บทที่ 411 เด็กคนนั้น

บทที่ 411 เด็กคนนั้น

บทที่ 411 เด็กคนนั้น

เฉินซีชนะแล้ว!

เขาไม่ได้ใช้ปราณแท้ แต่กลับเอาชนะจ้าวชิงเหอที่ใช้ทักษะขัดเกลากายาจนเชี่ยวชาญที่สุดไปได้!

เมื่อพวกเขาเห็นภาพนี้ ทั่วทั้งนครหลวงธารสายไหมก็ตกอยู่ในความตื่นตะลึง ไม่มีใครกล้าเชื่อว่าเฉินซีจะร้ายกาจถึงขนาดปราบจ้าวชิงเหอที่ใช้ทักษะการขัดเกลากายาและกำชัยคราแรกของสามอันดับแรกไว้ได้

ตอนที่สู้กับซูเจี้ยนคงและซูเฉินก่อนหน้านี้ ทั้งคู่เป็นผู้บ่มเพาะปราณแท้ที่เชี่ยวชาญเต๋าแห่งกระบี่และเต๋าแห่งดาบ ในขณะที่เฉินซีก็ใช้ปราณแท้เพื่อต่อกรและเอาชนะพวกเขาไปได้ด้วยคมกระบี่

ทำให้ทุกคนคิดว่าเฉินซีเป็นผู้บ่มเพาะกระบี่สายบริสุทธิ์ที่เดินไปบนเส้นทางแห่งกระบี่เท่านั้น ใครจะคิดว่าทักษะขัดเกลากายาของชายหนุ่มเองก็น่าตกใจไม่แพ้กัน?

แม้แต่จ้าวชิงเหอยังพ่ายแพ้ไปอย่างหมดท่าด้วยน้ำมือเขา…

จ้าวชิงเหอคือใครน่ะหรือ? เขาคือศิษย์สายหลักแห่งหอหยกนภา อัจฉริยะหาตัวจับยากที่นักพรตเต๋าชราผู้เร้นกายฟูมฟักมากับมือ ทักษะขัดเกลากายาของเขาบรรลุสู่จุดสุดยอดแล้ว และมีผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถนำมาเทียบได้

ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น คนส่วนใหญ่วาดภาพฝันของเขาเอาไว้ดีมาก ล้วนมั่นใจว่าคนคนนี้มีโอกาสคว้าอันดับแรกในการชุมนุมดาวรุ่งในครั้งนี้

ทว่าในขณะนี้ อัจฉริยะผู้เยี่ยมยอดและโดดเด่นเช่นนี้กลับต้องพ่ายแพ้ไปด้วยน้ำมือของเฉินซี นอกจากนี้เขายังแพ้ในด้านการขัดเกลากายาที่เขาเชี่ยวชาญที่สุดด้วย…

ความขัดแย้งระหว่างความเป็นจริงกับความคาดหวังทำให้ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปฐพีต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

“เขาชนะ! ฮ่า ๆ! พี่ใหญ่เฉินซีชนะด้วย! คนส่วนใหญ่มองจ้าวชิงเหอว่าเป็นหนึ่งในคนที่แข็งแกร่งที่สุดในการชิงอันดับหนึ่ง แต่กลับแพ้พี่ใหญ่เฉินซีเหมือนกัน!” มู่เหวินเฟยตื่นเต้นมากจนตะโกนออกมาเสียงดัง “ที่หนึ่ง ที่หนึ่ง คว้าอันดับหนึ่งในการชุมนุมดาวรุ่งมาเลย!”

“ชิงอันดับหนึ่งเลย” ย่าชิงและหญิงสาวคนอื่นเผยรอยยิ้มบนใบหน้าพลางร้องออกมาอย่างตื่นเต้น

“ท่านลุงเป็นคนที่น่าเกรงขามจริง ๆ ถึงกับฉีกร่างคนแยกจากกันได้” เฉินอวี่น้อยแลบลิ้น สีหน้าของเขาดูประหลาดใจ

เฟยเหลิ่งชุ่ยคลี่ยิ้ม นักพรตเต๋าเหวินเสวี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ ก็เริ่มยิ้มเช่นกัน

เจิ้นหลิวชิงมองเฉินซีที่เดินออกมาจากสังเวียนสังหารปีศาจอยู่ไกล ๆ ตอนนี้ ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปฐพีทั้งหมดกำลังจ้องมองไปยังเฉินซี ที่นับเป็นตัวตนโดดเด่นรุ่งโรจน์ทีเดียว

เจิ้นหลิวชิงรู้สึกตื่นเต้นแทนเฉินซีเช่นกัน

เหลือเพียงการต่อสู้ครั้งสุดท้ายแล้ว เจิ้นหลิวชิงพึมพำด้วยความคาดหวัง “หากเขาเอาชนะชิงซิ่วอี้ได้ เฉินซีจะกลายเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์อันดับหนึ่งในการชุมนุมดาวรุ่ง”

…

การต่อสู้ครั้งที่สอง ชิงซิ่วอี้ปะทะจ้าวชิงเหอ

หลังจากการต่อสู้กับเฉินซี จ้าวชิงเหอก็ใช้กำลังไปมาก ทว่าจักรพรรดิซ่งก็ลงมือทันที เติมปราณจ้าววิญญาณให้เขาฟื้นคืนโดยสมบูรณ์ และให้เวลาชายหนุ่มหนึ่งก้านธูปในการพักฟื้นพลัง

