บทที่ 246 นักฆ่ายอดฝีมือ

บทที่ 246 นักฆ่ายอดฝีมือ

เมื่อได้ยินดังนั้น เปลือกตาของฉินเฟิงพลันกระตุก อย่างไรก็ตาม เวลานี้ได้เข้าสู่ขอบเขตของเทือกเขาอิงกังเรียบร้อยแล้ว การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ล้วนเกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของเขาและเหล่าทหารองครักษ์

ฉินเฟิงไม่กล้าชักช้า รีบถามทันที “เกิดอะไรขึ้น!”

หน่วยสอดแนมแนวหน้าสีหน้ามืดมน พลางกระซิบเสียงเบา “ตามที่นายน้อยคาดไว้ บนภูเขานี้ควรมีคนแอบอยู่ในที่แจ้งและที่ลับไม่น้อย ข้าไต่ไหล่เขาสำรวจไปตลอดทาง กระทั่งพบกับทหารยามทั้งหมดหกคน แต่…ทั้งหมดล้วนถูกตัดศีรษะไม่มีเหลือรอด ข้าน้อยตรวจร่างกายแล้วพบว่า เพียงบาดแผลเดียวถึงแก่ชีวิต คนทั้งหมดล้วนถูกฟันเพียงครั้งเดียว นี่เป็นฝีมือของนักฆ่ายอดฝีมือแน่นอนขอรับ”

นายน้อยเจ้าสำราญอดประหลาดใจไม่ได้

ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง หนิงหู่ก็นึกอะไรบางอย่างได้ จึงอุทานออกมา “หรือจะเป็นคุณหนูสาม?!”

ทันทีที่เขาเอ่ยออกมา ดวงตาของฉินเฟิงก็พลันเคร่งขรึม “พี่หญิงสามรึ?! นางจะอยู่ในเทือกเขาอิงกังได้อย่างไร?”

หนิงหู่ละอายใจ แววตาฉายความรู้สึกผิด “เป็นเรื่องยากสำหรับหน่วยสอดแนมแนวหน้าที่จะสำรวจภูมิศาสตร์ของเทือกเขาอิงกัง คุณหนูสามจึงออกมาคนเดียว และก่อนออกเดินทาง นางกำชับข้าว่าห้ามบอกเจ้าเกี่ยวกับเรื่องนี้”

นี่ไม่ใช่ความผิดของหนิงหู่ อย่างไรก็ไม่มีใครสามารถขัดขวางสิ่งที่พี่หญิงสามตัดสินใจได้

แต่ความกังวลของฉินเฟิงยังคงไม่ลดลง

เป็นเรื่องจริงที่หลี่เซียวหลานมีวรยุทธ์สูง แต่การ ‘เก่งแค่บางด้าน’ เป็นเรื่องร้ายแรงมาก นางเพียงเชี่ยวชาญการลอบสังหารเท่านั้น เมื่อใดที่ร่องรอยถูกเปิดเผยและถูกกลุ่มโจรล้อมโจมตี นางจะตกอยู่ในอันตรายเมื่อต้องเผชิญกับการสู้แบบเผชิญหน้าที่ตนเองไม่สันทัด

ทว่าไม่มีประโยชน์ที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้นในตอนนี้

เพื่อที่จะเข้าร่วมกับหลี่เซียวหลานได้เร็วที่สุด ฉินเฟิงจึงออกคำสั่งให้เดินทัพอย่างเร่งด่วนทันที

เป็นดังที่หน่วยสอดแนมแนวหน้ากล่าวไว้

ระหว่างทางชายหนุ่มพบศพหลายศพ

ทุกศพมีรอยดาบฟันเข้าที่คอหรือแทงทะลุหัวใจ กลวิธีของนางเด็ดขาดและเรียบร้อยเป็นอย่างมาก

ขณะฉินเฟิงรู้สึกประหลาดใจ เขาก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ “ไม่รู้ว่าพี่หญิงสามนั้นแข็งแกร่งแค่ไหนหากเทียบกับพี่สี่จินที่เคยลอบสังหารเขา?”

