บทที่ 2176 ความตายไม่ได้น่ากลัว

บทที่ 2176 ความตายไม่ได้น่ากลัว

………………..

บทที่ 2176 ความตายไม่ได้น่ากลัว

ฟ้าดินลั่นคำราม

ทั่วทั้งภูเขาผนึกเทพสั่นสะท้านสะเทือนอย่างรุนแรงคล้ายจะถล่มลงมา

ทั้งความตื่นตะลึงและตื่นตกใจเป็นดั่งพายุเข้าซัดใส่ผู้รุกรานเต๋าแห่งแดนก่อกำเนิดบาปและผู้พิทักษ์เต๋าศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนมารดากำเนิดบรรพ์ ทุกคนล้วนหวาดกลัวหวั่นใจ

เหตุเช่นนี้ให้ความรู้สึกเหมือนมองฟ้ากำลังจะถล่ม เหมือนวันโลกาวินาศกำลังมาถึง!

ทว่าข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่งเหมือนมองไม่เห็น สายตาจ้องตรงไปยังฟ้าไกล เป็นจังหวะนั้นเองที่ดวงตาหรี่ลง ร่างแข็งค้างไปทันใด

รอยแยกถูกกรีดเปิดออกบนเทียบอันดับเทวาที่กำลังจะม้วนปิดอยู่บนฟ้า!

พลังรุนแรงของบัญชาเต๋าสวรรค์เปลี่ยนเป็นรัศมีสีทองศักดิ์สิทธิ์กำจายออกมาจากรอยแยกนั้น กวาดออกรอบท้องฟ้ากว้าง ส่องสว่างไปทั่วทั้งโลกา

เทียบอันดับเทวา… เกิดความเสียหายขึ้นแล้ว!

ข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง คิดอะไรไม่ออก ในใจเกิดพายุบ้าคลั่งพัดกระหน่ำ

เทียบอันดับเทวาเป็นสมบัติที่แข็งแกร่งและน่ากลัวที่สุดบนภูเขาผนึกเทพ!

พลังงานของมันปกคลุมไปทั่วจักรวาล กลิ่นอายแข็งแกร่งพอจนเทพยังไม่อาจต้านทาน ตัวตนของมันควบคุมชีวิตและความตายของเทพทั้งหลายทั้งปวง!

มันเป็นสมบัติที่บัญชาเต๋าสวรรค์กลั่นเกลาออกมา เป็นตัวแทนของเจตจำนงและความแข็งแกร่งของสวรรค์ชั้นฟ้า!

พร้อมกันนั้น มันก็ยังเป็นที่พึ่งหลักของสิบสามข้ารับใช้เต๋าบนภูเขาผนึกเทพด้วย เพราะพวกเขาอยู่ก็เพื่อปกป้องมันมาโดยตลอด!

แต่ตอนนี้สมบัติล้ำค่า ตัวแทนเกียรติยศความภาคภูมิและบัญชาแห่งเต๋าสวรรค์กลับปรากฏรอยร้าวขึ้น….

หากใครเป็นข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง ก็คงไม่อาจเชื่อสายตา!

ฟ่าว!

พริบตาเดียว ร่างสูงหนึ่งก็เดินออกมาจากรอยแยกบนเทียบอันดับเทวา ร่างโอบล้อมไปด้วยรัศมีศักดิ์สิทธิ์สีทอง แต่กลับไม่เป็นอันตรายแต่อย่างไร หากมองไกล ๆ ก็เหมือนว่าเดินออกมาจากเต๋าสวรรค์ เผยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์สูงส่งเกินอธิบาย

ใจข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง สะท้านแรงเมื่อเห็นคนผู้นั้น เหมือนมันแทบหยุดเต้น

เฉินซี! เจ้านั่นรอดอย่างนั้นหรือ!?

นั่นก็หมายความว่ารอยแยกบนเทียบอันดับเทวาเป็นฝีมือเขาอย่างนั้นสิ?

แต่ว่า….

เขาจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร?

ข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง ตกตะลึงยิ่ง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ไม่อาจรักษาความสุขุมไว้ได้อีกต่อไป จินตนาการไม่ถึงว่า เทียบอันดับเทวาที่ต้องแลกมาด้วยชีวิตข้ารับใช้เต๋าถึงหกคน นอกจากจะไม่สามารถกำจัดผู้ช่วงชิงได้แล้ว เจ้านั่นกลับหนีออกมาได้อีก!

เป็นไปได้ยังไงกัน?

เป็นไปได้ยังไง!!?

ดวงจิตแห่งเต๋าของข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง นั้นแข็งแกร่งมาก ผ่านเหตุการณ์ร้อนหนาวมามากยาวนานตลอดหลายปี แต่ ณ ตอนนี้ เขาได้รู้จักกับความตื่นตระหนกตกใจและความหวาดกลัวของจริงแล้ว!

