บทที่ 310 ฝ่ามือผนึกโพธิสัตว์ราชสีห์มังกร

‘จี้เยว่ต้องการท้าประลองกับเฉินซีหรือ?’

เว่ยเฟิงและจงเหลียวต่างก็ตกอยู่ในความหวาดกลัว ในขณะที่พวกเขามองไปที่มู่ขุยอย่างกระวนกระวาย พวกเขารู้สึกเสียใจกับความหุนหันพลันแล่นก่อนหน้านี้ของตนเอง

มู่ขุยคำรามอย่างเย็นชา “พวกเจ้าอยากกลับคำหรือ?”

ทั้งสองคนรีบส่ายศีรษะขณะที่สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปมา จี้เยว่คือผู้ใดน่ะหรือ? เขาเป็นผู้แปรสภาพร่างกายขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นสมบูรณ์แบบ! ซึ่งได้รับการยกย่องมานานแล้วว่าเป็นบุคคลที่สามารถทัดเทียมกับนายน้อยโจวและคนอื่น ๆ แล้วเฉินซีจะเป็นคู่มือกับเขาได้อย่างไร?

ในแง่ของความแข็งแกร่ง ผู้แปรสภาพร่างกายสามารถบดขยี้ผู้บ่มเพาะลมปราณด้วยฐานการบ่มเพาะในระดับเดียวกัน และนี่คือความจริงที่หักล้างไม่ได้ในโลกแห่งการบ่มเพาะ ด้วยเหตุนี้ เฉินซีซึ่งอยู่ในขอบเขตแกนทองคำหยินหยางขั้นต้นจะสามารถต่อต้านจี้เยว่ได้เช่นไร?

ในแง่ของเคล็ดวิชาตัวเบา? ไม่ว่าความเร็วของเขาจะรวดเร็วเพียงใด ถ้าตราบใดที่เขาไม่สามารถทำร้ายศีรษะหรือหัวใจของจี้เยว่ได้ มันก็ไร้ประโยชน์เช่นกัน

ในแง่ของการฝึกฝนเต๋าแห่งการต่อสู้? จะมีผู้ใดกล้ากล่าวว่า จี้เยว่ไม่ได้ฝึกฝนพลังอิทธิฤทธิ์อันทรงพลัง? ไม่ว่าคัมภีร์กระบี่หมื่นบรรจบจะทรงพลังถึงเพียงใด นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของแต่ละบุคคล!

มู่ขุยหัวเราะอย่างเย็นชาและโบกมือพร้อมกับกล่าวว่า “เอาล่ะ ข้าจะไม่บังคับพวกเจ้าสองคนเหมือนก่อนหน้านี้ ราวกับว่าเจ้าได้ให้เงินที่เจ้าเดิมพันกับข้า พวกเจ้าว่าอย่างไร?”

เมื่อเขากล่าวเช่นนี้ เว่ยเฟิงและจงเหลียวก็รู้สึกลังเลอีกครั้ง หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เว่ยเฟิงก็กล่าวด้วยเสียงลอดไรฟันว่า “ไม่เป็นไร ข้าต้องการที่จะเสี่ยง ข้าไม่เชื่อว่าผู้อาวุโสเฉินซีจะไม่สามารถเอาชนะจี้เยว่ได้!”

จงเหลียวกัดฟันและกล่าวว่า “ใช่แล้ว! ดังคำที่ว่า ลมพัดเปลือกไข่ ทรัพย์สมบัติหายไป ผู้คนจึงมีความสุข ก็แค่แพ้การเดิมพัน เราจะต้องกลัวสิ่งใดอีก”

มู่ขุยอดไม่ได้ที่จะส่ายศีรษะ ‘สองคนนี้ความคิดกลับไปกลับมาตลอดเวลาและจิตใจอ่อนไหวต่อผลกระทบจากโลกภายนอกได้ง่าย ข้าเกรงว่าพวกเขาทั้งสองคนจะไม่สามารถไปได้ไกลเท่าไรแม้แต่ในการบ่มเพาะก็ตาม’

ภายในสังเวียนของการชุมนุมธารทอง

จู่ ๆ จี้เยว่ก็ละทิ้งชัยชนะติดต่อกันห้าสิบครั้งของเขาเพื่อที่จะท้าประลองกับเฉินซี และเหตุการณ์นี้ทำให้เกิดความโกลาหลในทันที ซึ่งได้ดึงดูดสายตาของทุกคนที่มาร่วมงานเป็นอย่างมาก

“เจ้านี่เป็นบ้าไปแล้วหรือ”

“เขากำลังจะทำอะไร? เขาได้รับชัยชนะติดต่อกันห้าสิบครั้งอย่างง่ายดาย และเหลือเพียงครึ่งทางก็จะได้รับชัยชนะติดต่อกันหนึ่งร้อยครั้งแล้ว เหตุใดเขาถึงหยุดกะทันหันเช่นนี้?”

