บทที่ 413 แปดกระบวนท่ารวมเป็นหนึ่ง

บทที่ 413 แปดกระบวนท่ารวมเป็นหนึ่ง

บทที่ 413 แปดกระบวนท่ารวมเป็นหนึ่ง

ชิงซิ่วอี้ไม่ได้กล่าวอะไรอีกต่อไป สภาพจิตใจของนางสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์ ทำให้สีหน้านั้นนิ่งเรียบประหนึ่งบ่อน้ำโบราณ ที่ไม่มีระลอกคลื่น และนางก็เข้าสู่สภาวะอันลึกล้ำ อากาศที่อยู่รอบตัวนางดูจะแปรปรวน ราวกับกำลังมีศึกอุบัติขึ้นที่นั่น

อย่างไรก็ตาม เฉินซีสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานแสงที่แผ่ออกมาจากร่างกายของนาง ทั้งศักดิ์สิทธิ์และไร้ขอบเขต อีกทั้งยังแฝงไปด้วยความรู้สึกที่สามารถพลิกโลกได้ สุริยันจันทราตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย และปกคลุมไปทั่วทุกหนทุกแห่ง

นี่คือเต๋ารู้แจ้งแห่งแสง ซึ่งผสานพลังงานแสงเข้ากับฟ้าดิน และปกคลุมไปทั่วทุกหนทุกแห่ง!

“โอม!”

เสียงโหยหวนแปลกประหลาดดังก้องไปทั่วทั้งสวรรค์และโลก ขณะที่มืออันบอบบางของชิงซิ่วอี้โบกไปมา สร้างตราประทับที่ลึกล้ำขึ้น จากนั้นพลังงานแสงที่กว้างใหญ่และศักดิ์สิทธิ์ก็ควบแน่นเป็นผนึกที่สามารถค้ำท้องฟ้าและเปล่งแสงแพรวพราวไม่รู้จบ

สังเวียนที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือน ขณะที่รอยแตกก็ปรากฏขึ้นทีละนิ้วอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย หลังจากนั้น บริเวณที่เฉินซียืนอยู่ก็พลันบีบแคบลงและพังทลาย ก่อนกลายเป็นกรงที่ก่อตัวขึ้นจากแสงที่ส่องประกาย และกักขังเฉินซีเอาไว้!

ในเวลาเดียวกัน ผนึกศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่ที่สามารถค้ำยันท้องฟ้าได้พังทลายลงมา!

แกร็ก! แกร็ก! แกร็ก!

ทันทีที่ผนึกนี้หลุดออก พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ปล่อยออกมาทำให้เกิดรอยแยกที่เหมือนกับใยแมงมุมบนพื้นสังเวียน ซึ่งมันน่าสยดสยองและทำให้หนังศีรษะชาด้าน

ดวงตาของเฉินซีหรี่ลงขณะอยู่ภายในกรง เขาไม่กล้าชักช้าต่อไป จึงหมุนยันต์ศัสตราในมือขวา ทำให้เต๋ารู้แจ้งชนิดต่าง ๆ หลั่งไหลเข้าสู่ยันต์ศัสตรา จากนั้นจึงออกกระบวนท่าขึ้นสู่ท้องฟ้า มันเปล่งแสงที่รุนแรง และกวาดผ่านท้องฟ้าได้อย่างง่ายดาย

เคล็ดกระบี่หมื่นบรรจบ …ระดับที่เจ็ด!

การโจมตีนี้ไม่เพียงทำให้หลุดออกจากพันธนาการของมิติเท่านั้น มันยังเฉือนเปิดความว่างเปล่าด้วยสายฟ้าที่ไร้ขอบเขต พายุ เปลวไฟที่รุนแรง และคลื่นยักษ์ที่ถาโถมออกไปภายใต้ประกายกระบี่อันเจิดจรัส และฉากนั้นดูเหมือนกับโลกกำลังประสบกับการทำลายล้าง รวมทั้งการเกิดใหม่อย่างไม่หยุดยั้ง

ครืน!

ภายใต้การจ้องมองที่ตกตะลึงของทุกคนที่อยู่ที่นั่น ประกายกระบี่ที่น่าตกตะลึงได้ฟันลงบนผนึกอย่างแรง ทันใดนั้น อากาศก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เมื่อแรงปะทะที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกไปยังทุกทิศทุกทาง ราวกับระลอกคลื่นที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างแผ่ออกไปยังบริเวณโดยรอบ

ถึงแม้ม่านแสงรอบ ๆ สังเวียนจะแข็งแกร่งมาก แต่ในขณะนี้ มันก็ไม่สามารถทนต่อพลังทำลายล้างของทั้งสองคนได้ ก่อนจะระเบิดตู้ม ทำให้กระแสลมแห่งการทำลายล้างกระโชกพัด เหมือนกับคลื่นที่แผดเสียงคำรามและโถมเข้าใส่พื้นที่อื่น ๆ ของสังเวียนสังหารปีศาจ

เมื่อมองจากระยะไกล ทั้งสังเวียนสังหารปีศาจเต็มไปด้วยควันและฝุ่น ในขณะที่แสงสาดส่องอยู่บนท้องฟ้า ดูเหมือนกับฉากวันสิ้นโลก

ม่านแสงบนสังเวียนได้พังทลายแล้ว!

