ตอนที่ 746
บทที่ 746 ท้าทายเสิ่นหลางหยาอย่างเปิดเผย
October 21, 2026
บทที่ 746 ท้าทายเสิ่นหลางหยาอย่างเปิดเผย
บทที่ 746 ท้าทายเสิ่นหลางหยาอย่างเปิดเผย
สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังคัมภีร์ในมือของผู้อาวุโสเลี่ยเผิงพร้อมกันโดยไม่รู้ตัว มันอบอวลไปด้วยประกายแสงของมหาเต๋านิรันดร์ มีแสงสว่างเล็ดลอดออกมา ทำให้ดูเหมือนกับมีปัญญาเป็นของตัวเองจนดูน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
ถึงแม้จะเป็นคัมภีร์ แต่มันคล้ายกับมีชีวิต และแผ่จังหวะอันแปลกประหลาดออกมา
นี่คือคัมภีร์เต๋าสูงสุดของเขาวิญญาณนิรันดร์ …คัมภีร์เต๋านิรันดร์!
ตามตำนาน เขาวิญญาณนิรันดร์ครอบครองน้ำพุแห่งความนิรันดร์ที่คงอยู่ตั้งแต่ช่วงบรรพกาลสร้างโลก น้ำในน้ำพุมีลักษณะเป็นทรงกลมขณะที่แผ่แสงสว่างใสเลือนรางออกมา มันเป็นความนิรันดร์ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ทันทีที่คนธรรมดาดื่มเข้าไปหนึ่งอึก ร่างมนุษย์ของคนผู้นั้นจะส่องแสงสว่างจ้า รักษาฟื้นฟูความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์ และครอบครองรากฐานสำหรับการบ่มเพาะเต๋าที่มั่นคงยิ่ง!
ยิ่งกว่านั้น คัมภีร์เต๋านิรันดร์นี้ยังเกิดขึ้นจากภายในน้ำพุแห่งความนิรันดร์ ความลึกล้ำในมหาเต๋าของมหาเต๋านิรันดร์ถูกตีตราไว้ …กลายเป็นแหล่งกำเนิดของมรดกเต๋าสูงสุดของเขาวิญญาณนิรันดร์
แม้คัมภีร์เต๋านิรันดร์ที่องค์หญิงไป๋หลี่มอบให้จะไม่ใช่ต้นฉบับ เป็นเพียงสำเนาชุดหนึ่ง ถึงอย่างนั้นมันก็ยังมีค่าชนิดที่ยากจะประเมินค่าได้!
ถึงอย่างไร นอกจากเขาวิญญาณนิรันดร์แล้ว จะมีกองกำลังใดในโลกบ้างที่ครอบครองสมบัติล้ำค่าที่มากล้นความนิรันดร์เช่นนั้น? หากทำความเข้าใจสิ่งนี้ได้ มันย่อมทำให้คนที่ได้รับไปได้ผลประโยชน์อันไร้ที่สิ้นสุด!
หลังจากนั้น สายตาของทุกคนต่างร้อนผ่าวด้วยความปรารถนา แม้กระทั่งผู้อาวุโสขอบเขตเซียนปฐพีที่อยู่ข้างผู้อาวุโสเลี่ยเผิงยังอดที่จะอิจฉาไม่ได้
“คัมภีร์เต๋านิรันดร์! ฮ่า ๆ! นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ต้องใช้โชคเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้มา!” สายตาของผู้อาวุโสเลี่ยเผิงจับจ้องคัมภีร์ในมือ ขณะหัวเราะก้องด้วยความยินดี เผยความปลื้มปริ่มออกมา
แต่หลังจากนั้น ชายชรากลับส่ายหน้าแล้วถอนหายใจออกมา “น่าเสียดายที่ข้าสามารถศึกษาได้เพียงเจ็ดวันเท่านั้น จึงเห็นได้ชัดว่าการทำความเข้าใจความลึกล้ำทั้งหมดในเวลาอันสั้นนั้นเป็นเรื่องยากยิ่ง”
ทุกคนเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ถึงอย่างไร มันก็คือมรดกสูงสุดของเขาวิญญาณนิรันดร์ มีค่าเทียบเท่ากับคัมภีร์เก้าเรืองรองของนิกาย ทว่าตั้งแต่เริ่มบ่มเพาะจนถึงตอนนี้ ใครบ้างที่จะกล้าตบอกรับปากว่าจะทำความเข้าใจความลึกล้ำทั้งหมดที่อยู่ภายในคัมภีร์เก้าเรืองรองได้ภายในไม่กี่วัน?
ถึงจะดูเหมือนคัมภีร์ แต่ที่แท้แล้วมันคือมรดกเก่าแก่ที่สามารถย้อนรอยไปยังยุคสมัยอันไร้ขอบเขตได้ ดังนั้นความลึกล้ำที่อยู่ภายในนั้นจะน่าตกตะลึงเพียงใดกัน? ด้วยเหตุนี้ หากสามารถซึมซับความลึกล้ำที่อยู่ข้างในตลอดระยะเวลาเจ็ดวันได้ประมาณหนึ่งในหมื่น ก็นับว่าน่าพึงพอใจแล้ว!
แต่ต่อให้พวกเขารู้ว่าคัมภีร์เต๋านิรันดร์นั้นจะศึกษาได้ยากยิ่ง ทว่าพวกเขาก็มิอาจกลบความตื่นเต้นในใจไหว และต่างต้องการฉกฉวยมันมาจากเลี่ยเผิงเพื่อทำความเข้าใจ!
