บทที่ 424 ความล้ำลึกแห่งการจุติ

บทที่ 424 ความล้ำลึกแห่งการจุติ

บทที่ 424 ความล้ำลึกแห่งการจุติ

สามวันผ่านไป ณ ตำหนักธารสายไหม

มีเพียงจักรพรรดิซ่ง เฉินซี และผู้เข้าแข่งขันเก้าอันดับแรกแห่งการชุมนุมดาวรุ่งที่อยู่ในห้องโถงอันว่างเปล่า ในบรรดาพวกเขา ดวงจิตของซูเฉินได้รับบาดเจ็บสาหัสจนทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมได้ จึงมีลู่เซียวเข้ามาแทนที่

สิ่งนี้ทำให้เฉินซีรู้สึกเศร้าใจ เดิมทีเขาคิดจะปราบซูเฉินให้สิ้นทันทีที่พวกเขาเข้าสู่สมรภูมิบรรพกาลเพื่อยุติปัญหาในวันข้างหน้า ทว่าเขาก็ทำได้เพียงแค่พักเรื่องนี้ไว้ชั่วคราว

ขณะที่กำลังบ่มเพาะอยู่ในสระมังกรแปลงก่อนหน้านี้ ซูเฉินก็ไม่ได้เข้าร่วมและถูกลู่เซียวแทนที่ตั้งแต่นั้น ซึ่งเฉินซี ณ ตอนนั้นก็ยังไม่ได้สังเกต

ลู่เซียวเป็นศิษย์แห่งที่ราบตอนกลางของนิกายพฤกษาเทวะ เขาเป็นคนเก็บตัว ไม่เป็นที่รู้จักดีนักในอดีต เขาฝ่าฟันจนกลายเป็นม้ามืดในการชุมนุมดาวรุ่งครั้งนี้เช่นเดียวกับเฉินซี พละกำลังและศักยภาพของเขานั้นไม่อาจมองข้ามได้

“ข้าเรียกพวกเจ้าทั้งหมดมาที่นี่เพื่อสิ่งเดียว นั่นคือสมรภูมิบรรพกาล” สุรเสียงซึ่งแฝงไปด้วยอำนาจของจักรพรรดิซ่งพลันดังกังวานภายในห้องโถง

หัวใจของเฉินซีและคนอื่น ๆ จริงจังขึ้นมาทันใด พวกเขาฟังอย่างใจจดใจจ่อด้วยความเคารพ

สายตาของจักรพรรดิซ่งกวาดไปยังพวกเขาก่อนผงกศีรษะ ยิ้มบางพลางกล่าวว่า “ด้วยพละกำลังของพวกเจ้า จะสามารถผ่านทัณฑ์แห่งการจุติได้ทันทีที่เข้าสู่สมรภูมิบรรพกาลและกลายเป็นผู้บ่มเพาะขอบเขตจุติที่น่าเกรงขาม…”

“เสด็จพ่อ เหตุใดพวกเราจึงต้องไปที่สมรภูมิบรรพกาลเพื่อบรรลุสู่ขอบเขตจุติหรือเพคะ? ตอนนี้ก็ย่อมทำได้อย่างง่ายดาย” จักรพรรดิซ่งยังไม่ทันจะกล่าวเสร็จก็ถูกขัดจังหวะโดยเสียงใสไพเราะของหวงฝู่ฉิงอิง มีเพียงธิดาของจักรพรรดิซ่งเท่านั้นที่กล้าไม่ให้เกียรติเยี่ยงนี้

จักรพรรดิซ่งเหลียวมองลูกสาวของเขาก่อนจะยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นข้าขอถามพวกเจ้าหน่อย การจุติคืออะไร?”

เฉินซีและคนอื่น ๆ พลันครุ่นคิดอย่างฉับไว

ฝ่าบาทกำลังทดสอบพวกเรา!

“ฝ่าบาท จากที่กระหม่อมทราบ การจุติไม่ใช่ทั้งสภาวะของความเป็นและความตาย ไม่ใช่ทั้งมรรตัยหรืออมตะ การจุติเหมือนกับนิพพาน แต่ยังคงเป็นการค้นหาร่องรอยแห่งชีวิตในนิพพานเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคล้ายกับการกลับชาติมาเกิด การจุตินั้นเหมือนกับการได้รับชีวิตใหม่” หวงฝู่ฉางเทียนก้าวมาด้านหน้าพลางโค้งคำนับก่อนกล่าวด้วยความมั่นใจพร้อมอาการสำรวม

จักรพรรดิซ่งผงกศีรษะ ไม่ได้แสดงความเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยต่อสิ่งนี้ก่อนหันมองคนอื่น ๆ

“ฝ่าบาท เท่าที่กระหม่อมทราบ การจุติคือความก้าวหน้าของแก่นแท้ชีวิต แก่นวิญญาณจะถูกแยกออกจากดวงวิญญาณและปรากฏภายในกงล้อสังสารวัฏ ด้วยเหตุนี้ ตราบเท่าที่แก่นวิญญาณยังคงอยู่ ผู้บ่มเพาะก็ยังสามารถยึดครองร่างอื่นเพื่อกลับชาติมาเกิดได้ ซึ่งนั่นก็คือการจุติ” อวี๋เซวียนเฉินกล่าวครั้งจากไตร่ตรองอยู่ชั่วขณะ

