บทที่ 2155 ปฐมบรรพชน

บทที่ 2155 ปฐมบรรพชน

………………..

บทที่ 2155 ปฐมบรรพชน

แดนก่อกำเนิดบาป

กาลเวลาเคลื่อนผ่านแช่มช้า แต่ยังไร้สัญญาณการเคลื่อนไหวจากอาณาเขตยอดเทวาซึ่งสิบมหาเทพเต๋าร่วมกันก่อ

สิ่งนี้ทำให้ผู้ต่อต้านเต๋าอาวุโสมากมายที่จับตามองสถานการณ์อยู่ฉงนใจ

ว่าด้วยหลักเหตุผลแล้ว กระทั่งเวลาที่ใช้ยามสิบมหาเทพเต๋าบดขยี้มหาเทพเต๋าอีกหนึ่งตัวตนนั้นใช้เวลาแสนสั้นเท่านั้น เหตุใดแค่รับมือเฉินซีจึงใช้เวลานานนัก?

แต่อึดใจต่อมา พวกเขาก็เหมือนพอเข้าใจ

ผู้ช่วงชิงที่พวกเขาเผชิญหาใช่ธรรมดาไม่ อำนาจต่อสู้ของเขาเพียงพอกำจัดมหาเทพเต๋าอาวุโสอย่างเยียนเจินและฉีหยาได้ จึงเป็นเรื่องไม่อาจเกิดได้โดยแท้หากจะหวังฆ่าเขาในทันที

แม้จะคิดเช่นนั้น แต่หัวใจของพวกเขาก็ยังมีเค้ากังวล ทำให้มุ่งความสนใจไปที่ศึกมากกว่าเดิม

ชื่อชิงอิงเองก็จับตามองศึกนี้อยู่เช่นกัน แต่ความกังวลในอกเขาดูมากกว่าที่แสดงออกมากนัก

เพราะถึงอย่างไร นั่นคือสิบมหาเทพเต๋าผนึกอำนาจ!

ยิ่งใช้เวลานาน ยิ่งพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งของเฉินซี ขณะเดียวกัน โอกาสการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ก็ยิ่งเพิ่มสูง

แน่นอน ตัวชื่อชิงอิงเองไม่มีทางเชื่อแน่แท้ว่าเฉินซีจะพ้นความตาย นั่นเป็นไปไม่ได้เลย

แต่สิ่งเดียวที่ชื่อชิงอิงกังวลใจคือ แม้พวกเขาจะกำจัดเฉินซีสำเร็จได้ มหาเทพเต๋าทั้งสิบก็คงไม่พ้นบาดเจ็บไม่มากก็น้อย หรือกระทั่งเสียชีวิต!

ชื่อชิงอิงรู้สึกว่าความกังวลของตนเป็นเรื่องธรรมดา เขาถืออำนาจต่อสู้ของเฉินซีจริงจังอย่างยิ่ง จึงตัดสินออกมาเช่นนี้

ทว่า….

เค้าความร้อนรนเกินพรรณนาบังเกิดในใจเลือนราง

เขาพลันจำได้ว่า เฉินซีเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคนนับแต่เข้ามายังมหาสมุทรโลหิตศักดิ์สิทธิ์ และทุกการเคลื่อนไหวล้วนแล้วไม่ธรรมดายิ่ง

เฉินซีบุกทะลวงมหาสมุทรลำพัง ไร้เทียมทานสูงล้ำ ความสำเร็จเช่นนี้นับเป็นเกียรติยศสูงสุดไม่ว่ากับผู้พิทักษ์วิถีคนใด

แต่เฉินซีกลับยังดูไม่พอใจ ฝ่าผ่านมหาสมุทรโลหิตศักดิ์สิทธิ์มายังแดนก่อกำเนิดบาป…. เป็นเรื่องเกินเข้าใจอย่างเหลือล้น!

แล้วเหตุใดเฉินซีจะไม่รู้?