เทียบอันดับเทวานั้นกินฟ้าเหนือภูเขาผนึกเทพ การมีอยู่ของมันหมายความว่าอำนาจเต๋าสวรรค์จะปกครองภูเขาผนึกเทพตลอดไป ดังนั้นไม่ว่าใครก็จะต้องเคารพบูชาภูเขาผนึกเทพ

แต่ตอนนี้กลับปรากฏรอยร้าวขึ้นบนเทียบอันดับเทวา เท่ากับว่าเป็นการทำร้ายรากฐานของภูเขาผนึกเทพอย่างรุนแรง เป็นการทำลายฐานะสูงส่งของที่นี่!

มันเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้ยังไง?

ข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง พูดอะไรไม่ออก ทันใดนั้นก็เหมือนแก่ชราลงอีกหลายปี เพราะต้องเสียสหายทั้งสิบสองคนไปติด ๆ กันเช่นนี้ และกระทั่งเทียบอันดับเทวาก็ยังไม่สามารถปกป้องเขาและภูเขาผนึกเทพไว้ได้แล้ว ส่งผลให้ข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง ทั้งโศกเศร้าและสิ้นหวัง

หรือว่า… ภูเขาผนึกเทพจะถูกดึงลงต่ำ ถูกริบฐานะที่เคยมีไปในวันนี้กันนะ?

ไม่!

ไม่ได้!!

ข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง ตะโกนลั่น ใจดั่งหลั่งโลหิต ใบหน้าเขาบิดเบี้ยวแผ่หลายสีด้วยความโกรธ แทบจะหลั่งโลหิตออกมาเช่นกัน

ตอนนี้เขาก็ไม่ต่างจากอสูรในกรงที่ถูกบีบให้ตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง ความโกรธแค้นความไม่ยินยอมในใจแทบทำให้เขาสิ้นสติ

ครืน!

ข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง แผ่กลิ่นอายดุดันรุนแรงออกจากร่างเข้าปกคลุมรอบข้าง ผมสีเทาสะบัดพลิ้วรุนแรง ใบหน้าแก่ชราบิดเบี้ยวผิดรูป เขาโกรธจัด มีแต่ความโกรธเกลียด บ้าคลั่ง และอยากทำลายทุกสิ่งเต็มหัวใจ

เพราะเขายอมรับไม่ได้!

อย่างไรก็ยอมรับไม่ได้!

“เฉินซี! ข้าจะฆ่าเจ้า! ฆ่าเจ้า!!” ข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง พุ่งขึ้นฟ้าคำรามคลั่ง ร่างเปลี่ยนเป็นดั่งเสาแสงเชื่อมกับบัญชาเต๋าสวรรค์บนฟากฟ้า กลิ่นอายดุดันทะลวงลั่น ถึงขั้นที่คล้ายกับว่าแผดเผาร่างตนเอง ใช้ชีวิตเป็นเครื่องเซ่นไหว้เพื่อสังหารศัตรูให้จงได้

ทันใดนั้นหมู่เมฆาก็ลอยเวียน พลังบัญชาเต๋าสวรรค์พลุ่งพล่านดั่งสายน้ำ แปรเปลี่ยนเป็นพลังสวรรค์พิโรธเข้าบรรจบที่ร่างข้ารับใช้เต๋าลำดับหนึ่ง

เขาเป็นข้ารับใช้เต๋าอันดับหนึ่งบนภูเขาผนึกเทพ มีนามว่าสวรรค์พิโรธ แกร่งถึงขั้นที่ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่อาจข้ามขั้น ยืนอยู่บนจุดสูงสุด เป็นรองเพียงเต๋าสวรรค์เท่านั้น

แต่เพราะสถานการณ์เปลี่ยนผันเช่นนี้ เขาจึงสิ้นสติ ตัดสินใจดิ้นรนสิ้นหวังครั้งสุดท้าย คิดจะสู้เอาชีวิตเข้าแลก เห็นได้ชัดว่าเขามีพละกำลังน่ากลัวขนาดไหน

พริบตาเดียวก็ราวกับวันสิ้นโลกมาถึง ห้วงมิติถูกทำลาย ทุกสรรพสิ่งมลายหายสิ้น ราวกับวันมหาวิปโยคมาเยือน

พละกำลังที่เผยออกมาทำให้กระทั่งเต๋าทั้งหลายในโลกายังต้องโอดครวญ!

มันเป็นภาพที่ไม่เคยมีมาก่อน ทั้งน่าตื่นตาตื่นใจและงดงามราวกับฉากจากตำนานหรือมหากาพย์ก็มิปาน

เฉินซีเจอการโจมตีดุดันทันทีที่เดินออกมาจากเทียบอันดับเทวา

ไม่ว่ามหาเทพเต๋าคนไหน เจอการโจมตีเช่นนี้เข้าไปก็คงตายคาที่

ทว่าเฉินซีไม่ใช่คนทั่วไปเหล่านั้น เหมือนกับว่าเขารอฉากนี้อยู่แล้ว เพียงแต่เหลือบตามองมหาเทพเต๋าสวรรค์พิโรธที่อยู่ไกล ๆ แล้วถอนสายตาออก