บทที่ 860 ส่งผลต่อพิภพยันต์อักขระ

บทที่ 860 ส่งผลต่อพิภพยันต์อักขระ

บทที่ 860 ส่งผลต่อพิภพยันต์อักขระ

ภาพเบื้องหน้าของชายหนุ่มเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วและสะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา แต่มันก็ไม่อาจส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของเฉินซีได้เลย

เมื่อเท้าของเขาได้ยืนอย่างมั่นคงบนขั้นที่สามของบันไดหิน ภาพเบื้องหน้าของเฉินซีก็หยุดนิ่งทันที เจดีย์ทองสัมฤทธิ์ที่สูงยิ่งปรากฏขึ้นในโลกที่มืดมิดนี้…

และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือเจดีย์นี้มีลักษณะเหมือนกับเจดีย์ต้าเหยี่ยนทุกประการ!

แต่ชายหนุ่มกลับไม่แปลกใจ และดวงวิญญาณที่ราวกับปราศจากอารมณ์ของเขา ได้มองไปยังร่างที่ยืนอยู่ใจกลางโลกมืด เฝ้าดูนิ้วของตนเองวาดมหาสมุทรแห่งอักขระยันต์ที่ปกคลุมท้องฟ้า ขณะที่ซ่อมแซมเจดีย์ไปด้วย

จิตใจของชายหนุ่มยังคงหมกมุ่นอยู่ในความเข้าใจอันลึกซึ้งนี้

แต่เขารู้อย่างชัดเจนว่า โครงสร้างภายในเจดีย์ต้าเหยี่ยนนั้นอยู่ในสภาพที่เลวร้ายมาตั้งนานแล้ว อักขระยันต์หลุดออก ค่ายกลเสียหาย และมีหลายจุดในนั้นที่ต้องซ่อมแซม

ในระหว่างกระบวนการซ่อมแซมนี้เอง เฉินซีก็ได้เห็นความน่าเกรงขามของชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากอีกครั้ง ด้วยการชี้นิ้วเบา ๆ อักขระยันต์ที่ไร้ขอบเขตพลันปรากฏขึ้น และความสำเร็จที่น่าอัศจรรย์ของเต๋าแห่งยันต์อักขระ ก็ทำให้เขาจมดิ่งลงไปในนั้นอีกครั้งและไม่อาจหลุดพ้นได้

หลังจากผ่านไปหนึ่งถ้วยชา เจดีย์ก็ได้รับการซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์ ทำให้มันปกคลุมไปด้วยแสงสีทองทั้งหมด ดุจวิหคอมตะที่เกิดใหม่ในเปลวเพลิง ซึ่งมีพลังชีวิตมากล้นและกว้างใหญ่เหมือนมหาสมุทร!

เฉินซีไม่ทราบเลยว่า ในขณะนี้ ผู้บ่มเพาะทุกคนที่อยู่ในเจดีย์ แทบจะสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเจดีย์ได้

ขณะนี้ เจดีย์กำลังส่องประกายระยิบระยับมากขึ้น ในขณะที่อากาศภายในนั้นมีรัศมีศักดิ์สิทธิ์และปกคลุมไปด้วยหมอก ทำให้มันดูเหมือนสรวงสวรรค์แห่งแดนเซียน

“สวรรค์! มีคนกำลังซ่อมแซมเจดีย์ต้าเหยี่ยน!”

“เป็นไปได้อย่างไรกัน! เจดีย์ต้าเหยี่ยนเป็นหัวใจของพิภพยันต์อักขระ เว้นแต่ผู้เยี่ยมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ ซึ่งเป็นผู้สร้างพิภพยันต์อักขระหรือทวยเทพผู้อาจเดินทางข้ามภพเป็นผู้ลงมือ ไม่อย่างนั้นจะมีใครในโลกนี้ที่สามารถทำสิ่งนี้ได้?”

“การซ่อมแซมเจดีย์ต้าเหยี่ยนถือว่าเป็นเหตุการณ์ที่ทั้งน่าตกใจและน่ายินดีเป็นพิเศษสำหรับพิภพยันต์อักขระทั้งหมด ตราบเท่าที่เจดีย์ต้าเหยี่ยนยังคงตั้งตระหง่านอยู่ พิภพยันต์อักขระจะไม่มีวันพังทลาย!”

“สิ่งที่ข้าสงสัยมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ เป็นผู้ใดกันแน่ที่ทำสิ่งนี้?”

ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ชั้นใด ผู้บ่มเพาะทุกคนในเจดีย์ต่างสนทนากันอย่างมีชีวิตชีวา และต่างอุทานด้วยความชื่นชมต่อเจดีย์ต้าเหยี่ยนที่มีรูปลักษณ์ใหม่ รวมทั้งปรารถนาใคร่รู้เป็นอย่างมากว่าใครเป็นผู้ซ่อมแซมเจดีย์

ขณะเดียวกัน เหลียงปิงที่อยู่ ณ ชั้นแปดก็กำลังต่อสู้อย่างห้าวหาญ แม้ร่างกายจะอาบไปด้วยเลือด ทว่าในใจนางกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยขวัญกำลังใจ

ด้วยนางรู้ว่า ทั้งหมดนี้จะต้องเป็นฝีมือของเฉินซีอย่างแน่นอน!