ทันทีที่เขาคิดมาถึงตรงนี้ ฉินเฟิงก็ส่ายหัว สลัดความคิดนั้นออกไป

พี่สี่จินเป็นนักฆ่าอันดับสี่ในสมาคมรายนามสวรรค์ ตอนนี้ยอดฝีมืออันดับสูงกว่าเขาทั้งสามเร้นกายอยู่ พี่สี่จินจึงนับเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งในใต้หล้าอย่างแท้จริง

แม้จะต้องต่อสู้ตัวต่อตัว เขาก็ยังสามารถประมือกับจิ่งเชียนอิ่งได้

หลี่เซียวหลานจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพี่สี่จินเลยแม้แต่น้อย

แต่ถึงกระนั้น ความแข็งแกร่งของหลี่เซียวหลานก็ยังน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง นางสามารถสังหารทหารยามที่ซ่อนอยู่ตลอดทางผ่านของเทือกเขาอิงกังได้อย่างหมดจด

ไม่นานหลังจากนั้น ฉินเฟิงและคนอื่น ๆ ก็ตามมาถึงรังโจร

รังโจรมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก เป็นแค่กระท่อมมุงจากสี่หลัง รองรับคนได้มากที่สุดราวสิบกว่าคน

พวกทหารองครักษ์บุกเข้าไปในรังโจรตามยุทธการ ทันทีที่พวกเขาเปิดประตูกระท่อมมุงจากหลังแรก พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงกับภาพตรงหน้า

โจรสามคนนอนเหยียดยาวอยู่ในกระท่อมมุงจาก

ตัวแข็งทื่อ เห็นได้ชัดว่าตายไปนานแล้ว…

หลังจากตรวจสอบ พบว่าศพทั้งหมดมีเข็มพิษปักอยู่

สถานการณ์ในห้องอื่น ๆ อีกหลายห้องก็ไม่แตกต่างกันมากนัก

บ้างถูกเข็มพิษสังหาร

บ้างถูกมีดแทงข้างหลัง

กล่าวโดยสรุปคือ โจรภูเขาทั้งหมดในรังโจรแห่งนี้ ต่างก็ถูกหลี่เสี่ยวหลานจัดการอย่างเงียบ ๆ

กระทั่งเหล่าทหารองครักษ์รวบรวมศพของพวกโจรภูเขาครบ หนิงหู่ก็หน้าซีด เขากล่าวอย่างใจหาย “คุณหนูสามบอกว่านางมาเพื่อสำรวจภูมิศาสตร์ แต่นางไม่ได้บอกว่ามาเพื่อฆ่า… หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มิใช่ว่าจะไม่ถึงคราวที่พวกเราต้องลงมือหรือ ป่านนี้คุณหนูสามไม่ได้ฆ่าพวกโจรจนเกลี้ยงไปแล้วรึ?”

บรรดาทหารองครักษ์ส่งเสียงจุ๊ ๆ อย่างประหลาดใจ แอบหวังว่าฉินเฟิงจะให้คุณหนูสามรับหน้าที่ครูฝึกในอนาคต และสอนกลวิธีลอบสังหารที่น่าทึ่งนี้ให้พวกเขา

อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงยังคงขมวดคิ้ว เขาตรวจสอบศพโจรภูเขาคนหนึ่งอย่างละเอียด ดวงตาพลันฉายความกังวลใจ

เมื่อเห็นว่าแววตาของฉินเฟิงแปลกไป หนิงหู่ก็ถามว่า “พี่ฉิน เจ้าเป็นอะไรไป? เจ้าขมวดคิ้วตั้งแต่พบศพพวกนี้แล้ว เจ้ากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของคุณหนูสามกระมัง? ข้าว่าวรยุทธ์ของคุณหนูสามแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แทนที่จะกังวลใจแทนนาง ไม่สู้กังวลเกี่ยวกับพวกเราเองจะดีกว่า”

ฉินเฟิงไม่ได้อธิบายอะไร แต่ดึงเข็มเงินออกมาจากคอของซากศพหนึ่ง