บทที่ 2199.1 วิถี

บทที่ 2,199.1 วิถี

………………..

บทที่ 2,199.1 วิถี

เจดีย์ศิลาโบราณตั้งตระหง่าน ปกคลุมไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลาอย่างหนาแน่น ดูเหมือนว่าจะมีผ่านการล้างบาปมานับไม่ถ้วน มันจึงเปล่งรัศมีที่เคร่งขรึมและสูงส่ง

มันคือเจดีย์แห่งการเริ่มต้น ตามตำนานเล่าว่า ฝูซีเป็นผู้สร้างมันด้วยตัวเอง และจัดทำขึ้นเป็นพิเศษสำหรับศิษย์ของเขาเทพพยากรณ์

ภายในเจดีย์แห่งการเริ่มต้นนั้นเป็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

มีดวงดาวมากมายกระจัดกระจายอยู่ภายใน แต่ดาวทั้งหมดกลับหยุดนิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น แต่ละดวงยังมีกลิ่นอายของมหาเต๋าที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ซึ่งยิ่งบ่มเพาะภายในเจดีย์มากเท่าใด แรงกดดันจากมหาเต๋าที่ต้องแบกรับก็จะยิ่งมีมากขึ้น และผลประโยชน์ที่ได้รับก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

เมื่อหลายปีก่อน ครั้งที่เฉินซีมาถึงเขาเทพพยากรณ์เป็นครั้งแรก เขาได้เข้าไปในเจดีย์แห่งการเริ่มต้นและเขาได้ทำลายสถิติของคนอื่น ๆ จนกระทั่งมาถึงดาวที่ไกลที่สุดภายในเจดีย์

ในขณะนี้ ตี้ซุนและเหวินเต้าเจินมาถึงที่นี่แล้ว พวกเขากำลังก้าวผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวภายในเจดีย์ และมุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดหย่อน

ไม่นานก่อนที่เหวินเต้าเจินจะหยุดเดิน และชี้ไปที่ดาวที่มีลักษณะคล้ายกระแสน้ำ มันเป็นผลึกโปร่งใสและแผ่ไอความเย็นยะเยือก เหวินเต้าเจินกล่าวว่า “ถังเสียน ศิษย์ของข้าบ่มเพาะที่นี่เมื่อหลายปีก่อน”

ตี้ซุนชำเลืองมอง และเห็นทะเลสาบสีฟ้าบนดวงดาว โดยที่มีเรือกระดาษสีดำขนาดเท่าฝ่ามือยิ่งลอยเอื่อยอยู่กลางทะเลสาบ

แต่เมื่อมองดูมัน มันดูมืดหม่นราวกับม่านแห่งราตรีนิรันดร์ ซึ่งมีพลังพิเศษที่จะทนทานต่อทุกสิ่งในโลก

“หลังจากการปิดด่านบ่มเพาะมาสิบแปดปี ทุกปีจะแตกต่างกันออกไป ข้าหัวเราะและถอนหายใจกับโชคชะตาที่มหาเต๋ามอบให้นั้นเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เสมือนเรือที่ลอยไปอย่างไร้จุดหมาย”

นี่คือคำกล่าวที่ถังเสียนทิ้งไว้หลังจากที่เขาบ่มเพาะที่นี่สำเร็จ

ตี้ซุนพยักหน้า “พรสวรรค์ของถังเสียนเพียงพอที่จะย่างกรายสู่มหาวิถี”

หลังจากนั้นทั้งสองก็เดินต่อไป

ไม่นานนัก ตี้ซุนและเหวินเต้าเจินก็หยุดเดินอีกครั้ง แล้วจ้องมองไปที่ดาวสีฟ้า รัศมีของมันก็เปล่งประกายเจิดจ้าและหมุนเวียนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

มีโต๊ะหินปูนวางตั้งอยู่บนดาว พื้นผิวโต๊ะเขียนด้วยข้อความเรียบง่ายและธรรมดา ‘น้ำนั้นอ่อนโยน มอบให้ทุกสิ่งแต่ไม่มีข้อขัดแย้งใด ๆ มันมีอยู่ทุกที่ เมื่อเผชิญกับการโจมตี ศัตรูจะไม่รู้ว่ามันปกป้องอะไร แต่เมื่อมันสร้างการป้องกัน ศัตรูจะไม่รู้ว่าการป้องกันของมันอยู่ที่ใด และไม่อาจสั่นคลอน!’

จารึกโดย อู๋เซวี่ยฉาน ศิษย์คนโตของฝูซี!

