยที่สุด แม้แต่ราชากู่เยวียนก็ไม่เคยได้รับตำแหน่งนี้มาก่อน

…

ในขณะที่จิตสำนึกของเขาขยายออกไปอย่างไม่หยุดหย่อน ไม่นานนัก หัวใจของเฉินซีก็สั่นไหว ก่อนที่จิตสำนึกทั้งหมดจะมาบรรจบกันที่จุดเดียว

เพราะนั่นคือบริเวณที่สัมผัสได้ถึงม่านพลังปกคลุมโลกต้นกำเนิดอย่างชัดเจน!

ม่านพลังนี้เป็นเหมือนเปลือกไข่ที่แยกโลกต้นกำเนิดออกจากโลกภายนอก มันถูกสร้างขึ้นจากกฎและระเบียบสูงสุดของเต๋าสวรรค์ที่มีอยู่ในโลกต้นกำเนิด ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะสั่นคลอนมันด้วยซ้ำ

ถึงขนาดที่มหาเทพเต๋าอาจจะไม่สามารถทะลวงผ่านมัน และเข้าสู่โลกต้นกำเนิดได้!

อย่างไรก็ตาม เฉินซีเชื่อว่าเมื่อเขาประสบความสำเร็จในการควบคุมแก่นโลกต้นกำเนิดแล้ว เขาก็จะสามารถใช้กฎและระเบียบของเต๋าแห่งสวรรค์ภายในนั้นเพื่อออกจากโลกต้นกำเนิดได้

…

หลังจากผ่านไปชั่วระยะหนึ่ง เฉินซีก็รู้สึกว่าจิตสำนึกกำลังถูกลอกออกอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่เหตุการณ์ในจิตใจก็เริ่มเลือนหายไปเช่นกัน

พร้อมกับการสั่นที่อธิบายไม่ได้ ตำราทั้งเล่มของเฉินซีก็สั่น ในขณะที่เขาตื่นจากสภาพที่แปลกประหลาดนั้น

ฟู่!

เขาพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ ตอนนี้เขาสังเกตเห็นว่าดวงแสงสีน้ำเงินเข้มที่บริสุทธิ์ โปร่งแสงแพรวพราวและสว่างจ้าปรากฏขึ้นในเอกภพภายในร่างกาย นอกจากนี้มันยังเปล่งรัศมีเก่าแก่ โบราณ และยิ่งใหญ่ออกมา

มันคือแก่นแท้ของโลกต้นกำเนิด!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ดวงแสงนี้เป็นตัวแทนของเต๋าแห่งสวรรค์ของโลกต้นกำเนิด มันเป็นตัวแทนของกฎและระเบียบแห่งสวรรค์กำเนิดบรรพ์ ซึ่งตอนนี้มันเป็นของเฉินซี

แต่ในเวลาต่อมา เฉินซีก็สังเกตเห็นว่าเขาเพียงครอบครองมัน แต่ก็ไม่สามารถควบคุมมันได้อย่างเต็มที่

เฉินซีอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับสิ่งนี้ และเขาก็จ้องมองไปที่ราชากู่เยวียน

เนื่องจากเฉินซีเริ่มเข้าควบคุมแก่นโลกต้นกำเนิด ราชากู่เยวียนก็ยังคงนิ่งเงียบ ในขณะที่ความคิดพรั่งพรูในหัวใจของเขา

เมื่อเขาสังเกตเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามของเฉินซี เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มพลางกล่าว “มันเป็นเรื่องปกติมาก มันเป็นถึงกฎและระเบียบของเต๋าสวรรค์ในโลกต้นกำเนิด ไม่ต้องกล่าวถึงเจ้า แม้แต่ข้าก็ไม่เคยสามารถควบคุมมันได้อย่างแท้จริง และข้าทำได้เพียงใช้พลังของมันเท่านั้น”

เฉินซีคิดอยู่ครู่หนึ่งและเขาก็สามารถเข้าใจได้ เต๋าแห่งสวรรค์เป็นสิ่งที่คลุมเครือและสูงสุด ดังนั้นมันจะตกไปอยู่ในการควบคุมด้วยความแข็งแกร่งที่เขามีอยู่ตอนนี้ได้อย่างไร? “

“อย่างไรก็ตาม เมื่อการบ่มเพาะของเจ้ามาถึงสถานะที่สามารถแข่งขันกับเต๋าแห่งสวรรค์ได้ในอนาคต บางทีเจ้าอาจควบคุมมันได้อย่างแท้จริง” ราชากู่เยวียนมีสีหน้าซับซ้อนเล็กน้อย ท่าทางเศร้าโศกและสะเทือนใจ

ขณะที่กล่าว จู่ ๆ เขาก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่าง และสีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมเมื่อจ้องมองไปที่เฉินซี “เฉินซี ถ้าในอนาคต เจ้าสามารถบรรลุเป้าหมายนั้นได้จริง ๆ แล้วเจ้าจะทำอย่างไรกับโลกต้นกำเนิด”