บทที่ 2202.1 บทสรุป

บทที่ 2202.1 บทสรุป

………………..

บทที่ 2202.1 บทสรุป

หลังจากพบปะสหายเก่าของเขาอีกครั้ง เฉินซีก็ดูราวกับระเหยหายไปในอากาศ

ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปอยู่แห่งหนใด แต่ไม่มีใครกังวลเกี่ยวกับเขาอีกต่อไป ในปัจจุบัน แม้แต่เต๋าแห่งสวรรค์ก็ยอมคำนับใต้เท้าของเฉินซี แล้วใครจะทำร้ายเขาได้อีก?

เขาเป็นจักรพรรดิสูงสุดเพียงหนึ่งเดียว!

แค่ชื่อนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะพิสูจน์สถานะที่ไม่ธรรมดาของเฉินซี

…

มาตุภูมิหมื่นวิถี

“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว ก็จงทำตามหัวใจของเจ้า สำหรับพวกเราทุกคนที่นี่ เราจะแสวงหาโลกเบื้องหลังประตูที่มองไม่เห็นนั้นเท่านั้น” ฝูซีกล่าวอย่างเป็นกันเอง

ประตูที่มองไม่เห็นที่เขากล่าวถึงคือมหาวิถีที่แท้จริง เฉินซีได้จับตาดูประตูนั้นและมองเห็นโลกเบื้องหลัง

ตอนนี้ ฝูซี หนี่หวา ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เงาทมิฬ จักรพรรดิยมโลกองค์แรก และยอดคนอื่น ๆ กำลังมองหาประตูที่มองไม่เห็นในมาตุภูมิหมื่นวิถี

ทว่าในขณะนี้ พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดชั่วคราว เนื่องจากการมาถึงของเฉินซี

เพราะเขามาเพื่อแก้ไขบางสิ่งที่สำคัญซึ่งเกี่ยวข้องกับระเบียบโลก!

“ใช่แล้ว เจ้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ เราได้เห็นเรื่องราวทั้งหมดนี้มานานแล้ว อีกไม่นานเราก็จะไป อันที่จริง เจ้าไม่จำเป็นต้องเตือนเรา เพราะเราได้ตัดสินใจว่าจะไม่กลับมาแล้ว” หนี่หวายิ้มพลางกล่าว

นางก็ทราบดีเช่นกันว่าเฉินซีมาที่นี่ด้วยเหตุผลเดียวเท่านั้น เขาตั้งใจที่จะจัดระเบียบยมโลก ภพมนุษย์ ภพเซียน และแม้แต่แดนเทพโบราณใหม่ เขาต้องการที่จะนำพวกมันทั้งหมดไปไว้ใต้ระเบียบของสังสารวัฏ

ด้วยวิธีนี้ สถานการณ์ทั่วโลกจะแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ระเบียบใหม่จะเข้ามาแทนที่ระเบียบเก่าเพื่อหมุนเวียนไปทั่วโลก

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ โดยไม่คำนึงถึงความแข็งแกร่งหรือสถานะ แม้แต่มหาเทพเต๋าก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถูกผูกมัดโดยบัญชาเต๋าสวรรค์ ผู้ทำความดีย่อมได้รับบำเหน็จ ส่วนผู้ทำชั่วจะถูกลงโทษ ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงการถูกผูกมัดโดยระเบียบนี้ได้

มันเป็นระเบียบของโลก!

มันจะไม่ยอมรับความผิดเมื่อมันถูกจัดตั้ง!

นั่นคือเหตุผลที่เฉินซีมาที่นี่เป็นการส่วนตัว

โชคดีที่ฝูซีและคนอื่น ๆ ไม่ต่อต้าน ทำให้เฉินซีถอนหายใจด้วยความโล่งอก

กล่าวตามความเป็นจริง ถ้าเขาไม่สามารถได้รับการยอมรับจากพวกเขา แม้แต่เฉินซีก็ยังพบว่ามันลำบากมาก หากพวกเขาจะต่อต้านบัญชาเต๋าสวรรค์ในอนาคต

หากเป็นเช่นนั้นจะต้องลงโทษฝูซีและคนอื่น ๆ เหรอ?

