บทที่ 299 การมาถึงอย่างกะทันหันของบททดสอบ

บทที่ 299 การมาถึงอย่างกะทันหันของบททดสอบ

บทที่ 299 การมาถึงอย่างกะทันหันของบททดสอบ

สถานที่แห่งนี้เป็นเทือกเขาไร้ขอบเขตที่มีภูเขาโดดเดี่ยวซึ่งสูงตระหง่านขึ้นไปบนท้องฟ้าเหมือนหอกนับไม่ถ้วนที่เรียงกันขึ้นไปบนท้องฟ้า และยอดเขาที่เขียวชอุ่มตั้งตระหง่านเรียงกัน ปกคลุมด้วยสีเขียวที่ดูเหมือนหมอกที่ควบแน่น น้ำตกไหลไปทั่วทุกหนทุกแห่งในป่าสนเขียวขจีอันอุดมสมบูรณ์ ทำให้ที่นี่เป็นเหมือนภาพวาดทิวทัศน์ที่วาดด้วยหมึก

ฟิ้ว!

บนภูเขาที่สูงและชัน ลิงสีทองที่ว่องไวตัวหนึ่งปีนขึ้นไปบนต้นท้อสีเขียวเข้มที่มีลำต้นขดไปมา มันเพียงแค่จะเด็ดผลสีขาวที่มีขนาดใหญ่เพื่อสนองความหิวของมัน ทันใดนั้นมันก็เห็นแสงสีทองส่องลงมา ก่อนที่ร่างหนึ่งจะเดินออกมาจากแสงทอง ทำให้มันตกใจกลัวจนร้องเสียงดัง จากนั้นมันก็ปีนขึ้นไปบนกิ่งไม้แล้วหนีไป

‘ทิวทัศน์ที่นี่ไม่เลว น่าสงสัยว่ามันไกลจากเมืองเฟิงเย่แค่ไหน? ช่างมันเถอะ การหาสถานที่ที่ปลอดภัยและช่วยมู่ขุยรักษาอาการบาดเจ็บก่อนนั้นสำคัญกว่า’ เฉินซีตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบตัวเขา แต่ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเขาอยู่ที่ใด เขาไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ เนื่องจากยันต์ล้ำค่าไร้ร่องรอยนับหนึ่งหมื่นลี้นั้นลึกซึ้งมาก แต่ก็สุ่มเลือกปลายทางของการเคลื่อนย้าย ทำให้เฉินซีไม่สามารถควบคุมทิศทางได้อย่างเต็มที่

ในเวลาไม่นาน เขาก็พบถ้ำที่ซ่อนอยู่บนไหล่เขา จากนั้นก็ใช้ก้อนหินขนาดมหึมาปิดกั้นทางเข้าถ้ำก่อนที่จะสร้างค่ายกลที่ปกปิดการมีอยู่ของใครก็ตามที่อยู่ภายใน หลังจากที่เขาทำทั้งหมดนี้แล้ว เขาก็นั่งลงบนพื้นและถอนหายใจด้วยความโล่งอก

นับตั้งแต่การสังหารหนิงอี้ หลัวกุ้ย และซิวซานเหนียงในโรงเตี๊ยมวิหคทะยานไปจนถึงการสังหารซือคงเหิน และศิษย์ขอบเขตแกนทองคำหยินหยางสิบแปดคนของตระกูลซือคงในป่านอกเมือง และในที่สุดก็หลบหนีจากเงื้อมมือของผู้บ่มเพาะขอบเขตจุติหย่งหลิน กระบวนการทั้งหมดนั้นอันตรายอย่างยิ่งและเต็มไปด้วยจิตสังหารในทุกขั้นตอน ทำให้ประสาทของเขาตึงเครียดอยู่เสมอ ในขณะนี้เมื่อเขารอดพ้นจากอันตราย ความรู้สึกราวกับว่าเวลาผ่านไปหลายปีก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

“มู่ขุย เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง” เฉินซีไม่ได้ครุ่นคิดนานเกินไปก่อนจะปล่อยมู่ขุยออกจากเจดีย์บำเพ็ญทุกข์ ทว่าเขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้าอิดโรยของมู่ขุย

“นายท่าน ไม่ต้องกังวลไปขอรับ ตราบใดที่ข้าได้พักผ่อนและพักฟื้นสักสองสามวัน ข้าก็น่าจะสามารถฟื้นตัวได้” มู่ขุยพูดด้วยเสียงแหบแห้ง ขณะพยายามจะยืนขึ้น แต่ถูกเฉินซีหยุดไว้เสียก่อน

“ที่นี่ค่อนข้างปลอดภัย ดังนั้นมาบ่มเพาะที่นี่สักระยะ เราจะจากไปหลังจากอาการบาดเจ็บของเจ้าหายดีแล้วก็ไม่สายเกินไปหรอก” เฉินซีคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดทันที

“นายท่าน มันจะไม่ทำให้เราล่าช้าหรือ?” มู่ขุยถาม

เฉินซีส่ายหัวและพูดว่า “ไม่เป็นไร ตราบใดที่เรามาถึงนครหลวงธารสายไหมภายในหนึ่งปี ดังนั้นมันจะล่าช้าไปได้อย่างไร? พักฟื้นอาการบาดเจ็บของเจ้าให้สบายเถอะ”

เฉินซียืนขึ้นขณะที่เขาพูด จากนั้นก็หาถังไม้ขนาดมหึมาและสมุนไพรบางชนิดจากเจดีย์บำเพ็ญทุกข์ ก่อนจะเริ่มบดโอสถเหลวหยกนภากว่าสิบเม็ดและแช่ไว้ในน้ำ หลังจากนั้น เขาก็สั่งให้มู่ขุยนั่งลงในถัง และเขาก็จากไปอย่างเงียบ ๆ หลังจากที่มู่ขุยเข้าสู่สภาวะการทำสมาธิอย่างสมบูรณ์

