ตอนที่ 2080
บทที่ 2080 เอาชีวิต
October 21, 2026
บทที่ 2080 เอาชีวิต
………………..
บทที่ 2080 เอาชีวิต
ฟ่าว!
ห้วงมิติเกิดความผันผวนยามเฉินซีกดดันพลังเข้าใส่
ร่างเย่เจ๋อรู้สึกหนาวสะท้านจนต้องหลับตาลงร้องเสียงโศกอยู่ในใจ “ข้าจะตายแล้ว! จะตายแล้ว! ข้าจะไม่ไหวแล้ว….”
เมื่อถูกเมินเช่นนั้น หนึ่งในปุโรหิตชุดแดงนิกายอำนาจเทวะไม่อาจยับยั้งได้อีก พลันตะโกนขึ้นมาด้วยเสียงเยียบเย็นว่า “เจ้าบ้า! หยุด….”
อั่ก!
พูดยังไม่ทันจบ กระแสปราณกระบี่ก็พลันปรากฏขึ้น เป็นเหมือนแสงแห่งกาลที่กลบแสงจากทั้งโลกาได้
บังเกิดรูโชกเลือดขึ้นที่คอปุโรหิตคนนั้น ตาเหลือกถลน พลังชีวิตในร่างถูกทำลาย สิ้นใจอยู่ที่ตรงนั้น!
จักรพรรดิกลับถูกสังหารไปในพริบตา!
ถึงแม้ว่าเฉินซีจะทำสำเร็จมาหลายครั้งแล้วตลอดทางที่ผ่านมา แต่พอเห็นว่าเฉินซียังคงมั่นคงและคงความดุดันเอาไว้แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ทั้งยังสังหารปุโรหิตชุดแดงด้วยความเด็ดขาด ก็ยังทำให้เราผู้บ่มเพาะพลังรู้สึกตกตะลึงอยู่ดี
ไม่ใช่ว่าเด็ดขาดเกินไปหน่อยหรือ? ทั้งยังไม่กล่าวอะไรออกมาอีกเลยด้วย….
ปุโรหิตนิกายอำนาจเทวะเหล่านั้นเองก็ตกตะลึง พากันโคจรพลังและหยิบสมบัติทั้งหลายออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน
เฉินซีลงมือโจมตีเร็วเกินไปจนพวกเขาไม่ทันตั้งตัว จึงยับยั้งไม่ทัน ทำให้ทั้งโกรธทั้งตกตะลึงไปพร้อมกัน
ปุโรหิตอีกคนคำรามโกรธ “กล้าดียังไง! เรื่องมาถึงขนาดนี้เจ้ายังไม่ยอมรับความผิดอีกหรือ….”
อั่ก!
อีกหนึ่งกระแสปราณกระบี่พุ่งเข้ามาเหมือนเงาลวงตา
จากนั้นลำคอของปุโรหิตผู้นั้นก็ถูกสะบั้นทั้งที่ยังพูดไม่ทันจบประโยค ศีรษะกระเด็นออกไป โลหิตสาดกระเซ็นออกรอบทิศ
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
แต่ละการโจมตีเอาชีวิตคนได้ ไร้ความเมตตาใดให้ใคร!
ทำให้ดวงตาของปุโรหิตที่เหลืออยู่เหลือกโพลนด้วยจิตสังหารและลงมือโจมตีทันที
ตู้ม!
ยอดวิชาทั้งหลายพุ่งระฟ้า เปล่งแสงหลากสีเคล้าแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ
การโจมตีของจักรพรรดิทั้งเผาผา ทำทะเลเดือด ทำลายดวงดาว และบดขยี้ดวงจันทร์ได้ในพริบตา มันมีอำนาจสูงส่ง ทั้งตอนนี้กลุ่มจักรพรรดิกำลังโจมตีออกมาพร้อมกันด้วย!
เหตุการณ์นี้จึงดูน่ากลัวมากกว่าเดิมสิบเท่า หากเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นในโลกภายนอกก็คงได้เกิดความวิบัติขึ้นแน่
ที่สำคัญคือ พวกปุโรหิตชุดแดงไม่ได้มีแต่จักรพรรดิ ยังมีจ้าวเอกภพอยู่ด้วย!