“ไม่ใช่ ไม่ใช่” ทันทีที่สิ้นคำกล่าว หลิงอวี๋ส่ายศีรษะพลันเอ่ยขึ้น “การจุติก็คือการจุติ แก่นวิญญาณก็คือแก่นวิญญาณ ไม่อาจจัดอยู่ในหมวดหมู่เดียวกันได้ เท่าที่ข้าทราบ การจุตินั้นไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากความก้าวหน้าของพละกำลัง ไม่มีอะไรลึกซึ้งเกี่ยวกับมันเลย”

“พวกเจ้าพูดเข้าข้างตัวเองเกินไปแล้ว” จ้าวชิงเหอโต้ตอบ “ตัวอย่างเช่นหลังจากที่หนึ่งในทักษะขัดเกลากายาเทพอสูรอย่างข้าบรรลุสู่ขอบเขตจุติ กายหยาบก็จะแปลงเป็นกายาจุติทองคำ ขณะที่แก่นวิญญาณจะฝังอยู่ที่อักขระจ้าววิญญาณ ไม่มีสิ่งที่เรียกว่ากงล้อสังสารวัฏหรือการยึดอีกร่างหนึ่งเพื่อบรรลุการจุติหรอก เพราะตราบเท่าที่แก่นวิญญาณยังคงอยู่ ร่างของเราก็จะอยู่ยงคงกระพัน ในทำนองเดียวกัน หากร่างของพวกเรายังไม่แตกสลาย แก่นวิญญาณก็จะไม่ถูกทำลายเช่นกัน”

เฉินซีพยักหน้าเห็นด้วยเมื่อได้ยินสิ่งนี้

การบ่มเพาะปราณและขัดเกลาร่างกายเป็นดั่งสองเส้นทาง

หลังจากที่ผู้บ่มเพาะปราณแท้บรรลุสู่ขอบเขตจุติ กงล้อสังสารวัฏจะถูกกลั่นเพื่อหล่อเลี้ยงแก่นวิญญาณ ฉะนั้นตราบเท่าที่แก่นวิญญาณยังคงอยู่หลังจากที่ร่างของผู้บ่มเพาะสูญสลาย พวกเขาก็ยังสามารถยึดร่างของอีกคนหนึ่งเพื่อจุติได้

ทว่าหลังจากที่ผู้ขัดเกลากายาบรรลุสู่ขอบเขตจุติ ร่างจะพัฒนาเป็นกายาจุติทองคำและจะถูกใช้เพื่อหล่อเลี้ยงแก่นวิญญาณ ตราบใดที่แก่นวิญญาณยังคงอยู่ ร่างกายจะไม่มีวันถูกทำลาย เพราะในเวลานั้น เพียงแค่หนึ่งเจตจำนงของผู้ขัดเกลากายาก็สามารถสร้างร่างกายที่สมบูรณ์ขึ้นใหม่ได้

เมื่อเทียบกันแล้ว ผู้ขัดเกลากายายังคงแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อยเนื่องจากมีอันตรายค่อนข้างมากเมื่อผู้บ่มเพาะปราณแท้ยึดร่างกายของผู้อื่น ในขณะที่ผู้ขัดเกลากายาไม่จำเป็นต้องกังวลถึงอันตรายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

“พี่จ้าวก็พูดเข้าข้างตัวเองเกินไปเช่นกัน จะเกิดอะไรขึ้นหากผู้นั้นบ่มเพาะทั้งกายาและปราณแท้เล่า? แก่นวิญญาณจะอยู่ในกงล้อสังสารวัฏหรือจะหล่อเลี้ยงอยู่ในร่างกายกัน?” หลิงอวี๋ตอบกลับด้วยคำถาม

ขณะที่เขากล่าว สายตาก็เหลียวมองไปทางเฉินซี เพราะในบรรดาผู้คน ณ ที่แห่งนี้มีเพียงเฉินซีเท่านั้นที่บรรลุขอบเขตแกนทองคำขั้นสมบูรณ์ในทั้งสองด้าน หากบรรลุสู่ขอบเขตจุติ ทั้งการขัดเกลากายาและบ่มเพาะปราณแท้จะต้องก้าวหน้าขึ้นเป็นแน่ ฉะนั้นหากปัญหาที่ว่าแก่นวิญญาณจะได้รับการหล่อเลี้ยงที่ใดนั้นยังไม่ได้รับการแก้ไข ย่อมเป็นไปได้ที่ปัญหาใหญ่จะตามมา

ทุกคนตะลึงงัน สายตาจับจ้องไปยังเฉินซีเมื่อได้ยินเช่นนี้ พวกเขาไม่อาจหาคำกล่าวได้

พวกเขาบ่มเพาะทั้งปราณแท้และร่างกายมาพอสมควร ทว่าแต่ละคนมีทักษะการบ่มเพาะหนึ่งประเภทเป็นหลัก ในขณะที่อีกประเภทหนึ่งนั้นเป็นทักษะเสริมและไม่จำเป็นมากนัก

ทว่าเฉินซีกลับแตกต่างออกไป เขาได้บ่มเพาะวิชาทั้งสองและมีความโดดเด่นทั้งสองอย่าง ดังนั้นจึงไม่อาจจำแนกได้อย่างแน่ชัดว่าทักษะแปรสภาพร่างกายหรือปราณที่เป็นทักษะหลัก หากชายหนุ่มบรรลุเข้าสู่ขอบเขตจุติแล้ว การเลือกให้แก่นวิญญาณอยู่ในกงล้อสังสารวัฏหรือในร่างกายนั้นเป็นสิ่งที่ยากยิ่งนัก

แม้ทุกคนจะมีความรู้อยู่ท่วมหัว แต่ก็ไม่อาจหาหนทางแก้และถึงกับเงียบกริบไปพร้อมกันเมื่อพบกับคนพิสดารอย่างเฉินซี