บทที่ 732 จิตใจฟุ้งซ่าน

บทที่ 732 จิตใจฟุ้งซ่าน

บทที่ 732 จิตใจฟุ้งซ่าน

ฝูงชนรวมตัวกันอยู่ภายในพระราชวังเทาเที่ย

เถาเจิ้นเทียนและผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปฐพีคนอื่นต่างนั่งตัวตรงอยู่บนที่นั่งเจ้าภาพ ขณะเตากว่าหนึ่งร้อยตัวถูกวางอย่างเป็นระเบียบที่ใจกลางห้องโถงขนาดมหึมานี้

ที่ด้านข้างของห้องโถง คือโต๊ะแถวแล้วแถวเล่าที่มีกล่องไม้กองใหญ่วางอยู่ ทั้งหมดนี้คือวัตถุดิบหายากจากทั่วทุกมุมโลกที่ถูกเตรียมไว้สำหรับพ่อครัววิญญาณที่กำลังจะเข้าสู่การแข่งขันรอบที่สอง

เมื่อร่างหล่อเหลาไม่ธรรมดาของเฉินซีปรากฏขึ้นภายในห้องโถง มันพลันดึงดูดสายตามุ่งร้ายนับสิบคู่ทันที แต่ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มคล้ายกับไม่สังเกตเห็น ขณะเดินมาอยู่ตรงหน้าเตาภายใต้การนำทางของผู้ดูแล

ขณะนี้ พวกเครื่องครัวจำนวนมากได้ถูกตั้งไว้ที่เตาอยู่นานแล้ว และมันถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ทำให้ดูสบายตายิ่งนัก

เฉินซียืนตัวตรงที่หน้าเตาโดยไม่สนใจรอบข้าง

เขารู้ว่าตนเองไม่ได้เป็นผู้ได้รับการต้อนรับในที่แห่งนี้ หากอุบเงียบไว้คงจะหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ไม่น่าอภิรมย์ได้ดีกว่า

เพราะรอบที่สองยังไม่ทันเริ่มขึ้น พ่อครัววิญญาณที่มาถึงในห้องโถงจึงกำลังสนทนากันไปมา สายตาของพวกเขาต่างจับจ้องไปยังชายหนุ่มด้วยความประหลาดใจไม่มากก็น้อย

เหตุผลนั้นง่ายดายมาก เพราะหลังจากการแข่งขันรอบแรกจบลงเมื่อวาน พ่อครัววิญญาณที่ติดหนึ่งร้อยคนแรกได้ถูกประกาศต่อหน้าธารกำนัล โดยแขวนไว้บนถนนของเมืองเทาเที่ย

แต่ที่น่าแปลกคือนามของ ‘เฉินซี’ ก็อยู่ในรายชื่อดังกล่าวเช่นกัน ทำให้ทั่วทั้งเมืองปั่นป่วนจนเข้าสู่ความโกลาหล

ตอนนี้ ทุกคนต่างทราบว่าเฉินซีมาถึงเมืองเทาเที่ยแล้ว แต่ไม่มีใครจินตนาการว่าเขาจะดั้นด้นมาที่เมืองเทาเที่ยเพื่อเข้าร่วมการจัดอันดับพ่อครัววิญญาณทองคำ!

และสิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือการที่ชายหนุ่มติดหนึ่งในร้อยอันดับแรก!

ข่าวนี้ราวกับเป็นเรื่องน่าประหลาดชวนขบขัน คล้ายกับกำลังชมมือกระบี่ไร้เทียมทานที่อยู่ ๆ ก็เลิกบ่มเพาะกระบี่ก่อนจะหันมาเอาดีด้านสับเนื้อ…

แน่นอนว่าทุกคนย่อมไม่อยากจะเชื่อ แต่มันก็เกิดขึ้นไปแล้ว ดังนั้นสิ่งนี้จึงกลายเป็นข่าวที่ทำเอาทุกคนพากันเดาะลิ้นเมื่อได้ยิน

ส่วนพ่อครัววิญญาณคนอื่น ๆ ที่อยู่อีกด้านหนึ่งต่างรู้สึกว่าการที่เฉินซีมาเข้าร่วมการแข่งขันและผ่านรอบแรกเช่นนี้… บางทีเผ่าเทาเที่ยอาจจะกำลังใช้เล่ห์เหลี่ยมบางอย่างใช่หรือไม่?

เป็นความจริงที่พรสวรรค์ของเฉินซีนั้นยอดเยี่ยม พลังในการต่อสู้ของเขาสามารถบรรยายได้ว่าไร้ใครเทียบในหมู่คนรุ่นเดียวกัน แต่ว่า… เขารู้หรือว่าเต๋าแห่งการปรุงอาหารคืออะไร?

พ่อครัววิญญาณทั้งหมดในที่นี้ต่างเป็นบุคคลมีชื่อเสียงจากทั่วทั้งแดนภวังค์ทมิฬ พวกเขาครอบครองความสำเร็จที่ไม่ธรรมดาในเต๋าแห่งการปรุงอาหาร หลายคนได้รับความเคารพในฐานะ ‘ปรมาจารย์’ ได้รับความนับถือจากผู้คนนับไม่ถ้วน ดังนั้นพวกเขาจึงทำใจรับได้ยากเมื่อรู้ว่าเฉินซีผ่านรอบแรกมาได้

มันถึงขั้นที่ว่ามีบางคนดูแคลนเฉินซีด้วยซ้ำ

หากเป็นช่วงเวลาปกติ พวกเขาอาจจะดีใจที่ได้สานสัมพันธ์อันดีกับอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทาน แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะพ่อครัววิญญาณ มันก็ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง…

ถึงอย่างไร การแข่งขันในครั้งนี้มีความหมายว่าพวกเขาจะต้องต่อสู้กันเอง ถึงแม้จะไม่มีคมดาบเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้น่าหวาดกลัวน้อยลง เพราะทุกคนต่างต้องการติดหนึ่งในสามอันดับแรกกันทั้งนั้น แล้วใครจะยอมให้คนอื่นได้ไปกันเล่า?

โดยเฉพาะเมื่อเฉินซีอาจจะเข้ามาได้ผ่าน ‘ประตูหลัง’!

“อนิจจา เดิมทีข้าคิดว่านี่คือเหตุการณ์ยิ่งใหญ่สำหรับเต๋าแห่งการปรุงอาหาร ทว่ากลับคาดไม่ถึง…ว่ามันจะมีเศษเดนสกปรกติดมาด้วยชิ้นหนึ่ง” ใครบางคนถอนหายใจอย่างแผ่วเบาขณะพูดเป็นนัย

“จริง! เจ้าพูดถูก และบางทีมันอาจมีมากกว่าที่ตาเห็นก็ได้ ข้าเกรงว่าการมาถึงของใครบางคนจะทำให้สหายเต๋าในเผ่าเทาเที่ยอยู่ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างลำบากใจ …ทุกคนน่าจะเข้าใจดี” ใครบางคนสวมบทบาท ‘คนดี’ แต่ทุกคำพูดของเขากลับเต็มไปด้วยน้ำเสียงเสียดสี