บทที่ 291 มือสังหารในเงามืด

บทที่ 291 มือสังหารในเงามืด

บทที่ 291 มือสังหารในเงามืด

พายุฝนโปรยปรายลงมาอย่างหนักพร้อมกับสายฟ้าแลบและเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง ฟ้าดินทั้งมวลตกลงในบรรยากาศที่รุนแรงและน่าสะพรึงกลัว

เฉินซีตื่นขึ้นจากการทำสมาธิ และหัวใจของเขาก็สงบอย่างสมบูรณ์ในขณะที่เขาฟังเสียงฝนที่เหมือนเสียงกลองและเสียงฟ้าร้องดังกึกก้องนอกหน้าต่างห้อง ตั้งแต่วินาทีที่เขาตัดสินใจต่อสู้กับตระกูลซือคง หัวใจเต๋าของเขาก็บริสุทธิ์ ไร้ที่ติ และแข็งแกร่งราวกับเหล็ก ไม่มีความกลัวหรือความคิดที่จะหลบหนี และเขามีเพียงความเชื่อมั่นอันแรงกล้าที่จะมุ่งไปข้างหน้าและเจตจำนงที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า

“นายท่าน นายท่านตื่นแล้วหรือขอรับ” มู่ขุยยืนขึ้นจากพื้นและลังเลที่จะพูดเล็กน้อย

“เป็นอะไร? มีอะไรหรือเปล่า?” เฉินซีรู้สึกมึนงงและถาม

มู่ขุยเกาหัวและพูดว่า “ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเล็กน้อยในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แขกในโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีจำนวนน้อยลงทุกวัน แม้แต่พนักงานต้อนรับและคนรับใช้ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย มันแปลกเกินไปขอรับ”

“มันผิดปกตินิดหน่อยจริง ๆ” เฉินซีดูเหมือนจะตกอยู่ในห้วงความคิด และขณะที่เขาพูด จิตสัมผัสเทพของเขาก็ขยายออกไปปกคลุมโรงเตี๊ยมทั้งหมดภายในทันที

มู่ขุยยังคงต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่าง แต่จู่ ๆ ก็เห็นเฉินซีทำท่าทำทางมาทางเขา และมันทำให้เขารู้สึกหนาวเย็นไปทั้งใจ

“มีคนแอบเข้ามาสามคน เราจะรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นอย่าใจร้อนทำอะไรพวกเขา” เสียงของเฉินซีค่อนข้างระมัดระวัง

มู่ขุยพยักหน้าขณะที่ร่องรอยของจิตสังหารพุ่งขึ้นในดวงตาสีเขียวหยกและแวววาวของเขา

ตอนนี้ดึกแล้วและนอกจากห้องนี้แล้ว ทั้งโรงเตี๊ยมก็มืดสนิท ดังนั้นเมื่อเฉินซีบดขยี้หินแสงจันทร์ทั้งหมดภายในห้องอย่างเงียบ ๆ ทั้งโรงเตี๊ยมก็ตกอยู่ในความมืดสนิท ในขณะเดียวกันชายหนุ่มกับมู่ขุยก็ได้หลบซ่อนตัวที่มุมห้องอย่างรวดเร็ว และเป็นการซ่อนที่ไร้ร่องรอยโดยสิ้นเชิง

ณ ทางเข้าของโรงเตี๊ยมวิหคทะยาน

“เอ๊ะ เหยื่อตัวน้อยของเราสังเกตเห็นเราแล้ว” ชายชุดดำพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าหมองและไม่แยแส ไฟในห้องบนชั้นสองดับทันทีที่พวกเขาเข้ามา และสิ่งนี้บ่งชี้ว่าเป้าหมายน่าจะสังเกตเห็นพวกเขาแล้ว

“มันไม่สำคัญว่าเราจะถูกพบหรือไม่ ผลลัพธ์ก็จะยังเหมือนเดิมอยู่ดี” ชายวัยกลางคนซึ่งมีใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่อยู่ใกล้เคียงพูดอย่างเฉยเมยด้วยสีหน้าอำมหิต

