บทที่ 1250 กองทัพเกราะหนักเสริมกำลัง

บทที่ 1250 กองทัพเกราะหนักเสริมกำลัง

การจะรู้ว่าศัตรูเป็นทหารเกราะหนักหรือไม่ ไม่สามารถดูได้จากอาวุธยุทโธปกรณ์เพียงอย่างเดียว เพราะทหารเกราะหนักส่วนใหญ่ไม่ได้สวมใส่เกราะในยามปกติ

เพราะเกราะหนักมีน้ำหนักหลายสิบถึงร้อยชั่ง จะสวมใส่เฉพาะเวลารบเท่านั้น หากสวมใส่ระหว่างการเดินทัพ อาจจะเหนื่อยตายก่อนที่จะได้เจอศัตรูเสียอีก

พละกำลังเป็นทรัพยากรสงครามที่สำคัญที่สุดของทหาร การกระทำใด ๆ ที่สูญเสียพละกำลังล้วนเป็นความโง่เขลา

การตัดสินว่าเป็นทหารเกราะหนักหรือไม่ มีหลักการสำคัญสองประการ

ประการแรกดูที่ร่างกาย ชายร่างกำยำอาจไม่ใช่ทหารเกราะหนัก แต่ทหารเกราะหนักต้องเป็นชายร่างกำยำเสมอ

เพราะเมื่อสวมเกราะหนักแล้ว ยังต้องต่อสู้ต่อเนื่องและใช้อาวุธหนัก การมีร่างกายกำยำจึงเป็นสิ่งจำเป็น

ประการที่สองคือดูว่ามีทหารรับใช้ติดตามหรือไม่

โดยทั่วไป ทหารเกราะหนักห้าร้อยนาย จะมีทหารรับใช้อย่างน้อยหนึ่งพันห้าร้อยนาย

องครักษ์ค่ายเทียนจีห้าร้อย นายมีทหารรับใช้เพียงหนึ่งพันนาย ซึ่งถือว่าน้อยมาก แต่เมื่อพิจารณาถึงร่างกายและความสามารถในการรบขององครักษ์ค่ายเทียนจี ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ทหารรับใช้ในนามเป็นผู้ช่วยสนับสนุนทหารเกราะหนัก แต่ในความเป็นจริงแล้วนี่เป็นหน่วยที่มีความครอบคลุมอย่างมาก

ครอบคลุมหน้าที่ต่าง ๆ เช่น การขนสัมภาระ พลาธิการผู้ช่วย การสนับสนุน การโจมตี และอื่น ๆ

องค์ประกอบรวมถึงเจ้าหน้าที่พลาธิการทหารโล่ ทหารหอก ทหารธนูเดินเท้า และในบางสถานการณ์อาจเป็นกองทหารม้าด้วย

เพียงแค่ได้รับการสนับสนุนจากกองทหารรับใช้ ทหารเกราะหนักถึงจะสามารถแสดงพลังที่แท้จริงออกมาได้

กล่าวได้ว่า แม้ทหารเกราะหนักจะแข็งแกร่งเพียงใด หากขาดการสนับสนุนจากทหารรับใช้ ก็ไม่อาจแสดงศักยภาพที่แท้จริงออกมาได้ ทัพเกราะหนักเปรียบเสมือนฐานที่มั่นอันแข็งแกร่ง ที่กองทัพอื่นต้องอาศัยเพื่อร่วมรบ

หากต้องการชนะสงคราม อาจไม่จำเป็นต้องมีทหารเกราะหนัก แต่หากไม่อยากแพ้ ก็ขาดทหารเกราะหนักไม่ได้เลย

เมื่อได้รับการเสริมกำลังจากกองทหารนี้ ฉินเฟิงก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย สั่งการทันทีให้พวกเขาเคลื่อนไปยังแนวหน้าสุด เพื่อสนับสนุนจ้าวอวี้หลง

มองดูเงาหลังขององครักษ์ค่ายเทียนจี ฉินเฟิงอดที่จะรู้สึกทึ่งไม่ได้

“ไม่คิดว่าจะมีวันที่พี่หญิงใหญ่จะมาช่วยพลิกสถานการณ์วิกฤติเช่นนี้!”

“หากไม่ใช่เพราะพี่หญิงใหญ่มาพร้อมกับทหารหนึ่งพันห้าร้อยนาย สงครามครั้งนี้พวกเราคงพ่ายแพ้อย่างแน่นอน”

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฟิงรองนายกองที่อยู่ข้าง ๆ รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“หมายความว่า สงครามครั้งนี้พวกเรายังมีโอกาสอยู่หรือ?”

ฉินเฟิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น พูดอย่างเด็ดขาด “ไม่กล้าพูดว่าจะชนะแน่ แต่ตอนนี้พวกเรามีกำลังที่จะต่อสู้แล้ว!”

“กองทัพเกราะหนักที่เสริมกำลังมานี้ แม้จะเพิ่งมาถึงแนวหน้าและต้องเข้าสู่การต่อสู้ทันที พวกเขาคงเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ แต่สภาพของพวกเขายังดีกว่าทหารคนอื่น ๆ มากนัก”

“สิ่งสำคัญที่สุดคือ ในที่สุดพวกเราก็มีทหารที่สามารถรบได้จริง ๆ อยู่ในมือแล้ว!”

เหล่าแม่ทัพมองหน้ากันอย่างงุนงง ไม่เข้าใจความหมายของฉินเฟิง

ในที่สุดก็มีทหารที่ออกรบได้จริง ๆ สักที หมายความว่าอย่างไรกัน?

ต้องรู้ไว้ว่า ทหารทั้งหมดในแนวเหนือล้วนมาจากชายแดนเหนือ ในนั้นหลายคนเคยร่วมรบกับเป่ยตี๋มาก่อน จึงถือว่ามีประสบการณ์การรบจริงอย่างมากมาย

แล้วกองทัพที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เมื่อมาถึงปากของฉินเฟิงเหตุใดจึงกลายเป็น… พวกไร้ค่าที่ไม่สามารถทำสงครามได้?

ฉินเฟิงรู้ว่าทุกคนกำลังสงสัย เพื่อไม่ให้พวกเขาคิดมาก จึงอธิบายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ข้าพูดถึงกองกำลังที่มีพลังการต่อสู้จริง ๆ”

“กองทัพของพวกเราจากชายแดนเหนือหลังผ่านการรบหลายครั้ง สูญเสียกำลังพลอย่างหนัก อีกทั้งยังเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า พลังการต่อสู้ลดลงอย่างมาก”

“ในเวลาเช่นนี้ แทนที่จะเรียกว่าการทำสงคราม ก็คงเป็นเพียงการประวิงเวลากับฝ่ายตรงข้ามเท่านั้น”

“แต่กองทหารหนักที่มาเสริมกำลังนี้ ไม่เพียงแต่มีกำลังพลครบ แต่ยังเพิ่งมาถึงสนามรบ ทั้งพละกำลังและขวัญกำลังใจแตกต่างจากกองทัพอื่นอย่างมาก ดังนั้นกองทัพนี้ จึงเป็นไพ่ตายในมือของพวกเรา”

ทุกคนจึงกระจ่างแจ้งในทันที