บทที่ 28 อสูรแรดอินทนิลสองหัว

บทที่ 28 อสูรแรดอินทนิลสองหัว บทที่ 28 อสูรแรดอินทนิลสองหัว

เขตต้องห้ามย่อมหมายถึงเขตห้ามเข้า!

ในโลกการบ่มเพาะ การดำรงอยู่ที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นพื้นที่ต้องห้ามมักจะเป็นสถานที่ที่อันตรายอย่างยิ่ง

เขตต้องห้ามป่าเถื่อนทางตอนใต้ก็เป็นเช่นนั้น

สำหรับผู้บ่มเพาะของเมืองหมอกสน เทือกเขาป่าเถื่อนทางใต้นั้นมีอันตรายซุ่มซ่อนอยู่หลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นจากสัตว์อสูรจำนวนมากที่น่ากลัวอย่างยิ่ง สภาพแวดล้อมที่อันตรายและสลับซับซ้อน มันไม่ใช่สถานที่ที่ผู้บ่มเพาะจะก้าวเข้าไปด้วยความกล้าเพียงอย่างเดียว

เขตต้องห้ามนี้อยู่ในส่วนลึกของเทือกเขาป่าเถื่อนทางตอนใต้

เฉินซีอาศัยอยู่ในเมืองหมอกสนตั้งแต่ยังเด็ก ดังนั้นจึงเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเขตต้องห้ามป่าเถื่อนนี้เช่นกัน ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินกลุ่มคนเหล่านี้เอ่ยทักว่าหากเขาเดินมุ่งหน้าลึกเข้าไปอีกมันจะกลายเป็นว่าเขาเข้าไปสู่เขตต้องห้ามโดยตรง เขาจึงหยุดฝีเท้าและไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอย่างบุ่มบ่าม

ชายหนุ่มยังคงสามารถรับประกันความปลอดภัยในชีวิตของเขาได้หากเขาล่าสัตว์อสูรที่บริเวณรอบนอกของเทือกเขาป่าเถื่อนทางตอนใต้ แต่ถ้าเขาเข้าไปในพื้นที่ต้องห้ามซึ่งมีสัตว์อสูรระดับสูงเดินเตร่อยู่ทั่ว เรื่องราวมันคงไม่ง่ายอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม แผนที่ซึ่งต้วนอิงเสนอให้เฉินซีนั้นจะกลายเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง เพราะหากเขาครอบครองแผนที่ของเขตต้องห้ามป่าเถื่อนทางตอนใต้ เขาจะสามารถพเนจรไปรอบ ๆ สถานที่อันตรายนั้นได้อย่างปลอดภัยมากขึ้น ทั้งยังหลีกเลี่ยงบริเวณที่สัตว์อสูรร้ายระดับสูงอาศัยอยู่และแสวงหาเป้าหมายที่ตั้งใจไว้

ต้วนอิงรีบวิ่งไล่ตามเฉินซีเมื่อนางเห็นเขาหยุด แล้วพูดด้วยความเคารพว่า “ผู้อาวุโส เหตุผลเดียวที่เราสามคนกล้าที่จะเสี่ยงอยู่ที่นี่ก็เพราะว่าข้ามีแผนที่อยู่ในความครอบครอง มันได้ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์และการกระจายของสัตว์อสูรภายในเขตต้องห้ามป่าเถื่อนทางตอนใต้ หากท่านไม่คุ้นเคยกับสถานที่นี้ ข้าสามารถช่วยชี้ทางแก่ท่านได้”

เฉินซีแอบสงสัยว่าเหตุใดคนสามคนนี้ซึ่งการบ่มเพาะอยู่ในขอบเขตก่อกำเนิดขั้นสมบูรณ์จึงกล้าที่จะล่าเสือดาววายุสีเงินภายในป่าของภูเขาป่าเถื่อนทางตอนใต้ในตอนกลางคืน ตอนนี้เขารู้แจ้งในทันใดเมื่อได้ยินเกี่ยวกับแผนที่ที่ต้วนอิงเอ่ยถึง

“ข้าต้องการล่าสัตว์อสูรขอบเขตก่อกำเนิด” เฉินซีพูดตามความจริง ในขณะที่เขาต้องการฟังความคิดเห็นของต้วนอิง

ล่าสัตว์อสูรขอบเขตก่อกำเนิด?