ตอนนี้เขายืนอยู่บนสังเวียนสังหารปีศาจ ทั่วร่างเต็มไปด้วยพลังงานและพละกำลังอีกครั้ง ตัวคนมีสีหน้าสงบ ไม่ได้สูญเสียจิตวิญญาณการต่อสู้เพราะแพ้เฉินซีในการต่อสู้ครั้งแรกไปแต่อย่างใด

ยิ่งไปกว่านั้น การเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่อย่างชิงซิ่วอี้กลับกระตุ้นความอยากต่อสู้ที่ไม่ยอมจำนนภายในร่างเขาขึ้นมาด้วย ทันทีที่การต่อสู้เริ่มขึ้น เขาก็ใช้พลังทั้งหมด ทั้งพลังอิทธิฤทธิ์ขั้นสูงและลมปราณอันน่าเกรงขามอย่างหาใครเทียบไม่ได้ เข้าต่อสู้กับชิงซิ่วอี้อย่างดุเดือด

ในเมื่อเขามาได้ถึงขนาดนี้แล้ว ความแข็งแกร่งของจ้าวชิงเหอย่อมไม่ได้ด้อยไปกว่าเฉินซีและชิงซิ่วอี้เลย อีกทั้งในฐานะผู้ขัดเกลากายา เขายังได้เปรียบกว่าผู้บ่มเพาะปราณแท้ด้วย แต่ในการต่อสู้ ความแข็งแกร่งไม่ใช่ตัวแปรเดียวที่กำหนดผลลัพธ์ ทั้งวิชาทั้งหลาย พลังอิทธิฤทธิ์ สมบัติวิเศษ การบ่มเพาะดวงจิตแห่งเต๋า… และตัวแปรอื่น ๆ ต่างก็สามารถส่งผลได้ทั้งนั้น

ยิ่งอยู่ในสถานการณ์ที่ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายเกือบจะเท่าเทียมกันแล้ว การต่อสู้จึงไม่ใช่การแข่งด้านพลังบ่มเพาะ แต่เป็นการแข่งดวงจิตแห่งเต๋าว่าใครแกร่งกว่า หรือการบ่มเพาะวิชาและพลังอิทธิฤทธิ์ของใครแกร่งกว่ากัน

ศึกระหว่างจ้าวชิงเหอและชิงซิ่วอี้เองก็ดุดันไม่แพ้กัน แต่สุดท้ายก็ยังเป็นจ้าวชิงเหอที่ด้อยกว่าเล็กน้อย จนลงเอยด้วยการพ่ายแพ้เต๋ารู้แจ้งแห่งแสงของชิงซิ่วอี้ไปอย่างง่ายดาย

เมื่อเขาออกจากสังเวียนสังหารปีศาจมา จ้าวชิงเหอก็เหลือบมองเฉินซีและเหมือนกับจะพูดว่า ‘เจ้าเองก็เห็น หากอยากได้อันดับหนึ่งในการชุมนุมดาวรุ่ง เช่นนั้นชิงซิ่วอี้ก็เป็นอุปสรรคที่ยากจะก้าวข้าม’

เฉินซีมีสีหน้าสงบและไม่แสดงความคิดเห็น

จ้าวชิงเหอหัวเราะเยาะตัวเองพลางส่ายหัว จากนั้นก็กลับไปยืนด้านข้างอาจารย์ตน ก้มศีรษะลงแล้วเงียบไป เห็นได้ชัดว่าการแพ้ให้กับเฉินซีและชิงซิ่วอี้อย่างต่อเนื่องทำลายความมั่นใจของเขาไม่ใช่น้อย

นักพรตเต๋าเฒ่าผู้เฉื่อยชาถอนหายใจเบา ๆ แต่ก็ยิ้มบางออกมาและพูดว่า “ชิงเหอ ข้าพอใจมากแล้วที่เจ้าสามารถติดอยู่ในสามอันดับแรกได้ มันเป็นเพียงการแข่งขัน ไม่สามารถตัดสินอะไรได้มากนักหรอก ชัยชนะที่แท้จริงถูกกำหนดโดยผู้ที่สามารถเอาชนะทัณฑ์สวรรค์เพื่อขึ้นเป็นเซียนสวรรค์ได้ต่างหาก นั่นคือเหตุการณ์ยิ่งใหญ่ที่กำหนดอนาคตของผู้บ่มเพาะได้เลย ผู้ที่เอาชนะได้ย่อมกลายเป็นเซียน ในขณะที่หากพ่ายแพ้จะถูกทำลายสิ้น!”

“ขอรับ ท่านอาจารย์ไม่ต้องห่วง ข้าจะบ่มเพาะพลังและกลายเป็นเซียนสวรรค์ได้ก่อนพวกเขาแน่นอน!” จ้าวชิงเหอพยักหน้าขณะลอบกำหมัดแน่น

…

จ้าวชิงเหอพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง จึงมาหยุดที่อันดับสาม ไม่มีโอกาสคว้าอันดับหนึ่งได้อีกต่อไป

ตอนนี้ เฉินซีและชิงซิ่วอี้กำลังทำสมาธิเพื่อฟื้นพลัง

การประลองในรอบสุดท้ายจะเริ่มขึ้นหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้สิ้นสุดลง ก็จะได้ผู้คว้าอันดับหนึ่งมา ทำให้มันเป็นการต่อสู้ครั้งสำคัญนัก