บทที่ 2194 กระอักเลือด ....................

บทที่ 2194 กระอักเลือด

………………..

บทที่ 2194 กระอักเลือด

ฝูซีแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ หนี่หวาเองก็แข็งแกร่งไม่แพ้กัน

ทั้งสองเป็นยอดคนที่ไม่ธรรมดา ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะมีใครได้เป็นคู่ต่อสู้ที่ทัดเทียม

ตำนานของพวกเขาถูกกล่าวขานไปทั่วภพแดน เรื่องราวเกี่ยวกับพวกเขาเป็นเหมือนมหากาพย์ที่สั่นสะเทือนใจของผู้คนยามเมื่อนึกถึงหรือได้ยลยิน!

สิ่งเหล่านี้มิใช่เรื่องเกินจริงเลย มีเพียงไม่กี่คนในประวัติศาสตร์เท่านั้นที่จะมีความแข็งแกร่งเทียบกับพวกเขาได้

ทว่าบัดนี้ สิ่งมีชีวิตชั้นยอดทั้งสองกลับถูกเฉินซีบดขยี้ลงโดยง่าย พวกเขาไม่แม้แต่จะต้านทานได้เลย

หากผู้เยี่ยมยุทธ์ในโลกภายนอกได้เห็นเหตุการณ์เช่นนี้ พวกเขาไม่มีทางเชื่อสายตาตัวเองอย่างแน่นอน กระนั้นมีเพียงเฉินซีที่รู้ดีถึงราคาที่ตนต้องจ่ายไปกับการฆ่าคนทั้งสอง

อย่างน้อยที่สุด ดวงจิตแห่งเต๋าที่สมบูรณ์มั่นคงของเขาก็ยังคงสั่นไหว ไม่อาจจะกลับคืนสู่ความสงบได้ในช่วงสั้น ๆ

ยิ่งเขาพยายามฝืนสงบสติอารมณ์ตัวเองมากเท่าไร ดวงจิตแห่งเต๋าที่สั่นระริกก็ยิ่งได้รับผลกระทบมากเท่านั้น ผลของมันกระเทือนต่อร่างกายของเขาเป็นทอด ๆ ส่งผลให้ใบหน้าของเขาซีดเผือดและเปรอะเปื้อนด้วยเลือดที่กระอักออกมาอย่างต่อเนื่อง

ขอบเขตการบ่มเพาะของเฉินซีได้ละทิ้งปัจจัยภายนอกอื่น ๆ มานานแล้ว พลังของมันทรงอานุภาพเหนือธรรมชาติ แม้แต่สวรรค์ก็ไม่อาจต่อกร!

สิ่งนี้คือจุดสูงสุดของมหาวิถี

บททดสอบของมหาวิถีได้แก่ดวงจิตแห่งเต๋า!

ตามคำกล่าวที่ว่ามหาเต๋าไร้ลักษณ์ ไร้นาม และไร้เหตุผล บรรดาผู้ที่หมกมุ่นอยู่กับมันจึงมองสวรรค์ เทพ และกฎเป็นเต๋าทั้งสิ้น อย่างไรก็ดี แล้วสิ่งใดกันแน่ที่อยู่เหนือสวรรค์ เหนือเทพ และเหนือกฎทั้งหลายเหล่านั้น?

แท้จริงแล้วทั้งสวรรค์ แผ่นดิน เทพ หรือกฎใด ๆ หาได้มีเต๋าสถิตอยู่ไม่… หากแต่มันซ่อนตัวอยู่ภายในดวงจิตแห่งเต๋าเพียงสิ่งเดียว

หากหัวใจแน่วแน่ ทุกสิ่งล้วนเป็นเต๋า

ที่ที่หัวใจมอง จักรวาล ผืนปฐพี ห้วงมิติกว้างใหญ่… ล้วนแล้วเป็นเพียงเศษทราย

อย่างที่เคยมีคนกล่าวไว้ แม้แต่เม็ดทรายยังคล้ายเป็นโลกทั้งใบ

เมื่อดวงจิตแห่งเต๋าหยั่งรู้ถึงความลึกซึ้งดังกล่าวแล้ว มันก็จะสามารถสะท้อนจักรวาล มองเห็นเต๋าแห่งสวรรค์ และครอบครองพลังอันเป็นนิรันดร์ นี่แหละที่เรียกว่ามหาวิถี!

ในเวลานั้น เพียงหนึ่งความคิดก็สามารถทำให้จักรวาลทั้งหมดไม่อาจหลบเร้น เต๋าทั้งหลายไม่อาจย่ำกรายจิตใจ สามารถสร้างโลก ขัดเกลาจักรวาล มอบชีวิตแก่สิ่งมีชีวิตมากมาย และสรรค์สร้างเต๋าทั้งหลายออกมานับไม่ถ้วน!

ความสามารถดังกล่าวไม่ต่างอันใดกับเทพผู้ให้กำเนิดทุกสรรพสิ่ง

และนี่คือพลังที่ครอบครองโดยผู้ที่หยั่งรู้ถึงความลับแห่งมหาวิถี!

ความลับของมหาวิถีคือพลังปฐมกาล และหัวใจสำคัญในการควบคุมพลังปฐมกาลก็คือดวงจิตแห่งเต๋า

ด้วยเหตุนี้ เจ้านิกายอำนาจเทวะจึงวางแผนตั้งมากตั้งมายก็เพื่อที่จะทำลายดวงจิตแห่งเต๋าของเฉินซีเท่านั้น!