เฉินซีพบที่แห้งและนั่งขัดสมาธิก่อนจะหลับตาและเริ่มบ่มเพาะ

การต่อสู้ต่อเนื่องสองสามวันครั้งนี้ได้กินปราณแท้ ปราณจ้าววิญญาณ และจิตสัมผัสเทพของเขาไปเกือบหมด ในขณะนี้ เมื่อเขาผ่อนคลาย ทั้งจิตใจและร่างกายของเขาก็รู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก

สามวันผ่านไปก่อนที่เฉินซีจะฟื้นพลังทั้งหมดในร่างกายของเขาและลืมตาขึ้น และเขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มเมื่อเขารู้สึกถึงพลังปราณที่พลุ่งพล่านอยู่ในร่างกาย หลังจากประสบกับการต่อสู้ที่ดุเดือดนี้ ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัดอีกครั้ง…

ครืน!

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายอย่างละเอียด ใจกลางของทะเลสาบปราณแท้ที่เป็นเหมือนมหาสมุทรที่ไร้ขอบเขตภายในท้องทะเลแห่งลมปราณของเขาก็เริ่มคดเคี้ยวอย่างรุนแรง

วูบ! วูบ! วูบ!

พายุสีดำไร้รูปร่างพร้อมกับลูกเปลวเพลิงโปร่งแสงได้พวยพุ่งออกมาจากภายในประตูชีวิต พวกมันส่งเสียงหวีดหวิวขณะที่พวกมันพุ่งเข้าหาร่างของเขา

บททดสอบของทัณฑ์ลมและไฟมาถึงในทันทีทันใด!

พวกมันแตกต่างจากบททดสอบของทัณฑ์สวรรค์ บททดสอบของทัณฑ์ลมและไฟเป็นบททดสอบที่เกิดจากพลังปราณและปีศาจภายในร่างกายของผู้บ่มเพาะ และมันจะก่อตัวขึ้นเองเมื่อผู้บ่มเพาะต้องเอาชนะบททดสอบเพื่อก้าวไปสู่ขอบเขตแกนทองคำหยินหยางและควบแน่นรากฐานของสวรรค์และโลก

สายลมนี้ไม่ใช่ลมประเภทใดในสวรรค์และโลก มันเกิดมาจากหัวใจของคนคนหนึ่ง และมันถูกเรียกว่าปีศาจวาโยทลายมิติ มันระเบิดออกจากประตูชีวิตของท้องทะเลแห่งลมปราณเข้าไปในอวัยวะภายใน จากนั้นจึงผ่านเส้นปราณและช่องเปิด หากความแข็งแกร่งและความสามารถในการรักษาความชัดเจนของจิตใจไม่เพียงพอ วิญญาณก็จะถูกสายลมเหล่านี้พัดพาให้สลายไปในทันที

เปลวเพลิงนี้ไม่ใช่เปลวเพลิงสวรรค์หรือเปลวเพลิงแห่งโลกมนุษย์ และมันถูกเรียกว่าเพลิงทองคำชำระล้าง มันพุ่งออกมาจากประตูชีวิตของท้องทะเลแห่งลมปราณ ทะลุเข้าไปในสถานที่ที่วิญญาณอาศัยอยู่ เผาอวัยวะภายใน ละลายกระดูก แล้วทำให้ปราณแท้ ร่างกาย และพลังงานต่าง ๆ ของผู้บ่มเพาะลุกโชน ทำให้มันน่ากลัวอย่างยิ่ง

ครืน!

เสียงกึกก้องที่เหมือนเสียงฟ้าร้องดังออกมาจากในร่างกายของเขา แต่เฉินซีกลับไม่ประหม่าแม้แต่น้อย ขณะที่เขานั่งขัดสมาธิบนพื้นอย่างเป็นระเบียบ เขาลืมการมีอยู่ของร่างกายของเขาในขณะที่เขาทำให้ดวงจิตแห่งเต๋าของเขามั่นคง และเขาได้เตรียมการมาเพียงพอแล้ว

แม้ว่าเขาจะไม่มีโอสถกำจายล้ำ แต่เขาก็มีความมั่นใจอย่างมากว่าจะสามารถเอาชนะบททดสอบนี้ได้ในขณะนี้

สิ่งแรกที่พุ่งออกมาคือเปลวเพลิงสีทองที่ลุกโชน ซึ่งเผยให้เห็นทองคำบริสุทธิ์และเกือบโปร่งแสงขณะที่พวกมันคำรามออกมาจากประตูชีวิตและควบแน่นเป็นรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ดุร้ายและมุ่งร้ายจำนวนมากพุ่งเข้าใส่กระดูกของเขาและอาละวาดไปทั่ว สีทองที่แผดจ้าและแผดเผายังสะท้อนอยู่บนผิวของเขา และมันส่องสว่างไปทั่วทั้งถ้ำจนถึงจุดที่ตัวเขาเป็นสีทองอร่าม

เทวรูปศักดิ์สิทธิ์ทุกองค์ที่สร้างขึ้นโดยเพลิงทองคำชำระล้างมีพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ซึ่งพวกมันล้วนอยู่เหนือสวรรค์และโลกและไม่ได้อยู่ในธาตุทั้งห้า มันไม่ใช่เปลวไฟจากมหาเต๋าแห่งอัคคีด้วยซ้ำ