ตอนนี้ทุกคนซัดการโจมตีรุนแรงออกมา ใช้อาวุธใช้สมบัติล้ำค่ามากมายหลายอย่างออกมาพร้อมกัน อำนาจการโจมตีรวมกันแล้วจึงแทบจะมืดฟ้ามัวดิน คล้ายว่าโลกกำลังจะแตกก็มิปาน
“เวรแล้ว!”
“ถอย! เร็วเข้า!”
ผู้บ่มเพาะที่ตามเฉินซีอยู่ด้านหลังเห็นแล้วก็หวาดกลัวจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง รีบพากันกระโดดหลบด้วยความลนลาน
อย่างไรนี่ก็คือการโจมตีจากปุโรหิตชุดแดงของนิกายอำนาจเทวะกว่าสามสิบคน หากถูกแรงพลังเข้าไปคงได้ตายอยู่ตรงนี้เป็นแน่!
ทว่าพวกเขาก็กังวลใช่เหตุ เพราะพริบตาที่พวกเขากระโดดหลบ ก็ได้ยินเสียงกระบี่คำรามไพเราะเสนาะหูและทรงพลังดังก้องขึ้นสะท้านฟ้าดิน
อีกทั้งเสียงคำรามกระบี่นี้ยังตามมาด้วยเสียงตึงคล้ายกลองตีรัวอีกต่างหาก
จากนั้นผู้บ่มเพาะพลังทั้งหลายก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าเฉินซีแวบร่างผ่านพวกปุโรหิต กระบี่เริงระบำไปพร้อม ๆ กับปราณกระบี่มากมายที่ซัดออกมา
ทันใดนั้นก็ราวกับพายุปราณกระบี่กระจายไปทั่วใต้หล้าแล้ว!
เห็นได้ชัดเลยว่ายอดวิชาทั้งหลายของพวกเขาถูกทำลาย สมบัติศักดิ์สิทธิ์ถูกหั่นครึ่งไปทีละชิ้น ปุโรหิตคนแล้วคนเล่าหลบการโจมตีไม่ทันจนร่างถูกปราณกระบี่ทะลวงจนเป็นรู!
ฝนปราณกระบี่นั้นดุดันมาก อำนาจเหนือวิชาใด!
โลหิตระเบิดกระเซ็นดั่งพลุ งดงามตระการตา แต่ก็น่ากลัวไปพร้อมกัน เหมือนกลางอากาศกำลังเกิดพลุโลหิต
เป็นภาพน่าผวายิ่ง!
อย่างไรก็มีปุโรหิตชุดแดงกว่าสามสิบคนซึ่งอยู่ขอบเขตมหาราชเทวา ทั้งยังมีจ้าวเอกภพอยู่ในหมู่พวกเขาด้วย
ฝนโลหิตโปรยลงมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องลั่นที่ดังขึ้นและเงียบลง ร่างหลายร่างร่วงหล่นลงพื้นตาม ๆ กัน
ตอนนี้พื้นที่ตรงนั้นเหมือนกลายเป็นแดนชำระล้างเลือด ส่วนเฉินซีที่ถือยันต์ศัสตราไว้ก็เหมือนอสูรเหี้ยม สังหารทุกชีวิตแล้วเกี่ยววิญญาณพวกเขาไป!
ร่างพวกผู้บ่มเพาะแข็งค้าง ในใจเกิดความเย็นวาบไม่อาจอธิบายกระจายไปทั่วร่าง ทำให้ได้แต่ยืนตัวสั่นตาเหลือกค้าง
เป็นภาพน่าเหลือเชื่อเหลือเกิน!
พวกเขาได้เห็นเฉินซีสังหารไปมาตลอดทาง แต่พอเห็นว่าแม้จะต้องเจอกับปุโรหิตชุดแดงทั้งหลายก็ยังสามารถจัดการได้โดยง่าย ก็ไม่อาจหาคำอธิบายความตกใจภายในตอนนี้ได้เลย
เขาเป็นใครกันแน่? พลังต่อสู้ร้ายกาจแค่ไหนกัน?
ตอนนี้ในสายตาพวกเขา เฉินซีดูลึกลับ ดุดัน เย็นชา และดูสง่า
ไม่นาน เสียงคำรามของกระบี่ก็พลันหยุดเมื่อไม่เหลือปุโรหิตชุดแดงเหลืออยู่แม้แต่คนเดียว!
พื้นชุ่มโชกไปด้วยเลือด แขนขาที่ถูกสะบั้น กระดูกและสมบัติศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายที่ถูกทำลายจนหมดแสงแล้ว