บทที่ 637 ถูกบังคับให้ลงมือ

ชายหนุ่มผอมแห้งจากเกาะปีศาจฉลามมังกร ร่างกายถูกปกคลุมด้วยปราณอสูรและเจตนาฆ่าที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แผ่แรงกดดันที่น่าตกตะลึงเป็นอย่างยิ่งออกมา ซึ่งแม้แต่ห้องโถงก็ยังเริ่มสั่นไหว

โชคดีที่เป็นชั้นสูงสุดของตำหนักเมฆาเยือกแข็ง เนื่องจากมันสามารถยืนหยัดอยู่ในเมืองเหมันต์บรรพกาลมานานแสนนาน อีกทั้งยังได้รับการบำรุงรักษาเป็นอย่างดี จึงไม่ใช่สถานที่ที่อื่นทั่วไปจะสามารถเทียบเคียงได้

และด้วยสภาพแวดล้อมของห้องโถงนี้ ที่ถูกปกคลุมอย่างหนาแน่นด้วยค่ายกลนับไม่ถ้วน มันจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมที่แห่งนี้จึงสามารถต้านทานเจตนาฆ่าที่รุนแรงของชายหนุ่มผอมแห้งได้โดยไม่ถูกทำลาย

ซึ่งทุกคนล้วนสังเกตเห็น ว่าความแข็งแกร่งของชายหนุ่มผอมแห้งคนนี้ เหนือล้ำยิ่งกว่าสี่พี่น้องฉลามมังกรเสียอีก! จึงทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อยในใจ เพราะไม่เคยคิดมาก่อน ว่าคนที่แข็งแกร่งเช่นนี้มีตัวตนอยู่ในเกาะปีศาจฉลามมังกร!!

เฉินซียืนขึ้นและมองไปที่ชายหนุ่มผอมแห้ง จากนั้นจึงกล่าวว่า “เจ้าต้องการต่อสู้กับข้าหรือไม่?”

“เจ้าทำให้ศิษย์น้องทั้งสี่ของข้าต้องอับอาย ดังนั้นเจ้าจะต้องถูกลงโทษ!” ชายหนุ่มที่ผอมแห้งกล่าวพร้อมกับเผยเจตนาฆ่าอันน่าสยดสยองที่เล็ดลอดออกมา เขายกมือขึ้นเพื่อโจมตีด้วย ศาสตร์เต๋าที่ทรงพลังขณะที่กล่าว และการโจมตีที่ว่ามันก็กลายเป็นเมฆสีดำที่ขดตัวด้วยสายฟ้าที่พร่างพราว ก่อนจะห่อหุ้มลงไปที่เฉินซี

ในทันทีที่เขาลงมือ ห้องโถงที่ถูกปกคลุมด้วยข้อจำกัดก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน เพราะพลังนี้รุนแรงเกินไป!

“สวรรค์! แท้จริงแล้วมันคือศาสตร์เต๋าระดับสูง ผู้เยี่ยมยุทธ์ของเกาะปีศาจฉลามมังกรคนนี้น่าทึ่งจริง ๆ!” ผู้เยี่ยมยุทธ์จากขุมพลังต่าง ๆ ที่อยู่ที่นี่ต่างรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก เพราะการลงมือของบุคคลนี้ มีพลังมากมายจนสามารถมองลงมายังโลกเบื้องล่างราวกับเป็นราชา และเขาก็นับได้ว่าเป็นตัวตนชั้นนำในรุ่นก็ว่าได้!!

เฉินซีคำรามอย่างเย็นชา ในขณะที่กลิ่นอายของเขาก็พวยพุ่งอย่างฉับพลัน ทำให้เต๋ารู้แจ้งในร่างของชายหนุ่มส่งเสียงคำรามก้อง ก่อนที่อักขระยันต์จะทยานขึ้นราวกับพระอาทิตย์ที่ส่องแสงระยิบระยับมากมายซึ่งหมุนวนอยู่รอบกายของเขา ในขณะที่ชายหนุ่มก็พลันก้มมองลงมายังโลกเบื้องล่างราวกับเป็นราชา แผ่คลื่นพลังผันผวนที่ทำให้หัวใจของทุกคนที่อยู่ที่นี่สั่นสะท้าน!

“มีวิธีควบคุมเต๋ารู้แจ้งเช่นนี้ด้วยหรือ??”

พวกเขาทุกคนล้วนเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ชั้นยอดจากขุมพลังต่าง ๆ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถแยกแยะได้อย่างรวดเร็ว ว่าความสามารถที่เฉินซีเผยออกมานั้น น่าตกตะลึงถึงเพียงใด และดวงตาของพวกเขาก็พลันหรี่ลง เพราะคนเช่นนี้จะเป็นศิษย์ทั่วไปได้อย่างไร เขาน่าจะเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดาอีกคนหนึ่งจากนิกายกระบี่เก้าเรืองรองเป็นแน่!

