ตอนที่ 1274
บทที่ 1276 ทหารผ่านศึดแห่งแคว้นเยว่จ้าว
October 22, 2026
บทที่ 1276 ทหารผ่านศึดแห่งแคว้นเยว่จ้าว
กว่ากองกำลังเสริมของหน่วยองครักษ์ชุดดำก็มาถึงที่เกิดเหตุ หลังจากอู๋เหอลี่นำลูกน้องถอนตัวออกจากการต่อสู้และหลบหนีไปไกลแล้ว
เมื่อเห็นฐานที่มั่นถูกทำลายยับเยิน และศพหน่วยองครักษ์ชุดดำที่ถูกตัดศีรษะ กองกำลังเสริมก็โกรธแค้นอย่างรุนแรง
ผู้ส่งสารหน่วยองครักษ์ชุดดำกำหมัดแน่น แล้วตวาดด้วยความโกรธ “ไม่ต้องคิดก็รู้ว่านี่ต้องเป็นฝีมือของอู๋เหอลี่แน่นอน!”
“ไอ้สารเลวนั่นโจมตีฐานที่มั่นแล้ว ต้องตัดศีรษะหน่วยองครักษ์ชุดดำไป นอกจากเอาไปอวดผลงานก็คงเอาไปแลกเงิน”
“และผู้ที่สามารถประกาศรางวัลสำหรับศีรษะของหน่วยองครักษ์ชุดดำได้ ทั่วทั้งใต้หล้านี้ นอกจากฉินเฟิงแล้วไม่มีผู้ใดอีก”
นายทหารที่รับผิดชอบการรบที่ติดตามมาด้วย เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาก็ฉายแววหวาดกลัวโดยไม่รู้ตัว
“ท่านใต้เท้า ท่านหมายความว่า ฉินเฟิงเริ่มโจมตีต้าเหลียงแล้วหรือขอรับ?”
“ตอนนี้ลงมือกับหน่วยองครักษ์ชุดดำ อีกไม่กี่วันก็คงจะโจมตีกองทัพเขตประจำการแล้วใช่ไหม?”
เมื่อเห็นท่าทางตื่นตระหนกของนายทหาร ผู้ส่งสารหน่วยองครักษ์ชุดดำก็แค่นเสียงเย็นชา
“ตื่นตระหนักอะไรกัน?”
“หากฉินเฟิงตั้งใจจะทำสงครามจริง คนที่มาก็คงไม่ใช่อู๋เหอลี่แล้ว แต่เป็นหน่วยองครักษ์เสื้อแพรต่างหาก”
“การกระทำของฉินเฟิงครั้งนี้ เป็นเพียงการเอาคืนด้วยวิธีเดียวกัน พวกเราส่งอู๋เหอลี่ไปลอบสังหารฉินเฟิง ฉินเฟิงก็ส่งอู๋เหอลี่กลับมาล่าสังหารหน่วยองครักษ์ชุดดำเช่นกัน”
“คนผู้นี้ แค้นฝังหุ่นสมกับคำเล่าลือจริง ๆ”
เมื่อแน่ใจว่าฉินเฟิงไม่มีความตั้งใจที่จะก่อสงครามเต็มรูปแบบ นายทหารจึงถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
มองดูศพที่เกลื่อนพื้น อารมณ์ของนายทหารยังคงหนักอึ้งอย่างยิ่ง
“หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปก็ไม่ใช่วิธีที่ดี จำเป็นต้องจับกุมอู๋เหอลี่โดยเร็วที่สุด”
“แต่ว่าคนผู้นี้ช่างประหลาดเหลือเกิน แม้จะมีที่มาจากโจรป่า แต่กลับยากที่จะรับมือ พวกเรามีคนมากมายเพียงนี้ กลับไม่สามารถจับตัวเขาได้”
“ไม่รู้ว่าคนผู้นี้ได้ข้อมูลข่าวกรองมากมายเช่นนี้มาได้อย่างไร”
ผู้ส่งสารหน่วยองครักษ์ชุดดำกวาดตาคมกริบไปมา พิจารณาทิศทางที่อู๋เหอลี่หลบหนีไป
“ใครบอกเจ้าว่าอู๋เหอลี่มีที่มาจากโจรป่า?”
“คนผู้นี้เคยรับราชการในแคว้นเยว่จ้าวมาหลายปี เป็นทหารผ่านศึกร้อยสมรภูมิ เพียงแต่เพราะพ่ายแพ้ในศึก และถูกผู้บังคับบัญชาใส่ร้ายป้ายสี จึงจำต้องหนีไปต่างแดน”
“อย่ามองว่าเขาขึ้น ๆ ลง ๆ พาแต่พวกกระจอกงอกง่อย ถูกตีแตกพ่ายมาหลายครั้ง”
“แต่อย่าลืมว่า ตั้งแต่ต้นจนจบ อู๋เหอลี่ล้วนเป็นศัตรูกับฉินเฟิงมาโดยตลอด”
“เพียงอาศัยกลุ่มโจรป่าและพวกกบฏ เขากล้าต่อกรกับฉินเฟิงผู้เป็นอ๋องแห่งชายแดนเหนือมานานเพียงนั้น แถมยังมีชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้ แสดงให้เห็นถึงความสามารถของอู๋เหอลี่”
“อย่าว่าแต่พวกเราเลย แม้แต่ฉินเฟิงที่เคยพยายามจับอู๋เหอลี่ ก็ล้มเหลวมาหลายครั้งแล้ว”
หน่วยองครักษ์ชุดดำแม้จะเกลียดชังอู๋เหอลี่ แต่ก็รู้ดีถึงความร้ายกาจของคนผู้นี้ มิเช่นนั้นคงไม่หลอกให้เขาไปลอบสังหารฉินเฟิงตั้งแต่แรก
น่าเสียดายที่คนผู้นี้ตกอยู่ในห้วงอารมณ์ เข้าใจผิดว่าครอบครัวตายหมดแล้ว ด้วยความเศร้าโศกและแค้นเคืองจึงไปสู้ตายกับฉินเฟิง
การกระทำเช่นนี้เท่ากับเดินเข้ากับดักด้วยตนเอง จนถูกฉินเฟิงจับตัวได้ในที่เกิดเหตุ
ผลลัพธ์ที่ตามมากลับประหลาดกว่าเดิม ฉินเฟิงไม่เพียงไม่ฆ่าอู๋เหอลี่ แต่ยังทำให้อู๋เหอลี่หันมาต่อกรกับหน่วยองครักษ์ชุดดำ
ผู้ส่งสารหน่วยองครักษ์ชุดดำอดถอนหายใจไม่ได้
“ฉินเฟิงกับอู๋เหอลี่ถึงกับร่วมมือกัน สองคนนี้ช่างทำให้ปวดหัวจริง ๆ”
นายทหารที่อยู่ข้าง ๆ กลับเอ่ยเสียงทุ้มต่ำว่า “ฉินอ๋อง… เอ่อ ฉินเฟิงแม้จะเป็นคนอารมณ์แปรปรวน ยากจะคาดเดา แต่ข้าคิดว่าเขาคงไม่ร่วมมือกับอู๋เหอลี่จริง ๆ หรอก”
“อย่างไรก็ตาม มีประชาชนผู้บริสุทธิ์มากมายตายในมือของอู๋เหอลี่ หากฉินเฟิงดึงอู๋เหอลี่มาใช้ประโยชน์เพื่อตนเอง เกรงว่าจะยากที่จะได้รับการยอมรับ”