บทที่ 426 เขากลับมาแล้ว

บทที่ 426 เขากลับมาแล้ว

บทที่ 426 เขากลับมาแล้ว

ณ เมืองหมอกสน จวนตระกูลเฉิน

เขตสามัญชนที่ตระกูลเฉินเคยอยู่ ดูจะกลายเป็นสถานที่ที่เฟื่องฟูและมั่งคั่งที่สุดของเมืองหมอกสนไปแล้ว จวนตระกูลเฉินครอบคลุมพื้นที่กว้างขวาง อีกทั้งมันยังถูกสร้างอย่างอลังการ ยิ่งใหญ่ และเป็นสง่า

ในขณะนี้เป็นช่วงฤดูหนาว มีหิมะโปรยปรายปกคลุมท้องฟ้า ขณะที่น้ำแข็งแผ่ปกคลุมแม่น้ำและผืนดิน

แม้แต่ในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ ทั่วทั้งเมืองหมอกสนก็ยังคึกคักเป็นพิเศษ ผู้คนมากมายต่างเดินขวักไขว่และพลุกพล่าน โคมไฟและของประดับตกแต่งถูกแขวนไว้ทั่วเมือง แผ่บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรู้สึกแห่งความสุข

นับตั้งแต่มีข่าวว่าเฉินซีเป็นผู้ชนะอันดับหนึ่งของการชุมนุมดาวรุ่งได้แพร่กระจายออกไปในเดือนที่แล้ว โลกแห่งการบ่มเพาะในดินแดนทางใต้ทั้งหมดก็ปั่นป่วน ในขณะที่เมืองหมอกสน ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเฉินซีได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางความสนใจและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

หลังจากได้ทราบข่าว ผู้บ่มเพาะมากมายต่างก็รีบเร่งเดินทางมาจากทุกทิศทุกทางและหลั่งไหลเข้าสู่เมืองหมอกสน โดยต้องการแสดงความเคารพต่อสถานที่ที่เฉินซีจากมา นอกจากนี้… หากพวกเขาสามารถเห็นเฉินซีด้วยสองตาของตนเอง ก็คงไม่มีสิ่งใดจะดีไปกว่านี้แล้ว

ด้วยความคิดที่เหมือนกับการเดินทางไปแสวงบุญของพวกเขา ทำให้เมืองหมอกสนในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้ มีผู้คนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งโรงเตี๊ยมขนาดเล็ก โรงน้ำชา ร้านอาหาร และกิจการอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน ต่างก็แน่นขนัดตลอดทั้งวันและคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

ตามท้องถนนและตรอกซอกซอย ทุกการสนทนาล้วนมีชื่อหนึ่งปรากฏขึ้น นั่นคือเฉินซี

นอกจากนั้น จวนตระกูลเฉินยังกลายเป็นจุดสนใจของผู้คน ในทุก ๆ วันจะมีผู้บ่มเพาะจำนวนมากมาที่จวน ขณะยืนมองจากระยะไกล ราวกับว่าพวกเขาต้องการที่จะเห็นว่าตระกูลแบบใดที่สามารถเลี้ยงดูอัจฉริยะที่กล้าแกร่งเช่นเฉินซีได้

ทว่าเมื่อเทียบกับบรรยากาศภายนอกที่วุ่นวาย จวนตระกูลเฉินกลับสงบนิ่งอย่างสิ้นเชิง

ผู้ถูกมอบหมายหน้าที่ ก็ทำไปตามกิจวัตร ผู้ต้องบ่มเพาะก็ฝึกฝนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่ว่าจะเป็นข้ารับใช้หรือศิษย์ของตระกูลเฉิน จิตวิญญาณซึ่งเต็มไปด้วยพลังและความมีชีวิตชีวาล้วนถูกปลุกเร้าขึ้นมา

“ในโลกแห่งการบ่มเพาะของราชวงศ์ซ่งตอนนี้ คงจะไม่มีใครที่ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของผู้อาวุโสเฉินซีใช่หรือไม่?”

“แน่นอน และอันที่จริง นับตั้งแต่ที่ผู้อาวุโสใหญ่ได้อันดับหนึ่งในการจัดอันดับมังกรซ่อนของดินแดนทางใต้ โชคของตระกูลเฉินก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คนในตระกูลของเราได้เพิ่มขึ้นมากกว่าหมื่นคน และผู้อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขาก็มีฐานการบ่มเพาะอยู่ที่ขอบเขตตำหนักอินทนิล ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีผู้บรรลุขอบเขตแกนทองคำหยินหยางถึงเก้าคน ตระกูลเฉินของเราได้กลายเป็นกองกำลังอันดับหนึ่งของเมืองหมอกสนและดินแดนทางใต้ทั้งหมดด้วยการก้าวกระโดดเพียงครั้งเดียว!”

