บทที่ 421 กำลังใจจากทั่วทั้งเมือง

อีกเพียงหนึ่งชั่วยามก็จะถึงวันที่เจ็ด

วันที่เจ็ดดูเหมือนจะเป็นเพียงวันที่แตกต่างจากวันที่หก แต่ทุกคนก็ตระหนักได้เป็นอย่างดีว่า หากเฉินซีสามารถยืนหยัดอยู่ในสระมังกรแปลงจนกระทั่งเจ็ดวัน ไม่เพียงแต่เขาจะทำลายสถิติของชิงซิ่วอี้และเจิ้นหลิวชิงได้อย่างสิ้นเชิง แต่เขาจะสร้างสถิติที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ซึ่งเป็นปาฏิหาริย์สำหรับเฉินซี!

ทว่า…

ตอนนี้สภาพของเฉินซีนั้นแย่มาก ภายใต้แรงกดดันของแก่นแท้ต้นกำเนิดมังกรที่รุนแรง หนักหน่วง และกว้างใหญ่ เขาแทบไม่อาจรักษาสถานะที่ไม่หวั่นไหวจากสายลมแห่งอารมณ์ทั้งแปดที่จู่โจมเข้ามา

ร่างกายของเขาแทบจะจมอยู่ในความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากทั้งภายในและภายนอก ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่สามารถควบคุมสีหน้าของตนเองได้ ทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปอย่างน่าสยดสยอง

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงนี้น่าสะพรึงจนอธิบายไม่ได้ มันได้ทำลายร่างกายและเจาะเข้าไปในจิตใจจนไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และมันก็เกิดขึ้นจนเฉินซีไม่สามารถหลบหนีออกจากสระมังกรแปลงได้ ยิ่งไปกว่านั้น จิตของเขาไม่เพียงแต่ห้ามฟุ้งซ่าน แต่เขายังต้องตั้งสมาธิ ด้วยวิธีนี้เอง ทำให้ความเจ็บปวดทางจิตใจและร่างกายของเขาบรรเทาลง

วิธีนี้ดำเนินไปอย่างยาวนานกว่าครึ่งชั่วยาม

ก่อนที่จู่ ๆ แก่นแท้ต้นกำเนิดมังกรที่อยู่ภายในสระมังกรแปลงก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ และพวกมันก็เหมือนค้อนยักษ์จำนวนมากที่ทุบลงบนเนื้อ กระดูก เส้นเอ็น เส้นลมปราณ จุดชีพจร และจิตวิญญาณของเฉินซีอย่างดุเดือด ทำให้สติของเขาค่อย ๆ เลือนราง

แน่นอนว่าทุกคนล้วนมีขีดจำกัดต่อความเจ็บปวดที่พวกเขาจะสามารถทนได้ และเฉินซีเองก็ไม่มีข้อยกเว้น ทว่าเขาเพียงแค่ต้านทานมันได้โดยไม่รู้ตัว และชายหนุ่มก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแก่นแท้ต้นกำเนิดมังกรที่เขาได้ดูดซับนั้นมาถึงระดับใดแล้ว

เขาเริ่มไอเป็นเลือดอย่างไม่รู้จบ

ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

แม้กระทั่งรูขุมขนทั่วร่างของเขาก็ยังมีร่องรอยของเลือดสีทองอ่อน ๆ ไหลซึมออกมา

เมื่อมองจากระยะไกล เขาดูเหมือนเรือลำน้อยที่ล่องลอยอยู่ในมหาสมุทรอันเต็มไปด้วยคลื่นรุนแรงและไร้ขอบเขต ชายหนุ่มต้องทนทุกข์ทรมานจากการถูกคลื่นที่ซัดสาดและโหมกระหน่ำ ซึ่งมันอาจจะทำให้เรือลำน้อยนี้จมลงได้ทุกเมื่อ

ทุกคนล้วนตระหนักได้เป็นอย่างดีว่าในขณะนี้เฉินซีใกล้จะพังทลายลงแล้ว เนื่องจากคลื่นลูกแล้วลูกเล่าที่โหมกระหน่ำใส่เขา ทำให้แนวป้องกันในร่างกายและจิตใจใกล้จะพังทลาย

และอีกเพียงหนึ่งก้านธูป แสงแห่งรุ่งสางของวันที่เจ็ดก็จะสาดส่องลงมา!

