บทที่ 268 สี่ขอบเขตสิบสองระดับแห่งเต๋ารู้แจ้ง

ตาข่ายสีทองเกิดขึ้นจากแสงกระบี่ขนาดเล็กและคมกริบจำนวนนับไม่ถ้วนบนท้องฟ้า มันห่อหุ้มปิดกั้นทุกสิ่งรอบทิศทาง ทำให้เฉินซีที่อยู่ข้างใต้ไม่อาจหลบหนีได้

แต่เขาไม่ได้คิดจะหนีอยู่แล้ว!

ชิ้ง!

เสียงครวญเย็นยะเยือกและแผ่วเบาของกระบี่ดังขึ้น เป็นกระบี่เรียบง่ายเก่าแก่เล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเฉินซี กระบี่เล่มนี้ยาวสามจั้งเก้าชุ่น ด้ามกระบี่ยาว บางทว่าแข็งแรง ตัวกระบี่เป็นสีดำสนิท สันกระบี่มีความหนักและยื่นออกมาดั่งสันเขา ยิ่งทำให้กระบี่คมขึ้นพร้อมกับมีประกายแวววาว ตัวใบมีดนั้นคมมาก ส่องประกายแสงระยิบระยับ

กระบี่เล่มนี้เป็นศัสตราที่ชายหนุ่มได้ขัดเกลาในโลกแห่งดารามาเป็นเวลายี่สิบห้าปี — ยันต์ศัสตรา!

ยันต์เทวะพฤกษาครามคือตัวกระบี่ คอยหล่อเลี้ยงจิตนึกคิดของยันต์ศัสตรา

ยันต์เทวะไฟโลกันต์คือผิวกระบี่ คอยชำระสิ่งสกปรกไม่บริสุทธิ์ทั้งหลายของยันต์ศัสตราออกไป

ยันต์เทวะสยบปฐพีคือสันกระบี่ ทำให้ยันต์ศัสตรามีความแข็งแกร่งขึ้น

ยันต์เทวะผสานธาตุคือใบมีดของกระบี่ ขัดเกลาให้คมกระบี่ของยันต์ศัสตรายิ่งเฉียบคม

ยันต์เทวะคงคาทมิฬคืออักขระบนกระบี่ ชะล้างความยืดหยุ่นของยันต์ศัสตรา

นอกจากนั้น ฐานกระบี่ยังได้รับการขัดเกลาจากเคียวแห่งการสังหาร ซึ่งเป็นวัสดุอมตะที่ใช้ในการขัดเกลาสมบัติวิเศษอีกด้วย

ยันต์เทวะทั้งห้าประเภทและเคียวแห่งการสังหาร สร้างวิธีที่ทำให้ยันต์ศัสตรากลายเป็นอาวุธที่มีโอกาสแข็งแกร่งได้อีกมาก ทว่ายันต์เทวะทั้งห้ายังมีแค่รูป ยังไม่ได้มีเต๋ารู้แจ้ง เขตแดนเต๋า และ ‘พลัง’ ของสวรรค์และโลกผสานรวมเข้าไปด้วย และยังไม่ต้องกล่าวถึงการกลั่นรวมพลังฟ้าดินเข้าไปในตัวอาวุธเลย ดังนั้นจึงนับว่ามันเป็นเพียงยันต์ศัสตราที่มีเพียงเปลือกนอกเท่านั้น

กระนั้นพลังของกระบี่ก็ยังคงค่อนข้างน่าตกใจทีเดียว ครั้งหนึ่งเฉินซีเคยใช้กระบี่ระดับล้ำลึกขั้นสุดยอดมาทดสอบความคมของมัน ผลที่ได้คือยันต์ศัสตราน่าเกรงขามอย่างยิ่ง เพราะมันเฉือนกระบี่ระดับล้ำลึกขั้นสุดยอดนั่นออกเป็นสองส่วนได้อย่างง่ายดายดั่งหั่นเต้าหู้

สิ่งสำคัญที่สุดคือยันต์ศัสตรานี้มียันต์เทวะทั้งห้าชนิดโคจรและส่งเสริมซึ่งกันและกันอยู่ ทำให้เกิดผลน่าอัศจรรย์ต่าง ๆ ทั้งยังขยายพลังของเต๋ารู้แจ้งอีกด้วย!

ฟู่~! ฟู่~!

เสียงการไหลเวียนของอากาศที่แตกซ่าน เย็นเฉียบราวกับใบมีดดังขึ้น เฉินซีหรี่ตาลง และพบว่าอีกไม่นานตาข่ายสีทองที่ปกคลุมท้องฟ้าจะกดลงมา คลื่นอากาศซัดเข้าหาจนเปลือกตารู้สึกเจ็บ

“กระบี่หลีแห่งอัคคี!” เฉินซีไม่ได้ลังเล จากนั้นเขาก็ยกข้อมือขึ้นเบา ๆ ทำให้ยันต์ศัสตราพลันตวัดขึ้น ซัดพลังเข้าใส่ตาข่ายทองเหนือศีรษะ มหาเต๋าแห่งอัคคีพลันกลายเป็นคลื่นเพลิงม้วนตัวส่งเสียงคำรามลั่น

กรร!

เสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่ปัจจุบันไม่เคยมีใครได้ยินดังขึ้น และเสียงหอนหนักหน่วงสะเทือนสวรรค์และโลกก็ดังตามมา

หลังจากนั้นทุกคนก็เห็นแสงไฟที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า มันเป็นกระทิงตัวสีแดงเข้มที่มีความสูงกว่าสิบจั้ง ลำตัวยาวเก้าจั้ง กีบของมันย่ำลงบนเปลวไฟโหมกระหน่ำ ทั่วร่างอาบไปด้วยเปลวเพลิงคลั่ง เขาหนึ่งเดียวบนหัวคล้ายกับดาบโค้งแทงขึ้นฟ้า ส่องแสงสีแดงเลือดที่ราวกับจะหลอมละลายนภาออกมา

“สัตว์ศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล กระทิงเพลิงนรก!”

“ดูแล้วสัตว์ร้ายตัวนี้เป็นสัตว์วิญญาณก่อกำเนิด พัฒนามาจากแก่นมหาเต๋าแห่งอัคคี เป็นรูปลักษณ์หนึ่งของเต๋ารู้แจ้งแห่งไฟ มีเพียงผู้บ่มเพาะที่มีเต๋ารู้แจ้งแห่งไฟและใช้กระบวนยุทธ์ระดับเต๋าเท่านั้นถึงจะสามารถสร้างปรากฏการณ์เช่นนี้ได้!”

“น่าอัศจรรย์จริง! หรือความเข้าใจในมหาเต๋าแห่งอัคคีของเฉินซีได้บรรลุถึงระดับหนึ่งขั้นเริ่มต้นแล้ว?”

กระทิงเพลิงนรกทะยานขึ้นสู่ฟ้า ส่งเสียงก้องกังวานไปในโลกา ฟ้าดินราวกับถูกแต้มด้วยแสงสว่างโชติช่วง เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนต่างนึกถึงกฎของความจริงในโลกแห่งการบ่มเพาะที่พวกตนยึดมั่นมาโดยตลอด

เช่นว่า ไม่ว่าจะเป็นมหาเต๋าหรือเต๋ารอง เต๋ารู้แจ้งทั้งหลายในใต้หล้าล้วนแบ่งออกเป็นขอบเขตแรกรู้ ขอบเขตเริ่มต้น ขอบเขตขั้นสูง และขอบเขตสมบูรณ์ ตามระดับความเข้าใจ ทุกขอบเขตแบ่งออกเป็นสามระดับ ดังนั้นขอบเขตทั้งสี่และสิบสองระดับนี้ยังถูกเรียกว่าสี่ขอบเขตแห่งหอสิบสองชั้นสู่สวรรค์ของเต๋ารู้แจ้ง

ความหมายของคำเหล่านี้เรียบง่ายมาก เต๋ารู้แจ้งสามารถใช้เป็นบันไดสู่สวรรค์ได้ มันถูกแบ่งออกเป็นสิบสองชั้นในสี่ขอบเขต ผู้ที่บ่มเพาะไปทีละขั้นจะมีเมฆาช่วยดันฟ้าขึ้นสูงและขึ้นสู่ความเป็นอมตะได้

เมื่อผู้บ่มเพาะเข้าใจเต๋ารู้แจ้งก็จะได้อยู่ในขอบเขตเริ่มต้น สามารถเกิดปรากฏการณ์ที่เต๋ารู้แจ้งก่อรูปร่างขึ้นมาอย่างกระทิงเพลิงนรกตรงหน้าได้ ด้วยเป็นปรากฏการณ์ที่จะเกิดขึ้นเมื่อมหาเต๋าแห่งอัคคีอยู่ในขอบเขตเริ่มต้น ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อผู้บ่มเพาะเข้าใจเต๋ารู้แจ้งถึงขั้นนี้ก็จะสามารถเริ่มกลั่นเขตแดนเต๋าได้แล้ว!

สิ่งที่ต้องกล่าวเป็นพิเศษคือ การที่เต๋ารู้แจ้งเกิดรูปขึ้นได้จะทำได้จากมหาเต๋าเท่านั้น ไม่อาจใช้เต๋ารองได้

กรร! กรร!

ท่ามกลางเสียงคำราม กระทิงเพลิงนรกทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าวิ่งอาละวาดไปทั่ว กีบของมันเหมือนผนึกทลายนภา ทุกย่างก้าวสั่นสะเทือนเลือนลั่น ฉีกตาข่ายทองที่ปกคลุมท้องฟ้าออกอย่างง่ายดาย สะบัดเขาเพียงคราเดียว ตาข่ายจากกระบี่เพลิงทองคำก็กระเด็นไป ก่อนจะถูกกระทืบซ้ำจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยกีบเท้าเพลิงคุกรุ่น

ในชั่วพริบตา ตาข่ายนภาเพลิงทองคำของเว่ยเยว่จื่อก็ถูกสะบั้น ไม่อาจเป็นอันตรายอีกต่อไป กระทิงเพลิงนรกเองก็หายไปพร้อมกัน

ความคิดเห็น