บทที่ 249 – เผชิญต่อความตายอย่างกล้าหาญ

บทที่ 249 – เผชิญต่อความตายอย่างกล้าหาญ

บทที่ 249 – เผชิญต่อความตายอย่างกล้าหาญ

ฟึ่ด! ฟึ่ด!

เขตแดนเต๋าแห่งการสังหารได้รับความเสียหายอย่างหนักในทันที ทำให้ใบหน้าเล็ก ๆ ของหลิงไป๋ซีดอย่างผิดปกติ ปากกระอักเลือดออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับผลกระทบที่รุนแรงอย่างมากจากการโจมตีเต็มกำลังของหวงฝู่ฉงหมิง และคนอื่นๆ

แต่สีหน้าของหลิงไป๋ยังคงมั่นคง …ยังมีร่องรอยของความกระตือรือร้นและความเด็ดเดี่ยวเช่นเดียวกับวีรบุรุษในสมัยโบราณเมื่อพวกเขาเสียสละ และดูเหมือนว่าเขาจะสามารถเสียสละทุกอย่างเพื่อเฉินซีได้!

ปัง

เปลวไฟสีทองที่พร่างพราวอย่างมากลุกโชนขึ้นบนร่างของหลิงไป๋และพวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าก่อนที่จะแตกกระจายไปยังบริเวณโดยรอบ เต๋ากระบี่แห่งแดนนิพพานที่พลุ่งพล่านและไร้ขอบเขตก็ห่อหุ้มเขตแดนเต๋าแห่งการสังหารในทันที ทำให้เขตแดนเต๋าที่ใกล้จะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ได้รับการซ่อมแซมให้กลับสู่สภาพเดิม ยิ่งกว่านั้น หลังจากรวมกับเต๋ากระบี่แห่งแดนนิพพาน เขตแดนเต๋าแห่งการสังหารก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นและขยายออก อีกทั้งยังปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวอย่างสุดจะพรรณนา

นิพพานนั้นไม่ใช่การดับสูญหรือคงอยู่ แต่ทำให้ทุกสิ่งกลับคืนสู่ความเงียบงัน

การเข่นฆ่าทำลายล้างสิ่งมีชีวิตทั้งหมดทำให้ทุกอย่างถูกกำจัดไป

เต๋ารู้แจ้งทั้งสองนี้ เป็นมหาเต๋าสูงสุดที่เกี่ยวข้องกับชีวิตและความตาย เมื่อพวกมันหลอมรวมกันเป็นหนึ่งในขณะนี้ เขตแดนเต๋าแห่งการสังหารก็ดูเหมือนจะกลายเป็นห้องโถงแห่งเทพอสูรทันที มันคือแดนแห่งความตาย และพร้อมที่จะทำลายล้างทุกสิ่งที่บุกรุกเข้ามา!

“นิพพาน! การสังหาร! เจ้ามารน้อยนี้สามารถใช้งานเขตแดนเต๋าทั้งสองได้อย่างแท้จริง!” แม้ว่ามันจะไม่ใช่ดวงจิตของสมบัติอมตะ แต่มันก็เป็นสมบัติที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ถ้าข้าสามารถใช้มันได้ อย่างน้อยความแข็งแกร่งของข้าจะเพิ่มขึ้นได้ถึงสองส่วน! ความโลภที่ไม่สามารถควบคุมได้เกิดขึ้นในใจของหวงฝู่ฉงหมิง ขณะที่เขามองไปที่หลิงไป๋

ไม่เพียงแต่หวงฝู่ฉงหมิงเท่านั้น คนอื่น ๆ ก็สังเกตเห็นว่าหลิงไป๋นั้นพิเศษเพียงใดเช่นกัน และพวกเขาทั้งหมดไม่ต้องการสิ่งใดมากไปกว่าการสยบหลิงไป๋ และขัดเกลาเขาเพื่อที่จะเป็นประโยชน์ให้กับพวกเขา

“ฆ่า!” หลินโม่เซวียนไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้อีกต่อไปและเป็นคนแรกที่เคลื่อนไหว เขาเป็นผู้บ่มเพาะกระบี่ จึงมีความเข้าใจต่อเต๋ากระบี่แห่งแดนนิพพานที่หลิงไป๋ครอบครองอยู่ที่เหนือล้ำกว่าคนอื่น ๆ ดังนั้นเขาจึงรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่า หากตนสามารถเข้าใจเต๋าแห่งกระบี่ประเภทนี้ได้สำเร็จ ความแข็งแกร่งก็จะเพิ่มขึ้นสู่ระดับใหม่อย่างสมบูรณ์ ในเวลานั้น แม้ว่าเขาจะต่อสู้กับชิงซิ่วอี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัว

ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่หลิงไป๋ไม่เพียงแค่ครอบครองเต๋ากระบี่แห่งแดนนิพพานเท่านั้น แต่อีกฝ่ายยังครอบครองเต๋ารู้แจ้งแห่งการสังหาร ทำให้มันมีแรงดึงดูดที่ไม่อาจต้านทานต่อหลินโม่เซวียน ผู้ซึ่งฝึกฝนในวิถีแห่งกระบี่

ดังนั้นเขาจึงเคลื่อนไหวและใช้เคล็ดวิชาการต่อสู้พิทักษ์นิกายระดับเต๋าของนิกายสวรรค์ปฐพีทันที — กระบี่สวรรค์ปฐพี!