เขาทำไม่ได้!

แต่ถ้าเขาไม่ลงโทษพวกเขา ระเบียบที่สร้างขึ้นใหม่ก็คงไร้ความหมาย

“มันเป็นสิ่งที่ดี เต๋าแห่งสวรรค์นั้นชอบธรรม ควรใช้มันเป็นตัวเร่งในการให้ความรู้แก่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดและดูแลรักษาโลก เมื่อนั้นสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจึงมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตรอดและดำรงอยู่ได้” จักรพรรดิยมโลกองค์แรกกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “ยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งควรถูกยับยั้ง มิฉะนั้นมันจะกลายเป็นแหล่งที่มาของหายนะที่นำความยากลำบากและความทุกข์ทรมานมาสู่สิ่งมีชีวิตทั้งหมด นิกายอำนาจเทวะเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของเรื่องนั้น”

“ใช่ เหตุผลดั้งเดิมของระเบียบไม่ใช่เพื่อควบคุมโลก และเพื่อให้แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่เล็กที่สุดก็ยังอยู่รอดได้ นั่นคือความเอื้อเฟื้อที่ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกควรมี”

“ลงมือเถอะ โลกควรจะเปลี่ยนแปลงไปนานแล้ว ทำลายสิ่งเก่าและสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมา เมื่อนั้นจึงจะสามารถสร้างสันติภาพไปตลอดกาลได้”

ยอดคนอื่น ๆ ก็กล่าวขึ้นทีละคนเช่นกัน

เฉินซีหายใจเข้าลึก และโค้งคำนับพวกเขาทุกคนอย่างจริงจัง “ขอบคุณผู้อาวุโส”

ทันทีที่สิ้นคำ เขาก็กำลังจะกล่าวลา แต่กลับถูกฝูซีหยุดไว้เสียก่อน “เจ้าไม่คิดจะผ่านประตูนั้นไปสู่โลกภายนอก เมื่อเจ้าทำทุกอย่างแล้วจริง ๆ หรือ?”

คนอื่น ๆ มองเขาด้วยสายตาที่คาดหวังเช่นกัน พวกเขาต้องการเดินทางไปยังโลกที่ไม่รู้จักนั้นกับเฉินซีในอนาคต

เฉินซียักไหล่ “ไว้คุยกันเมื่อถึงเวลา อย่างน้อยที่สุด ก็ยังไม่ใช่ตอนนี้”

ฝูซีและคนอื่น ๆ รู้สึกเสียใจ แต่ทราบดีว่าหัวใจของเฉินซีไม่ได้อยู่ที่นั่น ดังนั้นพวกเขาจึงเลิกเกลี้ยกล่อม และเพียงเฝ้าดูอีกฝ่ายจากไป

…

หนึ่งเดือนต่อมา

ไม่ว่าจะเป็นภพมนุษย์ ยมโลก ภพเซียน แดนเทพโบราณ แดนรวนเรลืมเลือน ภูเขาผนึกเทพ โลกต้นกำเนิด ระนาบมิติ และโลกอื่น ๆ อีกมากมาย บัญชาเต๋าสวรรค์ที่ปกคลุมพวกเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน

โซ่ศักดิ์สิทธิ์บัญชาที่สุกใสและวาววับจำนวนนับไม่ถ้วนก่อตัวเป็นตาข่ายหนาแน่นที่ปกคลุมจักรวาล พวกมันแผ่พลังศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

ยิ่งไปกว่านั้น คลื่นแห่งเต๋าก็ดังกึกก้องราวกับเสียงของธรรมชาติ และสะท้อนไปทั่วโลก

ในวันนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดทั่วทั้งจักรวาลตกตะลึง และพวกเขาก็หยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่

“เกิดอะไรขึ้น?”