แม้กระทั่งเสิ่นหลางหยาผู้ชื่นชอบความสันโดษและทะนงตนยิ่ง ก็ยังแสดงความสนใจออกมา!
ทว่าหลังจากนั้นเจ้าตัวก็เป็นต้องขมวดคิ้ว เพราะเขาคาดเดาได้อย่างเลือนรางว่าโอกาสสูงสุดนี้อาจจะไม่ได้ตกมาอยู่ในมือตนเอง และเหตุผลนั้นก็เพราะเฉินซี!
ศิษย์น้องร่วมสำนักผู้นี้เอาชนะฟางจิ้งเลวี่ยและลู่ผิงได้ …เฉินซีได้สำแดงพรสวรรค์ที่ทำให้ทุกคนในที่นี้ตกตะลึง ดังนั้นต่อให้เสิ่นหลางหยาจะรู้สึกไม่สบายใจที่อีกฝ่ายช่วงชิงความโดดเด่นไป แต่ตัวเขาก็ต้องยอมรับว่า ผู้มีคุณสมบัติจะได้รับคัมภีร์เต๋านิรันดร์เพื่อทำความเข้าใจ สุดท้ายคงหนีไม่พ้นเฉินซี!
เสิ่นหลางหยาถึงกับรู้สึกสิ้นหวังเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ แต่เมื่อชำเลืองมองโดยไม่ตั้งใจ เจ้าตัวกลับเพิ่งสังเกตว่าเฉินซีเดินออกไปจากโถงพินิจกระบี่ตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบ!
‘หรือว่าเขาละทิ้งโอกาสนี้ไปแล้ว?’ หลังจากคิดเช่นนั้น หัวใจของเสิ่นหลางหยาพลันเริ่มเต้นรัวด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงที่กำลังแผดเผาไปทั่วกาย ทันทีที่เฉินซีไป ดูท่าว่าในบรรดาทุกคนที่อยู่ตรงนี้… มีเพียงตัวเขาที่มีคุณสมบัติจะได้รับโอกาสดังกล่าว!
เขารีบสูดหายใจเข้าเพื่อรักษาความสงบ พลางครุ่นคิดในใจอย่างรวดเร็วว่าต้องทำอย่างไร จึงจะสามารถเข้าใจความลึกล้ำทั้งหมดภายในคัมภีร์เต๋านิรันดร์ในเวลาเจ็ดวัน…
“ในการประลอง ณ โถงพินิจกระบี่ในครั้งนี้ เฉินซีได้แสดงผลงานอันยอดเยี่ยมออกมา ข้าจึงตัดสินใจจะมอบคัมภีร์เต๋านิรันดร์นี้ให้กับเขาเพื่อทำการบ่มเพาะ มีใครคัดค้านหรือไม่?” เลี่ยเผิงกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นคงอย่างช้า ๆ ขณะที่สายตาก็ผละจากคัมภีร์ในมือ ก่อนจะมองไปรอบข้าง ทว่าชายชราก็เป็นต้องตกตะลึงไป “เฉินซีอยู่ไหน?”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา ทุกคนภายในโถงพลันพบว่าเฉินซีจากไปอย่างเงียบงันเมื่อใดไม่ทราบ!
…ในขณะที่พวกเขามัวแต่ให้ความสนใจกับคัมภีร์เต๋านิรันดร์ เฉินซีกลับเดินจากไปแล้วอย่างนั้นหรือ?
สิ่งนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกละอายเล็กน้อย ผู้โดดเด่นที่สุดควรได้รับความสนใจและความชื่นชมจากทุกคน แต่ถึงอย่างนั้น …อีกฝ่ายกลับถูกมองข้ามเสียอย่างนั้น!
ทว่ามีเพียงเสิ่นหลางหยาที่ไม่คิดเช่นนี้ เขาไม่สามารถหักห้ามความตื่นเต้นในใจเอาไว้ได้อีกต่อไป แล้วจึงรีบกล่าวด้วยเสียงดังฟังชัดว่า “อาจารย์ลุงเลี่ยเผิง ความสำเร็จในการต่อสู้ของศิษย์น้องเฉินซีนั้นยอดเยี่ยมนัก ทำให้ความแข็งแกร่งของนิกายกระบี่เก้าเรืองรองเลื่องลือไปทั่ว และผู้คู่ควรจะครอบครองโอกาสในการทำความเข้าใจคัมภีร์เต๋านิรันดร์ แน่นอนว่าย่อมต้องเป็นศิษย์น้องเฉินซีอย่างไม่ต้องสงสัย!”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกพูดขึ้นมา พวกผู้อาวุโสเลี่ยเผิงต่างพยักหน้าคล้อยตาม
“แต่ศิษย์น้องเฉินซีคล้ายกับไม่ได้สนใจในคัมภีร์เต๋านิรันดร์เลย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อาจารย์ลุงเลี่ยเผิง เหตุใดท่านไม่มอบโอกาสนี้ให้แก่ศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่นในโถงแทนเล่าขอรับ? บางทีศิษย์น้องเฉินซีอาจเห็นชอบกับเรื่องดังกล่าวก็ได้”
คำพูดต่อมาของเสิ่นหลางหยานี้ทำให้ทุกคนขมวดคิ้ว