“คนผู้นี้ไม่ธรรมดาอย่างที่พวกเราคิดแน่นอน บางทีการกระทำของเขาอาจมีเหตุผลลึกล้ำซ่อนอยู่”

“เราจะหยุดไว้เท่านี้ก่อน แล้วค่อยมาต่อหลังจากดูการต่อสู้นี้เสร็จแล้ว เจ้าคิดเช่นไรบ้าง?” บนสังเวียนประลองหมายเลขสอง ฮวาโม่เป่ยที่สวมเสื้อผ้าสีน้ำเงินหัวเราะอย่างไร้การควบคุม ขณะที่เขากล่าว สายตาของเขาก็มองไปยังสังเวียนประลองที่เฉินซียืนอยู่

“ไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้แล้ว” เมื่อได้ยินเช่นนี้ คู่ต่อสู้ของฮวาโม่เป่ยก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาถูกฮวาโม่เป่ยกดดันจนถึงจุดวิกฤตตลอดเวลา และเขาต้องการที่จะใช้โอกาสนี้เพื่อหยุดพักชั่วขณะหนึ่ง

“จี้เยว่ คนผู้นี้กำลังคิดวางแผนอะไรอยู่? เขาไม่สนใจสังเวียนประลองของตัวเองและต้องการที่จะท้าประลองเฉินซี ช่างเป็นคนที่น่ารังเกียจเสียจริง” ย่าชิงขมวดคิ้วที่งดงามของนางขณะที่กล่าวอย่างไม่พอใจ

“เขาย่อมมีเป้าหมายของตัวเองอย่างแน่นอน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเฉินซี…” เจิ้นหลิวชิงหัวเราะ “เป้าหมายของเขาอาจเป็นเรื่องยากที่จะบรรลุ”

ในขณะนี้ จี้เยว่ได้กลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของการชุมนุมธารทองทั้งหมดอย่างไม่ต้องสงสัย และแม้แต่นายน้อยโจว อันเชี่ยนอวี้ หวังเต้าซวี่ และคนอื่น ๆ ก็จ้องมองพวกเขาราวกับเหยี่ยวที่จ้องมองเหยื่อจากฟากฟ้า

ภายใต้การจ้องมองของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น จี้เยว่ทะยานไปยังสังเวียนประลองหมายเลขสามอย่างว่องไว เพื่อเผชิญหน้ากับเฉินซี จากนั้นเขาก็ประสานมือเข้าด้วยกัน “พี่เฉิน ท่านยินดีรับคำท้าของข้าหรือไม่”

เขาสวมชุดผ้าป่าน มีศีรษะโล้นเกลี้ยงเกลาและยืนเท้าเปล่า ทำให้เขาดูค่อนข้างยากจน แต่ดวงตาของเขากลับมั่นคงแจ่มใส กลิ่นอายที่เงียบสงบแผ่ซ่านออกมาจากสีหน้าของเขา ทั่วทั้งร่างกายของเขาบริสุทธิ์เหมือนดอกบัว และเขาให้ความรู้สึกเหมือนอยู่เหนือการพิจารณาทางโลก แต่รอยสักรูปดอกบัวบานสีแดงบนศีรษะของเขา กลับขับเร้นความรู้สึกชั่วร้ายที่ไม่ธรรมดาให้แก่เขา ทำให้เขาเป็นที่สะดุดตาของผู้อื่น

เฉินซีสัมผัสได้ถึงดวงจิตแห่งเต๋าที่มั่นคงอย่างยิ่งจากคนผู้นี้ มันเหมือนกับดวงจิตแห่งเต๋าของคนที่ดื้อรั้นที่จะไม่ยอมแพ้จนกว่าจะบรรลุเป้าหมาย คนประเภทนี้นับว่าน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

“เหตุใดข้าจะไม่ล่ะ?” เฉินซียิ้มด้วยสีหน้าไร้กังวล การต่อสู้สี่สิบครั้งก่อนหน้านี้ อาจถือได้ว่า เขาเพียงเล่นสนุกและใช้ความแข็งแกร่งไปไม่ถึงสี่ส่วนเลยด้วยซ้ำ ซึ่งในขณะนี้ การปรากฏตัวของจี้เยว่ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะกระตุ้นความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะต่อสู้

