ตอนที่ 682
บทที่ 682 กระบี่สรรค์สร้าง
October 21, 2026
บทที่ 682 กระบี่สรรค์สร้าง
บทที่ 682 กระบี่สรรค์สร้าง
เสียงของชายผมขาวเผยให้เห็นถึงความตื่นตระหนกออกมา!
ก่อนหน้านี้เขาเต็มไปด้วยความกล้าหาญชาญชัยราวกับราชันแห่งทวยเทพผู้สูงส่งทรงพลัง และกล่าวว่าจะบดขยี้หม้อใบจิ๋วให้แหลกอย่างมั่นใจ
แต่ตอนนี้สิ่งที่มาพร้อมกับเจตจำนงกระบี่ก็คือความวิตกกังวล ท่าทางอันน่าเกรงขามหายวับไปกับสายลม ใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความเหลือเชื่อและอาการเสียขวัญ
กระบี่สรรค์สร้าง!
เฉินซีตกตะลึงเมื่อรู้สึกถึงเจตจำนงกระบี่ที่แผ่กระจายไปยังพื้นที่โดยรอบ วลีหนึ่งแวบขึ้นมาในใจของเขา กระบี่สรรค์สร้าง ผู้เยี่ยมยุทธ์ในยุคบรรพกาล เสื้อคลุม…
ในชั่วพริบตา เฉินซีจึงรู้แจ้ง เจตจำนงกระบี่นี้อาจมาจากผู้เยี่ยมยุทธ์อันสูงส่งในยุคบรรพกาลก็เป็นได้!
ความคิดที่ผุดขึ้นมาในใจของชายหนุ่มทำให้ตัวเขาตะลึงงันไปทันที ด้วยมันก็เป็นเวลาหลายปีแล้วนับตั้งแต่ช่วงยุคบรรพกาลจนถึงตอนนี้ …ทว่ามันเป็นไปได้หรือที่ผู้เยี่ยมยุทธ์คนนั้นจะยังมีชีวิตอยู่?!
หึ่ง!
เสียงโหยหวนของกระบี่สั่นสะท้านฟ้าดิน ในขณะกระบี่หักเล่มหนึ่งถูกเชิญมาจากความโกลาหล มันตั้งตระหง่านอยู่บนท้องนภาพลางเปล่งแสงและปราณกระบี่ขึ้นไปบนฟ้า
“กระบี่สรรค์สร้าง! เป็นท่านจริง ๆ ด้วย!” มุมปากของชายผมขาวสั่นเครือเมื่อมองไปยังกระบี่ที่หักเล่มนั้น เขาเปล่งเสียงคำรามออกมาด้วยโทสะที่แฝงความเคียดแค้นเกลียดชัง
ส่วนเฉินซีก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เดิมทีกระบี่หักเล่มนั้นมาพร้อมกับผนึกแก้วศักดิ์สิทธิ์โกลาหล ชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลาก และเจดีย์ทองสัมฤทธิ์ ทว่ากระบี่เล่มนี้กลับหม่นประกาย ทื่อ ไร้คม ทำให้ไม่มีอะไรโดดเด่นแม้แต่น้อย
แต่หารู้ไม่ว่านั่นคืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้แม้แต่จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ต่างพิภพยังต้องหวาดหวั่น
ส่วนสิ่งที่น่างงงวยที่สุดสำหรับเฉินซีก็คือการเห็นกระบี่หักนั่นถลาเข้ามายังตัวเขาอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นพลันมีบางอย่างปรากฏขึ้นตรงหน้า และท่ามกลางความงุนงง ชายหนุ่มก็เห็นมดตัวหนึ่งทะยานขึ้นจากไหล่ของเขา ร่างที่เล็กจิ๋วโผล่ขึ้นมาพร้อมกับเผยเจตจำนงกระบี่ที่น่ากลัวยิ่งออกมา!
มดตัวนี้เล็กธรรมดาไม่ต่างจากมดตัวอื่น ๆ ในจักรวาล ทว่าด้วยการมีอยู่ของเจตจำนงกระบี่ มันจึงกลายเป็นมดที่แตกต่างจากตัวอื่น!
เจตจำนงกระบี่นี้ปกคลุมทั่วท้องนภาราวกับมหาสมุทร และยังมีโชคชะตาแห่งโลกาบรรจุไว้ในตัวกระบี่ ดูราวกับว่าบัดนี้เทพกระบี่จากยุคบรรพกาลได้ลงมาเยือน ทำให้ผู้คนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแสดงความเคารพออกมา
นี่เป็นเจตจำนงกระบี่ที่หาตัวจับยาก เจิดจ้าและใหญ่โตมโหฬาร ความงามของทุกสิ่งบนโลกถูกรวมเข้ามาในเจตจำนงกระบี่นี้ จนพลังศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ของมันแผ่ซ่านออกมา
หากมันปรารถนาก็สามารถพุ่งทะยานสู่สวรรค์ทั้งเก้า ผ่าดวงตะวันจันทราและดารา หรือจะลงไปสู่ยมโลกแดนใต้พิภพที่ไร้ขอบเขตเพื่อกำจัดความชั่วร้ายทั้งหมดก็ย่อมได้!
