บทที่ 536 ด้วยพละกำลังทั้งหมด

อะไรนะ?!

เฉินซีพูดว่าเมืองบรรพกาลถูกสร้างขึ้นจากร่างกายของเขา สมรภูมิบรรพกาลเองก็ถูกสร้างขึ้นโดยเขา และแม้แต่กฎแห่งสวรรค์และโลกในสถานที่แห่งนี้ก็มีเขาเป็นผู้กำหนด!

ทุกคนที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ต่างสั่นสะท้าน จนร่างกายแข็งทื่อ เพราะเรื่องนี้มันน่าตกใจและเหลือเชื่อเกินไป

แต่หลีหวง ลั่วชวน หมิงจื่อ และหลูกังกลับรู้สึกหวาดกลัวอย่างมากแทน ช่างเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้! เขาเป็นผู้สร้างสมรภูมิขึ้นมานี้ด้วยมือของเขาเอง และยังรอดชีวิตอยู่จนถึงบัดนี้? มันไม่จริง นี่มัน…เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ทว่าเมื่อนึกถึงพลังการต่อสู้อันน่ากลัวที่เฉินซีแสดงให้ได้เห็นก่อนหน้านี้ พวกเขาก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ได้โกหก คงมีเพียงตัวตนที่น่าเกรงขามเช่นเขาเท่านั้นที่สามารถทำเรื่องทั้งหมดนี้ได้ จริงหรือไม่?

ผู้เยี่ยมยุทธ์ของราชวงศ์ต่าง ๆ ในเมืองบรรพกาลที่อยู่ด้านล่างเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน ผู้สร้างสมรภูมิบรรพกาล? ไม่ใช่ว่านี่หมายความว่าสหายผู้นี้ตัวตนที่น่ากลัวยิ่งกว่าเทพเจ้าหรอกหรือ?

“ศิษย์พี่ สังหารพวกมันทั้งหมดและแก้แค้นให้พวกเราด้วย!”

“ผู้เยี่ยมยุทธ์จากต่างพิภพบัดซบพวกนี้สมควรถูกกวาดล้าง!”

หลายคนอดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนออกมา

ก่อนหน้านี้เหล่าผู้เยี่ยมยุทธ์จากต่างพิภพนั้นราวกับตัวตนที่ทรงพลังเกินไป จนทำให้พวกเขาสิ้นหวังและคิดว่าคงไม่มีโอกาสรอดชีวิตแล้ว แต่การปรากฏตัวของเฉินซีทำให้พวกเขาเห็นความหวังอันไร้ขอบเขตในทันใด ความตื่นเต้นในใจของพวกเขาตอนนี้ไม่ใช่เรื่องยากเกินจินตนาการเลย

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ชิงซิ่วอี้ เจิ้นหลิวชิง และศิษย์คนอื่น ๆ ของราชวงศ์ซ่งต่างก็ตกใจเช่นกัน พวกเขารู้มานานแล้วว่าเฉินซีคนนี้ไม่ใช่เฉินซีที่พวกเขารู้จักอีกต่อไป แต่เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น… พวกเขาก็ยังคงรู้สึกไม่ค่อยเชื่ออยู่ดี!

สมรภูมิบรรพกาลนั้นกว้างใหญ่มาก มันเป็นกำแพงธรรมชาติที่ขวางกั้นระหว่างโลกใบเล็กกับโลกใบใหญ่ ซึ่งเต็มไปด้วยสถานที่ต้องห้ามและอาณาจักรลับนับไม่ถ้วน มันมีชื่อเสียงไปทั่วโลกเพราะเทพเจ้าลงมาต่อสู้กันที่นี่

สถานที่อัศจรรย์ดังกล่าวถูกสร้างขึ้นโดยคนคนเดียว และแม้แต่กฎของสวรรค์และโลกก็ถูกอนุมานและเปลี่ยนแปลงโดยเขาเพียงผู้เดียว ความสามารถในการเปลี่ยนความว่างเปล่าให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อันน่าสะพรึงกลัวนี้ เกรงว่าแม้แต่เทพเจ้าเองก็ยังรังสรรค์ไม่ได้!!

“นี่มัน… น่ากลัวเกินไปแล้ว…” เฟิงเจี้ยนไป๋บ่นพึมพำ เมื่อเขานึกถึงเรื่องที่ตนเคยตั้งตัวเป็นศัตรูกับเฉินซี และพยายามจะเอาชีวิตของอีกฝ่ายมาก่อน ความเย็นยะเยือกก็ลามขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจและทำให้เขารู้สึกหนาวสะท้าน

“นี่มันเหนือความคาดหมายจริง ๆ!” ซูชิงเยียน เซวียหรานเฉิน และคนอื่น ๆ ต่างตกใจเช่นกัน แม้ว่าจะเดาได้คร่าว ๆ ว่า เฉินซีในเวลานี้ไม่ใช่คนที่พวกเขาเคยรู้จักแล้ว แต่มันก็ยังทำให้พวกเขาประหลาดใจอยู่ดี

“เขากำลังมีปัญหา” อวิ๋นหลานเซิงมองไปที่ปิงซื่อเทียนที่อยู่สูงขึ้นไปและรู้สึกเป็นกังวลยิ่ง

