บทที่ 233 บททดสอบทั้งสาม

บทที่ 233 บททดสอบทั้งสาม

บทที่ 233 บททดสอบทั้งสาม

ในขณะที่กลุ่มของหวงฝู่ฉงหมิงกำลังไล่ตามเฉินซี ผู้บ่มเพาะบางคนก็ได้ค้นพบเส้นทางมงคลของค่ายกลแปดวิถีผนึกทองคำอีกเส้นทางหนึ่ง

เส้นทางแห่งชีวิต เส้นทางแห่งความงดงาม และเส้นทางแห่งการเริ่มต้นของค่ายกลแปดวิถีผนึกทองคำล้วนเป็นเส้นทางมงคล ส่วนเส้นทางแห่งการเจ็บป่วย เส้นทางแห่งความกลัว และเส้นทางแห่งความมั่งคั่งล้วนเป็นเส้นทางที่อาจทำให้เกิดอันตราย เส้นทางแห่งความตายและเส้นทางแห่งการหลีกเลี่ยงล้วนเป็นเส้นทางที่อาจทำให้ถึงตาย แต่หลังจากที่เจ้าของขุมสมบัติได้ทวนทิศของหยินหยางแล้ว เส้นทางแห่งความตายและเส้นทางแห่งการหลีกเลี่ยงจะกลายเป็นเส้นทางมงคลแทน

ในบรรดาเส้นทางมงคลทั้งสองนี้ เส้นทางแห่งความตายเป็นเส้นทางมหามงคล และเป็นเส้นทางที่เฉินซีและหวงฝู่ฉงหมิงได้เข้าไป

ส่วนเส้นทางแห่งการหลีกเลี่ยงนั้น เป็นเส้นทางมงคลเล็ก และเป็นเส้นทางที่ผู้บ่มเพาะคนอื่นได้พบแทน

ในบรรดาผู้บ่มเพาะที่เข้าสู่เส้นทางแห่งการหลีกเลี่ยงนั้น เป็นกลุ่มของผู้บ่มเพาะชายสองคนและผู้บ่มเพาะหญิงหนึ่งคนซึ่งเป็นคนกลุ่มแรกที่ได้เข้าไป และพวกเขาก็คือ อันเชี่ยนอวี้จากนิกายกระบี่สะบั้นนภา หวังเต้าซวี่จากนิกายแสงจรัส และเจิ้นหลิวชิงจากหอวารีหมอก

ทั้งสามคนนี้เป็นผู้มีอิทธิพลและมีชื่อเสียงในหมู่ผู้บ่มเพาะขอบเขตแกนทองคำหยินหยางรุ่นเยาว์ ในแง่ของความแข็งแกร่ง สถานะ และอัตลักษณ์ พวกเขาล้วนเป็นบุคคลที่น่าเกรงขาม ซึ่งไม่ได้ด้อยไปกว่ากลุ่มของหวงฝู่ฉงหมิงเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังเหนือกว่าพวกเขาด้วยซ้ำ

ดินแดนของราชวงศ์ซ่งนั้นกว้างใหญ่ไพศาล และนอกจากดินแดนทางใต้ที่ตกต่ำลงอย่างมากแล้ว ผู้ที่มีความโดดเด่นก็ถือกำเนิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในที่ราบตอนกลาง ทะเลตะวันออก และแดนเถื่อนทางตอนเหนือ ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับดอกเห็ดที่เกิดขึ้นหลังฝนโปรย ทำให้ดินแดนเหล่านี้เจริญเฟื่องฟูเป็นอย่างยิ่ง

อันเชี่ยนอวี้ หวังเต้าซวี่และเจิ้นหลิวชิง เป็นบุคคลอัจฉริยะที่เพิ่งเกิดขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

เช่นเดียวกับอันเชี่ยนอวี้ที่มีอายุเพียงสิบเก้าปี แต่กลับบรรลุถึงขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสูง และมีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาได้บุกไปที่หุบเขาจอมโจรหยก และได้ทำลายล้างกลุ่มจอมโจรเหยี่ยวเก้าจันทราที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ด้วยกระบี่เพียงลำพัง ดังนั้นชื่อของเขาจึงกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกแห่งการบ่มเพาะ

กลุ่มจอมโจรเหยี่ยวเก้าจันทรานั้น ทุกคนต่างก็มีฐานการบ่มเพาะที่ขอบเขตแกนทองคำหยินหยาง นอกจากนี้ พวกมันยังได้ท่องไปทั่วโลกแห่งการบ่มเพาะนับหลายปีและมีประสบการณ์การต่อสู้ที่ล้นเหลือ ถึงกระนั้น พวกมันล้วนล้มตายภายในถ้ำของตัวเองด้วยน้ำมือของอันเชี่ยนอวี้เพียงผู้เดียว ความสำเร็จในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้จะไม่ดึงดูดความสนใจของผู้อื่นได้อย่างไร?