ตามตำนานได้กล่าวไว้ว่า สวรรค์และปฐพีในช่วงอุบัติของโลกนั้นไม่มีผู้ปกครองที่แท้จริงและมีเพียงปราณที่ห่อหุ้มจักรวาลไว้เท่านั้น ซึ่งเหนือท้องฟ้าขึ้นไปนั้นคือมีมวลเมฆอยู่ห้าก้อน เมฆสีเหลืองแกมเขียวถูกเรียกว่าเมฆสวรรค์ปฐพี และเหนือเมฆสวรรค์ปฐพีขึ้นไป มีเมฆแสงสีฟ้า และมันถูกเรียกว่าเมฆสวรรค์ฟ้า และเหนือเมฆสวรรค์ฟ้าขึ้นไป คือเมฆสีดำที่ว่างเปล่า ซึ่งจะก่อตัวเป็นสีคราม และมันถูกเรียกว่าเมฆสวรรค์คราม

กระบวนท่า ‘กระบี่สวรรค์ปฐพี’ เป็นเต๋าแห่งกระบี่ที่แฝงไปด้วยมหาเต๋าสวรรค์ปฐพี ซึ่งมีพลังที่หนาแน่นเสมือนกับดาราแห่งปฐพี ที่อุดมสมบูรณ์และเก่าแก่ที่สุด ลึกซึ้งและกว้างใหญ่ที่สุด และครอบคลุมไปทั่วทั้งโลก

โอม!

ทันทีที่กระบี่สวรรค์ปฐพีพุ่งออกไป ก็เป็นดั่งเมฆสวรรค์ปฐพีปกคลุมไปทั่วทุกทิศทุกทาง ด้วยพลังเก่าแก่ที่ดูเหมือนเทพเจ้าจุติลงมาบดขยี้มิติออกจากกันและเหยียบย่ำฟ้าดิน ทุกที่ที่มันผ่านไป เขตแดนเต๋าแห่งการสังหารถูกฉีกออกและแตกสลายราวกับผิวน้ำ ด้วยพลังทำลายของกระบี่สวรรค์ปฐพีที่น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

“ฮึ่! ไปตายซะ!”

“เจ้ามารน้อย อย่าได้ดิ้นรนอีกต่อไป จงยอมสยบต่อข้าและเชื่อฟังแต่โดยดี!”

“เจ้าเป็นของข้า!”

ครืนนนนนน

เมื่อพวกเขาเห็น หลินโม่เซวียนใช้เคล็ดวิชาการต่อสู้พิทักษ์นิกายระดับเต๋าด้วยกำลังทั้งหมดออกไป

คนอื่น ๆ ก็แค่นเสียงอย่างเย็นชาก่อนที่จะโจมตีด้วยกำลังทั้งหมดของพวกเขาเช่นกัน แต่เนื่องจากพวกเขาล้วนต้องการที่จะจับกุมหลิงไป๋เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เขาถูกคนอื่นจับไป

ครืนนนนนนนน

ยอดฝีมือนับสิบโจมตีอย่างพร้อมเพรียงกัน และพวกเขายังใช้เคล็ดวิชาการต่อสู้พิทักษ์นิกายระดับเต๋าออกไป

เคล็ดวิชาการต่อสู้พิทักษ์นิกายระดับเต๋าต่าง ๆ เมื่อรวมกับฐานการบ่มเพาะขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสมบูรณ์ของพวกเขา พลังโจมตีของพวกเขาก็ยิ่งใหญ่จนดูเหมือนภูเขาไฟปะทุหินหลอมเหลวออกมา หรือคลื่นยักษ์ที่ซัดสาดเข้าใส่ชายฝั่ง หรือแผ่นดินไหวจนผืนดินแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทำให้เขตแดนเต๋าแห่งการสังหารที่ได้รับการซ่อมแซมจนกลับคืนสู่สภาพเดิมนั้น ต้องพังทลายจนแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ

ฟู่!