“ช่างเป็นคน…! ช่างเป็นผู้ชายที่ยอดอะไรอย่างนี้!” วิปลาสหลิ่วจับจ้องเฉินซี ราวกับว่าเขาได้ค้นพบหยกชิ้นงามที่หายากที่สุดในโลก ก่อนจะยกยิ้มกริ่มขณะดื่มสุราไปอึกใหญ่ด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน

ในขณะนี้ หลังจากที่พวกเขาทราบเกี่ยวกับตัวตนของเฉินซี คนทั้งสี่ก็รู้สึกราวกับว่าพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม สีหน้าของพวกหลีหวงจึงจริงจังขึ้น และเริ่มวางแผนที่จะหลบหนี

หลีหวงเป็นคนที่ไม่พอใจมากที่สุดในที่นี้ เขาวางแผนและเตรียมการหลบหนีมานับไม่ถ้วน จากนั้นก็เฝ้ารอโอกาสที่จะเกิดความสับสนอลหม่านในสามภพ เดิมทีคิดว่าตนสามารถทำลายเมืองบรรพกาลทิ้งได้อย่างง่ายดายด้วยความช่วยเหลือจากผู้เยี่ยมยุทธ์จากต่างพิภพคนอื่น ๆ แต่การปรากฏตัวของชายหนุ่มคนนี้กลับทำให้เกิดความไม่แน่นอนขึ้นมาทันที

มันถึงขนาด…ที่ความพยายามทั้งหมดของเขาอาจสูญเปล่า!

เขาควรจะทำอย่างไรดี? เป็นไปได้หรือไม่ที่เขาจะหนีออกจากกรงขังนี้ไม่ได้ตลอดชีวิต?

ตัวเลือกในใจของหลีหวงต่อสู้กันอย่างรุนแรง ทั้งลังเลและไม่แน่ใจ เขาไม่รู้ว่าตนควรต่อสู้ต่อไปหรือไม่

“เดี๋ยวก่อน! ดู! รัศมีของเขากำลังอ่อนลงอย่างรวดเร็ว…” ทันใดนั้น เสียงของหมิงจื่อก็ดังขึ้นข้างหู ทำให้หลีหวงกลับมาได้สติอีกครั้ง

เขาเงยหน้าขึ้น และพบว่ารัศมีของเฉินซีแย่ลงกว่าก่อนอย่างเห็นได้ชัด และมันยังแสดงสัญญาณของการพังทลายขึ้นอย่างแผ่วเบา

“รึว่า… นี่จะเป็นความกรุณาของสวรรค์!?” หลีหวงรู้สึกประหลาดใจ เขาตัดสินใจทันทีว่า แม้จะต้องหยุดพักแผนเอาไว้ก่อน เขาก็ต้องการดูว่าพลังของเฉินซีจะสลายไปในที่สุดตามที่คาดเดาหรือไม่!!

น่าเสียดายที่เขาประเมินความมุ่งมั่นที่จะฆ่าพวกตนของเฉินซีต่ำเกินไป

ฟุ่บ!

ขณะที่หลีหวงกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจ เฉินซีก็ลงมือเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน ชายหนุ่มก้าวออกไปหนึ่งก้าว ฉีกความว่างเปล่าข้างหน้าออกจากกัน แล้วปรากฏตัวขึ้นอยู่ตรงหน้าลั่วชวนผู้อยู่ใกล้ที่สุดทันที จากนั้นหม้อหยกในมือของเขาก็ครอบลงมาจากด้านบน

ความเร็วในการโจมตีของเฉินซีในครั้งนี้ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ อีกทั้งมันยังเป็นการโจมตีอย่างฉับพลัน ดังนั้นเขาจึงไม่มีโอกาสที่จะหลบหนีหรือต่อต้านกลับเลย

ในชั่วพริบตา โลกก็ตกสู่ความโกลาหล การโจมตีของเฉินซีเหมือนกับการระเบิดที่ผ่าแยกโลกออก เพื่อสร้างจักรวาลขึ้นใหม่ แบ่งหยินและหยางออกจากกัน!

ปัง!

ภายใต้การโจมตีครั้งนี้ ร่างกายของลั่วชวนระเบิดเป็นก้อนเนื้อในทันที เลือดและเนื้อกระจายเปื้อนไปทั่วสวรรค์ทั้งเก้า และเขาก็ตายสนิท

ก่อนหน้านี้ผู้เยี่ยมยุทธ์จากพิภพปักขีคนนี้ ได้เคยไล่ตามติดปิงซื่อเทียนจนอีกฝ่ายเกือบตาย แต่ตอนนี้คนผู้นี้กลับถูกบดขยี้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวของเฉินซี ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ตกตะลึง

แต่หัวใจของจักรพรรดิภูตผีหลีหวง หมิงจื่อ และหลูกังกลับต้องกระตุกอย่างรุนแรง ดวงตาของพวกเขาแทบถลนออกมา

เพื่อนร่วมทางของพวกเขา… กลับตกตายได้ง่าย ๆ เพียงนั้นเลยหรือ!?

“หนี!”

禁

ความคิดเห็น