บทที่ 1035 การใช้งานอู๋ฟางซวี่

บทที่ 1035 การใช้งานอู๋ฟางซวี่

หลังจากที่อู๋ฟางซวี่ทำข้อตกลงกับหลี่อวี้เขาก็ไม่รีรอแม้แต่อึดใจ รีบออกจากพระราชวังเพื่อไปรายงานสถานการณ์ต่อฉินเฟิง

เมื่อฉินเฟิงทราบว่าฮ่องเต้เป่ยตี๋ทรงทรุดโทรมเช่นนี้ก็ถอนหายใจ

“ใครเลยจะคิดว่าฮ่องเต้เป่ยตี๋ผู้เคยเป็นวีรบุรุษผู้สูงส่งจะตกต่ำถึงเพียงนี้”

อย่างไรก็ตาม เมื่อคำนึงถึงการที่อู๋ฟางซวี่ปกป้องหลี่อวี้และสร้างโอกาสในการยึดพระราชวังโดยไม่ต้องนองเลือด ฉินเฟิงก็ยิ่งชื่นชมอู๋ฟางซวี่มากขึ้น

แน่นอน การที่อู๋ฟางซวี่เป็นกบฏ แต่ยังคงได้รักษาตำแหน่งผู้ช่วยผู้ช่วยเสนาบดีของกรมพิธีการถือเป็นเส้นสุดท้ายของฉินเฟิง และไม่มีทางที่จะมอบหมายภารกิจสำคัญให้เขาอีก

แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะสิ้นสุด แต่การตอบแทนในด้านอื่น ๆ ย่อมไม่ขาดแน่นอน

มิฉะนั้น ผู้ใต้บังคับบัญชาทำความดีฉินเฟิงกลับไม่มีแม้แต่การแสดงความขอบคุณเล็กน้อย ในภายภาคหน้าใครจะยอมทุ่มเทแรงกายแรงใจช่วยฉินเฟิงทำงาน

ฉินเฟิงต้องการสร้างอู๋ฟางซวี่ให้เป็นแบบอย่างของราชวงศ์ใหม่ เพื่อให้เหล่าขุนนางเป่ยตี๋ที่ยังหวังลม ๆ แล้ง ๆ ได้เข้าใจความจริงว่า การสนับสนุนฉินเฟิงและจิ่งเชียนอิ่งจะได้รับอนาคตอันสดใสไร้ขีดจำกัด หากยังดื้อดึงหรือมีเจตนาชั่วร้าย ผลที่ตามมาย่อมไม่ต้องพรรณนา

“ใต้เท้าอู๋ หากยึดพระราชวังได้ ความดีความชอบของท่านย่อมปฏิเสธไม่ได้”

“ไม่จำเป็นต้องรอจนถึงวันที่ประตูวังเปิดกว้างหรอก”

“ซื่อจื่อประทานเงินสามพันแก่ใต้เท้าอู๋ และประกาศให้ทุกคนทราบ ไม่ว่าจะเป็นผู้สูงศักดิ์หรือต่ำต้อย หรือแม้แต่ผู้มีตำแหน่งสำคัญในกองทัพ ห้ามล่วงเกินครอบครัวของใต้เท้าอู๋โดยเด็ดขาด ผู้ใดฝ่าฝืนจะถูกลงโทษอย่างหนัก”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ อู๋ฟางซวี่รู้ดีว่าฉินเฟิงกำลังพยายามเกลี้ยกล่อมเขา แต่ในฐานะผู้บุกเบิกของราชวงศ์ใหม่ เขาก็ปลื้มปริ่มยินดีเป็นอย่างยิ่ง

เขารีบก้มศีรษะคำนับ “ขอบคุณโหวฉินที่เมตตา ข้าจะทุ่มเทกำลังกายใจเพื่อสนับสนุนท่านโหวฉินอย่างเต็มที่!”

ฉินเฟิงโบกมือพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ใต้เท้าอู๋เข้าใจผิดแล้ว เจ้าไม่ได้สนับสนุนข้า แต่สนับสนุนองค์หญิงในฮ่องเต้พระองค์ก่อน และจะเป็นมเหสีของเป่ยตี๋ในอนาคต!”

ได้ยินเช่นนั้น อู๋ฟางซวี่รีบพยักหน้าและกล่าวใหม่ “ข้าขออุทิศชีวิตเพื่อองค์หญิงจนกว่าจะสิ้นใจ”

ฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย บ่งบอกว่าอู๋ฟางซวี่สามารถจากไปได้แล้ว

อู๋ฟางซวี่ไม่กวนใจอีก หมุนตัวจากไป เมื่อออกจากประตูใหญ่ เขายังลังเลอยู่บ้าง สุดท้ายก็หันกลับมามองฉินเฟิงภายในห้อง ความรู้สึกของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างแยบคาย

ก่อนหน้านี้อู๋ฟางซวี่รู้สึกต่อต้านจิ่งเชียนอิ่งอย่างแท้จริงในการสืบทอดอำนาจ แต่หลังจากได้เห็นฝีมือของฉินเฟิงแล้ว ความเชื่อมั่นของอู๋ฟางซวี่เริ่มคลอนแคลน

บางทีอาจเป็นเพราะจิ่งเชียนอิ่งเป็นเพียงสตรี ยากที่จะได้รับการยอมรับ แต่ใครเลยจะกล้าไปยุ่งกับฉินเฟิงที่อยู่เบื้องหลังจิ่งเชียนอิ่งได้

ดังคำกล่าวที่ว่า ไม่เห็นแก่หน้าพระ ก็ต้องเห็นหน้าพระพุทธเจ้า

ขณะนี้อารมณ์ของอู๋ฟางซวี่ก็เป็นเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะยากที่จะยอมจำนนแทบเท้าของจิ่งเชียนอิ่ง แต่เพียงคิดถึงจิ่งเชียนอิ่งที่มีฉินเฟิงยืนอยู่เบื้องหลัง หัวใจของเขาก็ทรงตัวได้

ยิ่งกว่านั้น ด้วยการสนับสนุนจากฉินเฟิง การพัฒนาของเป่ยตี๋ในอนาคตก็จะต้องก้าวหน้าอย่างรวดเร็วแน่นอน!

อู๋ฟางซวี่ฝันอยากจะไปที่อำเภอเป่ยซีสักครั้ง เพื่อดูด้วยตาตนเองว่าเมืองที่ฉินเฟิงปกครองเป็นอย่างไร จริงหรือไม่ที่ว่า แม้แต่ชาวบ้านที่ยากจนที่สุด ก็ยังมีเนื้อกินสามมื้อ เด็ก ๆ สามารถเข้าเรียนในโรงเรียนได้ ภรรยามีเสื้อผ้าใหม่ทุกเดือน และบิดามารดาพักพิงใต้ร่มเงาต้นไม้ใหญ่อย่างสงบสุข

หากชาวชาวเป่ยตี๋สามารถใช้ชีวิตได้เพียงหนึ่งในสามของชาวบ้านในอำเภอเป่ยซีก็ถือว่าเพียงพอที่จะปลอบประโลมวิญญาณของฮ่องเต้เป่ยตี๋ที่ล่วงลับไปแล้ว

คิดเช่นนี้ อู๋ฟางซวี่ก็หายใจลึก เขาตัดสินใจในใจอย่างแน่วแน่

จุดยืนทางการเมืองอะไร ไปตายซะเถอะ!

เพียงแค่ให้ไพร่ฟ้าได้อยู่กันอย่างสุขสบาย ใครจะมาปกครองก็ช่างมัน