บทที่ 1039 ศึกใหญ่สิ้นสุด

บทที่ 1039 ศึกใหญ่สิ้นสุด

การเปลี่ยนแปลงในรั้วพระราชวังเป่ยตี๋ไม่ได้ยืดเยื้อหรือรุนแรงนัก

แม้ว่าตำแหน่งของโจวผู่จะอยู่ในระดับกลางถึงสูง แต่หลังจากผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ตาย และได้รับการสนับสนุนจากหลี่อวี้ โจวผู่ก็ควบคุมกองทัพทหารรักษาพระองค์ได้อย่างรวดเร็ว

โจวผู่สั่งการ ทหารรักษาพระองค์โจมตี ปิดล้อมท้องพระโรงและวังหลัง

ฮ่องเต้เป่ยตี๋ที่ประทับอยู่ในท้องพระโรงได้ยินเสียงฝีเท้าหนาหนักและเสียงเกราะกระทบกันด้านนอก็เข้าใจสถานการณ์ ทว่าไร้ความตระหนกและการต่อต้าน

ฮ่องเต้เป่ยตี๋รู้ดีว่าเขาไม่มีกำลังจะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้อีกแล้ว จึงไหลไปตามกระแสเช่นเรือลำหนึ่ง ยอมจำนนต่อโชคชะตา

เมื่อหลี่อวี้กับโจวผู่ร่วมมือควบคุมพระราชวังแล้วก็ส่งคนออกไปติดต่ออู๋ฟางซวี่

เช้าวันถัดมา ฟ้ายังไม่สว่างดี ฉินเฟิงกำลังเตรียมอ่านน้ำให้ช่วยหลี่เซียวหลานกับและจิ่งเชียนอิ่ง ทำหน้าที่สามีที่ดี ตอนนี้เอง เสียงตะโกนของหนิงหู่ดังมาจากด้านนอก

“พี่ฉินเร็วเข้า! รีบออกมาเร็ว ทหารรักษาพระองค์ยอมจำนนแล้ว!”

ฉินเฟิงตื่นเต้น โยนอ่างน้ำทิ้ง วิ่งพรวดไปยังห้องโถง พอเข้ามาก็เห็นบรรดาคนสนิทพร้อมหน้า

หนิงหู่กับสวีโม่ตื่นเต้น แม้จะเป็นแม่ทัพ แต่หากสามารถยึดพระราชวังโดยไม่ต้องทำสงคราม พวกขเาย่อมยินดียิ่ง

ฉินเฟิงรีบถาม “ตอนนี้สถานการณ์ในพระราชวังเป็นอย่างไรบ้าง”

หลี่จางรู้ข้อมูลมาก่อนแล้ว ไม่อาจปกปิดความยินดี เขากล่าวว่า “หลังเที่ยงคืนของเมื่อคืนหลี่อวี้กับรองแม่ทัพทหารรักษาพระองค์โจวผู่สังหารผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ควบคุมทหารรักษาพระองค์ทั้งหมด ปิดลอมท้องพระโรงและวังหลัง ตอนนี้พระราชวังอยู่ในการควบคุมของหลี่อกับโจวผู่แล้ว”

ฉินเฟิงไม่รีบร้อน ซักถามต่อ “หลี่อวี้มีเล่ห์เหลี่ยม เขาอาจยอมจำนนจริง แต่ก็เป็นไปได้ว่าแสร้งจำนน”

เห็นฉินเฟิงระมัดระวัง หลี่จางเข้าใจว่าฉินเฟิงยังคงระแวงหลี่อวี้ อย่างไรหลี่อวี้ก็เป็นหัวหน้าหน่วยนกฮูกราตรี!

หลี่จางส่ายหน้า บ่งบอกว่าเขาเองก็ยังไม่รู้รายละเอียดในพระราชวังมากนัก

ก่อนจะกล่าวเสริมว่า “ไม่ว่าหลี่อวี้กับโจวผู่จะมีแผนการใด เมื่อพวกเขาตัดสินใจยอมจำนนก็ให้พวกเขาเปิดประตูเมือง นำทหารรักษาพระองค์สองในสามส่วนออกมามอบอาวุธ ส่วนทหารรักษาพระองค์ที่เหลือให้เฝ้าอยู่ในพระราชวัง คุมตัวฮ่องเต้เป่ยตี๋และเชื้อพระวงศ์”

“แล้วกองทัพของเราก็ค่อยเข้าสู่พระราชวังเพื่อควบคุม”

“หากหลี่อวี้ยอมจำนนจริงย่อมตกลงตามข้อเรียกร้อง แต่หากปฏิเสธก็จำเป็นต้องพิจารณาว่าคนผู้นี้มีอุบาย”

ฉินเฟิงพยักหน้าเห็นชอบกับข้อเสนอของหลี่จาง

แม้ไม่ควรคิดร้ายต่อผู้อื่น แต่ก็ไม่อาจวางใจจนไร้ข้อสงสัย

แม้สถานการณ์โดยรวมจะถูกกำหนดไว้แล้ว แต่หากยังมีนักรบผู้ยอมสละชีพหลงเหลือ เมื่อฉินเฟิงนำทัพเข้าไปยึดครองพระราชวัง หากเกิดการโจมตีขึ้นอย่างกะทันหันจนมีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก ศึกแย่งชิงพระราชวังครั้งนี้ก็คงจะจบลงอย่างครึ่ง ๆ กลาง ๆ และน่าเสียดายยิ่ง

ฉินเฟิงและบรรดาผู้ใกล้ชิดย่อมไม่รีบร้อนเข้าพระราชวัง รอจนกว่าจะควบคุมสถานการณ์ได้สมบูรณ์แน่นอน ค้นตรวจภายในและภายนอกพระราชวังจนทั่ว ฉินเฟิงถึงจะวางใจเข้าไป

ฉินเฟิงมอบหมายภารกิจการควบคุมพระราชวังให้กับหลี่จาง ส่วนเขาเพียงรออยู่นอกพระราชวังกับจิ่งเชียนอิ่ง รอฟังข่าว

เมื่อตกลงกันเรียบร้อย หลี่จางหมุนตัวจากไป ฉินเฟิงก็กลับมายังเรือนด้านหลัง รีบแจ้งข่าวดีนี้ให้กับจิ่งเชียนอิ่ง

ตอนนี้จิ่งเชียนอิ่ง หลี่เซียวหลาน และเสิ่นชิงฉือ ล้างหน้าแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว นั่งล้อมวงกันอยู่รอบเตาไฟ ผิงความอบอุ่น

เสี่ยวเซียงเซียงกับชูเฟิงกำลังเตรียมอาหารเช้าอย่างขยันขันแข็ง

“เชียนอิ่งข่าวดี! ข่าวใหญ่! เราได้พระราชวังมาแล้ว”