ส่วนหวังเต้าซวี่นั้น เป็นยอดอัจฉริยะที่ได้รับการสนับสนุนจากนิกายแสงจรัสในที่ราบตอนกลาง และเขาเกิดมาพร้อมกับกายาดวงจิตวายุโดยกำเนิด เมื่อตอนอายุสิบเจ็ดปี เขามีชื่อเสียงไปทั่วโลกแห่งการบ่มเพาะ โดยอาศัยเขตแดนเต๋าแห่งสายลมที่สมบูรณ์แบบของเขา ทำให้เขากลายเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่น ซึ่งเป็นศิษย์สายหลักของนิกายแสงจรัส และเขาเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าอันเชี่ยนอวี้เช่นกัน

และเจิ้นหลิวชิงนั้น ก็ไม่อาจประเมินนางต่ำเกินไป เพราะนางมาจากหอวารีหมอกที่ลึกลับและทรงพลังที่สุดในทะเลตะวันออก และนางมักเก็บตัวเพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ แต่เหตุผลที่หญิงสาวคนนี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในหมู่ผู้บ่มเพาะคนอื่น ๆ เป็นเพราะถ้อยคำที่จักรพรรดิซ่งคนปัจจุบันได้กล่าวไว้ว่า “ในบรรดาหญิงสาวที่มีพรสวรรค์ในโลกนี้ หากกล่าวถึงผู้หญิงที่ไม่ธรรมดาแล้ว มีสามคนที่ไม่ด้อยไปกว่าผู้ชายเลย คนแรกคือชิงซิ่วอี้จากนิกายกระเรียนพิสุทธิ์ ส่วนคนที่สองคือหวงฝู่ฉิงอิงผู้เป็นลูกสาวของข้า และคนที่สามก็คือเจิ้นหลิวชิงจากหอวารีหมอก”

ซึ่งความหมายของถ้อยคำเหล่านี้ชัดเจนมาก ในบรรดาผู้บ่มเพาะหญิงรุ่นเยาว์ของราชวงศ์ซ่งนั้น ชิงซิ่วอี้ หวงฝู่ฉิงอิง และเจิ้นหลิวชิงเป็นผู้ที่โดดเด่นที่สุด

และจักรพรรดิซ่งนั้นเป็นคนเช่นไหนนะ?

เขาเป็นจักรพรรดิเก้ามังกรของราชวงศ์ซ่งที่ยิ่งใหญ่ ผู้ครอบครองอำนาจมหาศาลและควบคุมโลก และทุกคำที่เขากล่าวนั้นมีน้ำหนัก ดังนั้นคนที่เขายกย่องจะเป็นคนธรรมดาได้อย่างไร? เป็นเพราะถ้อยคำเหล่านี้เองที่ทำให้เจิ้นหลิวชิงผู้มักจะเก็บตัวและลึกลับ กลายเป็นที่รู้จักของเหล่าผู้บ่มเพาะในโลกแห่งการบ่มเพาะ

ในขณะนี้ คนรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นทั้งสามนี้ได้รวมตัวกัน และเป็นคนกลุ่มแรกที่เข้าสู่เส้นทางแห่งการหลีกเลี่ยง ดังนั้นพวกเขาจึงได้รับสมบัติมากมายจากขุมสมบัติ เช่น โอสถ วัตถุดิบ สมบัติล้ำค่า… แต่เส้นทางแห่งการหลีกเลี่ยงนั้นเป็นเส้นทางมงคลเล็ก จึงไม่สามารถเทียบได้กับเส้นทางแห่งความตายที่เฉินซีเข้าไป ดังนั้นสมบัติที่พวกเขาได้รับจึงด้อยกว่าสมบัติล้ำค่าที่เฉินซีได้รับไปโดยปริยาย แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อเทียบกับกลุ่มของหวงฝู่ฉงหมิงและคนอื่น ๆ ผลประโยชน์ของพวกเขาก็เพียงพอที่จะทำให้คนคนหนึ่งต้องตาเขียวด้วยความอิจฉา