เหลิงฉานเอ๋อร์จ้องมองที่เฉินซี ในขณะที่ดวงตาที่ใสกระจ่างของนางก็ทอประกายด้วยแสงแห่งสวรรค์ที่มีชีวิตชีวา

ตูม!

เฉินซีก้าวไปข้างหน้า ทำให้เกิดพลังงานที่บริสุทธิ์ เย็นเยียบ อีกทั้งยังอาฆาตพยาบาทจนสุดขีด ถาโถมออกมาอย่างดุเดือด และเขาก็เป็นเหมือนยมทูตที่ก้าวออกมาจากขุมนรก ในขณะที่ชายหนุ่มทำการบดขยี้และสลายการโจมตีของคู่ต่อสู้โดยตรง!

ศาสตร์เต๋าระดับสูงสุด… เคล็ดนพก้าวพิฆาตโกลาหล!

ในเวลาเดียวกัน กลิ่นอายที่ทรงพลังของชายหนุ่มผอมแห้งก็จางลง ซึ่งเลือดในกายของเขาดูเหมือนจะถูกแช่แข็งโดยเจตนาฆ่าของเฉินซี ทำให้ร่างกายของเจ้าตัวเจ็บปวดอย่างรุนแรง ราวกับว่าถูกหั่นเป็นชิ้นทั้งเป็น

“นี่มันศาสตร์เต๋าอันใดกัน!?”

ชายหนุ่มผอมแห้งตกตะลึง และเขาก็ตระหนักได้ทันที ว่าเหตุใดศิษย์น้องทั้งสี่ของตนจึงพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของเฉินซี เพราะเพียงแค่เสียงฝีเท้าเหล่านี้ มันก็แสดงถึงเจตนาฆ่าอย่างที่ไม่มีใครเทียบได้ และไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะเข้าใจได้!!

ตุบ ตุบ ตุบ….

หลังจากก้าวแรก เฉินซีไม่ได้หยุดเลยแม้แต่น้อย และเสียงฝีเท้าของเขาก็เหมือนกับเสียงกลองของเหล่าทวยเทพขณะที่ก้าวออกไปซ้ำ ๆ โดยทุกย่างก้าวของชายหนุ่ม มันก็ทำให้กลิ่นอายทะยานขึ้นสูงอย่างท่วมท้น และเขาก็เสมือนกับบุตรของทวยเทพที่ทำให้ดอกบัวเติบโตขึ้นในทุกย่างก้าวขณะที่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ในขณะนี้ ทุกคนดูราวกับได้ยินเสียงคำรามของมังกรและเสียงสวดมนต์ของเหล่าทวยเทพที่ดังก้องไปทั่วโลกา

ในทางกลับกัน แสงเรืองรองอันไร้ขอบเขตก็ปะทุออกมาจากใต้เท้าของเขาและโปรยปรายลงมาราวกับสายฝน จากนั้นมันก็แปรสภาพเป็นอักขระยันต์อันไร้ขอบเขต ซึ่งควบแน่นเป็นรูปดอกบัวจำนวนมากที่เป็นผลึกเหมือนหยกดำ ก่อนจะแผ่กระจายไปทั่วบริเวณโดยรอบ

มันเป็นเหมือนนรกแห่งการเข่นฆ่า และมันสั่นคลอนจิตวิญญาณของทุกคนจนถึงจุดที่พวกเขาไม่สามารถรักษาความสงบไว้ได้ อีกทั้งยังสั่นสะเทือนมิติจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ก่อนจะกลายเป็นคลื่นทำลายล้างที่แผ่ซ่านออกไปโดยรอบ

แม้แต่สีหน้าของนักพรตเต๋าสุริยันชาด ฉิวจวิ้น และคนอื่น ๆ ก็ยังตกตะลึง ย่างก้าวเช่นนี้น่าสะพรึงเสียเหลือเกิน และเห็นได้ชัดว่ามันคือศาสตร์เต๋าระดับสูงสุดที่ปลดปล่อยเจตนาฆ่าอย่างดุเดือด ซึ่งทุกย่างก้าวก็ดูเหมือนจะสามารถบดขยี้ท้องฟ้า ทำลายทุกสิ่งในโลก และทำให้ทั้งโลกหล้าตกอยู่ในความโกลาหล!

แน่นอน เฉินซีไม่ได้รั้งรอเลยแม้แต่น้อย เขาพลันใช้เคล็ดนพก้าวพิฆาตโกลาหลอย่างราบรื่นในคราวเดียว ส่งเจตนาฆ่าที่พวยพุ่งราวกับคลื่นพายุ ทำให้ชายหนุ่มผอมแห้งสั่นสะท้านจนเลือดไหลออกจากมุมปาก และเดินโซเซกลับไป

ในท้ายที่สุด เขาก็ไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไปและกระอักเลือดคำใหญ่ออกมา จนเสื้อผ้าของเจ้าตัวอาบไปด้วยเลือดสีแดง ในขณะที่ลำตัวก็แทบจะปลิวว่อนไป

ความคิดเห็น