ร่างกายของหลิงไป๋สั่นสะท้านไปมา เนื่องจากไม่สามารถทนต่อมวลพลังที่เสมือนภูเขากดทับลงมาอย่างรุนแรง ทำให้พลังคุ้มกันของเขาแทบจะพังทลาย จนต้องกระอักเลือดออกมาอย่างมากมาย

แม้ว่าเขาจะใช้พลังในร่างกายทั้งหมดและใช้ชีวิตของตนเองเข้าแลก ก็ยังไม่อาจต้านทานการโจมตีโจมตีอย่างเต็มกำลังของยอดฝีมือขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสมบูรณ์กว่าสิบคน ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีครั้งนี้ ทำให้ชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตราย

อย่างไรก็ตาม แม้ตกอยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หลิงไป๋ก็ยังกัดฟันสู้และเอาชีวิตเข้าแลก เคียวแห่งการสังหารในมือของเขาเปลี่ยนเป็นปราณใบมีดนับพันที่สร้างจากอักขระ ‘杀’ ที่กลั่นตัวขึ้นจากเจตนาฆ่าที่เย็นยะเยือกจนเสียดแทงกระดูก พวกมันกวาดไปทั่วท้องฟ้าก่อนที่จะขวางกั้นอย่างแน่นหนาที่เบื้องหน้าเฉินซี และเขาไม่คิดที่จะถอยแม้แต่ก้าวเดียว

‘เจ้ามารน้อยนี้พยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างทุ่มเทและบ้าคลั่ง!’

นอกจากอุทานด้วยความชื่นชมในใจของพวกเขาแล้ว หวงฝู่ฉงหมิงและคนอื่น ๆ ปรารถนาที่จะครอบครองหลิงไป๋มากยิ่งกว่าเดิม ทำให้การโจมตีของพวกเขารุนแรงยิ่งขึ้น เนื่องจากเคล็ดวิชาการต่อสู้ระดับเต๋า ที่ทรงพลังต่างๆ ระเบิดออกมาราวกับว่าพวกเขาไม่เสียดายเลยแม้แต่น้อย หากเป็นผู้บ่มเพาะขอบเขตแกนทองคำหยินหยางทั่วไปต้องตกอยู่ภายใต้การโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ผู้บ่มเพาะคนนั้นอาจจะถูกบดขยี้จนไม่เหลือซากไปนานแล้ว

——————————————————————

“อดทนไว้หลิงไป๋! เจ้าต้องต้านให้ได้!”

เฉินซีมองไปที่ร่างตัวน้อยที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้และความมุ่งมั่นที่หลิงไป๋ปล่อยออกมา น้ำตาที่ร้อนระอุหลั่งไหลอาบลงมาบนใบหน้าของเขา เพราะเฉินซีตระหนักได้ว่า หลิงไป๋กำลังดิ้นรนต่อสู้เสมือนกับแสงแห่งความหวังครั้งสุดท้ายเพื่อเขา …หลิงไป๋กำลังสละชีวิตของเขาในการต่อสู้เพื่อตระกูลเฉินที่ตั้งอยู่ด้านหลังของเฉินซี…

ความโกรธที่ไม่สิ้นสุดนั้นเหมือนกับหินหลอมเหลวที่พุ่งพล่านไปทั่ว ในขณะที่มันส่งเสียงคำรามอยู่ใต้ผิวหนังทุกส่วนของเขา และภายใต้การกระตุ้นของความโกรธเกรี้ยวนี้ การกระทำของเฉินซีกลับไม่ได้มีข้อผิดพลาด แต่ในทางกลับกัน เขากลับรวดเร็วและมั่นคงยิ่งกว่าเดิมราวกับผีเสื้อที่โบยบินผ่านดอกไม้ ในขณะที่เขาจารึกอักขระยันต์ที่ลึกซึ้งมากมายไว้บนกระบี่ระดับปฐพีขั้นสุดยอด จนร่างของเขากลายเป็นภาพติดตาที่ซ้อนทับกันปรากฏขึ้นเป็นชั้น ๆ เขาต้องจารึกกระบี่เพิ่มอีกเพียงสามเล่มเท่านั้น …ก่อนที่จะเปิดใช้งานค่ายกลกระบี่มหาปราณได้!

“เหลิ่งชุ่ย…เจ้าดูแลตัวเองด้วย แม้ว่าข้าจะตายในการต่อสู้ครั้งนี้ ข้าก็ไม่ยอมให้พี่ใหญ่ถูกสังเวยอย่างแน่นอน ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ เขาได้แบกรับภาระหลายอย่างของตระกูลเฉินมากเกินไป…” ภายในคฤหาสน์ตระกูลเฉิน เฉินฮ่าวจ้องมองท้องฟ้าด้วยสีหน้าที่เย็นชา แต่ดวงตาของเขากลับลุกโชนด้วยเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ

โฮก!