ลู่เส้าฉง ชวี่เฉิง และต้วนอิง ต่างสูดลมหายใจลึกและตกตะลึงอย่างมาก

เมื่อเทียบกับผู้บ่มเพาะขอบเขตก่อกำเนิด สัตว์อสูรขอบเขตก่อกำเนิดไม่เพียงแต่สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้เท่านั้น แต่แข็งแกร่งกว่าผู้บ่มเพาะที่เป็นมนุษย์อย่างมาก ทั้งยังสามารถจัดการผู้บ่มเพาะระดับเดียวกันได้อย่างง่ายดาย

ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเฉินซีต้องการล่าสัตว์อสูรขอบเขตก่อกำเนิดทั้งหมดด้วยตัวเอง ทั้งสามคนจึงอดตกใจไม่ได้

“ผู้อาวุโส มีสถานที่ที่เรียกว่าทะเลสาบถ้ำวิญญาณอยู่ที่บริเวณรอบนอกของพื้นที่ต้องห้าม ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของอสูรแรดอินทนิลสองหัวที่มีระดับความแข็งแกร่งอยู่ในขอบเขตก่อกำเนิดขั้นต้น ผิวหนังและกระดูกของมันราวกับทำจากเหล็ก โดดเด่นในด้านพละกำลังและการป้องกัน ทว่าด้อยนักเรื่องความเร็ว ถ้าท่านต้องการล่าและสังหารสัตว์อสูรขอบเขตก่อกำเนิดแล้ว สัตว์อสูรแรดอินทนิลสองหัวนี้ก็เหมาะสมอย่างยิ่ง”

ต้วนอิงนำแผ่นหยกออกมาและเพ่งพินิจมองดูมันครู่หนึ่ง จากนั้นความตื่นเต้นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เรียบเนียนและสวยงามของนาง ขณะที่นางพูดอย่างรวดเร็วว่า “ต่อให้ท่านจะไม่สามารถเอาชนะมันได้แต่ท่านก็ยังสามารถหนีได้อย่างปลอดภัย”

ทะเลสาบถ้ำวิญญาณ? อสูรแรดอินทนิลสองหัว?

‘ขณะนี้ข้าสามารถปรับแต่งปราณภายในอยู่ที่ระดับ 8 ของขอบเขตก่อกำเนิด และการปรับแต่งกายาของข้าได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตก่อกำเนิดแล้ว การจัดการกับสัตว์อสูรอย่างแรดอินทนิลซึ่งอยู่ในขอบเขตก่อกำเนิดขั้นต้นนี้นับว่าเหมาะสมอย่างยิ่ง’

เฉินซีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและถามโดยตรงว่า “สถานที่นั้นอยู่ที่ใด?”

“ข้าจะพาท่านไปเอง!”

สีหน้าของต้วนอิงแน่วแน่ขึ้น ขณะที่นางกล่าวว่า “พวกเราสามคนได้บรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แบบของขอบเขตสร้างรากฐานแล้ว ดังนั้นพวกเราจึงมาที่เทือกเขาป่าเถื่อนทางตอนใต้เพื่อรวบรวมกรงเล็บ ขนและผิวหนังของเสือดาววายุเงิน และพวกเราก็หวังว่าจะสามารถขัดเกลาความแข็งแกร่งของเราผ่านการล่าและฆ่าสัตว์อสูรเพื่อทะลวงไปสู่ขอบเขตก่อกำเนิดได้”