ชายหนุ่มชะงักงัน “นี่ไม่ใช่มดที่ข้าหยิบขึ้นมาหรอกหรือ? เขาคือผู้เยี่ยมยุทธ์ที่มีความแข็งแกร่งเท่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เงาทมิฬในยุคบรรพกาลอย่างนั้นหรือ?”
“สหายเต๋า ในที่สุดเจ้าก็ลงมือ” หม้อใบจิ๋วถอนหายใจเบา ๆ
มดตัวน้อยขยับหนวดของมันราวกับกำลังจะบอกอะไรบางอย่าง ก่อนที่อึดใจต่อมามันจะคว้ากระบี่หักแล้วพุ่งเข้าหาชายผมขาว
ชิ้ง!
กระบี่ที่ฟาดลงไปนั้นราวกับว่าทำให้โลกถูกผ่าออกเป็นสองท่อน ทำให้ภาพมายาถือกำเนิด …มีดวงตะวัน จันทรา และดาราโคจรอยู่รอบมัน เจตจำนงกระบี่อันใหญ่โตมโหฬารนี้บรรจุด้วยความล้ำลึกมหาศาล และก่อให้เกิดความล้ำลึกที่สามารถเปลี่ยนแปลงจักรวาลได้!
“ไอ้สารเลว! ที่เจ้าเอาชนะข้าในเจดีย์สยบสวรรค์เมื่อหลายปีก่อนได้ก็เป็นเพียงเพราะพึ่งพาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เงาทมิฬเท่านั้น! ผ่านมาหลายปีแล้วจนแม้แต่กระบี่สรรค์สร้างยังหักเป็นสองท่อน มันจึงไม่มีทางที่จะฟื้นพลังศักดิ์สิทธิ์เดิมกลับมาได้ แล้วเจ้ายังคิดว่าจะสยบข้าได้อีกหรือ!” ชายผมขาวตะโกนด้วยความโมโห เผยความเสียสติในน้ำเสียงนั้น มือของเขาสั่นไปมาทำให้เกิดแสงสีดำปะทุขึ้น ราวกับสายน้ำสีเงินจำนวนมหาศาลที่ไหลลงมาจากจักรวาล
ขวับ!
ปราณกระบี่ผ่าลำแสงดำและเส้นผมขาวของอีกฝ่ายในทันใด!
หากไม่ใช่เพราะหลบทันเวลา การโจมตีนี้ก็คงจะพาชายผมขาวลงนรกเสียแล้ว
“บัดซบเอ๊ย! หากไม่ใช่เพราะฝีมือของข้าขึ้นสนิมและเทียบไม่ได้กับตอนที่อายุยังน้อย ข้าคงจะไม่มีวันปล่อยเจ้าให้อาละวาดเช่นนี้หรอก!” เส้นผมของชายผมขาวสะบัดพลิ้วพร้อมโทสะ ทั้งไม่พอใจและแค้นเคือง
แต่โดยไม่คาดคิด …ชายผมขาวกลับเลือกที่จะไม่สู้ อีกฝ่ายยื่นมือออกมาฉีกห้วงมิติโดยตรงด้วยความตั้งใจที่จะจากไปแทน!
ปัง!
มดตัวน้อยฟันออกไปอีกครั้งเมื่อเห็นเช่นนี้ ทำให้แสงกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ผ่าห้วงมิติออกจนกระทั่งสลายไป
ขวับ!
มันฟันร่างของชายผมขาวออกเป็นสองท่อน
เฉินซีถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นสิ่งนี้ แต่ก่อนจะได้ทันสบายใจ ร่างของชายผมขาวก็บิดตัวไปมาก่อนจะเริ่มฟื้นคืน!
แต่ครานี้สีหน้าของอีกฝ่ายซีดเซียวเป็นอย่างมาก และร่างกายของเจ้าตัวก็เต็มไปด้วยกลิ่นเน่าเปื่อย
“มากำจัดเขากันเถอะ!” หมอใบจิ๋วพลันตะโกนออกมาขณะที่ร่างของมันขยายใหญ่พร้อมเสียงดัง ‘ครืน’ ทำให้ทั่วทั้งร่างถูกปกคลุมด้วยรัศมีศักดิ์สิทธิ์ที่ลุกโชน ก่อนจะบดขยี้ชายผมขาว!
มดตัวน้อยก็ลงมือเช่นกัน กระบี่หักทะยานขึ้นสู่เวหาราวกับสายฟ้าฟาด กลายรูปเป็นสายฟ้าที่ฟาดฟันลงมา!
โครม!