ตอนที่ 1118
บทที่ 1120 จ่ายเงินเพื่อแลกชีวิต
October 22, 2026
บทที่ 1120 จ่ายเงินเพื่อแลกชีวิต
ฉินเฟิงไม่เพียงไม่ขึ้นราคา แต่กลับลดราคาลงครึ่งหนึ่งทันที
หากเป็นคนอื่น หลี่อี้คงจะพลิกหน้าแสดงความไม่พอใจไปแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฉินเฟิงเขากลับระมัดระวังอย่างยิ่ง
เงินหนึ่งพันตำลึง มากพอที่จะเลี้ยงดูสามชั่วคนให้อยู่อย่างสุขสบาย
ได้เงินหนึ่งพันตำลึงมาโดยที่ไม่ต้องขัดใจฉินเฟิงและยังได้รับการคุ้มครองจากฉินเฟิงแล้วกลับบ้านไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข
เงินหนึ่งพันตำลึงนี้ ดียิ่งกว่าเงินสองพันตำลึงที่ตระกูลหนานกงเสนอให้เสียอีก
หลี่อี้เริ่มลังเล เขาขมวดคิ้วแน่น มองดูฉินเฟิงด้วยสายตาซับซ้อน
“ท่านโหวฉินเป็นคนที่ต้องเอาคืนทุกเรื่อง พวกข้าก่อนหน้านี้ที่หมู่บ้านตระกูลหลี่ ได้สังหารผู้คนไปกว่าสิบชีวิต แล้วความแค้นนี้จะสามารถลบล้างไปได้เช่นนั้นหรือ?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฉินเฟิงไม่ปิดบังแววตาสังหารในดวงตา
“ลบล้างหรือ? เป็นทหารรับจ้างแท้ ๆ ไฉนจึงไร้เดียงสาเช่นนี้?”
“ชีวิตต่อชีวิต!”
“พวกเจ้าฆ่าคนไปกี่คนที่หมู่บ้านตระกูลหลี่ ก็ต้องตายกี่คน ส่วนจะจัดการอย่างไรนั้น เป็นเรื่องของพวกเจ้าเอง!”
พูดถึงตรงนี้ ฉินเฟิงก้าวเข้าไปข้างหน้าทันที บีบเข้าใกล้หลี่อี้ จ้องตาเขา ปล่อยคมกล้าออกมาอย่างเต็มที่
“ข้าจะพูดอีกครั้ง พวกเจ้าไม่มีทางเลือก!”
“เมื่อข้ายืนอยู่ที่นี่ ข้าก็มั่นใจว่าจะถอยออกไปได้อย่างปลอดภัย”
“เส้นทางที่อยู่ตรงหน้าพวกเจ้ามีเพียงสองทาง”
“หนึ่ง ยอมรับข้อเสนอของข้า”
“สอง พวกเจ้าฆ่าตัวประกันจากหมู่บ้านตระกูลหลี่ให้หมด แล้วถูกขังอยู่ในศาลเจ้าสุดท้ายก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น และครอบครัวของพวกเจ้าก็จะถูกแก้แค้น”
“ส่วนแผนการที่พวกเจ้าวางไว้ล่วงหน้านั้น ไร้ค่าแม้แต่น้อย!”
หลี่อี้รู้สึกได้ถึงกระแสพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของฉินเฟิงรวมถึงกองทหารม้าทมิฬที่จ้องมองอย่างดุดันอยู่เบื้องหลัง
ในที่สุดหลี่อี้ก็เข้าใจว่า ฉินเฟิงมาที่นี่ไม่ใช่เพื่อใช้ชีวิตของตนแลกกับชีวิตของชาวบ้านหมู่บ้านตระกูลหลี่
เขาเพียงแค่มาทำหน้าที่ของมนุษย์และรู้ชะตาฟ้าลิขิตเท่านั้น
หลังจากลังเลครู่หนึ่ง หลี่อี้ก็กัดฟันพูดว่า “ดี! ข้าตกลง!”
“พวกข้าสิบสามคนจะชดใช้ชีวิตให้กับชาวบ้านสิบสามคนจากหมู่บ้านตระกูลหลี่ และในวันมงคลสมรส ข้าจะออกหน้าเป็นพยานให้ท่านโหวฉินชี้ตัวฮองเฮาหนานกง”
“หลังจากนั้น พวกข้าจะถอดเกราะและกลับไปใช้ชีวิตในชนบท”
“แต่ว่า…”
“โหวฉินท่านได้เจรจาธุรกิจเสร็จแล้ว ถึงตาข้าบ้าง ข้าจะขอเพิ่มเงินอีกสามพันตำลึง แล้วข้าจะบอกท่านถึงกองกำลังลับอีกสองกลุ่มที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตเมืองหลวง”
เมื่อได้ยินดังนั้น สายตาเยือกเย็นของฉินเฟิงก็สว่างขึ้นในที่สุด
เขายกมือขึ้นตบไหล่หลี่อี้พลางกล่าวอย่างจริงจัง “ผู้รู้จักกาลเทศะย่อมเป็นคนฉลาด”
“การทรยศต่อกองกำลังลับที่เหลือจะเร่งให้ตระกูลใหญ่ทางใต้ล่มสลายเร็วขึ้น และยังเป็นประโยชน์มากมายต่อพวกเจ้าเอง”
“แม้ว่าข้าไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินก้อนนี้เลย แต่เพื่อเป็นการสนับสนุนให้กองกำลังลับที่เหลือหันหลังให้ความมืดมาสู่ความสว่าง ข้าจึงให้เงินก้อนนี้แก่พวกเจ้า”
หลี่อี้ไม่พูดอ้อมค้อม เขาติดต่อกับจ้าวอวี้หลงโดยตรงและเปิดเผยที่ซ่อนของกองกำลังลับอีกสองกลุ่มที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเขตเมืองหลวง
เนื่องจากฉินเฟิงไม่ได้พกเงินมามากขนาดนั้น จึงให้หลี่อี้และคนของเขาส่งคนมารับเงินที่ค่ายเทียนจีในอีกสองวัน
รวมทั้งสิ้นเจ็ดหมื่นสามพันตำลึง
เงินก้อนนี้แม้แต่สำหรับฉินเฟิงก็ถือเป็นจำนวนมหาศาล
เพราะสามารถนำไปพัฒนาความเป็นอยู่ของประชาชนในชายแดนเหนือได้อย่างมาก
แต่การใช้จ่ายเงินครั้งนี้ก็คุ้มค่า ทั้งสามารถช่วยตัวประกันในหมู่บ้านตระกูลหลี่ได้โดยไม่ต้องนองเลือด ยังสามารถโจมตีฮองเฮาหนานกง และเร่งให้อิทธิพลของตระกูลใหญ่ทางใต้ในเมืองหลวงเสื่อมถอยลง
การใช้เงินเพื่อให้ศัตรูเปลี่ยนใจมาเข้าพวก คุ้มค่ากว่าการส่งทหารไปรบมากนัก
หลี่อี้ถือจดหมายของฉินเฟิงกลับไปยังศาลเจ้า แล้วเรียกคนที่ซุ่มอยู่ด้านนอกสามสิบคนกลับมา
เขาโบกมือให้สัญญาณลูกน้องปล่อยตัวประกันจากหมู่บ้านตระกูลหลี่