การต่อสู้ระหว่างพวกเขาเริ่มต้นขึ้นโดยมี ‘ดวงจิตแห่งเต๋า’ เป็นศูนย์กลาง

…

การที่เฉินซีต้องฆ่าฝูซีและหนี่หวานั้นหาได้ขัดต่อดวงจิตแห่งเต๋าของเขาไม่ กระนั้นด้วยอารมณ์ความรู้สึกและความภักดีที่เขามี ก็ทำให้ดวงจิตแห่งเต๋ายังคงได้รับผลกระทบอยู่ดี และแน่นอนว่านั่นเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

ใช่แล้ว มันเป็นผลลัพธ์ที่เจ้านิกายอำนาจเทวะคาดการณ์ไว้แล้ว

สิ่งเดียวที่ทำให้เจ้านิกายอำนาจเทวะประหลาดใจก็คือเฉินซีนั้นโหดเหี้ยมและเด็ดขาดกว่าที่คิด!

ทั้งฝูซีและหนี่หวาต่างก็อยู่ใต้การควบคุมของเจ้านิกายอำนาจเทวะ ไม่แปลกเลยหากเฉินซีจะตัดสินใจลงมือสังหารพวกเขาทั้งคู่

และนั่นก็เป็นเหตุผลว่าเหตุใดเจ้านิกายอำนาจเทวะจึงตั้งใจดูว่าเฉินซีจะผ่านสถานการณ์ที่ยากต่อความรู้สึกเช่นนี้ไปได้อย่างไร

เรื่องที่ว่าเฉินซีจะขืนข่มใจฆ่าพวกเขาได้หรือไม่นั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือมันได้สร้างผลกระทบต่อดวงจิตแห่งเต๋าของเขาไปมากน้อยเพียงไหน?

ไม่ว่าเฉินซีจะตัดสินใจเช่นไร ทุกทางก็ล้วนแต่สร้างความเสียหายให้แก่ดวงจิตแห่งเต๋าของเขาอย่างแน่นอน

ก่อนที่หมากตานี้จะเริ่มเดิน เจ้านิกายอำนาจเทวะได้เตรียมแผนสำรองไว้แล้ว หากเฉินซีฆ่าพวกเขาไม่ลง ความขัดแย้งทางความรู้สึกก็คงจะบังเกิดขึ้นในใจของเฉินซี และยิ่งเขาฝืนทนนานเท่าไร มันก็ยิ่งเป็นอันตรายต่อดวงจิตแห่งเต๋าของเขามากขึ้นเท่านั้น

และเมื่อถึงตอนนั้น เจ้านิกายอำนาจเทวะก็จะลงมือสังหารพวกเขาด้วยตัวเอง ซึ่งนั่นก็ทำให้สิ่งที่เฉินซีดิ้นรนพยายามมาโดยตลอดต้องพังทลายลงไปในพริบตา!

แต่หากเฉินซีเป็นคนลงมือ นั่นก็เท่ากับว่าเขาเป็นคนฆ่าอาจารย์ของตัวเอง!

การที่ต้องการเป็นศิษย์คิดล้างครูไม่ใช่สิ่งที่เขาจะยอมรับได้อย่างแน่นอน!

และเมื่อถึงเวลานั้น ดวงจิตแห่งเต๋าของเฉินซีจะต้องเต็มไปด้วยรู้สึกผิด ความเจ็บปวด และสารพัดความรู้สึกแย่ ๆ อย่างแน่นอน!

นั่นคือแผนการของเจ้านิกายอำนาจเทวะ

แผนทั้งหมดถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายดวงจิตแห่งเต๋าของเฉินซีเท่านั้น

ครั้นเมื่อเห็นอากัปกิริยาซึ่งคล้ายดังคนงุนงงที่พยายามดิ้นรนขัดขืนจากความหดหู่หลังจากลงมือฆ่าฝูซีและหนี่หวาของเฉินซี ประกอบกับใบหน้าถอดสีซีดและอาการไอโขลกเป็นเลือดนั่นแล้ว เจ้านิกายอำนาจเทวะก็รู้ได้ทันทีว่าแผนการของตนเป็นไปตามที่วางไว้

ตอนนี้เขาแค่ต้องรอให้ดวงจิตแห่งเต๋าของอีกฝ่ายเกิดรอยมลทินเท่านั้น

เจ้านิกายอำนาจเทวะหาได้รีบร้อนแต่อย่างไร แผนการของเขาเพิ่งจะเริ่มต้นได้ไม่นานเท่านั้น ตราบใดที่ดวงจิตแห่งเต๋าของเฉินซียังคงสั่นสะเทือนอยู่เช่นนั้น ไม่นานมันก็จะถึงคราวต้องพังทลายลง

…

เฮือก!

เฉินซีสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ขณะที่นั่งเฉย ๆ ท่ามกลางห้วงมิติกว้างไกล

เขาอยู่ในแดนลึกลับที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตซึ่งไม่มีใครจะตามหาพบ เขาค่อนข้างมั่นใจ ที่นี่คือพื้นที่มิติซึ่งถูกสร้างขึ้นภายใน ‘เมฆาโกลาหล’ ของเจ้านิกายอำนาจเทวะ

เขาเชื่อว่าเจ้านิกายอำนาจเทวะน่าจะได้เห็นเหตุการณ์ตอนที่เขาสังหารฝูซีและหนี่หวาอย่างชัดเจน

แน่นอนมันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ใบหน้าของเขายังคงซีดเซียว ต่างกับดวงตาลึกล้ำที่ดูสงบจนผิดวิสัย ดวงจิตแห่งเต๋ายังคงเต้นรัวอยู่เช่นนั้น

การต้องฆ่าอาจารย์ของตัวเองไม่ใช่เรื่องง่ายเลย…