“ผู้อาวุโส อย่าเพิ่งด่วนปฏิเสธเรา” ต้วนอิงไม่ได้รอให้เฉินซีกล่าวจากนั้นนางก็เอ่ยต่อ “ผู้อาวุโสไม่ต้องกังวล พวกเราสามคนจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการกระทำของผู้อาวุโส ตรงกันข้าม หากผู้อาวุโสประสบอันตราย เราก็สามารถช่วยได้เช่นกัน เราขอเพียงผู้อาวุโสอนุญาตให้เราเป็นพยานในการต่อสู้ของขอบเขตก่อกำเนิดเท่านั้น”

เฉินซีอยู่ในสถานะคิดไม่ตก ถ้าเขารับทั้งสามคน เฉินซีต้องดูแลพวกเขา ในกรณีที่คนเหล่านี้พบกับอันตรายซึ่งมันเป็นภาระมาก แต่หากเขาปฏิเสธไป เขาก็จะไม่ทราบที่ตั้งของทะเลสาบถ้ำวิญญาณ และถ้าเขาค้นหามันอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า ก็อาจไปเจอกับสัตว์อสูรที่น่ากลัวยิ่งกว่าซึ่งมันไม่คุ้มค่าอย่างยิ่ง

“ผู้อาวุโส โปรดพาพวกเราไปด้วย ปล่อยให้ชีวิตและความตายเป็นเรื่องของโชคชะตา หากเราเผชิญกับอันตรายที่เราไม่สามารถต้านทานได้จริง ผู้อาวุโสไม่จำเป็นต้องลำบากช่วยเหลือเราก็ได้”

“ท่านผู้อาวุโสพาพวกเราไปด้วย!”

ลู่เส้าฉงและชวี่เฉิงเปลี่ยนวิธีที่พวกเขาพูดกับเฉินซี และมองไปที่เฉินซีด้วยสายตาที่กระตือรือร้น

จะบ้าตาย!

ศิษย์ของสำนักพฤกษ์ชาดบ้ากันไปหมดแล้วหรืออย่างไร? พวกเขาเพิ่งรอดตายมาหมาด ๆ แต่กลับต้องการเสี่ยงชีวิตอีกครั้ง? เป็นไปได้ไหมว่าความก้าวหน้าในการบ่มเพาะมีความสำคัญมากกว่าชีวิตของพวกเขา?

แม้ว่าเฉินซีจะคิดเช่นนี้ แต่เขากลับรู้แจ้งได้ถึงเรื่องหนึ่ง การบ่มเพาะคือการท้าทายสวรรค์เพื่อแสวงหาหลักเต๋า ความเชื่อมั่นและกล้าเสี่ยงเช่นนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งในการบ่มเพาะเต๋า!

ในท้ายที่สุด เฉินซีก็ตกลงที่จะให้ทั้งสามคนเข้าร่วมกับเขา

กลุ่มของลู่เส้าฉงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก พวกเขาตั้งใจจะแบ่งปันกรงเล็บ ขน และผิวหนังบางส่วนกับเฉินซี ซึ่งถูกดึงออกจากศพเสือดาววายุเงินสิบตัวที่อยู่บนพื้น แต่เฉินซีกลับส่ายหน้าปฏิเสธทันที กรงเล็บ ขนและผิวหนังไม่มีประโยชน์สำหรับเขา การเอามันไปด้วยจะเป็นภาระสำหรับเขาเท่านั้น

หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งด้านธูปไหม้ กลุ่มของเฉินซีก็เดินไปถึงเนินเขาเตี้ย ๆ ได้อย่างปลอดภัย

“ผู้อาวุโสโปรดดู” ต้วนอิงชี้ไปข้างหน้า “ทะเลสาบถ้ำวิญญาณอยู่ที่นั่น”

เฉินซีมองไปในระยะไกลและเห็นทะเลสาบอันกว้างใหญ่ที่เงียบสงบ ซึ่งอยู่ห่างออกไปราวสามลี้ ภายใต้แสงดาวที่ส่องประกายระยิบระยับจากท้องฟ้ายามค่ำคืน เงาที่เหมือนฝันได้ปรากฏขึ้นบนทะเลสาบ