“เนื่องจากเป็นการต่อสู้ การวางเดิมพันจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ข้าได้ยินมาว่าครั้งหนึ่งท่านพี่เฉินเคยได้รับเจดีย์บำเพ็ญทุกข์มาจากเมืองทะเลสาบมังกร เช่นนี้ เรามาวางเดิมพันกันดีไหม?” เมื่อเขากล่าวถึงเจดีย์บำเพ็ญทุกข์ขึ้นมา ประกายงดงามที่ไม่ธรรมดาได้ฉายผ่านดวงตาของจี้เยว่

ทันใดนั้น เฉินซีก็ตระหนักได้ว่า ‘คนผู้นี้คงคิดชิงสมบัติของข้ามานานมากแล้ว ยิ่งกว่านั้น เหตุผลที่เขาท้าประลองข้าก็เพื่อต้องการสมบัตินี้อย่างแน่นอน’

เฉินซีกล่าวด้วยความประหลาดใจว่า “ท่านพี่จี้เยว่มีหูตาที่กว้างไกลจริง ๆ ใช่แล้ว สมบัตินี้อยู่ในความครอบครองของข้า และการใช้มันในการเดิมพันก็เป็นไปได้อยู่ แต่มันเป็นสมบัติล้ำค่า ดังนั้นข้าจึงสงสัยว่าท่านพี่จี้เยว่จะสามารถนำอะไรออกมาได้บ้าง”

จี้เยว่ยิ้มบาง ๆ ดูเหมือนเขาจะมั่นใจมากยิ่งขึ้น จึงกล่าวอย่างสบาย ๆ ว่า “ข้าคิดว่าท่านคงพอคาดเดาได้แล้วว่า ข้าได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาการบ่มเพาะของนิกายพุทธ และท่านเองก็รู้ดีว่าการฟื้นฟูเจดีย์บำเพ็ญทุกข์จะไม่มีวันสำเร็จ ถ้าปราศจากการบำรุงและขัดเกลามันด้วยพลังของวิชาการบ่มเพาะตามวิถีพุทธ ด้วยเหตุนี้ หากข้าแพ้ประลอง ข้าจะมอบเคล็ดวิชาการบ่มเพาะนี้ให้แก่ท่าน เป็นอย่างไร?”

เฉินซีส่ายศีรษะ “ข้ายังสามารถหาโอกาสอื่นเพื่อค้นหาเคล็ดวิชาการบ่มเพาะของนิกายพุทธได้ แม้ว่าจะไม่มีท่าน แต่ข้ามีเจดีย์บำเพ็ญทุกข์เพียงชิ้นเดียวและมันไม่สามารถหาสิ่งใดมาทดแทนได้ โปรดอภัยให้ข้าด้วย แต่ข้ารับเงื่อนไขนี้ไม่ได้”

“อย่าว่ากระนั้นเลยนะ นอกจากข้าแล้ว คงไม่มีผู้ใดในราชวงศ์ซ่ง ที่มีเคล็ดวิชาการบ่มเพาะของนิกายพุทธ ท่านพี่เฉิน เหตุใดท่านถึงไม่ลองพิจารณาดูใหม่ล่ะ?” จี้เยว่ขมวดคิ้วขณะที่เขากล่าว

“ดูเหมือนว่าท่านพี่จี้จะยังไม่เห็นสถานการณ์อย่างชัดเจน แม้ทั่วราชวงศ์ซ่งอาจจะไม่มี แล้วแดนภวังค์ทมิฬล่ะ?” เฉินซีหัวเราะเบา ๆ “แม้แดนภวังค์ทมิฬจะไม่มี แต่อาณาจักรพุทธศาสนาก็ควรมี จริงไหม?”

โทสะฉายผ่านแววตาของจี้เยว่ เขารู้สึกว่าตนเองมีมารยาทเพียงพอแล้ว แต่เฉินซียังคงไม่คิดจะตอบรับ เห็นได้ชัดว่า เฉินซีจะไม่ยอมจำนนต่อแรงกดดันที่เขามีต่อตนเอง หลังจากปฏิเสธคำขอของเขาในตอนแรก หากนี่เป็นสถานที่อื่น เขาจะไม่ใส่ใจให้เสียเวลาอย่างแน่นอน เขาจะจัดการฆ่าเฉินซีโดยตรงและยึดเจดีย์บำเพ็ญทุกข์มาครอบครองทันที

ความคิดเห็น