…

เจิ้นหลิวชิงขบริมฝีปากของนางแน่น นางกำหมัดแน่นจนเล็บของนางจมลึกลงไปในฝ่ามือกระทั่งเลือดไหลรินออกมา แต่ดูเหมือนนางจะไม่ได้สังเกตเห็น

ความรู้สึกวิตกกังวลที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนได้ผุดขึ้นมาในใจ ทำให้ลืมแม้กระทั่งการหายใจ ในขณะที่สายตาก็จับจ้องไปยังเฉินซีที่อยู่ในสระมังกรแปลง

ร่างกายของเขาชุ่มโชกไปด้วยเลือด ใบหน้าของชายหนุ่มบิดเบี้ยว และร่างกายของเจ้าตัวก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง เขาเป็นเหมือนฟางที่อยู่ท่ามกลางพายุและคลื่นรุนแรง มันเปราะบาง ต่ำต้อย แต่ก็อดทน และไม่หวั่นเกรง

เจิ้นหลิวชิงกัดฟันแน่น นางต้องการจะไปช่วยเฉินซี แต่นางก็อดทนต่อแรงกระตุ้นนี้ในท้ายที่สุด เพราะนั่นคือความพากเพียรของเฉินซี ซึ่งเป็นการท้าทายตัวเองอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด และไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงมันได้!

“เฉินซี เจ้าต้องพยายามเข้านะ!”

เจิ้นหลิวชิงเอ่ยในใจซ้ำไปซ้ำมา แววตาของนางเต็มไปด้วยความหวัง

นางรู้ตัวเองดีว่าร่างสง่าสูงโปร่งที่มีใบหน้าดั่งชายชาตรี ซึ่งมีจิตวิญญาณแห่งการยืนหยัดโดยไม่ย่อท้อ แม้ชีวิตจะต้องตกอยู่ในความเสี่ยงนั้นได้ฝังลึกอยู่ในจิตใจของนาง และมันก็พิชิตใจนางได้อย่างสมบูรณ์!

ในยามนี้ นครหลวงธารสายไหมนั้นเงียบสนิทจนกระทั่งได้ยินแม้แต่เสียงเข็มหล่น

สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังร่างที่ยังยืนหยัดอยู่ภายในสระมังกรแปลง และสายตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเคารพนับถือ

อันดับหนึ่งในการจัดอันดับมังกรซ่อนของดินแดนทางใต้… เป็นคนเดียวที่สามารถเอาชนะติดต่อกันหนึ่งร้อยครั้งของการชุมนุมธารทอง… ผู้บ่มเพาะคนแรกและคนเดียวที่รอดชีวิตจากการลอบสังหารของตำหนักตะวันดำ… และเป็นอันดับหนึ่งของการชุมนุมดาวรุ่ง…

ก่อนหน้านี้ ทุกคนเห็นเพียงตำแหน่งอันแพรวพราวที่เฉินซีได้รับ ซึ่งพวกเขาต่างก็รู้สึกริษยา ชื่นชม และไม่พอใจ แต่ตอนนี้พวกเขาได้เห็นความพยายามอันยิ่งใหญ่ ความมานะบากบั่น และหยาดเหงื่อที่เขาได้จ่ายให้กับความรุ่งโรจน์นี้ การท้าทายของเฉินซีที่เอาชีวิตเข้าเสี่ยงนั้นชนะใจทุกคนได้อย่างสมบูรณ์!

ในขณะนี้ เขาเป็นผู้บ่มเพาะที่แท้จริงในหัวใจของทุกคน

เขาคู่ควรกับตำแหน่งยอดฝีมือรุ่นเยาว์อันดับหนึ่งของราชวงศ์ซ่งอย่างเต็มตัว และปราศจากข้อสงสัยใด ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้!

ภายในฝูงชน มีคนตะโกนออกมาว่า “เฉินซี เจ้าต้องยืนหยัดให้ได้!”

“สู้ต่อไป!!”

หลายคนก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาเช่นกัน แม้ว่าเสียงนั้นมันจะเบาบางก็ตาม

ความคิดเห็น