“ตอนนี้ ผู้อาวุโสใหญ่สามารถคว้าอันดับหนึ่งของการชุมนุมดาวรุ่ง และได้กลายเป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์อันดับหนึ่งของราชวงศ์ซ่ง ด้วยเกียรตินี้เอง จึงทำให้อำนาจของตระกูลเฉินเพิ่มขึ้นและก้าวกระโดดไปสู่ยุคใหม่ได้อีกครั้ง ตราบใดที่พวกเราเหล่าข้ารับใช้ยังคงซื่อสัตย์และทุ่มเทเช่นนี้ เราก็จะได้รับประโยชน์จากตระกูลเฉินเช่นกัน”

“ใช่แล้ว การเข้าร่วมกับตระกูลเฉินอาจกล่าวได้ว่าเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดที่สุดในชั่วชีวิต ข้าได้คิดไว้แล้วว่า เมื่อลูกของข้าโตขึ้น ข้าจะให้เขาบ่มเพาะอย่างเหมาะสม หากพวกเขาสามารถผ่านการทดสอบและกลายเป็นศิษย์สายในของตระกูลเฉินได้ แม้ว่าจะต้องเปลี่ยนแซ่เป็นเฉิน ข้าก็ยินดี!”

“เชอะ! อย่าได้กล่าวราวกับว่ามันไม่ยุติธรรม ในหมู่ข้ารับใช้มีใครบ้างที่ไม่ต้องการเปลี่ยนแซ่เป็นเฉิน? นี่คือเป้าหมายที่เราทุกคนต่างก็มุ่งมั่นจะไปให้ถึง”

แม้ว่าจะเป็นเพียงข้ารับใช้ของตระกูลเฉิน แต่พวกเขาก็ภาคภูมิใจเป็นอย่างมากเช่นกัน

ในตอนนี้ ตระกูลเฉินนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง มียอดฝีมือขอบเขตแกนทองคำหยินหยางถึงเก้าคน ผู้อาวุโสฝ่ายในอีกหลายสิบคน ผู้อาวุโสฝ่ายนอกมากกว่าร้อยคน แต่ศิษย์สายหลักมีทั้งหมดสามร้อยคน และศิษย์สายหลักเหล่านี้ก็เป็นลูกบุญธรรมที่ผู้นำตระกูลได้รับมาเลี้ยง พวกเขาซื่อสัตย์ อุทิศตนเพื่อตระกูลเฉิน

แม้แต่ข้ารับใช้ของตระกูลเฉินก็ยังมีมากกว่าหมื่นคน ซึ่งแข็งแกร่งยิ่งกว่าเมื่อหลายปีก่อนถึงหนึ่งหรือสองเท่า และก้าวหน้าเป็นอย่างมาก

ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเกิดขึ้นเพราะเฉินซี

หากไม่มีเฉินซีแล้วละก็ ตระกูลเฉินก็จะไม่ได้รับโอกาสนี้

หากไม่มีเฉินซี ก็จะไม่มีคนจำนวนมากที่จะเข้าร่วมกับตระกูลเฉิน

หากไม่มีเฉินซี ก็เป็นไปไม่ได้ที่ตระกูลเฉินจะสามารถสั่งสมอำนาจได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ภายในเวลาไม่กี่ปี

สรุปแล้ว เฉินซีเพียงคนเดียว ทำให้ตระกูลเฉินทั้งหมดได้เกิดใหม่เหมือนวิหคอมตะที่ฟื้นคืนชีพจากเถ้าถ่าน ในเวลาไม่กี่ปี พวกเขาได้กลายเป็นดาวดวงใหม่ที่ค่อย ๆ เติบโตขึ้นในดินแดนของราชวงศ์ซ่ง และเปล่งประกายอย่างไร้ขอบเขต!

ฟิ้ว!

ที่ปลายขอบฟ้า… มีเงาสีดำเข้าบดบังก้อนเมฆขณะที่มันเคลื่อนตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูง

เพียงชั่วพริบตา มันได้เข้ามาใกล้จากระยะไกล จนทุกคนที่อยู่ภายในจวนตระกูลเฉินมองเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเงาดำร่างนี้ได้อย่างชัดเจน

มันคือเรือเหาะสมบัติที่มีขนาดมหึมาเหมือนกับเนินเขาที่บินได้ ทั่วทั้งลำเรือถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายของสมบัติวิเศษและปราณมงคล อีกทั้งยังปล่อยกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวที่ทำให้ใจของผู้คนสั่นสะท้าน โดยเฉพาะความเร็วของมัน ซึ่งรวดเร็วยิ่งกว่าความเร็วเสียง อันที่จริง ความเร็วของมันเหนือกว่าความเร็วของเสียงกี่เท่านั้น ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถคาดเดาได้อย่างเต็มที่