บทที่ 1122 ครอบครัวกระวนกระวายใจ

บทที่ 1122 ครอบครัวกระวนกระวายใจ

ฉินเฟิงหยิบเงินหนึ่งร้อยสามสิบตำลึงออกมามอบให้กับญาติของชาวบ้านที่ตกเป็นเหยื่อ ครอบครัวละสิบตำลึง

เงินจำนวนนี้เพียงพอที่จะช่วยให้พวกเขาผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้

ชาวบ้านหมู่บ้านตระกูลหลี่ที่เพิ่งลุกขึ้นยืน ก็คุกเข่าลงอีกครั้งพลางร้องไห้โฮด้วยความตื้นตัน

“ท่านโหวช่วยชีวิตพวกข้าไว้ พวกข้าซาบซึ้งในบุญคุณยิ่งนัก จะรับเงินของท่านอีกได้อย่างไร”

“บุญคุณอันยิ่งใหญ่ของท่านโหว พวกข้าไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร”

“ใช่แล้ว หากไม่ใช่เพราะท่านโหวผ่านมาที่นี่ พวกข้าทั้งหมดคงถูกลงมือแล้ว”

ฉินเฟิงโบกมือห้าม บอกให้ชาวบ้านหมู่บ้านตระกูลหลี่ไม่ต้องใส่ใจมากเพียงแค่กลับไปใช้ชีวิตให้ดีและทำมาหากิน นั่นก็คือการตอบแทนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว

อีกอย่าง

เงินจำนวนนี้ ฉินเฟิงสมควรจ่ายอยู่แล้ว

เพราะทหารพลีชีพแห่งแคว้นเยว่จ้าวมาเพื่อเล่นงานฉินเฟิงความทุกข์ทรมานที่หมู่บ้านตระกูลหลี่ได้รับก็เป็นเพราะฉินเฟิง

การแก้แค้นให้พวกเขาและการช่วยเหลือเยียวยา ล้วนเป็นหน้าที่ของฉินเฟิง

หลังจากบอกลาชาวบ้านหมู่บ้านตระกูลหลี่ ฉินเฟิงและกองทหารม้าทมิฬก็ออกเดินทางกลับเมืองหลวงอีกครั้ง

แม้ว่าฉินเฟิงจะกำจัดกองกำลังทหารฆ่าตายของแคว้นเยว่จ้าวไปได้หนึ่งกลุ่ม และสืบทราบที่อยู่ของอีกสองกลุ่มที่เหลือแล้ว แต่เพื่อความปลอดภัย กองทหารม้าทมิฬจึงไม่ได้ถอดเกราะ แต่ยังคงติดอาวุธครบมือคุ้มกันฉินเฟิงเข้าเมืองหลวง

……

ในเวลาเดียวกัน บรรยากาศในตระกูลฉินก็ดูแปลก ๆ อยู่บ้าง

การกลับมาของคุณหนูทั้งสามแห่งตระกูลฉิน นับเป็นข่าวดีอย่างยิ่งสำหรับตระกูล

หลิ่วหงเหยียนและเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์วางมือจากงานทั้งหมด มาใช้เวลาอยู่กับครอบครัวอย่างเต็มที่ แม้แต่ฉินเทียนหู่ที่ยุ่งกับราชการก็ยังกลับมาบ้าน ซึ่งเป็นเรื่องที่แทบไม่เคยเกิดขึ้น

บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขสดชื่น ทุกคนต่างยินดี

แต่ว่า…

ในที่นั้นกลับขาดคนไปหนึ่งคน และเป็นคนที่สำคัญที่สุดเสียด้วย

แม้ทุกคนจะพยายามไม่พูดถึงเรื่องที่จะทำให้เสียบรรยากาศ แต่ก็มีคนอดไม่ได้ที่จะพูดถึงฉินเฟิง

เซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์มองไปที่เสิ่นชิงฉือก่อนจะถามเสียงแผ่วด้วยความกังวล “เหตุใดเฟิงเอ๋อร์ถึงยังไม่กลับมาอีก หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างทาง?”

โถงด้านหน้าที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ พลันเงียบกริบในชั่วพริบตา

สายตาของทุกคนเผยความกังวลออกมาโดยไม่อาจควบคุมได้

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศไม่ค่อยดี ฉินเทียนหู่รีบกระแอมเบา ๆ แล้วแกล้งพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “อวิ๋นเอ๋อร์ ไม่ต้องกังวลไป”

“ที่ไอ้ตัวแสบนั่นยังไม่กลับมา ก็เพราะระหว่างทางมีเรื่องผิดพลาดเล็กน้อยเท่านั้น”

ข้อผิดพลาดเล็กน้อย?!

ฉินเทียนหู่ไม่น่าจะอธิบายเลยดีกว่า แม้จะเป็นความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ก็เพียงพอที่จะทำให้สตรีทั้งหลายต้องกังวลใจ

เซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์และหลิ่วหงเหยียนรอคอยฉินเฟิง แต่ในเวลาที่กำลังจะได้พบหน้ากัน กลับมีเหตุผิดพลาดเกิดขึ้นกลางทาง?

หลิ่วหงเหยียนที่พยายามทำตัวนิ่งมาตลอด ไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป รีบถามติด ๆ

“ท่านพ่อเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้นกันแน่?”

สายตาของทั้งเก้าคน ประกอบด้วยคุณหนูสกุลฉินสี่คน สาวใช้คนสนิทสองคน และแม่ทัพสามท่านจากชายแดนเหนือต่างจับจ้องมาที่ฉินเทียนหู่

แม้ฉินเทียนหู่จะบอกว่าเป็นเพียงข้อผิดพลาดเล็กน้อย

แต่ฉินเฟิงสำคัญเกินกว่าจะให้เกิดข้อผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียวสำหรับทุกคน

เสิ่นชิงฉือแอบตำหนิตัวเอง ตอนนั้นนางควรจะยืนกรานให้มากกว่านี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องพาฉินเฟิงกลับมาให้ได้

แม้ภายหลังฉินเฟิงจะเกลียดชังนางเพราะเรื่องนี้ เสิ่นชิงฉือก็ยอม ยังดีกว่าต้องมาคอยลุ้นระทึกเช่นนี้

ภายใต้สายตาของทุกคน ฉินเทียนหู่ถอนหายใจเบา ๆ