“ช่างน่าเสียดาย! หากพวกเราสามารถเข้าสู่เส้นทางแห่งความตายได้ก่อนหน้านี้ สมบัติที่เราจะได้รับก็น่าจะมากกว่าสิบเท่าของที่เราได้รับในตอนนี้ แต่ในตอนนี้ มันกลับเป็นประโยชน์ต่อกลุ่มของหวงฝู่ฉงหมิงไปเสียแล้ว” หวังเต้าซวี่ถอนหายใจ เขาสวมหมวกทรงสูงและเสื้อคลุมปักลาย รูปร่างหน้าตาของเขาหล่อเหลาและไม่ธรรมดา และทุกการเคลื่อนไหวที่เขาทำ เผยให้เห็นถึงความสง่างามและมีอารยะที่ทำให้เขาดูไม่ธรรมดา

“ช่างมันเถอะ กลุ่มของหวงฝู่ฉงหมิงมีทั้งหมดมากกว่าสิบคน ดังนั้นแม้ว่าพวกมันจะได้รับสมบัติมากมาย แต่เมื่อแบ่งแล้ว มันก็เกือบจะเหมือนกับที่เราสามคนได้รับ” อันเชี่ยนอวี้กล่าวพร้อมกับแย้มยิ้ม เขาสวมเสื้อผ้าสีดำและมีรูปลักษณ์ที่สวยงามเหมือนผู้หญิง และร่างกายของเขาก็ดูอ้อนแอ้น แต่ทุกย่างก้าวของเขากลับมีกลิ่นอายเย็นยะเยือกและน่ากลัวเสมือนคมมีด ที่ทำให้คนอื่นไม่สามารถประเมินเขาต่ำไป

“ศิษย์พี่อันกล่าวได้ถูกต้องแล้ว อันที่จริง สมบัติที่สำคัญที่สุดน่าจะอยู่ที่โถงกลางของขุมสมบัติเฉียนหยวน และอยู่ที่ส่วนท้ายของเส้นทางทั้งหนึ่งพันแปดสิบบานนี้ ตามข้อมูลที่ข้าได้รับมา ที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ที่เจ้าของขุมสมบัติเฉียนหยวนได้เก็บสมบัติที่มีค่าที่สุดไว้จริง ๆ” เจิ้นหลิวชิงที่นิ่งเงียบมาตั้งแต่ต้นก็กล่าวออกมาทันที และน้ำเสียงของนางก็ไพเราะราวกับเสียงร้องของนกขมิ้นที่อยู่ในช่องเขาอันเงียบสงบ ซึ่งให้ความรู้สึกอันน่ารื่นรมย์และทำให้ใจหวั่นไหว

นางงดงามและอรชรยิ่งนัก มีดวงตาใสกระจ่างและผิวพรรณผ่องขาว และนางมีรูปร่างที่สง่างาม เส้นผมสีดำสนิทของนางถูกม้วนเป็นมวยสูงสง่างาม ซึ่งขับเน้นรูปลักษณ์ของนางให้ดูงดงามมากยิ่งขึ้น

“มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ข้าเองก็ได้ยินมาว่า ห้องโถงหลักของขุมสมบัติเฉียนหยวนมีโอสถทิพย์กำเนิดเต๋าอยู่เก้าเม็ด กระบวนยุทธ์ระดับเต๋าอยู่สิบสองวิชา และสมบัติล้ำค่าที่ลึกลับและทรงพลังอยู่ด้วย” หวังเต้าซวี่ถอนหายใจด้วยอารมณ์ “เฮ้อ โอสถทิพย์กำเนิดเต๋าเม็ดเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต้องฆ่าฟันแย่งชิงเพื่อให้ได้มันมา แต่ขุมสมบัติเฉียนหยวนนี้กลับมีโอสถทิพย์กำเนิดเต๋าถึงเก้าเม็ด และมันเป็นความฟุ่มเฟือยอย่างแท้จริง ยิ่งไปกว่านั้น หากการคาดเดาของข้าถูกต้อง กระบวนยุทธ์ระดับเต๋าทั้งสิบสองวิชานี้ มีสองวิชาที่เกี่ยวข้องกับการใช้มหาเต๋า และมันไม่ใช่สิ่งที่กระบวนยุทธ์ระดับเต๋าทั่วไปจะเปรียบเทียบได้ หากนิกายใดสามารถได้มันมาครอบครอบเพียงแค่วิชาเดียว มันก็เพียงพอที่จะเป็นสมบัติประจำนิกาย”

อันเชี่ยนอวี้และเจิ้นหลิวชิงต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยเมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งนี้ และพวกเขาก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากกับความมั่งคั่งที่ยิ่งใหญ่ของเจ้าของขุมสมบัติเฉียนหยวน