บทที่ 387 ความคิดเห็นแตกต่าง

ร่างแปลงสวรรค์!

อวตารเทพ!

พวกมันปิดกั้นการโจมตีของหกยอดฝีมือรุ่นเยาว์ได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว!

สวรรค์! หรือสหายผู้นี้จะการมีวิชาแปรสภาพร่างกายที่น่าเกรงขามที่สุดกัน?

ทุกคนในจัตุรัสตกอยู่ในความโกลาหล พวกเขามองไปยังร่างสูงที่อยู่กลางอากาศ ซึ่งกลายร่างเป็นยักษ์สูงสิบแปดจั้งที่มีสามหัวหกแขน กำลังปล่อยปราณจ้าววิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวออกมา

ที่เฉินซีสังหารหลินโม่เซวียนก่อนหน้านี้ วิชากระบี่ที่เขาเผยออกมานั้นรวดเร็ว ดุร้าย และเต็มไปด้วยเต๋ารู้แจ้ง ทุกคนรู้ถึงจุดนี้มานานแล้ว แต่เป็นเคล็ดกระบี่หมื่นบรรจบต่างหากที่บ่มเพาะได้ยากเย็น! เดิมทีทุกคนคิดว่าเฉินซีเป็นผู้บ่มเพาะที่อุทิศตนให้กับกระบี่ แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าในชั่วพริบตา เฉินซีจะทิ้งกระบี่และกลายไปเป็นผู้บ่มเพาะกายาที่มีปราณจ้าววิญญาณมหาศาลได้!

แม้กระทั่งระดับการขัดเกลากายาที่เผยออกมานั้นยังเหนือชั้นกว่าพลังบ่มเพาะกระบี่อยู่เล็กน้อยด้วยซ้ำ!

พวกเขาเข้าใจได้ทันทีว่าเฉินซีไม่เพียงฝึกทั้งกายเนื้อและปราณเท่านั้น เขายังเชี่ยวชาญทั้งสองอย่างด้วย ใครเห็นเป็นได้ละอายใจที่ตนด้อยกว่า!

พลังงานของคนเรามีจำกัด การมีความแข็งแกร่งพิเศษตั้งแต่อายุยังน้อยนั้นเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง มีเพียงพวกอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์และความสามารถในการเข้าใจขั้นสูง และได้รับการสนับสนุนทางด้านทรัพยากรจากกองกำลังยิ่งใหญ่เท่านั้น จึงสามารถทะยานขึ้นฟ้าและเหนือกว่าคนทั่วไปในช่วงเวลาสั้น ๆ ได้

แต่ในบรรดาอัจฉริยะเหล่านี้ก็มีน้อยคนที่จะฝึกการขัดเกลาร่างกายและปราณไปพร้อมกัน ส่วนเหตุผลนั้นง่ายดายมาก เพราะพวกเขามีเวลาและพลังไม่พอนั่นเอง!

แค่มุ่งการบ่มเพาะไปทางเดียวก็ยากจะสำเร็จขั้นสูงแล้ว …ดังนั้นใครจะยอมเสียเวลามานั่งบ่มเพาะทางสองเส้นไปพร้อมกันเล่า? หากเกิดอะไรผิดพลาด ทำให้เสียเวลาและประสบการณ์อันมีค่าจำนวนมากไปล่ะ? อาจจะทำลายทั้งชีวิตเลยก็เป็นได้

แน่นอนว่าทุกอย่างนั้นไร้ความแน่นอน ใต้หล้าอันไร้ขอบเขตยังมีคนจำนวนหนึ่งที่มีพรสวรรค์สูงส่ง และมีทักษะความเข้าใจเหนือกว่าคนอื่น นับเป็นอัจฉริยะระดับสูง!

คนเหล่านี้ดั่งฟ้าโปรดราวกับสวรรค์ตระเตรียมโชคทุกอย่างไว้ให้แล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไรก็เป็นไปได้อย่างราบรื่นและง่ายดาย ความสูงส่งที่ไม่อาจคว้ามาได้ในสายตาผู้อื่นอาจเป็นเรื่องง่ายของคนเหล่านี้

ตัวอย่างเช่นชิงซิ่วอี้ จ้าวชิงเหอ หวงฝู่ฉางเทียน เจิ้นหลิวชิง และคนอื่น ๆ ซึ่งเป็นหัวกะทิรุ่นเยาว์ที่นับว่าเป็นอัจฉริยะชั้นยอด ไม่ว่ามันจะน่าเหลือเชื่อขนาดไหน แต่ทุกคนก็ไม่เห็นว่าแปลกแต่อย่างใด

ตอนนี้ในสายตาของทุกคน เฉินซีได้กลายเป็นเหล่าอัจฉริยะชั้นสูงพวกนั้นไปแล้ว และในใจพวกเขาได้ยกให้ชายหนุ่มเป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์เช่นชิงซิ่วอี้และจ้าวชิงเหอไปแล้ว

ครืน!

ที่กลางอากาศ เฉินซีใช้พลังอิทธิฤทธิ์ร่างแปลงสวรรค์และอวตารเทพ เข้าต่อสู้กับกลุ่มหกคนขององค์ชายหวงฝู่อย่างดุเดือด การต่อสู้นั้นรุนแรงจนทำให้พื้นที่ในรัศมีพันลี้กลายเป็นสมรภูมิรบ

ไม่ว่าจะเป็นเฉินซีหรือกลุ่มของหวงฝู่ฉงหมิง คนทั้งหมดล้วนมีความแข็งแกร่งและน่าเกรงขามยิ่ง เมื่อเข้าประมือ ลูกแสงทรงกลมพลันระเบิดออก ท้องฟ้าคำรามกึกก้อง สมบัติวิเศษที่สว่างไสวและน่าสะพรึงกลัวเรืองแสงแห่งเต๋ารู้แจ้งชนิดต่าง ๆ ออกมาทั่วทิศพร้อมเสียงโหยหวน ส่งผลให้ฟ้าดินสะเทือน สะท้านใจทุกผู้คน

ทุกคนในที่นั้นได้ถอดสมบัติวิเศษป้องกันออกไปนานแล้วเพื่อต้านทานพลังที่ระเบิดออกจากการต่อสู้และเมื่อเงยหน้ามองฟ้าก็ไม่อาจเห็นอะไรได้ชัดเจน

นั่นก็เพราะการต่อสู้รุนแรงเกินไป ร่างของทั้งสองฝ่ายที่ประชันกันอยู่มีวงแสงจ้าล้อมรอบไว้ แทบแยกไม่ได้ว่าใครแข็งแกร่งหรืออ่อนแอกว่ากัน

แน่นอนว่ายังมีคนกลุ่มน้อยที่มีฝีมือน่าเกรงขามยิ่งอยู่ พวกเขาสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดในการต่อสู้ได้อย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น คนกลุ่มเล็กกลุ่มนี้กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนบัลลังก์เทพเต๋าแห่งการต่อสู้อีกต่างหาก

‘สหายผู้นี้เหมือนข้านัก ความแข็งแกร่งของการขัดเกลากายากับการบ่มเพาะปราณไม่เลวเลย น่าสนใจ วันนั้นในดินแดนทางใต้ข้าคงมองเขาผิดไป…’ จ้าวชิงเหอนั่งหลังตรงอยู่บนบัลลังก์เทพพลางลูบคางตน สายตาที่มองการต่อสู้จากระยะไกลเผยให้เห็นความสนใจออกมาเป็นครั้งแรก