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตกใจสุดขีด นับตั้งแต่การชุมนุมดาวรุ่งได้เริ่มต้นขึ้นจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ม่านแสงบนสังเวียนถูกทำลาย!

การประลองมากมายก่อนหน้านี้แทบไม่อาจทำให้ม่านแสงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงได้ ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า พลังทำลายล้างที่มีอยู่ในการโจมตีของเฉินซีและชิงซิ่วอี้นั้น… น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!

ฟิ้ว!

เฉินซีและชิงซิ่วอี้ถอยห่างออกไปกว่าสิบสองจั้งพร้อมกัน การปะทะกันก่อนหน้านี้ มีความตั้งใจที่จะหยั่งเชิงกันและกันอยู่ไม่มากก็น้อย และมันก็ไม่ใช่การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา

“เต๋ารู้แจ้งแห่งแสงนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ” เฉินซีรู้สึกกดดันเป็นครั้งแรก แต่ไม่อาจด่วนตัดสินผู้ชนะได้ จนกว่าเขาจะต่อสู้จนถึงที่สุด

“พลังของกระบี่หมื่นบรรจบระดับที่เจ็ดนั้นน่าเกรงขามอย่างแน่นอน” ร่องรอยความตกใจฉายผ่านแววตาของชิงซิ่วอี้ จากนั้นมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยขณะที่นางกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “หากเป็นกระบวนกระบี่ของเคล็ดกระบี่หมื่นบรรจบที่สมบูรณ์แบบ บางทีข้าอาจจะกลัวมัน แต่โชคไม่ดีที่ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังไม่ถึงระดับนั้น การโจมตีก่อนหน้านี้เป็นเพียงการหยั่งเชิงเท่านั้น ข้าจะให้เจ้าเข้าใจว่าสิ่งที่เรียกว่าไร้เทียมทานนั้นเป็นอย่างไร!”

“การโจมตีด้วยกระบี่ของข้าก็เป็นการหยั่งเชิงเช่นกัน สำหรับผลลัพธ์สุดท้าย จะสามารถคาดเดาได้อย่างไร หากการต่อสู้ยังไม่สิ้นสุดลง” เฉินซีตอบอย่างใจเย็น

“การโจมตีเมื่อครู่คือการหยั่งเชิงเองหรือ?”

“เป็นไปไม่ได้!?”

การปะทะกันครั้งแรกระหว่างคนทั้งสองก็ทำให้ผู้คนแทบตกตะลึงจนวิญญาณหลุดออกจากร่าง แต่เมื่อได้ยินพวกเขากล่าวว่าเป็นเพียงการโจมตีเพื่อหยั่งเชิงกันและกัน มันก็ทำให้ผู้คนพูดไม่ออกทันที

ฟิ้ว!

ชิงซิ่วอี้ฉวยโอกาสเป็นฝ่ายโจมตีก่อน มือของนางไหวไปมา จนเกิดเป็นรอยฝ่ามือหนาทึบนับไม่ถ้วนในทันที ทำให้ท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยแสงที่พลุ่งพล่าน ซึ่งกลายเป็นกระแสปราณกระบี่ที่พร่างพราย พวกมันเป็นประหนึ่งอสรพิษวิญญาณที่บิด ดิ้น และพันเข้าด้วยกัน

กระแสแสงเหล่านี้มีพลังงานบริสุทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง มันระเบิดออกมาปกคลุมร่างของเฉินซีทันที และต้องการที่จะเจาะเข้าไปยังทุกจุดชีพจรบนร่างกายของเขา

เฉินซีจะนิ่งรอความตายได้อย่างไร? เขาคำรามอย่างเย็นชา ในขณะที่พายุโหมกระหน่ำเกิดขึ้นรอบตัว จากนั้นยันต์ศัสตราก็หมุนเหมือนลูกข่าง ทำให้กระแสพลังงานแสงทั้งหมดสั่นสะเทือนจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ทว่าสิ่งที่เฉินซีไม่เคยคาดคิดก็คือ พลังงานแสงที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ นั้นไม่ได้สลายไป และได้เปลี่ยนเป็นปราณฝ่ามือโปร่งแสงที่ฟาดลงบนยันต์ศัสตราของเขาอย่างรุนแรง

ปัง!

เฉินซีไม่ทันตั้งตัว ทำให้ร่างกายของเขารู้สึกราวกับว่าถูกค้อนขนาดใหญ่ฟาด และพลังที่แฝงอยู่ในปราณฝ่ามือโปร่งแสงนั้นกว้างใหญ่เหมือนมหาสมุทรจนไม่สามารถป้องกันได้