ท่าทางที่ซับซ้อนปรากฏในดวงตาของตี้ซุนเมื่อเห็นสิ่งนี้ และเขาก็กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “เช่นเดียวกับที่จ้าวนิกายอำนาจเทวะกล่าวไว้ หากเขาละทิ้งเรื่องเล็กน้อยทั้งหมด และมุ่งความสนใจไปที่การบ่มเพาะของเขา ความสำเร็จในปัจจุบันของเซวี่ยฉานจะไม่ด้อยกว่าความสำเร็จของศิษย์พี่ฝูซีเมื่อหลายปีก่อนอย่างแน่นอน น่าเสียดาย….”

เหวินเต้าเจินส่ายศีรษะและยิ้ม “ไม่ต้องรู้สึกว่ามันน่าเสียดายดอก เฉินซีจะพาอู๋เซวี่ยฉานกลับมาได้อย่างแน่นอน ตอนนี้เมื่อนิกายอำนาจเทวะถูกทำลายและแผนการของจ้าวนิกายอำนาจเทวะล้มเหลว บัญชาเต๋าสวรรค์ได้รับการเปลี่ยนแปลง และครอบครองบัญชาสังสารวัฏไว้ภายในนั้น เช่นนั้นอู๋เซวี่ยฉานเพียงแค่ต้องมุ่งความสนใจไปที่การบ่มเพาะของตัวเอง และเขาจะได้รับความก้าวหน้าในการบ่มเพาะอย่างแน่นอน”

ตี้ซุนพยักหน้าและสูดหายใจเข้าลึก “มาเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปยังสถานที่ที่เฉินซีบ่มเพาะเมื่อหลายปีก่อน”

เหวินเต้าเจินยิ้ม “นั่นแหละที่ข้าอยากเห็น”

ทั้งสองเดินต่อไปอีกครั้งจนกระทั่งมาถึงยอดเจดีย์ และพวกเขาเห็นดาวดวงหนึ่งลอยอยู่ในอวกาศ

มันกลมเกลี้ยง มีแสงขุ่นมัวเรืองประกายพลุ่งพล่านอยู่บนพื้นผิว น่าแปลกที่หากใครมองผ่านชั้นแสง ก็จะเห็นโซ่ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากที่ดูเหมือนใยแมงมุม ปกคลุมดาวทั้งดวง!

ทั้งหมดนี้เป็นโซ่ศักดิ์สิทธิ์ของมหาเต๋า แต่ละอันเป็นตัวแทนของกฎแห่งมหาเต๋า และความลึกซึ้งที่เป็นแก่นแท้ของมหาเต๋า

เมื่อมองจากระยะไกล มันเหมือนกับว่าดาวทั้งดวงถูกโซ่ศักดิ์สิทธิ์ของมหาเต๋าพันธนาการ กลิ่นอายที่หนาแน่นของมหาเต๋ากับโซ่ศักดิ์สิทธิ์ของมหาเต๋าที่เปล่งประกายและเจิดจ้านั้นเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ที่น่าอัศจรรย์และหายากอย่างไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมได้

นี่คือดาวดวงสุดท้ายที่ปลายยอดเจดีย์แห่งการเริ่มต้น ตั้งแต่สมัยโบราณกาล เฉินซีเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของเขาเทพพยากรณ์ที่มาถึงและบ่มเพาะที่นี่

ในขณะนี้ ขณะที่เขาจ้องมองดาวดวงนี้และนึกถึงความสำเร็จในปัจจุบันของเฉินซี แม้แต่เหวินเต้าเจินก็รู้สึกถึงความตื่นเต้นอย่างอธิบายไม่ได้ และร่องรอยของความกังวลที่หาได้ยาก

เหมือนกับว่าเขาได้มาถึงร่องรอยอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิ และเขาต้องยืดหลังตรง ทั้งยังรู้สึกเคารพอย่างลึกซึ้ง

ตี้ซุนก็เป็นเช่นเดียวกัน ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมและจริงจังทันที

ทั้งสองเป็นผู้อาวุโสที่ยืนตระหง่านอยู่ในขอบเขตมหาเต๋ามานานนับเกินนับ ปกป้องเขาเทพพยากรณ์ และมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั้งแดนเทพโบราณ ทว่าตอนนี้ พวกเขาต่างเผยความเคารพที่หาได้ยาก ราวกับว่าจะมาถวายคำสรรเสริญแก่จักรพรรดิผู้สูงส่ง

ความเคารพนี้คือการยอมรับถึงความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเฉินซี ทั้งยังเป็นความปรารถนาและความเคารพต่อมหาวิถีอีกด้วย