“โอ้ ข้าสงสัยว่าหน้าตาของเหยื่อตัวน้อยคนนี้จะหล่อหรือไม่? ข้าไม่ได้บำรุงพลังหยินของข้าด้วยพลังหยางมานานแล้ว และมันทำให้ข้ารู้สึกหิวจนเกินทน” ผู้พูดคือผู้หญิงที่มีเสน่ห์เย้ายวนและมีเรือนร่างที่ยั่วยวน เสื้อผ้ารัดรูปสีดำของนางถูกเปิดออกบางส่วน ทำให้ส่วนหนึ่งของหน้าอกกลมกลึงดูนูนขึ้นมา รูปร่างของนางสูงตระหง่าน ผิวพรรณขาวราวกับหิมะ เนียนนุ่ม และน่าหลงใหลอย่างยิ่ง

ชายวัยกลางคนที่มีแผลเป็นได้เหลือบมองหน้าอกที่เย้ายวนอย่างดุร้ายของหญิงสาวคนนั้น แล้วก็หัวเราะอย่างมีเลศนัย “ซิวซานเหนียง หากไม่ใช่เพราะวิชาอสรพิษล่อลวงที่เจ้าบ่มเพาะนั้นเกินทนเกินไป ข้าคงสยบสตรีเช่นเจ้าไปนานแล้ว”

“เหอะ! เจ้าโรคจิตสติบิดเบี้ยว เจ้าทำลายสาวพรหมจรรย์ไปกี่คนแล้ว? ข้าเกลียดพวกเดนมนุษย์อย่างเจ้าที่สุด” ซิวซานเหนียงจ้องมองเขาด้วยความเกลียดชัง

“อย่าพูดอย่างไร้หัวใจสิ มันก็เหมือนกับมีหนุ่มหล่อมากมายที่ยอมตายอยู่ใต้หว่างขาของเจ้าด้วยไม่ใช่หรือไร? เราทั้งคู่ต่างก็เป็นนกที่มีขนแบบเดียวกัน เจ้าว่าอย่างนั้นไหม?” ชายวัยกลางคนที่มีแผลเป็นบนใบหน้าหัวเราะด้วยท่าทางอำมหิต และใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยรอยแผลเป็นของเขาก็บิดเบี้ยวเหมือนไส้เดือน ทำให้เขาดูน่ากลัวอย่างยิ่ง

ซิวซานเหนียงพ่นลมอย่างเย็นชาและพูดด้วยท่าทางดูถูกเหยียดหยาม “ฮึ่ม! ตามที่ข้ารู้ ไอ้ตรงนั้นของเจ้าได้พิการไปนานแล้ว คนพิการอย่างเจ้าจะเทียบกับข้าได้อย่างไร?”

“เจ้ากำลังหาที่ตาย!” รอยแผลเป็นบนใบหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนเป็นลางร้ายในทันที และดูเหมือนว่าแผลเป็นในหัวใจของเขาได้ถูกดึงเปิดออก

“ถ้าพวกเจ้าสองคนอยากจะเถียงกัน ก็กลับบ้านไปเถอะ หากเราไม่สามารถทำภารกิจให้สำเร็จ นายน้อยใหญ่ก็จะลงโทษพวกเรา และพวกเราจะมิมีใครสามารถแบกรับผลที่ตามมาได้” ในขณะเดียวกันนั้นเอง ชายชุดดำก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไปได้แล้ว ยุติการต่อสู้ให้เร็วที่สุด”

หัวใจของพวกเขาจดจ่อทันทีขณะที่พวกเขาหยุดพูดพร้อมกัน และเห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้สึกกลัวชายชุดดำอยู่บ้าง

ฟิ้ว!

พวกเขาทั้งสามคนเคลื่อนที่เป็นรูปแบบสามเหลี่ยม ขณะที่พุ่งขึ้นไปบนชั้นสองราวกับผีที่ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย

…

ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้าที่รวดเร็วดังขึ้น ทำให้ย่าชิงที่จ้องมองม่านฝนที่นอกหน้าต่างอย่างว่างเปล่ารู้สึกตัว จากนั้นนางก็หันกลับมาและขมวดคิ้วขณะที่นางมองไปยังผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถที่สุดของนางและพูดว่า “ซินฮวน ข้าไม่ได้สั่งเจ้าว่าอย่ารบกวนข้ารึ?”