…

เมื่อเวลาผ่านไป เฉินซีก็ก้าวขึ้นบันไดไปทีละขั้น และทุกย่างก้าวของเขาก็จะมีดอกบัวสีทองบานสะพรั่ง

ตอนนี้ชายหนุ่มได้ค้นพบว่า บนพื้นผิวของขั้นบันไดในชั้นที่เก้า ไม่เพียงถูกวางด้วยข้อจำกัดที่น่าสะพรึงกลัวเท่านั้น แต่ข้อจำกัดที่ว่ายังฝ่าฟันยากเย็นดั่งหุบเหวลึก ซึ่งสิ่งนี้ แท้จริงแล้วเกี่ยวข้องกับการซ่อมแซมแผนผังยันต์อักขระ!

บนขั้นแรก เขาตกอยู่ในสภาพแปลกประหลาด เนื่องจากชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลาก และเขาได้รับการยอมรับจากเจดีย์

บนขั้นที่สอง เขาจึงสามารถมองเห็นพลังของชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลาก และได้รู้แจ้งเกี่ยวกับหลักการเปลี่ยนแปลงของชะตาสวรรค์

บนขั้นที่สาม ชายหนุ่มจึงเข้าสู่ขั้นตอนของการซ่อมแซมแผนผังยันต์อักขระอย่างแท้จริง!

ยิ่งกว่านั้น ตั้งแต่ขั้นนี้เป็นต้นไปจนถึงขั้นที่สี่ ขั้นที่ห้า และแม้แต่ขั้นที่เก้า ไม่ว่าจะเป็นเจดีย์ต้าเหยี่ยน นครหลวงสี่จักรพรรดิ สี่มณฑล เมืองมากมายและหมู่บ้านนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นภายในพื้นที่กว้างใหญ่และพิภพอันมืดมิดอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดขอบเขตการมองเห็นของเขาก็ขยายออก และพิภพยันต์อักขระทั้งหมดก็ถูกเปิดเผยตรงหน้าเฉินซี!

มันรู้สึกราวกับว่าเขาเป็นจ้าวแห่งการรังสรรค์สุงสูดที่ยืนอย่างภาคภูมิเหนือจักรวาล และชายหนุ่มกำลังใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของตนเองเพื่อซ่อมแซมรอยแผลของโลกใบใหญ่จากที่ไกลออกไป

ในโลกภายนอกขณะนี้ นครหลวงสี่จักรพรรดิพลันเรืองรองด้วยความมีชีวิตชีวาอีกครั้ง ขณะที่มันอาบอยู่ใต้แสงอาทิตย์ที่แผดเผาและตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ มันเต็มไปด้วยแสงเจิดจ้า ทำให้มันดูเหมือนกับฟื้นคืนชีพขึ้นมาหลังจากตายไปหลายปี

มันเหมือนกับปาฏิหาริย์!

เช่นเดียวกับสี่มณฑลใหญ่และหอคอยยันต์อักขระในเมืองมากมาย เช่น เมืองนกนางแอ่นแดง และหมู่บ้านนับไม่ถ้วน เช่นหมู่บ้านจินซาง ก็ยังเต็มไปด้วยคลื่นพลังชีวิตที่น่าตกใจ

คลื่นพลังผันผวนนี้ยิ่งใหญ่มาก และทำให้ผู้บ่มเพาะในพิภพยันต์อักขระทั้งหมดตื่นตระหนกในทันที

ทุกคนต่างตกตะลึงและงุนงง เพราะไม่รู้ว่าทำไมเหตุการณ์อัศจรรย์เช่นนี้จึงเกิดขึ้น ทว่ามีเพียงคนกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้นที่พอจะคาดเดาบางสิ่งได้ราง ๆ และต่างตกตะลึงจนกล่าววาจาใดไม่ออก!

ณ เมืองนกนางแอ่นแดง

นักพรตเต๋าหลิงและสหายของเขากำลังปรึกษาหารือเกี่ยวกับโครงสร้างอักขระยันต์ในห้องโถง และหลิงชิงโม่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกเบื่อมาก นางจึงสางผมงามของนางเล่น ในขณะที่จ้องมองอย่างว่างเปล่า

ทันใดนั้น แผนผังยันต์อักขระที่เสียหายทั้งหมดสามพันหกร้อยผังในห้องโถงก็กะพริบอย่างกะทันหัน ก่อนจะหายไป และกลายเป็นม่านแสงสีขาวโพลน

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เหล่าปรมาจารย์ค่ายกลยันต์อักขระที่มีนิสัยแปลกประหลาดต่างก็ตกตะลึง จากนั้นพวกเขาพลันกระโดดขึ้น ในขณะที่โบกแขนไปรอบ ๆ และคำรามอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้บริเวณโดยรอบตกอยู่ในความโกลาหลทันที

หัวหน้าผู้ดูแลเยว่เหมิงได้ลากร่างกายที่อวบอ้วนของเขาและพุ่งเข้ามาพร้อมกับเหงื่อที่ชโลมกาย ก่อนที่เจ้าตัวจะเริ่มอธิบายซ้ำ ๆ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเกิดปัญหาขึ้นในห้องโถงอีกครั้ง!

“เอ๊ะ เหตุใดข้าถึงคิดว่ามันเกิดขึ้นอีกครั้ง?”

เยว่เหมิงตบหน้าผากตัวเอง พลางหัวเราะอย่างขมขื่น และนึกถึงชายหนุ่มที่เรียกว่าเฉินซีเมื่อครึ่งเดือนก่อน ในเวลานั้น เฉินซีได้กวาดเอาพลังธรรมเทพไปสามหมื่นดวง ทำให้ทั้งโถงใหญ่ผังยันต์อักขระตกอยู่ในความโกลาหล เช่นเดียวกับที่เป็นอยู่ในขณะนี้