แต่เขาก็ยังมา!

เรื่องนี้ผิดปกติอย่างชัดเจน ทำไมจ้าวเอกภพเก้าดาราคนหนึ่งจึงกล้าเมินภัยคุกคามจากเหล่ามหาเทพเต๋าได้?

เพราะความผิดปกติเหล่านี้เองที่ทำให้ชื่อชิงอิงสังเกตเห็นชัดว่า หากเฉินซีมิใช่โง่เง่า หยิ่งผยองสุดขั้วแล้ว เขาก็น่าจะมีสิ่งอื่นให้พึ่งพา!

หาไม่ ผู้บ่มเพาะทั่วไปคงไม่มีทางกระทำตัวเช่นนี้ เพราะมันไร้ความต่างกับหาที่ตาย

เฉินซีมาทิ้งชีวิตที่นี่?

ไม่มีทาง!

เขากล้าหาญมาก แต่ไม่หยิ่งผยอง

จากความเข้าใจที่ชื่อชิงอิงมีต่อเฉินซี เฉินซีมิเพียงเป็นผู้เลี่ยงความลำพอง เขากระทั่งเยือกเย็นและฉลาดกว่าผู้บ่มเพาะทั่วไป

ดังนั้นจึงเหลือเหตุผลเพียงหนึ่ง ซึ่งก็คือเฉินซีเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หัวใจของชื่อชิงอิงพลันบีบตัว เขาอาศัยสิ่งใดกันแน่จึงกล้ากระทำตัวไร้ความกลัวเช่นนี้?

ขณะนั้นเอง สายตาของชื่อชิงอิงที่มองไปยังสมรภูมิอันไกลตัวแปรเปลี่ยนเล็กน้อย หนึ่งความคิดอันบ้าบอปรากฏในใจอย่างช่วยไม่ได้

เปรี้ยง!

ในตอนนั้นเอง เสียงสะเทือนเลื่อนลั่นก็กึกก้องจากอาณาเขตยอดเทวาซึ่งสิบมหาเทพเต๋าประสานสร้าง

พริบตานั้น หัวใจของมหาเทพเต๋าทุกคนที่พินิจศึกอยู่ต่างสะท้าน ในที่สุดก็จบแล้วหรือ?

ครืน!

ประกายแสงเรืองรองสาดส่องทั่วทิศ ขณะที่อาณาเขตยอดเทวาปริร้าวแตกกระจายราวกระเบื้องแก้ว

ทว่าท่ามกลางฝุ่นควันจากการระเบิดนั้น หามีเงาร่างใดปรากฏออกมาไม่

สิ่งนี้ทำให้มหาเทพเต๋าทั้งหลายประหลาดใจ มันเกิดอะไรขึ้น?

พวกเขาเพ่งสายตามองมา แต่ก็สังเกตเห็นเพียงหนึ่งเงาร่างอันเลือนรางยืนท่ามกลางแสงเจิดจรัสเหนือนภา มันดูพร่ามัวเช่นมายา ยากสังเกตเป็นอย่างยิ่ง

แต่ยามพวกเขาเห็นเงาร่างเลือนรางนี้ ทุกคนล้วนคิดตรงกันว่า นั่นเหมือนจะเป็น… ผู้ช่วงชิง?

เขารอดชีวิตมาได้หรือ?

พวกเขาเห็นได้ชัดว่าร่างอันพร่ามัวคล้ายโปร่งแสงนั้นกำลังเดินออกมาจากแสงสว่างเคลือบนภา

ร่างนั้นชัดเจนขึ้นในทุกย่างก้าว และปราณอันอ่อนบางจากร่างก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน

พวกเขาล้วนประหลาดใจเมื่อรับรู้ได้ว่านั่นคือเงาร่างของเฉินซี!

“บัดซบ!”

“เป็นไปได้ยังไง?”

“กระทั่งมหาเทพเต๋าสิบคนยังฆ่าเขาไม่ได้หรือ?”