ซินฮวนมีรูปร่างหน้าตาธรรมดาและท่าทางแข็งกระด้าง และเมื่อเขาได้ยินคำตำหนิของย่าชิง เขาก็แค่เดินไปข้างหน้าและยื่นแผ่นกระดาษให้ “คุณหนู กรุณาดูข้อมูลนี้ให้จบก่อนขอรับ”

ย่าชิงตกตะลึง ก่อนที่สีหน้าของนางจะแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ซินฮวนเป็นผู้บ่มเพาะที่ท่านหญิงสุ่ยฮวาส่งมาเพื่อคุ้มครองนางและมีความแข็งแกร่งที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ แม้ว่าเขาจะเป็นคนพูดน้อย แต่เขาก็ทำงานอย่างพิถีพิถัน ดังนั้นในเมื่อเขาปรากฏตัวอย่างกะทันหันเช่นนี้ แสดงว่าจะต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน

ข้อมูลนั้นเรียบง่ายมาก มันอธิบายข้อมูลซึ่งแม่นยำและรวบรัดของคนสามคนเท่านั้น

หนิงอี้ มีฐานการบ่มเพาะอยู่ในระดับขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสมบูรณ์ มีอุปนิสัยที่โหดเหี้ยมและไร้ความปรานี และเชี่ยวชาญในการลอบโจมตีและการลอบสังหาร เขาเป็นหัวหน้าทหารเงาของตระกูลซือคง อาวุธของเขาคือดาบพิภพมารระดับปฐพีขั้นสุดยอด และเขาได้เข้าใจวิชากระบวนยุทธ์ระดับเต๋าอย่างทักษะดาบพิภพมารสังหารหยิน

หลัวกุ้ย มีฐานการบ่มเพาะอยู่ในขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นต้น มีนิสัยที่บิดเบี้ยวและอำมหิต เขาเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีความสามารถภายใต้บัญชาของหนิงอี้ และเข้าใจพลังอิทธิฤทธิ์ร่างแปลงสวรรค์และวิชาแปลงซากศพ

ส่วนซิวซานเหนียงมีฐานการบ่มเพาะอยู่ในขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสูง นางงดงามและร้ายกาจ มีจิตใจดุจแมงป่องพิษ นางเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่มีความสามารถภายใต้บัญชาของหนิงอี้เช่นเดียวกัน อาวุธของนางคือพัดขนนกโลหิตครามระดับปฐพีขั้นสุดยอด และนางมีวิชาในการร่ายมนตร์สะกดจิตและโจมตีวิญญาณ

“สามคนนี้เป็นนักฆ่าที่ตระกูลซือคงส่งเสริมอย่างลับ ๆ ครั้งนี้พวกเขาคงถูกตระกูลซือคงส่งไปยังโรงเตี๊ยมวิหคทะยานก็เพื่อลอบสังหารเฉินซี ตอนนี้พวกเขาเริ่มดำเนินการแล้ว” ซินฮวนพูดอย่างไม่ติดขัด และน้ำเสียงที่สงบของเขาการกระเพื่อมของอารมณ์เลยแม้แต่น้อย

‘สังหารเฉินซี?’ ดวงตาของย่าชิงหรี่ลงขณะที่นางพูดด้วยความโกรธ “ทำไมเจ้าไม่บอกข้าให้เร็วกว่านี้”

ซินฮวนพูดอย่างใจเย็นว่า “คุณหนู ข้าเองก็เพิ่งได้ข่าวมาเช่นกันขอรับ”

“บัดซบ! ตระกูลซือคงกระทำการอุกอาจเกินไปแล้ว ไม่ได้การ ข้าขอไปดูก่อน การบ่มเพาะของเฉินซีอยู่เพียงแค่ขอบเขตแกนทองคำหยินหยางครึ่งขั้น เขาจะเทียบกับสามคนนี้ได้อย่างไร?” ย่าชิงยืนขึ้นและรีบเร่งออกไป